Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

Lenin Reloaded: Η πορεία ως εδώ

Το Lenin Reloaded στήθηκε πολύ γρήγορα και με ενσυνείδητα απέριττο σχεδιασμό και ξεκίνησε αναρτήσεις --με ρυθμό, ομολογουμένως, πολυβόλου-- στις 30 Οκτώβρη του 2011. Στις 13 Οκτώβρη 2011 πήρα την απόφαση να σταματήσω να γράφω στο Radical Desire, μην γνωρίζοντας ακόμα τι θα έκανα ή να θα συνέχιζα καν να γράφω δημόσια. Ήταν ξεκάθαρο μέσα μου πως ο κύκλος που είχε ξεκινήσει, στην ουσία, με τα γραπτά μου για τον Δεκέμβρη του 2008 με αφορμή την πρώτη του επέτειο, τον Δεκέμβρη του 2009, είχε κλείσει. Η δυναμική που ένιωσα ότι είχε απελευθερώσει στην δημόσια σφαίρα η συγκυρία εκείνη είχε ξεκάθαρα εξαντληθεί και η διαδικτυακή κουλτούρα που είχε αγκαλιάσει το Radical Desire είχε εκφυλιστεί σε ένα είδος άσκοπου και εγωκεντρικού πολέμου εντυπώσεων χωρίς καμία αίσθησης κατεύθυνσης ή επαφής με τις ευρύτερες κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές διεργασίες.

Το Radical Desire υπήρξε, πέραν πάσης αμφιβολίας, "χαϊδεμένο παιδί." Αγκαλιάστηκε από διαφορετικούς και ετερογενείς χώρους, αλλά ο εναγκαλισμός αυτός δημιούργησε κι ένα πλαίσιο ουσιαστικής αποπολιτικοποίησης που από ένα σημείο και μετά έγινε αποπνικτικό. Όταν τοποθετήθηκα κριτικά απέναντι στην χαϊδεμένη από τους ιδεολογικούς χώρους που χαϊδευαν και το ίδιο κουλτούρα της "αγανάκτησης" και της "πλατείας", το ποτήρι ξεχείλισε. Έδωσα εκείνη την ιδεολογική μάχη με όσες δυνάμεις είχα, αλλά ήξερα ότι τα πράγματα είχαν περιέλθει πια σε δομικό αδιέξοδο σε ό,τι αφορούσε το ιστολόγιο. Χρειαζόταν μια επανεθεμελίωση της σχέσης μου με ένα ακροατήριο διαφορετικού τύπου από το αρχικό.

Τα γεγονότα της 20ης Οκτώβρη ξεκαθάρισαν ότι οι επιλογές είχαν στενέψει οριστικά. Η συμπαράταξη με το κομμουνιστικό κίνημα τη στιγμή που δηλωνόταν πια απενεχοποιημένα και παντιόθεν το μίσος για τους κομμουνιστές απαιτούσε κάθετες ρήξεις με πρόσωπα, πράγματα, πλαίσια ερμηνείας και πρόσληψης. Αλλά η οργή για τον συντεταγμένο, πολυπρόσωπο και χυδαίο αντικομμουνισμό που ξεκίνησε με τα γεγονότα στο Σύνταγμα και κατέληξε με τις μολότωφ στο ΠΑΜΕ έπρεπε να συνδεθεί μ' ένα καταφατικού χαρακτήρα βασικό επικοινωνιακό συμβόλαιο. Σκέφτηκα για λίγες μέρες για το ποια θα μπορούσε να είναι η βάση ενός τέτοιου συμβολαίου· ποια θα μπορούσε να είναι η βάση του επόμενου βήματος όχι για μένα μόνο, αλλά για τις υγιείς κοινωνικές δυνάμεις της χώρας, που αναγνώριζαν την ιστορική ανάγκη μιας πολιτικής πρωτοπορίας της εργατικής τάξης. Και ήταν ξεκάθαρο ότι αυτό θα μπορούσε να είναι μόνο η δυναμική και καθαρή πρόταξη του πλαισίου σκέψης του Λένιν.

Την ημέρα μετά την εγκαινίαση του Lenin Reloaded, στις 31 Οκτώβρη, ξεκίνησε η απεργία στη Χαλυβουργία. Η ως τώρα ζωή του ιστολογίου είναι σχεδόν απόλυτα ταυτόσημη χρονικά με τη ζωή αυτού του συμβάντος. Ήξερα πια έμπρακτα, όλο και πιο καθαρά (και ακόμα καθαρότερα μετά την δημοσίευση του κειμένου για τον Β' Τόμο του Δοκιμίου για την ιστορία του ΚΚΕ) ότι είχα πάρει την σωστή απόφαση εγκαταλείποντας ένα ιστολόγιο με "εξασφαλισμένο" ακροατήριο και προβολή και ξεκινώντας, όπως άλλωστε μας δίδαξε ο ίδιος ο Λένιν, "από την αρχή." Στην σύντομη πορεία του νέου ιστολογίου έκοψα όσες γέφυρες έκρινα απαραίτητο να κόψω για να προασπίσω την ακεραιότητα αυτού που ήθελα να κάνω --να συμβάλλω στην ενδυνάμωση του εργατικού κινήματος-- κι έχτισα όσες γέφυρες έκρινα σημαντικό να χτίσω για να συνδέσω αυτό το εγχείρημα με μια κοινωνική δυναμική εντελώς διαφορετικού τύπου από αυτή που κατέληξε στον Δεκέμβρη, όπως διαφορετική ήταν πια η ελληνική κοινωνία και η φύση της συγκυρίας και των διακυβευμάτων της. 

Μετά από τρισήμισι μήνες λειτουργίας του, το Lenin Reloaded ξεπέρασε τις 200.000 επισκέψεις, έχοντας επισκεψιμότητα κατά μέσο όρο μεγαλύτερη από αυτή που είχε το Radical Desire. Η τακτική της ρήξης αποδείχτηκε έμπρακτα τακτική, ταυτόχρονα, υπέρ μιας διαφορετικής βάσης ενότητας. Αν και είμαι ο μόνος συγγραφέας εδώ, νιώθω πολύ πιο απελευθερωμένος από το απεχθές σε μένα "cult of personality" που είχε χτιστεί γύρω απ' το Radical Desire, πολύ πιο ήρεμος και κατασταλαγμένος ως προς το πού πάω και γιατί. Το μυαλό μπορεί να βασανίζεται για πάντα όταν έχει αποκοπεί από τις συλλογικές αναζητήσεις της πολιτικής αλήθειας (και η πολιτική είναι η σφαίρα όπου σφυρηλατείται η αλήθεια της συλλογικής ύπαρξης), αλλά αυτό το βάσανο είναι μάταιο. Μόνο η αναγνώριση της ιστορικής μετατόπισης της θέσης της καρδιάς των χειραφετητικών αναζητήσεων μιας κοινωνίας μπορεί να δώσει την απαραίτητη αίσθηση κατεύθυνσης και προσανατολισμού όταν ένα προηγούμενο οργανωτικό παράδειγμα εκφυλίζεται και χάνει την σχέση του με την πολιτική αλήθεια.

Εδώ και κάποιες μέρες εκτυλίσσεται μια ακόμα θλιβερή εκστρατεία εναντίον μου προσωπικά, με τις γνωστές κι εξίσου θλιβερές τακτικές της διάρρηξης ανοιχτών θυρών (δημοσιοποίηση στοιχείων, κλπ), αλλά τα πράγματα για μένα έχουν αλλάξει. Επέλεξα την σύγκρουση με κέντρα αυτού που μπορώ να περιγράψω μόνο ως λούμπεν διαδίκτυο για να προστατέψω συντρόφους· δεν νιώθω καμία ανάγκη να ασχοληθώ με τέτοιου είδους ζητήματα σε ό,τι με αφορά προσωπικά. Η πραγματικότητα έχει μεταμορφωθεί ανεπιστρεπτί, τα προβλήματα του ανθρώπου αφορούν όλο και περισσότερο την απλή επιβίωση, και αυτοί που δεν κατάλαβαν ότι δεν αγορεύουν στα μαγεμένα πλήθη, βυθισμένοι καθώς παραμένουν στον ακατάσχετο σολιψισμό του πληκτρολογίου τους, απλώς επιτείνουν την τελική τους καταβαράθρωση στον μικροαστικό συμπλεγματισμό του μυαλού τους. 

Ευχαριστώ όσους τιμούν το Lenin Reloaded με την εμπιστοσύνη τους, γιατί η εμπιστοσύνη είναι πια πολύτιμο και σπάνιο αγαθό, και αποσύρεται από την κοινωνική κυκλοφορία μαζικά.  

20 σχόλια:

  1. Το Lenin Reloaded είναι ένα από τα καλύτερα ιστολόγια από κάθε άποψη. Ελπίζω να συνεχίσεις τον αγώνα σου. Οι ευχαριστίες είναι περισσότερο από εμάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σύντροφε,

    Μακάρι μόνο να καταφέρω να ανταποδώσω έστω εν μέρει τα τόσα που μου προσφέρεις καθημερινά. Να σκέφτομαι ουσιαστικά, εν δαμέ που το έμαθα
    ΝΔ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλή συνέχεια σ' αυτή την πορεία σου, Αντώνη. Να 'σαι δυνατός όπως πάντα.

    Έφη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μακάρι να είχα χρόνο να τα διαβάζω όλα και με τη δέουσα προσοχή. Θα πολλαπλασίαζαν τη παραγωγή σκέψεων και ιδεών μέσα μου. Αλλά η ζωή δεν χαρίζει χρόνο σε όσους καθημερινά μάχονται. Τους τον παίρνει και τους ανταμείβει με πίκρες και εμπειρίες.

    Αντώνη από τα καλύτερα ιστολόγια. Συνέχισε γιατί έχουμε ανάγκη από αυτά τα κείμενα. Η παραγωγή ιδεολογίας έπιασε πάτο τη προηγούμενη δεκαετία και μόλις τώρα αρχίζει και ξεμυτάει κάτω από αδήριτες ανάγκες. Δεν κάνει να την αφήσουμε φτωχή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Νομίζω έχεις γίνει έμμονη ιδέα σε κάποιους και όταν εκτρέπεται το πράμα τόσο πολύ από μέρους τους, ακόμα και δίκιο να έχουν στις κατηγορίες τους το χάνουν γιατί δεν μπορείς (δεν έχεις το κουράγιο) να παρακολουθήσεις το σκεπτικό τους. Όντως «τα προβλήματα του ανθρώπου αφορούν όλο και περισσότερο την απλή επιβίωση» και τέτοιου είδους προσωπικές ίντριγκες είναι αν μη τι άλλο χάσιμο χρόνου.
    Επί της ουσίας τώρα, το blog σου είναι από αυτά που δίνουν τροφή για σκέψη και προβληματισμό και μακάρι να έχεις το κουράγιο και την υπομονή να συνεχίσεις για όσο μπορείς και αντέχεις, γιατί οι συνθήκες είναι για όλους αφόρητα πιεστικές και φαντάζομαι κι εσύ δεν αποτελείς εξαίρεση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αντώνη το LR έχει προσφέρει τα μέγιστα στην συγκρότηση της ιδεολογίας μου. Η αρχή ηταν το RD που διάβαζα τακτικά αλλά τα κείμενα και οι κριτικές που συναντώ εδώ, επισκεπτόμενος καθημερινά το ιστολόγιο, δημιουργούν μέσα μου μια πίστη που ποτε δεν περίμενα ότι θα είχα για την πολιτική στάση μου.

    Μακάρι να είχα το χρόνο να σχολιάζω πιο συχνά και να σου θέτω τους προβληματισμούς μου. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ, απλά συνέχισε έτσι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αντώνη παρακολουθησα το RD σχεδόν από την αρχή του και νομίζω ότι υπάρχει πολύ διακριτή αλλαγή όχι μόνο της συγκυρίας, αλλά και του δικού σου τρόπου σκέψης. Η μεγάλη διαφορά των 2 ιστολογίων είναι ότι αυτό εδώ είναι ιστολόγιο μάχης και αφύπνισης. Όσο για αυτόν τον υπόκοσμο που ακολουθεί τις γνωστές χαφιέδικες τακτικές πρέπει να τον συνηθίσουμε, γιατί η αστική τάξη πλέον με τέτοια κατακάθια θα μας πολεμήσει. Δεν συμφωνώ με την εκτίμησή σου ότι αυτοί οι άνθρωποι "παραμένουν στον ακατάσχετο σολιψισμό του πληκτρολογίου τους": δεν είναι τεμπέληδες και χασομέρηδες, αλλά πολύ εργατικοί στην δουλειά τους και η λάσπη τους είναι ειδικά επεξεργασμένη για να διεισδύει σε "ειδικά" ακροατήρια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σας ευχαριστώ όλους, όπως και όλους όσους διαβάζουν κατανοώντας τον χαρακτήρα μιας πορείας συχνά συγκρουσιακής και με πολλά σκαμπανεβάσματα ψυχικά, αλλά με διάθεση πολιτικής εντιμότητας απ' την αρχή ως το τέλος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ επίσης τους συντρόφους του Praxis για την συμπαράσταση και πολιτική εμπιστοσύνη.

      Διαγραφή
  9. 5 blogs διαβαζω, το ενα ειναι αυτο..keep walking : ]]]]]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αντώνη σταθερός αναγνώστης σου από τότε που ανακάλυψα το RD (και το τύπωσα σχεδόν όλο :) ) και συνεχίζω καθημερινά να σε επισκέπτομαι.

    Είχα στραβώσει με κάποιες προηγούμενες αναρτήσεις, αλλά βλέπω με πολύ χαρά μια πιο ψύχραιμη αποτίμηση γεγονότων με αφορμή το τριήμερο που πέρασε. Και οι έντιμες συγκρούσεις μέσα στο πρόγραμμα είναι.

    Καλή δύναμη και καλή συνέχεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Σεχτάρ ο Τρομερός15 Φεβρουαρίου 2012 - 9:27 μ.μ.

    Αντώνη, η ειλικρίνεια είναι η βάση μιας σωστής ...διαφωνίας.
    Και πραγματικές διαφωνίες μπορούν να είναι είναι μόνο κάποιες από εκείνες, που δε μας ...αρέσουν!
    Αλλωστε ένας κόσμος χωρίς διαφωνίες θα ήταν το όνειρο του Φουκουγιάμα. Μπρρρ!
    Προχώρα, με δύναμη και έξω καρδιά, όπως πάντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Συνέχισε Αντώνη. προσφέρεις πολλά. Έχεις σκεφτεί να φτιάξεις κάποιο συλλογικό BLOG; εννοω, για πολιτικές θέσεις. anyway..
    cia 239

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Ειλικρινά χαίρομαι γιατί δεν έχω καταλάβει τι παίζει και ούτε με νοιάζει. Θέλω μόνο να συνεχίσω να διαβάζω τα κείμενα που γράφονται εδώ και τα παλιότερα στο RD, διότι όπως γράφτηκε σωστά πιο πάνω τα έχουμε ανάγκη.
    Έτσι τα βλέπω εγώ τα πράγματα και δεν νομίζω ότι χρειάζεται να πω μπράβο ή κουράγιο σε ανθρώπους που ξέρουν τι γράφουν και γιατί το γράφουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Εγώ πολύ πρόσφατα σε ανακάλυψα Αντώνη, μαζί με άλλα μπλογκ της μαρξιστικής/εργατικής αριστεράς που πραγματικά προσφέρουν κριτικό έργο, και κυρίως έχουν μια ορθολογική εντιμότητα που δεν βρίσκεις ούτε κατά διάνοια στον "ελευθεριακό"/αντιεξουσιαστικό χώρο όπως έχει καταντήσει σήμερα από τα "διανοητικά" του κεφάλια κυρίως, και όπου θεωρητικά ανήκω. Καλή συνέχεια σου εύχομαι και καλή δύναμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. και εγώ θέλω να σε ευχαριστήσω γιατί προσωπικά το RD μου έπεφτε λίγο βαρύ ενώ εδώ μαθαίνω αρκετά.Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι οτι στην πόλη μου,άτομα οργανωμένα πολιτικά δεν γνωρίζουν το μπλόκγ σου.Μη φοβάσαι όμως γιατί σου κάνω διαφήμιση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Στα μαύρα χρόνια της μνημονιακης βαρβαρότητας, οι αναρτήσεις του LR είναι όαση κριτικής σκέψης ενω τα σχόλια όαση πολιτικής εντιμότητας. Ελπίζω να συνεχίσεις...
    Γιώργος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Αντώνη, εύχομαι το επόμενο ιστολόγιο, να το ονομάσεις: "Για την εδραίωση του σοσιαλισμού"...
    Καλή δύναμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. @Manny Calavera, Σεχτάρ, cia 239, ανώνυμος, Πάνος, stelth, Γιώργος, Ιβάν: Σας ευχαριστώ όλους θερμά.

    Μια διευκρίνιση μονάχα: Εννοείται ότι συνεχίζω. Είχα απλώς τη διάθεση για έναν πρώτο σύντομο δημόσιο απολογισμό πεπραγμένων για την μετά το RD περίοδο, και την διάθεση να εξηγήσω την αλλαγή πλαισίου, που νομίζω πολύ κατάλαβαν έτσι κι αλλιώς, ως απόφαση πιο ξεκάθαρου πολιτικού στίγματος παρέμβασης και μεγαλύτερου ανοίγματος στον εξω-διανοουμενίστικο χώρο.

    Αν μπορώ να πω κάτι εν είδει αυτοκριτικής, είχα υπερτιμήσει πολύ την πολιτική επάρκεια της διανόησης και της απεύθυνσης σ' αυτή, λόγω απειρίας, ουσιαστικά, με τα εν Ελλάδι πράγματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν αρκετοί αναγνώστες που απλά δε μετέχουν στις συζητήσεις (όπως εγώ), πιθανότερα λόγω της ελλειπούς θεωρητικής γνώσης και "κατάρτισης".
    Συνέχισε με τον ίδιο ενθουσιασμό και περισσότερο πάθος, γιατί χρειάζεται και η θεωρητική θωράκιση, μπροστά σε αυτό που έρχεται!

    ΑπάντησηΔιαγραφή