Home

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2012

Ο "αντιεξουσιασμός" και η ανταγωνιστική πολιτική υποκειμενικότητα

Ένα από τα μεγάλα παράδοξα του λεγόμενου "αντιεξουσιαστικού" χώρου είναι η χαρακτηριστική του αλλεργία στην αυτοκριτική. Η εικόνα αντιεξουσιαστών που μιλούν ανοιχτά και δημόσια για τα θεωρητικά τους ελείμματα, την ανάγκη καλύτερης επιμόρφωσης, τις οργανωτικές τους αδυναμίες, κλπ, είναι πλέον σπανιότερη από αυτή του μονόκερου ή του περίφημου ντόντο. Αυτή βέβαια η ραγδαία αυξανόμενη σπάνη της συλλογικής αυτοκριτικής στον λεγόμενο "αντιεξουσιαστικό" χώρο --τόσο έντονη ώστε κείμενα όπως αυτό του Murray Bookchin για τον εκφυλισμό του αναρχισμού σε "lifestyle" να έχουν γίνει εμβληματικά, ακριβώς λόγω της σπανιότητάς τους-- έχει θεσμικές και οργανωτικές διαστάσεις: αποτελεί βασικό ιδεολογικό συμβόλαιο του "χώρου" ότι δεν εκπροσωπεί καμία οργανωμένη τάση, και συνεπώς ότι δεν μπορεί καν να συλληφθεί με όρους συγκεκριμένων ιδεολογικών συντεταγμένων, πόσο μάλλον να υποβάλλει αυτές τις συντεταγμένες σε κριτικό αναστοχασμό.

Για να το πούμε αλλιώς και απλούστερα, ο συνηθισμένος σύγχρονος αντιεξουσιαστής δεν κάνει αυτοκριτική και δεν υιοθετεί την αυτοκριτική ως πρόταγμα για την πολιτική συλλογικότητα επειδή θεωρεί τον εαυτό του εκτός ορίων της ιδεολογίας, δηλαδή έχει πλήρως ταυτίσει την εμπειρικά δεδομένη του υποκειμενικότητα με την αντικειμενική ύπαρξη της "κριτικότητας" ως τέτοιας. Και φυσικά, αφού ο "χώρος" δεν δέχεται, στο ιδεολογικό ήδη επίπεδο, ότι έχει δομές, ιεραρχίες, κλπ, δεν δέχεται και ότι τα μέλη του έχουν κάποια χρεία αυτοκριτικής εξέτασης των λειτουργιών του ως "χώρου." Η δυνατότητα της λογοδοσίας έχει εκ των προτέρων και κοινή συναινέσει συρρικνωθεί στο τίποτε, μιας και κανείς δεν έχει καμία υποχρέωση να λογοδοτεί για την αντιεξουσιαστική συλλογικότητα, και μιας και η λογοδοσία η ίδια έχει καταλήξει να θεωρείται λίγο-πολύ συνώνυμη της "ιεραρχικής αντίληψης" που ο "χώρος" έχει πετάξει στα σκουπίδια της ιστορίας.

Η εξαφάνιση της αυτοκριτικής δυνατότητας ως τέτοιας, η συστηματική της καταστολή ως δυνατότητας, οδηγεί και στην αδυναμία του "χώρου" να επιχειρήσει μια στοιχειωδώς αναστοχαστική χαρτογράφηση της φύσης του, των συγκεκριμένων του ανακλαστικών, εμφάσεων, αλλεργιών, εφέσεων, έξεων, "τυφλών σημείων", κλπ.

Εδώ θα ήθελα να επικεντρωθώ σε ένα από τα σημεία μιας τέτοιας χαρτογράφησης, και αυτό που ίσως πάνω από όλα τα άλλα ήρθε στην επιφάνεια με την μορφή συμπτώματος αυτές τις μέρες, με αφορμή τη "Χαλυβουργία": τον ανταγωνιστικό χαρακτήρα της πολιτικής υποκειμενικότητας που εμφορεί, καλλιεργεί και επιτείνει ο "χώρος."

Ας εξηγηθώ: Όλοι γνωρίζουν ότι ο "χώρος" --ουσιαστικό που δηλώνει απλά τον καθορισμένο χαρακτήρα της άρνησης μιας πολιτικής συλλογικότητας να παρουσιάσει τον εαυτό της ως καθορισμένη πολιτική συλλογικότητα, δηλαδή τον οξύμωρο χαρακτήρα του "αντιεξουσιαστικού" συγκροτητικού συμβολαίου-- έχει μια ιδιαίτερη ευαισθησία και αδυναμία στα ζητήματα ρατσισμού και ξενοφοβίας, κυρίως γύρω από το ζήτημα του μετανάστη και της μετανάστευσης. Θα ήταν ανόητος ένας μαρξιστής που είχε αρνητική στάση απέναντι σ' αυτό το γεγονός, και που δεν αναγνώριζε ότι αυτή η έφεση είναι ένα από τα πολιτικά πιο γόνιμα και θετικά χαρακτηριστικά του "χώρου." Ασφαλώς και είναι. Θα ήταν όμως αφελής ένας μαρξιστής που δεν παρατηρούσε ότι αυτή η πριμοδότηση βασίζεται σε μια πρότερη αντίληψη, εκ μέρους του "χώρου", μιας κατάστασης που ο Μαρξ της 18ης Μπρυμαίρ περιέγραψε ως εξής: "δεν μπορούν να εκπροσωπηθούν, πρέπει να εκπροσωπούνται." Με άλλα λόγια, θα ήταν αφελής ένας μαρξιστής που δεν έβλεπε, πίσω από την ιδιαίτερη προσήλωση του "αντιεξουσιαστικού χώρου" στο θέμα των μεταναστών, την ικανοποίηση που αντλούν οι πρώτοι από την ανάδειξή τους σε ένα είδος άτυπων εκπροσώπων αυτών που δεν μπορούν πολιτικά να αυτο-εκπροσωπηθούν. Ένας νιτσεϊκά ορμώμενος παρατηρητής θα έλεγε ότι πίσω από αυτή την ικανοποίηση κρύβεται ήδη ένας απαρνημένος εξουσιασμός, ο οποίος και εκθέτει τον "αντιεξουσιασμό" ως ακόμα μια ιδεολογία αντί για μια αυθεντική κριτική της λειτουργίας της ιδεολογίας.

Μια τέτοια παρατήρηση θα φάνταζε πιθανώς μικροπρεπής και κακοπροαίρετη· έλα όμως που τα πρόσφατα περιστατικά στη "Χαλυβουργία" --η έμπρακτη ανάδειξη, εδώ και λίγες μέρες, του πολύ διαφορετικού χαρακτήρα της σχέσης που έχει ο "χώρος" της "αντιεξουσίας" με μη προνομιούχες συλλογικότητες που έχουν όμως αυτονομία από την δική του, άτυπη "εκπροσώπηση"-- έδειξαν πολλά.

Τι έδειξαν;

Έδειξαν, πάνω από όλα, την ύπαρξη μιας σφοδρής ανταγωνιστικότητας ανάμεσα στην πολιτική υποκειμενικότητα του αντιεξουσιαστή και αυτή του εργάτη, δηλαδή μια συγκρότηση της πρώτης με όρους ανταγωνισμού προς την δεύτερη. Ενώ σε ό,τι αφορά τον μετανάστη, ο κυρίαρχος πια τύπος "αντιεξουσιαστή" έχει την τάση να αυτοκατασκευάζεται ως "υπερασπιστής" και "υπέρμαχος", σε ό,τι αφορά τον εργάτη (που μπορεί κάλλιστα εμπειρικά να είναι μετανάστης, αλλά αυτοκαθορίζεται ως εργάτης, ως μέλος σωματείου, κλπ), η σχέση είναι εντελώς διαφορετικού τύπου και μπορεί να συνοψιστεί ως εξής: για τον "αντιεξουσιαστή" ο εργάτης δεν είναι γνήσιο "επαναστατικό υποκείμενο", αλλά ένα άθροισμα προκαταλήψεων, οπισθοδρόμησης, και αντιδραστικότητας, τα οποία, ως ποιότητες, αποκαλύπτει και φέρνει κριτικά στο φως το πραγματικό "επαναστατικό υποκείμενο" που είναι...ο ίδιος ο "αντιεξουσιαστής." 

Οι μαρξιστές συχνά ειρωνευόμαστε τους "αντιεξουσιαστές" για αυτή την, στα δικά μας μάτια, κωμική αυτοαναγόρευση σε υπερ-ιδεολογικά "επαναστατικά υποκείμενα", αλλά δεν πρέπει να υποτιμούμε τον συγκροτητικό ρόλο τέτοιων πεποιθήσεων για την "αντιεξουσιαστική" υποκειμενικότητα. Χωρίς μια τέτοια πεποίθηση, ο "αντιεξουσιαστής" χάνει την συνεκτικότητά του ως υποκείμενο· πρέπει να μπορεί να πείσει τον εαυτό του ότι εκπροσωπεί το εκλεκτό παιδί του επαναστατικού προτάγματος, αυτό που ανακύπτει στην ιστορία όταν ο επαναστατικός μαρξισμός φτάνει σε ένα μόνιμο τέλος του κύκλου του.

Πρέπει να μπορεί να πείσει τον εαυτό του ότι σ' αυτόν έχει εμπιστευτεί η ιστορία το εγχείρημα της χειραφέτησης, το οποίο βέβαια, στην βασική σημερινή "αντιεξουσιαστική" λογική, έχει πάντα ήδη επιτευχθεί, μέσα στην προσωπικότητα του ίδιου του αντιεξουσιαστή, που, στα δικά του μάτια, αποτελεί ένα έμπρακτο έργο τέχνης σμιλεμένο απ' το ίδιο το χειραφετητικό ιδεώδες. Η επίγνωση του εργάτη ότι δεν είναι ήδη χειραφετημένος, επίγνωση που στα μάτια των μαρξιστών τον σώζει απ' τον μικροαστικού χαρακτήρα ναρκισσισμό, είναι, στα μάτια του "αντιεξουσιαστή", άλλο ένα σημάδι του σκεπτικού "δευτέρας παρουσίας" στον μαρξισμό, της τάσης του να μεταθέτει την χειραφέτηση σε ένα διαρκώς μετατοπιζόμενο μέλλον για το οποίο ο ίδιος δεν έχει την παραμικρή διάθεση να περιμένει. 

Αυτού του ίδιου οι διαφορές μπορεί να μην είναι καθόλου εύκολο να επιλυθούν με "αντικειμενικό" τρόπο στο θεωρητικό και ιδεολογικό επίπεδο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν παράγουν απτά αποτελέσματα: εν προκειμένω, οι μέρες που πέρασαν μάς αποκάλυψαν, πιο έντονα ίσως από ποτέ, την πικρή αλήθεια πως ο "αντιεξουσιαστής" που απαντάται συνήθως σήμερα στις δυτικές κοινωνίες βλέπει την δική του ιστορική αποστολή ως μια αποστολή ασύμβατη με την ίδια την ύπαρξη του εργάτη, ο οποίος αποτελεί στην καλύτερη περίπτωση ένα είδος απολιθώματος απ' το παρελθόν, και στην χειρότερη έναν εχθρό, που, όταν τολμά να αυτοκαθορίζεται έξω απ' την "αντιεξουσιαστική" λογική πολιτικής εκπροσώπησης, πρέπει να πολεμηθεί με όλα τα μέσα, διότι απειλεί να κλέψει την παράσταση από το "νέο επαναστατικό υποκείμενο" που έχει ανάγκη να πείσει τους άλλους, και βέβαια τον εαυτό του, πως είναι το μόνο αληθινό, το μόνο γνήσιο, και το μόνο "προοδευτικό" σε χαρακτήρα "κοινωνικό περιθώριο."

Οι μαρξιστές πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τις έμπρακτες συνεπαγωγές αυτής της θλιβερής μεν, πραγματικής δε κατάστασης: πρέπει να αναλογιστούν πολύ προσεκτικά τι σημαίνει στην πράξη το γεγονός ότι για τον σημερινό "αντιεξουσιαστικό χώρο" ο εργάτης έχει περισσότερες πιθανότητες να αποτελέσει αυτός τον στόχο ανταγωνιστικής συσπείρωσης από ό,τι το κράτος το ίδιο, και αυτό επειδή για τον σημερινό "αντιεξουσιαστικό χώρο" το κράτος παίζει τον ρόλο ενός επιβεβαιωτή της "προοδευτικής περιθωριακότητας" της αντιεξουσιαστικής υποκειμενικότητας, ενώ ο εργάτης την αμφισβητεί έμπρακτα, όσο και --αρχικά τουλάχιστο-- άθελά του.

Αν ο "αντιεξουσιασμός" είναι μια προδιάθεση αυτοεπικυρωτικής αμφισβήτησης αυτού που επιβεβαιώνει την αξία και σημασία του "χώρου" (το κράτος), απέναντι σ' αυτό που την θέτει υπό αίρεση ή αμφισβήτηση (τον εργάτη) η έμπρακτη απάντηση ήταν, είναι και θα είναι, δυστυχώς, η έμπρακτα εξουσιαστική --πατροναριστική, υποτιμητική, υπονομευτική, ανταγωνιστική και ενίοτε βίαιη-- συμπεριφορά.

52 σχόλια:

  1. "Οι μαρξιστές πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη τις έμπρακτες συνεπαγωγές αυτής της θλιβερής μεν, πραγματικής δε κατάστασης: πρέπει να αναλογιστούν πολύ προσεκτικά τι σημαίνει στην πράξη το γεγονός ότι για τον σημερινό "αντιεξουσιαστικό χώρο" ο εργάτης έχει περισσότερες πιθανότητες να αποτελέσει αυτός τον στόχο ανταγωνιστικής συσπείρωσης από ό,τι το κράτος το ίδιο"

    Αντώνη είδαμε στις 20 Οκτώβρη τι σημαίνει ο εργάτης να αποτελεί στόχο "ανταγωνιστικής συσπείρωσης". Όταν δίπλα-δίπλα με χρυσαυγίτες, χουλιγκάνους, μπράβους της νύχτας και λοιπά αποβράσματα οι "αντιεξουσιαστές" έστειλαν ένα σύντροφο στον τάφο και 80 στο νοσοκομείο με βαριά κατάγματα και εγκαύματα. Δεν υπάρχει καμία αυταπάτη για τον "χώρο": ανήκει ξεκάθαρα στο αντίπαλο στρατόπεδο εδω και πάρα πολύ καιρό. Η ανακοίνωση των χαλυβουργών αποστομωτική απάντηση όχι μόνο για τους χρυσαυγίτες, αλλά και για τους συνοδοιπόρους τους στην προβοκάτσια αναρχικούς, αριστεριστές και όλο το κακό συναπάντημα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Molotov: Ασφαλώς και το είδαμε, και όχι μόνο το είδαμε, αλλά και σκεφτήκαμε για αυτό.

    Εδώ απλώς προσπαθώ να κοινοποιήσω κάποια από τα πορίσματα αυτής της σκέψης, μιας και η σκέψη δεν παραιτείται ποτέ από την δική της αποστολή, που είναι να θέτει ειλημμένες απόψεις και αυτοματικές στάσεις σε αμφισβήτηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πάντως οι πρώτες απαντήσεις "αντιεξουσιαστών" στα σχόλια για την ανακοίνωση των χαλυβουργών ήδη χαρακτηριστικά της νοοτροπίας που σκιαγραφείς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό το γνώριζα εκ των προτέρων, για αυτό κι έγραψα το άρθρο. Για να μπορώ να παραπέμψω σ' αυτό ως απάντηση, όπως κι έκανα. Κατανοώ ότι ο ίδιος ο "χώρος" δεν αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως προβλέψιμο --πώς αλλιώς θα γινόταν-- αλλά, δυστυχώς, για μένα είναι πολύ περισσότερο προβλέψιμος από όσο νομίζει, πολύ περισσότερο συστηματοποιήσιμος επίσης ως προς τις συντεταγμένες του από ότι αντιλαμβάνεται. Και αυτό προσπαθώ να του εξηγήσω, χωρίς πολεμική διάθεση, ήρεμα και απλά.

      Διαγραφή
    2. @Molotov: αν εννοείς τα σχόλια στο Indymedia, εμένα ισορροπημένα μου φαίνονται, τηρουμένων των αναλογιών:

      1. μόνο αυτά είχαν να πουν?

      ας εγραφε περισσος απο κατω η ανακοινωση

      νταξει δηλαδη το μονο που ειχαν να πουν για τους χρυσαυγιτες ειναι οτι μαζι με "αλλες δηθεν επαναστατικες ομαδες" θελουν να αντλησουν υπεραξια απο τα μακαρονια και ! με οχημα τα μακαρονια να απροσανατολισουν τον αγωνα των χαλυβουργων ?

      θα τρελαθουμε?

      ας λεγαν καλυτερα ο τι ο προεδρας ΠΑΜιτης ειναι χαζος και δεν μπορει να ξεχωρισει τους φασιστες με τα αυτοκολυτακια απο τις υπολοιπες "επαναστατικες δυναμεις".

      αλλα οχι και να ψαχνουν τα αλοθι που τους δινει ο ουσιαστικος λογος των χρυσαυγιτων ο οποιος αναφερεται και μεσες ακρες την αρχη της ανακοινωσους τους, για να πουν οτι δε τους γουσταρουν .... δηλαδη αν οι φασιστες το ειχαν παιξει πιο .. εξυπνα .. και δεν εκραζαν την χαλυβουργια πριν ενα μηνα , τοτε θα ηταν ολα οκ? κομπλε? τα μακαρονια τοτε θα ηταν νοστιμα και οχι ποτισμενα εθνικιστικο - φασιστικο μισος?

      αισχος, ντροπη και αισχος

      αυτα για τωρα..δε μπορω συγχιστικα


      2. Μα είναι από τον Περισσό η ανακοίνωση. Δημοσιεύτηκε αρχικά στο Ριζοσπάστη και από εκεί αναπαράχθηκε σε άλλα μέσα.

      Τελικά ο «αγώνας» των χαλυβουργών είναι ένα καλό παράδειγμα για το πώς δεν πρέπει να γίνεται ένας αγώνας.

      Όσο για τον επίλογο της ανακοίνωσης «Παλεύουμε για να γίνει όλη η Ελλάδα Χαλυβουργία» μόνο ανατριχίλα προκαλεί.


      3. Αντι να πούμε και συγγνώμη για τη μαλακία του ΑρχιΠαμίτη, που έδωσε το μικρόφωνο και κάθονταν και χειροκρόταγε τον φασίστα (όπως φαίνεται καθαρά στο βίντεο), και ενω λίγες μέρες πρίν το είχε αρνηθεί στον Χάγιο, καταγγέλουμε όσους στέκονται δίπλα στούς Χαλυβουργούς απο την πρώτη μέρα (και δεν είναι μόνο το ΠΑΜΕ)!!! Αυτή δεν είναι ανακοίνωση του σωματείου. Της ΚΟΒ Χαλυβουργών είναι!


      4. Οι χρυσαυγίτες ήρθαν ως μάνα εξ ουρανού για να διασπάσουν τους αλληλέγγυους, ίσως και τους ίδιους τους χαλυβουργούς με αυτήν την κίνησή τους. Ο Μάνεσης σίγουρα τρίβει τα χέρια του και αν η αλληλεγγύη αυτή τη στιγμή παγώσει, η απεργία των χαλυβουργών έχει ρίξει σίγουρα ταφόπλακα. Ποιός κερδίζει από αυτό;

      Το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ που είδαν την μεγαλειώδη αυτή απεργία να ξεφεύγει από την αγκαλιά του και να γίνεται αντικείμενο θαυμασμού και στήριξης από πλατύτερα κομμάτια του κινήματος και όχι μόνο, καθιστώντας το ίδιο το κόμμα σχεδόν αμελητέο παράγοντα από άποψη συνεισφοράς, προσπαθεί να ανακαταλάβει τα ηνία και γιατί όχι, να εξαργυρώσει σιγά σιγά τον αγώνα των χαλυβουργών και να πέσουν οι τίτλοι τέλους.

      Το ζήτημα είναι να μην μασήσουμε με κανέναν απο τους δύο καραγκιόζηδες. Σταθερά αλληλέγγυοι μέχρι την νίκη, κι ας ρίχνουν οι πραγματικοί προβοκάτορες των εργατικών κινημάτων όσα δολώματα θέλουν.

      (συνεχίζεται)

      Διαγραφή
    3. (συνέχεια σχολίων από Indymedia)

      5. λέξη δεν λένε για το φασισμό, λέξη δε λένε γιατι τους έδωσαν μικρόφωνο, τόσες γρασμμές χωρις ουσιαστικά να λένε τίποτα. κλασική δήλωση Περισσού.... κρίμα....

      Ακου εκεί δεν είδαν τα μακαρόνια ή είναι χαζοι ή μας θεωρούν όλους ρομποτοποιημένους παμιτες


      6. Για την ανακοίνωση σηκώνει πολύ κουβέντα κα ειδικά ποιους εννοούν με το αόριστο "δήθεν επαναστάτες" Είναι μια απάντηση στους φασίστες πέρα από τις τρομερές ελείψεις τους. Μην τσιμπάνε με τις αοριστίες τους και κάποιες προβοκατορίκες αναφορές που γίνονται επίτηδες. Οι εργάτες της χαλυβουργίας ξέρουν καλύτερα από τις ηγεσίες ποιοι είναι οι πραγματικοί φίλοι και ποιοι το παίζουν για ψηφοθηρικούς λόγους.

      ΘΑ ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΠΙΣΗς ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΒΛΑΚΕΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ INDYMEDIA ΓΙΑ ΝΑ ΡΙΞΟΥΝ ΛΑΣΠΗ ΣΤΟ ΜΕΣΟ, ΑΝΑΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΑ ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΣΥΜΦΕΡΕΙ.


      7. Όπως και να το κάνουμε, η Χρυσή Αυγή τον πέτυχε μια χαρά τον στόχο της.

      Ενεργοποίησε όλα τα αντιΚΚΕ αντανακλαστικά του αλληλέγγυου κόσμου, και τώρα προφανώς παρακολουθεί με πολιτική ικανοποίηση την αλληλεγγύη να μεταμορφώνεται σε μια αφυψηλού κριτική, με όρους πολιτικής καθαρότητας και προσωπικής υποτίμησης εναντίον ενός ΑΠΕΡΓΟΥ μόνο και μόνο λόγω της κομματικής του ταυτότητας.

      Και όλα αυτά ΜΟΝΟ με την ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ και μονταρισμένη κατά το ακροδεξιό δοκούν παρουσίαση των γεγονότων, και χωρίς καμία πληροφόρηση από τον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ χωροχρόνο της απεργίας... Μόνο με υποθέσεις, θεωρίες συνωμοσίας, και ατεκμηρίωτες κατηγορίες.

      Σε αυτήν την πορωμένη και αντισυντροφική στάση, η ανακοίνωση του ΔΣ απαντάει - και καλά κάνει...


      8. Ρε παιδιά φτάνει πια!! Εδώ και 2-3 μέρες πολλοί εδώ τσιμπήσαν στην προβοκάτσια των αυγών, και κάνουν ακριβώς αυτά που θα ήθελε η ΧΑ. Σπιλώνουν τον αγώνα των χαλυβουργών, σπέρνουν απογοήτευση, διχόνοια και σύγχυση. απορώ πώς πολλά σχόλια δημοσιεύονται.

      Λοιπόν έγινε μια μαλακία, την αναδείξαμε, και τώρα πρέπει να τα ξεχάσουμε, να πάμε μπροστά, να πάμε γερά με ολόπλευση στήριξη. Και ναι το ΚΚΕ παίζει μπάλα εκεί τι να κάνουμε τώρα. Θα στηρίζουμε αγώνες που θα γίνονται μόνο από το χώρο? Καμιά φορά νομίζω ότι εδώ μέσα γράφουν μόνο οργισμένοι έφηβοι. Για πάμε μαζί σε κανα εργοστάσιο, να δούμε τις αντιφάσεις και τις δυσκολίες κάθε αγώνα!

      Καμία ανοχή σε όσους σπέρνουν την απογοήτευση και καλούν στο να παρατήσουμε τους χαλυβουργούς. Ίσα ίσα τώρα πρέπει όλοι να πλαισιώσουμε την απεργία και να δώσουμε υλική, ηθική και ότι άλλο βοήθεια!!!


      9. Υπάρχει απειρία στην πιο καλοπροαίρετη εκδοχή στα σχόλια και δε βλέπουμε το δάσος. Αν ρωτήσεις και τον πιο δεξιό χαλυβουργό θα σου πει ότι το ΚΚΕ ήταν εκεί από την πρώτη μέρα. Η χρυσή αυγή με τις ανακοινώσεις δε χτυπάει άλλον αλλά το ΚΚΕ.

      Και στα σχόλια φαίνεται ότι μια χαρά έκανε τη δουλειά της. Ασχολούμαστε με το ΚΚΕ και αφήνουμε παραδίπλα τον Μάνεση, τις εξελίξεις στο εργοστάσιο και τους ρουφιάνους.

      Συνεχίστε..


      10. Οταν στην πρώτη δυσκολία γέμισε το ιντιμίντια καταδικαστικά σχόλια για την απεργία, το Σιφωνιό και τους απεργούς εν γένει, τι περιμένετε να πούν οι εργάτες; "Ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη;". Εδώ απεργοί που μιλάνε στις ανακοινώσεις τους για την τιμή της τάξης τους και ξαφνικά για κάποιους εδω μέσα γίναν νεοναζί! Και πολύ καλά μας τα παν!


      11. όσοι σπέρνουν διχόνοια και απογοήτευση στην καλύτερη είναι αφελείς, που δε γνωρίζουν το τι δυσκολίες έχουν να αντιμετωπίσουν απεργοί που διανύουν την 115η μέρα κατάληψης του εργοστασίου τους.

      αυτό που πρέπει να κάνουμε και κάνω θερμή έκκληση γι' αυτό σ' όλους τους συντρόφους είναι πρώτον, να μην αφήσουμε κανένα ψ@*&$%^!α του μελιγαλά να προβοκάρει το κίνημα και να σπιλώνει μ' αυτόν τον τρόπο έναν τέτοιον εργατικό αγώνα σαν αυτό τον χαλυβουργών και δεύτερον, να μην απογοητευτούμε, να συνεχίσουμε με ακόμη εντονότερη αλληλεγγύη και πιο δυναμικές παρεμβάσεις.

      η νίκη των χαλυβουργών είναι υπόθεση όλων μας, μην το ξεχνάμε αυτό.

      νίκη στον αγώνα των χαλυβουργών

      πόλεμο στον πόλεμο των αφεντικών

      Διαγραφή
    4. @Nobody: Προσωπικά, το μόνο που ζητώ από τον καθένα είναι λίγη αυτοστοχαστική διάθεση και περίσκεψη. Από εκεί και πέρα, η προτεραιότητά μου είναι να προστατεύω αυτούς με τους οποίους συστρατεύομαι στον βαθμό που μού είναι εφικτό. Τίποτε περισσότερο.

      Διαγραφή
    5. Περί ανταγωνιστικής πολιτικής υποκειμενικότητας:

      http://avantgarde2009.wordpress.com/2012/02/21/%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%B4%CE%BF%CE%BA%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B9%CF%8E%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%82-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1/

      Διαγραφή
    6. Δεν έχω χρόνο να δω το κείμενο, είδα όμως τις παραπομπές του σε άρθρα και αισθάνομαι μεγάλη θλίψη...

      Διαγραφή
    7. Δεν υπάρχει λόγος θλίψης, προφανώς οι παραπομπές έχουν χαρακτήρα αντιπαραβολής με την ανακοίνωση του ΔΣ του σωματείου των Χαλυβουργών. Η οποία παραμπιπτόντως, όπως αρχίζω να συνειδητοποιώ σταδιακά, μοιάζει ν' αντιμετωπίζει και αυτή τις εν λόγω παραπομπές ως αυθύπαρκτα γεγονότα, και γι' αυτό τις τσουβαλιάζει μαζί με την επίσκεψη των Χρυσαυγιτών στο "αντίπαλο στρατόπεδο". Κακή ιδέα...

      Διαγραφή
  4. Αν στα παραπάνω προσθέσουμε και το γεγονός πως ο "χώρος" είναι ξέφραγο αμπέλι στα αστικά ιδεολογήματα (στο Idymedia π.χ. "κόβεται" άμεσα ακόμη και όποιο σχόλιο τολμάει να αναφερθεί στην συγκεκριμένη πραγματικότητα), αλλά και το γεγονός πως η ηλικιακά (πάντα) χαμηλός μέσος όρος του δεν μπορεί να μεταβιβάσει πολιτική πείρα, το κοκτέηλ γίνεται εκρηκτικό....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Επίσης, επειδή δεν είναι σωστό αν συνδεθεί ΜΟΝΟ ο αντιεξουσιαστικός χώρος με την στάση που αναλύω, διότι δεν ενεπλάκη μόνο αυτός, ή ακριβέστερα, τμήμα αυτού, να βάλουμε εδώ και το έμεσμα της ΕΕΚ (Τροτσκιστές), για το οποίο κάθε υγιώς σκεπτόμενος Τροτσκιστής νομίζω ότι θα έπρεπε να ντρέπεται σήμερα: http://www.eek.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=663:2012-02-20-19-24-07&catid=29:announcements&Itemid=29

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αντώνη άδικα προσπαθείς. Η ιντελιγκέντσια του "χώρου", με όχημα ανιστόρητα και άκρως βολικά εφευρήματα (για την παράλληλη αριστερά και αντεξουσία) όπως της κομουνιστικοποίησης για την οποία διοργάνωνε εν μέσω δομικής συστημικής κρίσης και...φεστιβάλ, έχει πάρει τις εμετικά διανθισμένες θέσεις της περί του νέου και... ελπιδοφόρου (μη-)υποκειμένου που γεννάται στις στάχτες του "ξεπερασμένου":

    H ανάδυση του (μη-)υποκειμένου

    Καθόλου τυχαίο ότι η παραπάνω κακεντρεχής ανοητολογία αναδημοσιεύτηκε και μάλιστα "εμπνεύστηκε" από το rioter.info που βγάζει ήρωες τους επαγγελματίες επαναστάτες του ΝΑΤΟ της Λιβύης, της Συρίας κτλ. και αναδημοσιεύτηκε σε διάφορα μπλογκ, λιγότερο ή περισσότερο αφελή (ως πότε;) του "χώρου".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. καλησπέρα.

    "χώρος" --ουσιαστικό που δηλώνει απλά τον καθορισμένο χαρακτήρα της άρνησης μιας πολιτικής συλλογικότητας να παρουσιάσει τον εαυτό της ως καθορισμένη πολιτική συλλογικότητα.

    η λεξη "χωρος" αρχισε να χρησιμοποιείται στους αναρχικούς για να την μεταξύ μας επικοινωνία. Όταν δηλαδή εννοούσαμε τα άτομα από την ευρύτερη αντιεξουσιαστική και ελευθεριακή οπτική λέγαμε απλά χώρος και ξεμπερδεύαμε. η λέξη χώρος δεν συνοψίζει καμία πολιτική συλλογικότητα ή την άρνησή της. συνοψίζει απλά τα ποικίλα διαφορετικά προτάγματα που έχουν αναδειχθεί στον ελλαδικό χώρο τα τελευταία χρόνια. επομένως δεν είναι απλά η άρνηση της παρουσίασης ως πολιτικής συλλογικότητας είναι ότι μιλάμε για διαφορετικούς πολιτικούς χώρους και όχι για έναν χώρο. ο "χώρος" λοιπόν είναι έχει μια εργαλειακή χρήση επικοινώνησης των διαφορετικοτήτων και επ ουδενί την έκφραση μίας ενιαίας τάσης, όπως είναι η καταστροφή εξουσίας και κεφαλαίου. οι διαφορές στο ελλαδικό αναρχικό "χώρο" είναι τεράστιες και δεν ενοποιούνται κάτω από τη σκεπή της λέξης χώρος...

    (σε μια πορεία πέρασα δίπλα από κάτι ματατζήδες και λέγανε μεταξύ τους είναι 800 αριστεροί και 400 του χώρου!)

    επίσης το athens indymedia είναι ένα σάιτ στο οποίο έχουν ελεύθερη πρόσβαση όλοι για να διαβάσουν τις ειδήσεις. το ινδυμεδια δεν ειναι ο ηλεκτρονικός "χώρος" και ή εστω ο χώρος των αναρχικών. έχει πέσει πολύς λόγος για την λειτουργία αυτού του σαιτ και συχνά κατηγορείται ως η αναρχία του ινδυμεδια που δεν ανέχεται διαφορετικές απόψεις. το ινδυμεδια λοιπόν λειτουργεί με ανοιχτές διαδικασίες από τη συνέλευση του που είναι συγκεκριμένος αριθμός ατόμων για ένα πολύ δύσκολο και απαιτητικό έργο με όποια κούραση μπορεί να βγαίνει και με τους τρόπους που αυτή βγαίνει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το πιο πάνω σχόλιο, αν κατάλαβα σωστά, είναι του "περιστεριάκια."

      Διαγραφή
    2. ναι δικο μου ειναι. ξεχαστηκα και δεν εβαλα το νικ μου.

      θανκς!

      περιστεράκιας.

      Διαγραφή
  8. ο ουσιαστικός ρόλος του ινδυμεδια είναι η γρήγορη μετάδοση των γεγονότων, η ελεύθερη πρόσβαση σε αυτά και η άμεση συνεισφορά στη μετάδοση τους. επίσης είναι και ένα σαιτ στο οποίο μπορεί κάποιος να βρει τις πολιτικές ανακοινώσεις των πολιτικών στεκιών και καταλήψεων, εκδηλωσεις κλπ.

    το τι γράφεται στα σχόλια ΔΕΝ είναι αντιπροσοπευτικό του αναρχικού χώρου. Το ινδυμεδια ΔΕΝ είναι αντιπροσωπευτικό του χώρου. οι αποφάσεις της διαχειριστικής ομάδας ΔΕΝ είναι αντιπροσωπευτικές του χώρου. (αντιπροσωπευτικές ή εκπροσωπευτικές...)
    το ινδυμεδια είναι για μετάδοση γεγονότων. οπότε μη χρεώνεται στο ινδυμεδια ότι επειδή βγήκε αυτό στο ινδυμεδια η αναρχία δεν κάνει κριτική.

    η όποια κριτική γίνεται μέσα στους όρους που οι ίδιοι οι αναρχικοί επιλέγουν να γίνει. για παράδειγμα κάνουν κριτική για συγκεκριμένες ενέργειες και γεγονότα(5η μαη), πολιτικές εκτιμήσεις κλπ. το ότι δεν αναθεωρούν τις απόψεις τους για ορισμένα ζητήματα είναι μάλλον πολιτική συνέπεια παρά κριτική και μεταστροφή της στάσης τους. για παράδειγμα για της 20 οκτώβρη η αυτοκριτική που έγινε αφορούσε το επίπεδο βίας το οποίο απαντήθηκε και το αν ήταν πολύ ψηλό ή όχι, σε ποιές περιπτώσεις ήταν άστοχο και σε ποιές περιπτώσεις ήταν θεμιτό ή και επιβεβλημένο.

    η κριτική και η αυτοκριτική των αναρχικών δεν γίνεται στα ηλεκτρονικά μέσα αλλά στις συνελεύσεις τους, οι οποίες έχουν ανοιχτές διαδικασίες. δεν γίνεται σε μπλογκς ούτε στο ινδυμεδια. από εκεί και πέρα θα στις 20 οκτώβρη είχε βγει ένα κείμενο από πολιτική κατάληψη που ασκούσε κριτική στα επεισόδια. αλλά το αν το ύφος της κριτικής δεν αρέσει σε κάποιους δεν σημαίνει ότι οι αναρχικοί είναι ανίκανοι κριτικής. απλά όπως στις 20 οκτώβρη το παμε υπεράσπισε τις θέσεις του, έτσι και οι αναρχικοί υπεράσπισαν τις δικές τους.

    τέλος για το εργατικό θέμα που θέτεις. έχεις ένα δίκιο. από την άποψη ότι μεγάλο μέρος των αναρχικών συνελεύσεων έιναι στα 30 και κάτω. αυτό σημαίνει πολλά για την εργατική συνείδηση και πολλές φορές τις εύκολες φράσεις του "ταξικού πολέμου"κλπ. άποψη μου είναι πως ακριβώς επειδή στην πλειοψηφία δεν βρίσκονται σε χρόνια τριβή με το εργατικό κίνημα βρίσκουν άλλο επαναστατικό υποκείμενο που είναι και οι ίδιοι. αυτό δηλαδή των "εξεγερμένων συνειδήσεων" έναντι της ταξικής τους θέσης, όποια και αν είναι αυτή. καταλήγει πολλές φορές το διακύβευμα να έχει περισσότερο υπαρξιακή φύση παρά να αναλύεται με όρους οικονομικούς. γενικότερα βέβαια στηρίζουν τον "ταξικό πόλεμο" αλλα δεν ξέρω σε ποιό βαθμό γίνεται αυτό από τη σκοπιά της εργατικής, προλεταριακής συνείδησης και σε ποιό βαθμό στα πλαίσια της υπαρξιακής ρήξης με την κυριάρχιση του καπιταλισμού στη ζωή μας και την αποξένωση που αυτός έχει δημιουργήσει.

    το να επικεντρώνονται περισσότερο στην υπαρξιακή ρήξη με τον καπιταλισμό και την εξουσία και οι θεαματικές ή μη πράξεις τους είναι αποτέλεσμα εύρεσης ενός πολιτικού στόχου ίσως αρκετά διαφορετικού από την πολυδιάστατη/μονοδιάστατη οικονομικοπολιτική μαρξιστική ανάλυση. ίσως πάλι να είναι και ένα κίνημα ορίζοντα εκπλήρωσης προσωπικών προταγμάτων απελευθέρωσης. δεν ξέρω!

    (διάφορα στέκια και καταλήψεις έχουνε ιστοσελίδες. θα ήταν πολιτικά ορθότερο να γινότανε κριτική σε αυτά τα κείμενα παρά σχόλια του ινδυμεδια)

    περιστεράκιας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "περιστεράκια", όπως έγραψε ο Αντώνης, το θέμα είναι η λογοδοσία και ο αυτο-έλεγχος που ο χώρος έχει πετάξει στον κάλαθο των αχρήστων, ξεχνώντας το έργο κλασικών αναρχικών όπως ο Μπούκτσιν αλλά και το μνημειώδες έργο (δυστυχώς δύσκολα το βρίσκει κανείς πλέον) της April Carter, Authority, που κάνει διάκριση μεταξύ της ιεραρχίας που πηγάζει από τους θεσμούς και είναι ανεπιθύμητη και της ιεραρχίας που πηγάζει από την αντικειμενική ιεραρχία, την εμπειρία σε κάποια θέματα, κτλ. που πολλές φορές είναι σημαντική. Οι "α/α" έχουν μπερδέψει την αντεξουσία με την έλλειψη ΚΑΘΕ αρχής, γι' αυτό και όχι μόνο οι συλλογικότητες δεν λογοδοτούν πολλές φορές για τις πράξεις τους, αλλά ούτε κριτική σε άλλες κάνουν, κάτι που θα έπρεπε να γίνεται ΕΙΔΙΚΑ σε μέσα που χρησιμοποιούν αναπόφευκτα για κινηματικούς σκοπούς όπως το ιντιμίντια. Και όχι μόνο αυτό. Γράφεις για δήθεν "ανεξέλεγκτη" "εναλλακτική πληροφόρηση" στα ιντιμίντια κτλ. Εννοείς "εναλλακτική" και ανεξάρτητη όπως αυτή που έκρυβε η ΣΟ κάθε πραγματική αντιπληροφόρηση για τη Λιβύη, κρύβοντας ολόκληρα thread, ή τώρα που έχει γίνει ο αντεξουσιαστικός ψάλτης των "Επαναστατών" στη Συρία κτλ.;; Όσο για τις "ανοιχτές συνελεύσεις", κάθε υποψιασμένος ξέρει ότι αυτές είναι ανέκδοτο και ότι η ατζέντα έχει τεθεί εκ των προτέρων από τις προηγούμενες δημοσιεύσεις/στοχεύσεις του μέσου, καθώς και από άτομα που έχουν τον άπλετο χρόνο (να το θέσουμε κομψά)να θέτουν την ατζέντα σε συνεχή βάση με κάθε μέσο, ενώ πέφτει ένα είδος "τρομοκρατίας" όταν τίθεται πού και πού θέμα για έναν πραγματικά αντισυστημικό χαρακτήρα του μέσου, όπως είχε γίνει όταν είχε προταθεί μια τέτοια διαδικασία πριν από χρόνια, στις σχετικά ανεκτές μέρες του μέσου, από αντισυστημικούς και ελευθεριακούς αγωνιστές. Για να μη μιλήσουμε για τις γκαιμπελικές μεθόδους της ΣΟ να κρύβει τα σχόλια που δεν τη βολεύουν ή πιο "έξυπνα, να καλεί τα "αντι-απολυταρχικά" και "αντι-σταλινικά" φιλαράκια της που έχουν πιάσει πρώτο τραπέζι πίστα στο μέσο για να κάνουν μπούγιο. Αυτά έχουν δειχτεί και καταγγελθεί δεκάδες φορές από άτομα και συλλογικότητες.

      Εσείς οι αυτόνομοι α/α πού ακριβώς ήσασταν και τι κριτική κάνατε; Τι στάση αλληλεγγύης πήρατε για τους αμυνόμενους στη χρήση αυτών των άθλιων μέσων και μεθοδεύσεων; Πλάκα μου κάνεις; Όλα μόκο για να μη σας "θιχτεί" το μέσο "αντιπληροφόρησης";

      Διαγραφή
    2. πανο είσαι ο γνωστός πάνος από το ινδυμέδια??!!!
      το ότι δεν κάνουν κριτική δημόσια σε άλλες συλλογικότητες είναι αλήθεια. και αν γίνεται γίνεται σπάνια. γίνεται όμως με βάση της δικές τους αρχές με εσωτερικές διαδικασίες χωρίς αυτό να δημοσιεύεται αν δεν κρίνεται απαραίτητο.

      κριτική στο ινδυμεδια έχει γίνει, και μάλιστα σε μια συζήτηση που είχε καλέσει το ίδιο το ινδυμέδια έγινε μια αρκετά καλή συζήτηση περί αυτών και άλλων θεμάτων.

      ωστόσο το ινδυμέδια είναι κάτι παραπάνω από τη διαειριστική ομάδα και κάτι λιγότερο από το γεγονός ότι διάφορες απόψεις κρύβονται. για τον απλούστατο λόγο ότι πολλές απόψεις δεν φαίνονται είτε για λόγους πρακτικούς είτε για λόγους που αποφασίζουν αυτοί που το διαχειρίζονται. και επομένως δεν γίνεται να καπελώνεται ένας πολιτικός χώρος για κάποια ζητήματα που δημιουργούνται από αντικειμενικές δύσκολες συνθήκες.

      στους αναρχικούς υπάρχει η αντίληψη πως αν κάτι δεν σου αρέσει του ασκείς κριτική μέσα από την ίδια την διαδικασία. επομένως αν κάποιος έχει αντιρήσεις με το πως λειτουργεί μπορεί να αποτανθεί ή και να συμμετέχει στη διαχειριστική ομάδα.

      το θέμα όμως είναι άλλο. ότι το ινδυμεδια δεν είναι όργανο, όπως είναι πχ ο ριζοσπάστης, ή άλλο επίσημο μέσο, ενός πολιτικού χώρου

      επίσης δεν είμαι αυτόνομος α/α και αν και γιατί και σε ποιόν είχα αλληλέγγυα στάση δεν είναι κάτι που θα το κρίνεις εσύ, αλλά οι σύντροφοί μου.

      περιστεράκιας

      Διαγραφή
    3. "περιστεράκια", όχι δεν είμαι ο πάνος από το ιντιμίντια και δεν αναφέρομαι στην κριτική που έχει γίνει (;) και δεν γνωρίζω μέσα στο μέσο, αλλά στην κριτική που δεν...δημοσιεύεται ποτέ στα ιντιμίντια γιατί αντιτίθεται στα συμφέροντα της κλίκας της ΣΟ και κάποιων α/α γύρω από αυτή που λειτουργούν ακόμα και αντίθετα στην πολιτική δημοσίευσης του μέσου, αφήνοντας σωρηδόν συκοφαντίες και λάσπες. Όσο για τη συμμετοχή στη ΣΟ είναι ανέκδοτο και εξήγησα λεπτομερώς στο προηγούμενο σχόλιο μου γιατί.

      Να θυμίσω μόνο μερικές πρόσφατες και τεκμηριωμένες περιπτώσεις, τις οποίες γνωρίζουν καλά οι περισσότερες συλλογικότητες και άτομα του χώρου αλλά προτιμούν να μην κάνουν κριτική στους συστηματικούς καπελωτές του μέσου και των έντιμων α/α που το χρησιμοποιούν...

      http://periektikidimokratia.org/anakoinoseis/2011-11-30/indymedia-systimikoi-koukouloforoi

      http://periektikidimokratia.org/anakoinoseis/2011-12-17/indymedia-gkempelikis-propagandas-sineheia

      http://periektikidimokratia.org/anakoinoseis/2011-12-25/kataggelia-vromikos-polemos-enantia-stin-pd


      Σημερινό μόλις τελευταίο λασπολογικό παραδειγματάκι, και από κάτω ο γνωστός ανώδυνος "αντικειμενικός" συνοδευτικός σχολιασμός (από άτομα που συνήθως ανήκουν στις ίδιες ομάδες και αυτο-βεβαιώνονται).

      Θα ήθελα να με παραπέμψεις σε σχετική (ανθρώπινη και όχι λασπολογική) συζήτηση που έγινε για κριτική στο μέσο και που δεν αφορούσε βέβαια επιφανειακή κριτική αλλά κριτική σε σχέση με τον, γενικά ενσωματωμένο στο σύστημα (με εξαιρέσεις φυσικά) με έμφαση στα ατομικά δικαιώματα, τους "εξεγερμένους" στη Λιβύη και τη Συρία, την επίθεση κατά κομουνιστών στις 20 Οκτώβρη κτλ., ρόλο της κεντρικής γραμμής του ιντιμίντια. Για την αλληλέγγυα στάση, κρίνονται θεωρώ όλοι στο μέτρο που αυτό είναι δυνατό (και το με ποιους συμπορεύεσαι και με ποιους όχι είναι βέβαια βασικό θέμα) και δεν την κρίνουν μόνο οι άμεσα σύντροφοι, εκτός και αν μόνο οι σύντροφοι σου είναι συναγωνιστές ενάντια στο σύστημα και οι άλλοι απλά "εκπροσωπούνται" από μια πρωτοπορία της μόνιμης αντίθεσης στο "κράτος", οπότε το άρθρο του Αντώνη έχει μεγάλη δόση αλήθειας...

      Διαγραφή
    4. οσο αφορα την 20 οκτωβρη:
      http://rosanera.squat.gr/2011/10/23/%CE%BC%CE%B5-%CE%B1%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%BC%CE%AE-%CF%84%CE%B1-%CE%B3%CE%B5%CE%B3%CE%BF%CE%BD%CF%8C%CF%84%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B9%CF%82-20-%CE%BF%CE%BA%CF%84%CF%8E%CE%B2%CF%81%CE%B7-%CF%84%CE%BF/

      για λιβυη και συρια δεν ξερω κατι

      για ινδυμεδια δεν εχει δημοσιευτει κατι

      περιστερακιας

      Διαγραφή
    5. Άρθρο που ακριβώς νομιμοποιεί τη "φιλοσοφία" των ίσων αποστάσεων μεταξύ θύτη και θύματος αφού πρώτα έχει καταπιεί την κάμηλο. Ώστε στις 20 Οκτώβρη ήταν μια "διαπάλη" μεταξύ 2 πλευρών ε, που έπεσαν και μερικές μολότοφ, και το ΚΚΕ έπαιξε τον ρόλο "περιφρούρησης της Βουλής" (οπότε δεν είναι και τόσο κακό το ότι κάποιοι α/α (?) έκαναν την επίθεση κατά του μπλοκ του ΠΑΜΕ. Τα ίδια ακριβώς που έλεγε και το Βήμα και η Καθημερινή και αναπαρήγαγε οριζόντια το ιντιμίντια, και για το οποίο "χειροκρότησε" το ΚΚΕ ο Άδωνις... Δυστυχώς σε αυτές τις...αλληλέγγυες αντιλήψεις και ερμηνείες της "αρπαχτής" και βολέματος του χώρου αναφερόμουν πριν.

      Διαγραφή
  9. περιστεριάκια, γράφεις: "το τι γράφεται στα σχόλια ΔΕΝ είναι αντιπροσοπευτικό του αναρχικού χώρου. Το ινδυμεδια ΔΕΝ είναι αντιπροσωπευτικό του χώρου. οι αποφάσεις της διαχειριστικής ομάδας ΔΕΝ είναι αντιπροσωπευτικές του χώρου. (αντιπροσωπευτικές ή εκπροσωπευτικές...)"

    Πιο πάνω, στο ποστ το οποίο σχολιάζεις, έχω ήδη γράψει ότι για τους αντιεξουσιαστές "Η δυνατότητα της λογοδοσίας έχει εκ των προτέρων και κοινή συναινέσει συρρικνωθεί στο τίποτε, μιας και κανείς δεν έχει καμία υποχρέωση να λογοδοτεί για την αντιεξουσιαστική συλλογικότητα, και μιας και η λογοδοσία η ίδια έχει καταλήξει να θεωρείται λίγο-πολύ συνώνυμη της "ιεραρχικής αντίληψης" που ο "χώρος" έχει πετάξει στα σκουπίδια της ιστορίας."

    Γιατί λοιπόν να αναλωνόμαστε σε συζητήσεις όταν όχι απλώς γνωρίζω από πριν το τι θα πείτε σε απάντηση αυτού που έχω ήδη πει, αλλά έχω ήδη πει αυτό που θα πείτε εξηγώντας γιατί είναι ακριβώς μέρος του προβλήματος σε οποιοδήποτε διάλογο επιχειρηθεί μαζί σας;

    Είναι κρίμα να σπαταλάμε τόσο χρόνο όταν έχουν ήδη αποκρυσταλλωθεί τα χάσματα αντιλήψεων που μας χωρίζουν.

    Χωρίς καμία εχθρική διάθεση, απλά για να μην κουράζουμε το θέμα επαναλαμβάνοντας τα ήδη γνωστά και δεδομένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. "(διάφορα στέκια και καταλήψεις έχουνε ιστοσελίδες. θα ήταν πολιτικά ορθότερο να γινότανε κριτική σε αυτά τα κείμενα παρά σχόλια του ινδυμεδια)"

    Συμφωνώ. Κάντε τη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Διαβάζοντας την ανακοίνωση του εεκ (το οποίο σε καμία περίπτωση δεν βάζω στο ίδιο τσουβάλι με τον ''χώρο''), το σημείο που εγώ βρήκα απαράδεκτο ήταν το:
    ''Έγιναν συνεννοήσεις και δόθηκαν εγγυήσεις; Τελικά, θεωρεί το σταλινικό Κόμμα ένα τέτοιο γεγονός ήσσονος σημασίας και τους φασίστες «ίσα κι όμοια» με τις δυνάμεις του κινήματος;''
    Επειδή πρώτον, οι καιροί είναι δύσκολοι και τα συμπεράσματά μας πρέπει να βγαίνουν μετά από υπεύθυνη σκέψη, και δεύτερον, προσωπικά προσπαθώ να κάνω, ειδικά τελευταία,όσο το δυνατο πληρέστερες πολιτικά αναγνώσεις, θα έβρισκα αρκετά βοηθητικό ένα εκτενέστερο σχόλιό σας πάνω στην ανακοίνωση.

    Νίκος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν βρίσκω το λόγο να πω κάτι περισσότερο, Νίκο, από όσα έγραψα, νομίζω αρκετά εκτενώς, στο "αντικομμουνισμός και αντικκεδισμός." Έχω προσθέσει και κάποια σχετικά σχόλια στο traverso rosa, που αναδημοσίευσε το κείμενό μου εκείνο.

      Αισθάνομαι προσωπικά μεγάλη θλίψη. Πολλοί συμπαθούντες το ΚΚΕ νιώθουν αναμφίβολα δικαιωμένοι από τέτοιου είδους κείμενα για όσα έλεγαν για τον τροτσκιστικό ρόλο, εγώ όμως ανήκω στην μειονότητα που διατηρεί σεβασμό για την προσφορά στον μαρξισμό τροτσκιστών όπως ο Μαντέλ, ο Άντερσον, ο Τόμσον, κα, και για την ευρύτερη συνεισφορά του τροτσκισμού σε δύσκολες για τη μαρξιστική θεωρία εποχές. Οπότε τι να πω παρά "κρίμα, πολύ κρίμα", στο τέλος της ημέρας; Ο Λένιν δεν είναι Στάλιν, δεν είναι όμως και Τρότσκι, στο κάτω-κάτω της γραφής.

      Διαγραφή
    2. Ας αντιγράψω κι εδώ τα σχετικά μου σχόλια για ευκολία της εδώ συζήτησης;

      1. ...όποιος κατανοεί τι σημαίνει έμπρακτα εργατικό κίνημα και επιθυμεί να συμμετέχει σ' αυτό όχι ως αφέντης και κριτής αλλά ως εργάτης και στρατιώτης είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτος, όπως και αν λένε το κόμμα του.

      Όποιος αρέσκεται σε "fair weather" στρατεύσεις, κριτικές του καναπέ και φοιτητική αμπελοφιλοσοφία, από την άλλη, ή είναι απλώς ένας καρεκλοκένταυρος με σφυροδρέπανο και κομματική βούλα, με αφήνει παγερότατα αδιάφορο και δεν προτίθεμαι να χαλώ χρόνο για να του εξηγώ τα αυτονόητα.

      2. Είναι ξεκάθαρο σε μένα πως έχουμε προς το παρόν διαφορετικές πολιτικές επιλογές, όμως εκτιμώ τις αγωνιστικές προθέσεις σου και σέβομαι το πολιτικό σου ήθος. Τα κόμματα φτιάχνονται από τους ανθρώπους και όχι οι άνθρωποι από τα κόμματα. Μια φοϋερμπαχιανή υπενθύμιση είναι χρήσιμη σ' αυτό το θέμα. Δεν είναι υπεριστορικές οι κομματικές ταυτότητες, ούτε είναι μεταφυσικές αφαιρέσεις. Είναι αποτελέσματα υλικών συσχετισμών δύναμης σε συγκεκριμένες συγκυρίες.

      Να αντιγράψω κι εδώ το τι έγραψα στο LR, προς διευκόλυνση της όποιας συζήτησης:

      "Είναι μια πολύ απαιτητική και δύσκολη συζήτηση. Χρειάζεται την σύνθεση εμπειρικών-ιστορικών διαστάσεων σε ό,τι αφορά την απτή πορεία ομάδων που έχουν αποσπαστεί από το κόμμα (και δημιούργησαν άλλα κόμματα) αλλά και του ίδιου του κόμματος και των τρόπων με τους οποίους ανταποκρίθηκε στα σχίσματά του, και, απ' την άλλη, φιλοσοφική διερεύνηση, όπου και βρίσκω πάρα πολύ χρήσιμες τις ιδέες του Μπαντιού για την αποστασία, την πιστότητα, και την προδοσία ως σημεία αναφοράς.

      Η άρνηση πχ ενός δεσμού με το Κόμμα, η ανικανότητα διαχείρισης του καταφατικού στοιχείου σ' αυτόν τον δεσμό είναι καταστροφική. Αποδοχή του δεσμού, απ' την άλλη, δεν σημαίνει κατ' ανάγκη ταύτιση, ούτε οργανωτικά, ούτε ιδεολογικά. Δεν σημαίνει υποτέλεια στον δεσμό. Σημαίνει απλά αποδοχή ενός δεσμού που δεν μπορεί να κοπεί χωρίς το κόστος της στρέβλωσης (ψυχικής, ιδεολογικής) σ' αυτόν που τον κόβει."

      Διαγραφή
    3. 3. Ένα οποιοδήποτε Κομμουνιστικό Κόμμα κουβαλά τα ίχνη ενός αρχικού συμβάντος (ας το πούμε "λενινιστική στιγμή"), στα οποία κάποιος που δηλώνει κομμουνιστής οφείλει να παραμείνει πιστός. Η πιστότητα δεν είναι πράξη μηχανική, αλλά πράξη που πάντοτε μεριμνά για τον εντοπισμό του ζωντανού ίχνους του αρχικού συμβάντος. Δεν είναι δουλοπρεπής αναπαραγωγή· η δουλοπρεπής αναπαραγωγή δεν είναι πιστότητα.

      Ιστορικά, πριν τις διασπάσεις του, το ΚΚΕ ήταν ο ενιαίος φορέας της κομμουνιστικής πολιτικής στην Ελλάδα. Συνεπώς, περιέχει και αυτό έναν προταγματικό και αξιακό πυρήνα στον οποίο οφείλει κανείς να είναι πιστός, με την έννοια που εξήγησα πιο πάνω.

      Καμία προσπάθεια "ανανέωσης" του κομμουνισμού δεν μπορεί να επιβιώσει εάν υποτάσσεται πλήρως στην εμπειρική λογική του κόμματος. Και καμία τέτοια προσπάθεια δεν μπορεί να εκπληρωθεί όταν αρκείται στην πρόταξη της απάρνησης του αρχικού πυρήνα. Μας το δείχνει η θλιβερή περιπέτεια του ευρωκομμουνισμού, η ελληνική της εκδοχή (απ' την ΕΑΡ στη ΔΗΜΑΡ, κλπ), ο τραγέλαφος της ΟΑΚΚΕ και της ΕΕΚ, κλπ κλπ.

      Ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ μού φαίνεται ενδιαφέρουσα περίπτωση, επειδή δεν έχει (ακόμη) ως μόρφωμα φτάσει συνολικά στο να χτίσει τον εαυτό του πάνω σε μια απόλυτη άρνηση του αρχικού συμβαντικού πυρήνα του "Κομμουνιστικού Κόμματος." Υπάρχουν τάσεις εκεί, και σ' αυτήν συγκαταλέγω αυτό τον ιστότοπο, που δείχνουν περισσότερο ικανές να αντιληφθούν τη σημασία αυτού που θα ονόμαζα, παραφράζοντας τον Μπαντιού, "απόσταση απ' το κόμμα."

      Η απόσταση απ' το κόμμα δεν είναι άρνησή του, ούτε ταύτιση μαζί του. Δεν εξυπακούει ενσωμάτωση σ' αυτό ούτε όμως και ανταγωνιστική αντίθεση σ' αυτό. Για μένα, η πραγματική ανανέωση του Κομμουνιστικού Κόμματος περνάει αναγκαστικά μέσα από μια "απόσταση απ' το κόμμα", μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην άρνηση και την ταύτιση, η οποία είναι πάντα δύσκολο να κρατηθεί, αλλά η οποία μπορεί να παράξει τις προϋποθέσεις μιας αποφασιστικής συμπόρευσης σε κρίσιμα θέματα και μιας εξίσου αποφασιστικής ικανότητας διαφοροποίησης σε άλλα. Αυτό προσπαθώ να κάνω σε ατομικό επίπεδο εξ αρχής, και νομίζω ότι αυτό είναι εφικτό και για μια πολιτική συλλογικότητα.

      Εάν ο ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταφέρει να διατηρήσει αυτή την αρχή, θα μπορέσει να ασκήσει μια θετική επιρροή στο Κομμουνιστικό Κόμμα και να ισχυροποιήσει ο ίδιος τον δικό του, αυτόνομο κομμουνιστικό χαρακτήρα. Αν όχι, θα δημιουργήσει άλλη μια αμυντική και νεκρωτική περιχαράκωση στο Κομμουνιστικό Κόμμα και θα σπρωχτεί ο ίδιος στην γνωστή τροχιά της αποστασίας, των ευτελών συμβιβασμών και της "σοσιαλδημοκρατικοποίησης", όπως τόσοι και τόσοι στο παρελθόν.

      Αυτά από εμένα, ελπίζω να είναι χρήσιμα στην μελλοντική σας πορεία.

      Διαγραφή
    4. Ευχαριστώ πολύ για τις παραπομπές, θα τις ξαναδιαβάσω με περισσότερη προσοχή και αργότερα. Θα ήθελα βέβαια και μερικές ακόμα, κάποια στιγμή που θα ευκαρείς, όσο αφορά τον ΄΄τροτσκιστικό ρόλο΄΄, γιατί η μόνη επαφή που έχω με τον τροτσκισμό είναι μέσω των ανακοινώσεων του σάητ του εεκ και τις εφημερίδας ''ο εργάτης''.
      Ευχαριστώ πολύ
      Νίκος

      Διαγραφή
    5. Όταν μπορέσεις, ρίξε μια ματιά στο "Ο δυτικός μαρξισμός" του Άντερσον. Στον αγγλόφωνο κόσμο, ο τροτσκισμός είχε μια σημαντική θεωρητική τουλάχιστο συνεισφορά στη διατήρηση μιας πολιτικής επαφής με τον επαναστατικό μαρξισμό και με την αντίσταση στην αφομοίωση στα σοσιαλδημοκρατικά οράματα του "τρίτου δρόμου", κλπ.

      Η δουλειά του Ερνέστ Μαντέλ ("Ύστερος καπιταλισμός", κλπ είναι ίσως η σημαντικότερη στην μαρξιστική πολιτική οικονομία τις τελευταίες αρκετές δεκαετίες.

      Για τα υπόλοιπα, με καλύπτει πλήρως το σχόλιο του waltendegewalt: Το να καθήσω να κάνω εκτιμήσεις, με θεωρητικά σχήματα, βασιζόμενος στην ουσία σε ένα βίντεο με μοντάζ Χρυσής Αυγής, για την "τάξη καθααυτή" και την "τάξη για τον εαυτό της" για να καταλήξω στο να την πέσω στο ΠΑΜΕ μού φαίνεται εφάμιλλο του να αναλύσω το "Ο καραγκιόζης δήμαρχος" στη βάση της Μεγάλης Λογικής για να την πέσω στο ΕΕΚ.

      Διαγραφή
    6. Αντώνη, σωστό απολύτως αυτό που λες για τη θεωρητική συνεισφορά των τροτσκιστών στον αγγλόφωνο κόσμο. Εγώ θα πρόσθετα όχι μόνο θεωρητική αλλά και πρακτική. Όταν ήμουν στις ΗΠΑ για τις σπουδές μου, οι μόνοι αριστεροί που έβλεπα να κινούνται ήταν οι τροτσκιστές (της τάσης "ΣΕΚ"). Πραγματικά θαύμαζα το κουράγιο και τον ακτιβισμό τους παρά τις σοβαρές διαφωνίες που (και τότε) είχα μαζί τους.

      Τώρα για το ΕΕΚ τι να πεις; Δεν με εξέπληξε πάντως η ανακοίνωσή του, γνωρίζοντας τις θέσεις του...

      Διαγραφή
    7. Στις ΗΠΑ οι Τροτσκιστές είναι ο βασικός πυρήνας της μαρξιστικής παράδοσης εκεί.

      Για το ΕΕΚ στενοχωρήθηκα λόγω συμπάθειας στο Σάββα Μιχαήλ.

      Το ΣΕΚ ήταν και αυτό αρκετά εχθρικό, ίσως όχι όσο το ΕΕΚ.

      Υπάρχει ένα ψυχικό κόστος σ' όλα αυτά για όλους. Όμως δεν μπορούμε να κοιτάξουμε πια πίσω, ο καθένας θα συνεχίσει στον δρόμο που πιστεύει.

      Διαγραφή
  12. Να πω για τον μολοτοβ πως ο άνθρωπος που πέθανε στις 20 οκτώβρη πέθανε λόγω αναπνευστικού προβλήματος που προκλήθηκε από τα χημικά της αστυνομίας. Οσο εγκληματική(όχι με όρους ποινικού "δικαίου" φυσικά) και να ήταν η στάση των αναρχικών κανείς δεν δικαιούται να διαστρεβλώνει με τέτοιο τρόπο τα γεγονότα, ενώ σε κάθε περίπτωση ένας υγιής αριστερός στρέφει τις δυνάμεις του πρώτα έναντι στο κράτος και τους μηχανισμούς του και έπειτα σε αυτούς που εντάσσονται έστω και με στρεβλό τρόπο στο ίδιο στρατόπεδο με αυτόν. Οι σημερινοί αναρχικοί είναι περισσότερο σύμπτωμα της ανεπάρκειας της κομμουνιστικής αριστεράς να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων καθώς και αναπότρεπτη κατάληξη της αναρχικής ιδεολογίας.. Αν το ΚΚΕ είχε σωστή στάση στα στις πορείες και στα σωματεία ο χώρος αυτός δεν θα υπήερχε ή θα ήταν εξαιρετικά μειοψηφικός και ταυτισμένος πλήρως με την αστυνομία. Τον Κοτζαρίδη τον σκότωσε η αστυνομία με αυτά που ρίχνει σε κάθε πορεία και διαδήλωση, με αυτά που και εγώ και τόσοι άλλοι έχουμε φάει με το τσουβάλι τα τελευταία δύο χρόνια.

    Για τη χα και τη χαλυβουργία τώρα και πλακάκια να τα χε κάνει μαζί της το κκε δεν θα το βγάζαν βίντεο να το γυρνάνε στο ίντερνετ. Το θέμα είναι πως οι χαλυβουργοί είναι εμφανές πως έχουν σοβαρά προβλήματα με τη συνέχιση της απεργίας και πως ίσως και να υπάρχουν και μερικοί χρυσαυγίτες μεταξύ τους. Αν υπάρχουν δεν θα πρέπει να κατηγορούμε το κκε γιατί ενδεχομένως δεν φρόντισε να τους περιθωριοποιήσει. Πρέπει όλοι να βοηθήσουμε τους χαλυβουργούς με κάθε τρόπο. Συνελεύσεις γειτονιών, σωματεία, σύλλογοι και ο καθένας ξεχωριστά.
    Εντ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Να πω για τον μολοτοβ πως ο άνθρωπος που πέθανε στις 20 οκτώβρη πέθανε λόγω αναπνευστικού προβλήματος που προκλήθηκε από τα χημικά της αστυνομίας."

      Δεν ειναι τόσο απλό. Η αστυνομία δεν επιτέθηκε με χημικά στο μπλοκ του ΠΑΜΕ έτσι απλά, αλλά σε συνδυασμό με την επίθεση του ετερόκλητου όχλου (στον οποίο προφανώς συμπεριλαμβανόταν και η αστυνομία με κουκούλα).

      "σε κάθε περίπτωση ένας υγιής αριστερός στρέφει τις δυνάμεις του πρώτα έναντι στο κράτος και τους μηχανισμούς του"

      Υπάρχουν άπειρα φωτογραφικά ντοκουμέντα που αποδεικνύοθν ότι το κράτος και οι μηχανισμοί του δεν δρούν μόνο με στολή/επίσημα, αλλά και μέσα από παρακρατικούς μηχανισμούς, απ τους οποίους ο αναρχικός χώρος είναι διάτρητος.

      "Αν το ΚΚΕ είχε σωστή στάση στα στις πορείες και στα σωματεία ο χώρος αυτός δεν θα υπήερχε ή θα ήταν εξαιρετικά μειοψηφικός και ταυτισμένος πλήρως με την αστυνομία."

      Άρα το ΚΚΕ έχει σωστή στάση, γιατί ακριβώς αυτό είναι ο αναρχικός χώρος: απολύτως μειοψηφικός και ταυτισμένος με την αστυνομία.

      Διαγραφή
    2. @Εντ:
      ο άνθρωπος που πέθανε
      - Δεν πέθανε, δολοφονήθηκε.

      "Να πω για τον μολοτοβ πως ο άνθρωπος που πέθανε στις 20 οκτώβρη πέθανε λόγω αναπνευστικού προβλήματος που προκλήθηκε από τα χημικά της αστυνομίας"
      - Όποιος μπορεί ας επιβεβαιώσει: Αν δεν κάνω λάθος, τα επίσημα ματ δεν είχαν χρησιμοποιήσει χημικά, παρά μόνο αφού ο Κοτζαρίδης είχε μεταφερθεί στο νοσοκομοείο.
      - Έτσι κι αλλιώς, η απάντηση του Molotov αρκεί. Οι αστυνομικοί (θα) χρειάζονταν δικαιολογία για να επιτεθούν στο ΠΑΜΕ

      Διαγραφή
    3. Κατ΄αρχάς να πω πως τη δυναμική της σημερινής αναρχίας δεν πρέπει να την μετράμε με όρους δημοσκοποικούς-εκλογικούς αλλά βάσει της ευρύτερης παρουσίας της και της επίδρασης της στο κίνημα , στα λαϊκά στρώματα. Οι αναρχικοί ήταν αυτοί που πρωταγωνίστησαν το δεκέμβρη με όποια καλά και άσχημα αυτός είχε(ας μην μπούμε σε αυτήν την συζήτηση), ήταν παρόντες σε όλες τις κινητοποιήσεις στα πέτρινα για το εργατικό κίνημα προμνημονιακά χρόνια, με τις δράσεις τους σε κάποιες ιδιαίτερα ευαίσθητες περιοχές είχαν γίνει συνώνυμοι της προόδου και των αγώνων στη συνείδηση πολλών. Μάλιστα ο χώρος έχει ιδιαίτερα δυνατούς δεσμούς με τη νεολαία μετά το 2008 και γι’αυτό θα περιοριστώ στο παράδειγμα της πορείας που έγινε το περασμένο δεκέμβρη στην οποία έβλεπες χιλιάδες σχολιαρόπαιδα, με λουκ αναρχικού να έχουν μπροστά στα μπλοκ τους άλλα σχολιαρόπαιδα με μαυροκόκκινες σημαίες στα χέρια και πέτρες στις τσέπες, ενώ και στις 12 φεβρουαρίου ήταν αρκετοί εκείνοι που πήγαν με τους αναρχικούς. Το γεγονός ότι υπάρχουν πολλοί ασφαλίτες στις τάξεις τους( ακόμα και οργανωμένοι δηλαδή) δεν αποκλείει την ύπαρξη πολλών ανθρώπων οι οποίοι είναι ‘’ειλικρινείς’’ στις αντισυστημικές και προοδευτικές τους προθέσεις. Η ιδεολογική παρακμη του χώρου δεν οφείλεται φυσικά στην έξωθεν παρέμβαση, οι ρίζες της βρίσκονται αλλού και πάλι όμως αυτή δεν μετασχηματίζει αυτόματα και τις καλές προθέσεις. Εν ολίγοις δεν είναι όλοι προβοκάτορες! Μία παραδοχή λοιπόν για να προχωρήσουμε : έχουμε να κάνουμε με έναν αναρχικό χώρο με κάποιες εκατοντάδες ΄΄μέλη΄΄ απόλυτα δοσμένα σε αυτόν με μία αξιόλογη απεύθυνση σε κομμάτια της κοινωνίας αλλά και σημαντική διάβρωση από την αστυνομία η οποία αξιοποιεί δεδομένες πρακτικές του.

      ‘’Άρα το ΚΚΕ έχει σωστή στάση, γιατί ακριβώς αυτό είναι ο αναρχικός χώρος: απολύτως μειοψηφικός και ταυτισμένος με την αστυνομία.’’
      Σε καμιά περίπτωση λοιπόν δεν είναι κάτι τέτοιο. Σε πάμπολλες περιπτώσεις δημιούργησαν σοβαρά προβλήματα, μία ταύτιση με την αστυνομία δεν είναι αρκετή για να ξεμπερδέψουμε. Πέρα λοιπόν από την κρατική δύναμη δεν αναγνωρίζεις την κοινωνική δυναμική που ευνοεί τέτοιες ενέργειες? Ακόμα και αν έχουν έτσι τα πράγματα όμως και η αναρχία είναι απόλυτα ταυτισμένη με την αστυνομία όπως λες, δεν προτείνεις κάποια λύση. Οσο υπάρχει δηλαδή αστυνομία, με ή χωρίς κουκούλα, το κκε δεν θα ξαναπεράσει από το σύνταγμα μέρα απεργίας?

      ‘’ "Υπάρχουν άπειρα φωτογραφικά ντοκουμέντα που αποδεικνύοθν ότι το κράτος και οι μηχανισμοί του δεν δρούν μόνο με στολή/επίσημα, αλλά και μέσα από παρακρατικούς μηχανισμούς, απ τους οποίους ο αναρχικός χώρος είναι διάτρητος’’
      Σε περίπτωση που συμφωνήσεις πως δεν είναι όλοι ασφαλίτες θα ήθελα να μου απαντήσεις και πάλι για το αν εναντιωνόμαστε πρώτα στο κράτος ή τους αναρχικούς και τους πάσης φύσεως οπορτουνιστές.

      ‘’- Όποιος μπορεί ας επιβεβαιώσει: Αν δεν κάνω λάθος, τα επίσημα ματ δεν είχαν χρησιμοποιήσει χημικά, παρά μόνο αφού ο Κοτζαρίδης είχε μεταφερθεί στο νοσοκομοείο’’
      Και εγώ αυτό νομίζω. Ο Κοτζαρίδης βρισκόταν στην αμαλίας και καμιά επαφή δεν είχε με την επίθεση των αναρχικών. Η αστυνομία όσο κρατούσε η σύγκρουση παρακολοθούσε από τη βουλή, μετά από αρκετή ώρα ξεκίνησε το σκούπισμα στην κάτω πλευρά του συντάγματος όπως κάνει συνήθως. Επίσης ας μην ξεχνάμε πως την προηγούμενη μέρα τα είχε ρίξει πάλι με το τσουβάλι με αποτέλεσμα με το που φτάσουμε στο σύνταγμα να είναι ήδη αποπνικτική η ατμόσφαιρα. Επομένως το πιθανότερο είναι ο θάνατος να προκλήθηκε από τα χημικά που ήδη υπήρχαν όπως προείπα μιας και ο ανθρωπος δεν ειχε κάποια ανάμειξη στη σύγκρουση.

      Διαγραφή
    4. @Edmond:
      - "Τα χημικά της προηγούμενης μέρας"; Το επιχείρημα αυτό δεν είναι ούτε τραγικό.
      - "Ο Κοτζαρίδης βρισκόταν στην αμαλίας και καμιά επαφή δεν είχε με την επίθεση των αναρχικών"
      Το πού ήταν ο Κοτζαρίδης δε θα το πείς εσύ, με ανώνυμο σχόλιο στο ίντερνετ, τέσσερις μήνες μετά. Θα το "πει" ο ίδιος και οι σύντροφοί του:
      http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=6504260
      http://www.aegeanews.gr/default.asp?id=27&lg_id=1&Records=Details& _id=386374
      - "κανείς δεν δικαιούται να διαστρεβλώνει με τέτοιο τρόπο τα γεγονότα"
      Εσύ, είσαι αυτός, που προσπαθεί να διαστρεβλώσει τα γεγονότα.

      Διαγραφή
    5. Edmond
      Αν και το ζήτημα για την 20η Οκτώβρη έχει εξαντληθεί και τα συμπερασματα έχουν βγει θα σου απαντήσω σύντομα για τα άλλα ζητήματα που βάζεις.

      "Οι αναρχικοί ήταν αυτοί που πρωταγωνίστησαν το δεκέμβρη"
      Μα αυτό τους το αναγνωρίσαμε: οι άνθρωποι είναι πρωτοπόροι στην προβοκάτσια. Και όταν λέμε προβοκάτσια εννοούμε ότι η δράση τους λειτουργεί ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ως τέτοια, ανεξάρτητα από προθέσεις. Το λέω αυτό για να μην ξαναμπούμε σε αστυνομικού τύπου αντιπράθεση, χωρίς να ξεχνάμε βέβαια ότι αυτός ο χώρος είναι πράγματικ διάτρητος από μηχανισμούς.

      "Μάλιστα ο χώρος έχει ιδιαίτερα δυνατούς δεσμούς με τη νεολαία"
      Που ακριβώς τους παρατήρησες αυτούς τους δεσμούς? Στα σχολεία? Στα πανεπιστήμια? Στα ΤΕΙ (εδω γελάμε)? Οι αναρχικοί είναι μία σέχτα τελείως αποκομμένη από την κοινωνία και αυτό φαίνεται πρώτα απ όλα απ τις "πολιτικές" αναλύσεις τους (ο θεός να τις κάνει)

      "Πέρα λοιπόν από την κρατική δύναμη δεν αναγνωρίζεις την κοινωνική δυναμική που ευνοεί τέτοιες ενέργειες?"
      Σε αυτό που λες συμφωνώ. Πράγματι υπάρχει μία κοινωνική δύναμη που σε συγκεκριμένες περιστάσεις προσεγγίζει την αναρχική "ψυχολογία", ακόμα και τον τρόπο δράσεις (μπαχαλίκια κλπ). Είναι η μικροαστική μάζα που καταστρέφεται οικονομικά και απαιτεί λύσεις εδώ και τώρα. Φυσικά δεν θέλει να σπρώξει τα πράγματα προς τα εμπρος, αλλά προς τα πίσω, στις παλιές καλές εποχές. Αλλά αν ενδιαφερόμαστε για επαναστατικούς μετασχηματισμούς, μόνο η εργατική τάξη μπορεί να ηγηθεί ενός τέτοιου αγώνα. Σ αυτόν τον σκληρό και μακροχρόνιο αγώνα οι αναρχικοί με την "δράση" τους δεν διευκολύνουν την αίσια έκβασή του, αλλά αντίθετα σε ορισμένες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται από΄τν αντίδραση ως η αιχμή του δόρατος ενάντια στον κομμουνισμό.

      Διαγραφή
    6. Molotov
      από το κκε δεν έχουν βγει σε μεγάλο βαθμό σωστά συμπεράσματα αλλά δεν θα συμφωνήσουμε σε αυτό οπότε στο δια ταύτα. Συμφωνώ πως οι αναρχικοί λειτουργούν αντικειμενικά ως προβοκάτορες. Πώς τους αντιμετωπίζουν οι κομμουνιστές όμως?Κλεινονται στο καβούκι τους? Θα αρκεστώ να πω πως την προηγούμενη κυριακή ξεκίνησαν το έργο τους αφότου η αστυνομία καθάρισε απρόκλητα και χωρίς πολλά πολλά το χώρο μπροστά στη βουλή που ήταν γεμάτος κόσμο. Αν η εργατική τάξη ήταν ενωμένη στο δρόμο,αποφασισμένη να περιφρουρήσει τον εαυτό της απέναντι στην αστυνομία, οι ασφαλίτες θα έβγαζαν τις κουκούλες τους για να ξαναβάλουν τη στολή και οι αναρχικοί θα έμεναν στα στέκια τους απομονωμένοι πλήρως και θα απεγκλωβίζονταν τα όχι λίγα υγιή στοιχεία που υπάρχουν στις τάξεις τους. Ο διαχωρισμός ομόνοια-σύνταγμα καλλιεργεί το μίσος και τη διάσπαση στην εργατική τάξη και την καθιστούν ανυπεράσπιστη απέναντι σε αυτές τις προβοκατόρικες πρακτικές.

      Διαγραφή
    7. Ιβάν
      αρκούμαι στο σχόλιο σου : τα επίσημα ματ δεν είχαν χρησιμοποιήσει χημικά, παρά μόνο αφού ο Κοτζαρίδης είχε μεταφερθεί στο νοσοκομοείο.
      Και στο γεγονός ότι δεν συμμετείχε με κανένα τρόπο στη σύγκρουση,ήταν μάλιστα μακριά από αυτή όπως έχει αναφερθεί επανειλημμένα από κάθε λογής πηγή, ανάμεσα τους και ο ριζοσπάστης.
      αυτά λοιπόν έχουμε στα χέρια μας και ας βγάλει ο καθένας τα δικά του συμπεράσματα. Καλή δύναμη

      Διαγραφή
    8. Edmond, ναι, θα βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του, αλλά όταν αναφερόμαστε σε γεγονότα πρέπει να είμαστε ακριβείς.
      - "Και στο γεγονός ότι δεν συμμετείχε με κανένα τρόπο στη σύγκρουση,ήταν μάλιστα μακριά"
      Αυτό κατάλαβες ότι λέει ο Ριζοσπάστης;
      "Η αποπνικτική ατμόσφαιρα που προκάλεσε η ρίψη καπνογόνων και η χρήση πυροσβεστήρων από τους προβοκάτορες κατά των διαδηλωτών είχαν αποτέλεσμα τον τραγικό θάνατο του Δημήτρη Κοτζαρίδη"
      "Ο αγωνιστής οικοδόμος μετά την κατάρρευσή του από το καπνογόνο"
      - Το δεύτερο λινκ που παρέθεσα παραπάνω είναι το τρίτο αποτέλεσμα αν γράψεις στο γκουγκλ: "ΚΚΕ για το θάνατο Δημήτρη Κοτζαρίδη"
      "Όταν έγινε η επίθεση, ο Δημήτρης την πήρε τηλέφωνο και της είπε: “Ελένη μας χτυπήσανε"
      - Ο καθένας μπορεί να πιστεύει ό,τι θέλει, στην Ελλάδα είμαστε. Η πραγματικότητα είναι ότι ο Κοτζαρίδης δολοφονήθηκε, απ' τους "αντιεξουσιαστές" και την αποπνικτική ατμόσφαιρα, και το άγχος που τού προκάλεσαν. Ένας άνθρωπος δολοφονημένος, 80 άνθρωποι στο νοσοκομείο, και όλοι οι υπόλοιποι να έχουν δεχτεί μία δολοφονική επίθεση. Αυτή είναι η πραγματικότητα, για την άνανδρη επίθεση των "αντιεξουσιαστών", και είναι ξεκάθαρη.

      Διαγραφή
    9. μα στην Αμαλίας έγιναν συγκρούσεις! Που ήσουν Edmond?

      Διαγραφή
    10. ""Οι αναρχικοί ήταν αυτοί που πρωταγωνίστησαν το δεκέμβρη"
      Μα αυτό τους το αναγνωρίσαμε: οι άνθρωποι είναι πρωτοπόροι στην προβοκάτσια."

      Δηλαδή "molotov" ο Δεκέμβρης δεν ήταν παρά μια προβοκάτσια;;;
      Να φανταστώ όπως και η εξέγερση των λούμπεν του Λονδίνου, των παρισινών προαστίων και γκέτο κοκ;

      Κάρλος

      Διαγραφή
  13. Σημείωση για σκοπούς διαφάνειας της λογοκριτικής λειτουργίας: Δεν δημοσιεύεται υβριστικό σχόλιο του ντουέτου του βορβορώδους υποκόσμου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Είσαι μόνιμα ανεπιθύμητη σ' αυτό τον χώρο. Όλα σου τα σχόλια θα σβηστούν. Θα έπρεπε να ντρέπεσαι για το θράσος σου να εμφανιστείς μπροστά μου, αλλά αυτό είναι το παράδοξο με τους ανθρώπους χωρίς ίχνος συνείδησης: δεν τους είναι δυνατόν να ντραπούν.

    Καλή καριέρα με τους χαφιέδες που δημοσιεύουν τα στοιχεία μου, μιας και είσαι της ίδιας πάστας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Σχόλια εκπροσώπου του εν κύπρω τραμπουκισμού ως "αντιεξουσιασμού" διεγράφησαν δια παντός.

    Next.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Εσύ μπορείς να κρατήσεις τα σχόλιά σου, χαφιεδάκι, και να τα βάλεις όπου αγαπάς.

    Εδώ είσαι όσο επιθυμητή είναι οι αρουραίοι του είδους σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. 1ον Αυτοκριτική κάνουν οι συλλογικότητες φίλε μου. Επειδή δεν την βγάζουν σε εφημερίδα δε σημαίνει ότι δε γίνεται.

    Επίσης το 1ο σχόλιο του Molotov είναι απαράδεκτο. Αυτοί που πέσαν πάνω στο πτώμα του Δημήτρη Κοτζαρίδη σαν τα κοράκια είναι αυτοί που μιλούν για δολοφονία ενός ανθρώπου από αντιεξουσιαστές, την ώρα που ο αγωνιστής αυτός δολοφονήθηκε από τα χημικά.
    Τιμή λοιπόν στον Εργάτη-αγωνιστή Δημήτρη Κοτζαρίδη

    Το ΠΑΜΕ δε μπορεί να κάνει τον νταβατζή του Συντάγματος, αποδείχτηκε και στις 20 Οκτώβρη και στις 12 Φεβρουαρίου αυτό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ΠΑΜΕ δε μπορεί να κάνει τον νταβατζή του Συντάγματος, αποδείχτηκε και στις 20 Οκτώβρη και στις 12 Φεβρουαρίου αυτό.

      Σιγά ρε μην τους αφήσετε να κάνουν τους "νταβατζήδες"! Κάψ' τε τους ρε τους πούστηδες, τα κομμούνια!!!!

      (Ζήτω ο καλός νεκρός κομμουνιστής Κοτζαρίδης)

      Διαγραφή
    2. @Γιώργος:
      "Αυτοί που πέσαν πάνω στο πτώμα του Δημήτρη Κοτζαρίδη σαν τα κοράκια είναι αυτοί που μιλούν για δολοφονία ενός ανθρώπου από αντιεξουσιαστές, την ώρα που ο αγωνιστής αυτός δολοφονήθηκε από τα χημικά."

      Εμετικό σχόλιο. Το αν ο Molotov είχε δίκιο αποδείχθηκε με στοιχεία. Τα χημικά δεν πέφτουν από μόνα τους, κάποιος τα ρίχνει, και οι μαρτυρίες των συντρόφων του Κοτζαρίδη, και η δική του, για το τι έγινε είναι σαφείς.
      Ένας άνθρωπος δολοφονημένος, 80 άνθρωποι στο νοσοκομείο, και όλοι οι υπόλοιποι να έχουν δεχτεί μία δολοφονική επίθεση. Αυτή είναι η πραγματικότητα, για την άνανδρη επίθεση των "αντιεξουσιαστών", και είναι ξεκάθαρη

      Διαγραφή