Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012

Ένα Κοινωνικο-σημειωτικό σύστημα (δοκιμή πάνω στο σημειωτικό τετράγωνο)

9 σχόλια:

  1. Επιτυχής δοκιμή, νομίζω -αλλά θα μ' άρεσε να υπήρχε και ένα εισαγωγικό κείμενο (ή σχόλια), αν υπάρχει χρόνος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. And many more Destructions played
    In this ghastly masquerade,
    All disguised, even to the eyes,
    Like Bishops, lawyers, peers, or spies.

    Last came Anarchy: he rode
    On a white horse, splashed with blood;
    He was pale even to the lips,
    Like Death in the Apocalypse.

    And he wore a kingly crown;
    And in his grasp a sceptre shone;
    On his brow this mark I saw –
    “I AM GOD, AND KING, AND LAW!”

    Shelley, “Τhe Mask of Anarchy”


    Κι ήλθαν κι άλλες πολλές Καταστροφές
    Σ’ αυτό το φρικαλέο καρναβάλι,
    Μασκαρεμένες όλες, ώς στα μάτια,
    Δεσπότες, δικηγόροι, πρόκριτοι και σπιούνοι

    Στο τέλος ήλθε η Αναρχία: καβάλα
    σε άλογο λευκό, πιτσιλισμένο με αίμα
    Ήταν χλωμή, με πανιασμένα χείλη
    Όπως ο Θάνατος στην Αποκάλυψη

    Στέμμα βασιλικό φορούσε
    Κι άδραχνε σκήπτρο αστραφτερό
    Στο μέτωπό της είδα τη σφραγίδα –
    «ΕΙΜΑΙ ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΝΟΜΟΣ»


    Σέλλεϋ, «Η Μάσκα της Αναρχίας»
    (απόσπασμα – μτφ. Δ. Κ.)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ωραία μετάφραση. Πώς σου φαίνονται τα κείμενα που επέλεξα για το σύστημα θέσεων;

      Διαγραφή
  3. Η δοκιμή αφορά ένα πείραμα με το σημειωτικό τετράγωνο του Greimas (http://en.wikipedia.org/wiki/Semiotic_square). Προσπαθώ να χαρτογραφήσω κάποιες δυνητικές συνδυαστικές θέσεις του κοινωνικο-οικονομικού συστήματος στις λογικές τους σχέσεις.

    Έτσι, ο συνδυασμος έννομης τάξης και ανομίας μας δίνει την κρατική κατάσταση εξαίρεσης, πχ την δράση παρακρατικών οργανώσεων ή ομάδων.
    Ο συνδυασμός έννομης τάξης και κυριαρχίας του νόμου της αγοράς μας δίνει την κλασική λογική του νεοφιλελευθερισμού.
    Ο συνδυασμός Ανομίας και Τρομοκρατίας τον μηδενιστικό αναρχισμό.
    Ο συνδυασμός του νόμου της αγοράς με την χρήση της τρομοκρατίας την βασική φόρμουλα των ιμπεριαλιστικών παρεμβάσεων.
    Ο συνδυασμός έννομης τάξης και τρομοκρατίας ως προϋπόθεσης της ευνομίας μας δίνει τον αστικό Ιακωβινισμό Ροβεσπιέρου και Σεν Ζυστ, αντεστραμμένη εικόνα της κρατικής κατάστασης εξαίρεσης όπου η έκνομη δράση είναι μάλλον η προϋπόθεση της έννομης τάξης.
    Και ο συνδυασμός του νόμου της αγοράς με την αποδοχή της ανεξέλεγκτης απορρύθμισης μας δίνει διάφορες εκδοχές αναρχοκαπιταλισμού, αντεστραμμένες εικόνες του κλασικού νεοφιλελευθερισμού.

    Συνοπτικά, αυτά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολύ γόνιμο μου φαίνεται.

    Ο συγκεκριμένος ιστορικός προσδιορισμός στο τετράγωνο είναι το ''αγοράς'' στο ''νόμος της αγοράς''. Αν μπορούσες θα ήθελα να σταθείς λίγο σε αυτό.

    Θα μπορούσες να το δοκιμάσεις ευρύτερα υπό το πρίσμα θεϊκής και μυθικής βίας?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σκεφτόμουν για τον "νόμο της αγοράς" με όρους ενός "νόμου της αδυναμίας του θεσμικού νόμου", ενός νόμου που δεν προϋποθέτει νομοθέτη ως accountable θέση, που συνεπώς είναι συνώνυμος με την διάλυση του νόμου αλλά δεν απελευθερώνει απ' την ισχύ του νόμου. Δες αν θες το απόσπασμα για τη "χείρα της αγοράς" από το τελευταίο του Αγκάμπεν που είχα ανεβάσει στο RD. Και βέβαια τα περί ενός "νόμου που έχει ισχύ αλλά δεν νοηματοδοτεί" [a law that is in force but does not signify], που ο Αγκάμπεν εξάγει από τη συζήτηση Μπένγιαμιν-Σόλεμ περί Κάφκα.

      Διαγραφή
  5. Α μάλλον εννοείς την παραβολή με την πύλη του Νόμου στην ''Δίκη''. Πάντως θυμίζει κάπως και την 'δομική αιτιότητα'', και μάλιστα στην εκδοχή του ''καθορισμού σε τελευταία ανάλυση'' από την οικονομία (νόμος της αγοράς), ο οποίος έχει ισχύ αλλά είναι και απούσα αιτία, κλπ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δες αλληλογραφία Benjamin-Scholem για Κάφκα στο RD.

      Διαγραφή
  6. Νόμος της αγοράς=force without significance, therefore without accountable "agency" for the law.

    ΑπάντησηΔιαγραφή