Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

Βασικό πολιτικό ερωτηματολόγιο για τα επεισόδια εμπρησμού κτηρίων

Η πολιτική θέση του επαναστατικού μαρξισμού απέναντι στα πρόσφατα γεγονότα εμπρησμού κτηρίων οφείλει να πηγάζει, κατά την άποψη του γράφοντος, από τις απαντήσεις που μπορούν να δοθούν νόμιμα (δηλαδή, με θεωρητική και πρακτική λογική συμβατή με τον επαναστατικό μαρξισμό) σε απλά, πρακτικά ερωτήματα. Θεωρώ χρήσιμο να θέσω ρητά και δημόσια τα ερωτήματα τα οποία έθεσα εξ αρχής στον εαυτό μου (και απάντησα έμπρακτα και σιωπηρά):

1. Παρεμπόδισαν τα εμπρηστικά επεισόδια την πρόθεση διενέργειας άλλης, παράλληλης πολιτικής δράσης του εργατικού κινήματος με στόχο που είχε στρατηγική προτεραιότητα και αν ναι, πώς;
2. Είχαν τα συγκεκριμένα επεισόδια την ανοχή ή και έγκριση του λαϊκού --μη κομματικά οργανωμένου-- στοιχείου που παρίστατο στις διαδηλώσεις;
3. Εξέθεσαν σε κίνδυνο την ζωή, την υγεία και τη σωματική ακεραιότητα απλού λαού ή μελών του εργατικού κινήματος; 
4. Τρομοκράτησαν τα κομματικά οργανωμένα τμήματα του εργατικού κινήματος και τον απλό λαό που παρίστατο στις διαδηλώσεις;
5. Ενισχύουν τον φόβο και την ανασφάλεια του λαού απέναντι στο ενδεχόμενο συμμετοχής σε μαζικές διαδηλώσεις, πορείες, συλλαλητήρια, κλπ, ή αντίθετα, την αυτοπεποίθησή του και την ψυχολογία του απέναντι στην κρατική καταστολή;
6. Ενισχύουν ή αμβλύνουν τις λαϊκές πιέσεις και την λαϊκή τρομοκρατία στην αστική τάξη και στο πολιτικό της προσωπικό;
7. Είχαν ή όχι οι εμπρησμοί κτηρίων στόχους σύμφωνους με τους αυθόρμητους στόχους της νομιμοποιημένης από την πραγματικότητα λαϊκής οργής ή το λιγότερο, όχι ασύμβατους με αυτή;

26 σχόλια:

  1. 1. Όχι. Δε νομίζω πως υπήρχε κάποιο άλλο σχέδιο εκτός της συγκέντρωσης στην πλατεία.

    2.Ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου πιστεύω πως τα επικροτεί. Κάποιοι, δε, εξ αυτών συμμετέχουν και στον πετροπόλεμο με την αστυνομία.

    3.Ενδεχομένως.

    4.Αν και αυτό έχει μία συνάφεια με το 2, ναι. Ωστόσο από όσο μπορώ να αντιληφθώ μου είναι δύσκολο να πιστέψω πως ο κόσμος που κατέβηκε την Κυριακή δεν περίμενε επεισόδια. Άρα η παρουσία του στο σύνταγμα, ειδικά μετά τα όσα εξελίχθηκαν και το περασμένο καλοκαίρι, μαρτυρά πως τα επεισόδια δεν παίζουν κύριο ρόλο.

    5.Και τα δύο.

    6.Πιστεύω πως τις ενισχύουν.

    7.Εξαρτάται, όποιος έχει μιλήσει πρόσφατα με εισπρακτική εταιρεία δε νομίζω πως θα τα βάψει και μαύρα. Από την άλλη μπορούμε να ελπίζουμε σε όσους πήγανε εχθές στην λιτανεία για το Αττικόν ;

    ΥΓ Σχετικά με την ανοχή του κόσμου στα επεισόδια θα πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας και τις χιλιάδες πλήθους που έμειναν στους δρόμους πέριξ του συντάγματος παρά την ρίψη χημικών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για τις αναλυτικές και πολύ ενδιαφέρουσες απαντήσεις.

      Διαγραφή
  2. Το ερωτημα μπαινει απο την αρχη σαν οι εμπρησμοι να ηταν συγκεκριμενων κυκλων τακτικη.Δυστυχως και εδω θα συμφωνησω ηταν ενα εξαιρετικα καλο προσχημα για βεβηλωση καθε υγιους προσπαθειας.Ομως νομιζω πως δεν πρεπει να μην παιρνουμε υπ οψιν οτι ενα ανοργανωτο χωρις προσωπικη βουληση χωρις οραμα, αλλα και χωρις προσωπικες φιλοδοξιες κομματι κοσμου, που φλερταρει με την παρανομια γιατι βρισκεται σε απολυτη συνχυση, ειναι ενα υπαρκτο ανθρωπινο δυναμικο που θα βρισκουμε μπροστα μας. Ειναι κι αυτοι θυματα, ισως τα πρωτα. Και παρασυρουν τους παντες γιατι ολα αυτα προσφερονται για μιντιακη αξιοποιηση. Θελουμε δεν θελουμε δεν προλαβαινουμε να δουμε κοσμο τοσο ωριμο τοσο διεκδικητικο, τοσο σιγουρο οσο ειναι αναγκαιο. Αν υπηρχαν ολα αυτα δεν θα φταναμε ως εδω.Και επιτελους αν ερθει αυτο που ελπιζουμε δεν θα συμβει να υπαρχουν ενεργειες με ερωτηματικα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και αυτό το βρίσκω γόνιμο σχόλιο, θέτει κάποιους αξιόλογους προβληματισμούς.

      Διαγραφή
  3. 1) Οι θεαματικες δρασεις ειναι μονο αυτο. Θεαματικες. Στο βαθμο που μπατσοι τις εκμεταλευονται για να επιτεθουν στους διαδηλωτες ναι αυτο παρεμποδιζει το στρατηγικο στοχο που ειναι η επιβολη δια του ογκου των διαδηλωτων να δειξει το ποιος ειναι ισχυρος.
    2)Στο βαθμο που ενισχυει ενα θυμικο θεαματικης αντιδρασης γιατι μεσα στον οχλο δε παιρνει κανεις ευθυνη υπαρχει ισως κι ενθαρυνση τετοιων πρακτικων. Θα ελεγα ομως οτι αυτοι οι τοσο επαναστατες δε τολμουν να οργανωσουν ενα εργατικο κινημα που να τρεμουν τα αφεντικα. Κι αυτο γιατι θελει δουλεια, κοστος και συνεχη παρουσια. Ενω οι αντιδρασεις απο ενα 5ωρο εμπρησμων δε θελει και πολλα, απλα στουπι και βενζινη.
    3)Δε το γνωριζω. Στο βαθμο ομως που γινεται ανοργανωτα και προκαλει την απαντηση των μπατσων ο πανικος μπορει να επιφερει τραυματισμος απο τσαλαπατηματα.
    4)Οχι. Και οι οργανωμενοι και οι ανοργανωτοι εχουν μια μινιμουμ εμπειρια απο τετοια πραματα.
    5)Το πιο πιθανο να επιδρουν αρνητικα. Γιατι δεν υπαρχει συνειδηση της συγκρουσης και αυτο που συμβαινει ειναι κυνηγι, χημικα και πανικος.
    7)Βασικα ενισχυουν την αστικη προπαγανδα εναντιον των κομματικων φορεων της αριστερας και τιποτε αλλο.
    8)Μπορει και να ειχαν αλλα στη τελικη τι εμεινε? Προπαγανδα και απαλειψη της μεγαλειωδους συγκεντρωσης της μεγαλυτερης ισως απο τη μεταπολιτευση.
    Δεν ενστερνιζομαι αυτα τα μεσα παλης. Δεν αποδεχομαι το φετιχισμο της βιας που μπορει να εχει βαση στη λαϊκη οργη αλλα το μονο που αφηνει αποκαϊδια και συλληφθεντες για τους οποιους τρεχουμε μετα να τους συμπαρασταθουμε.Και μαλιστε συλληφθεντες, τις περισσοτερες φορες, απο το σωρο κι ασχετους με τα επεισοδια. Δεν ειναι δυνατον να θεωρουν καποιοι τον εαυτο τους φωτισμενη πρωτοπορια και χωρις καμια συλλογικη διαδικασια να αποφασιζουν λογω της δυναμης που εχει ο ογκος των διαδηλωτων να ξεχαρμανιασουν σε ενα ιδιοτυπο παιχνιδι κλεφτων κι αστυνομων. Παρολα αυτα ομως ειμαι υπερ της βιαιης αμυνας οταν οι μπατσοι επιτιθενται δολοφονικα για να διαλυσουν συγκεντρωσεις οπως συνεβη κι προχθες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Απαντώ στις ερωτήσεις:

    1) Ναι, γιατί η χρήση δακρυγόνων (που έπεσαν με αφορμή και τους εμπρησμούς και άλλα μπάχαλα) έκανε πιο δύσκολη την παραμονή των διαδηλωτών στο δρόμο. Βέβαια, αυτό ήταν πρόφαση -το πρόσφατο παρελθόν έχει δείξει ότι η αστυνομία μπορεί να επιτίθεται και χωρίς να συμβούν "επεισόδια".

    2) Δυστυχώς πρέπει να είχαν μια ορισμένη ανοχή (χρησιμοποιώ επιφυλακτική φρασεολογία γιατί δεν ζω στην Αθήνα -στην πόλη μου οι διαδηλώσεις ήταν "ειρηνικές"). Αυτό θέλει μελέτη. Νομίζω η όποια αποδοχή αντανακλά την ανυπομονησία μικροαστικών στρωμάτων που καταστρέφονται και η οργή τους φουντώνει. Πολλοί από αυτούς έχουν εντελώς στρεβλές αντιλήψεις για το κίνημα που έβαλαν σε ένα ορισμένο βαθμό τη σφραγίδα τους και στο κίνημα των πλατειών πέρυσι το καλοκαίρι.

    3) Ναι, λόγω της εισπνοής δακρυγόνων (θυμηθείτε το θάνατο του Κοτσαρίδη). Αλλά και πιο άμεσα: υπήρχαν άνθρωποι που απεγκλωβίστηκαν από υπόγεια φλεγομένων κτιρίων την τελευταία στιγμή.

    4) Μάλλον όχι.

    5) Ναι, σε μερικούς ανθρώπους την ενισχύουν. Ειλικρινά μιλώντας, αν ζούσα στην Αθήνα δεν ξέρω αν θα είχα το σθένος να κατεβαίνω κάθε φορά στις διαδηλώσεις με όλο το πολεμικό σκηνικό που αναπτυσσεται.

    6) Νομίζω ήταν ένα καλό δώρο στην αστική τάξη γιατί οι προπαγανδιστές της άλλαξαν την ατζέντα: αντί να γίνεται συζήτηση για το μνημόνιο, επιβάλουν ως πρώτο θέμα συζήτησης τους βανδαλισμούς.

    7) Μερικές φορές είχαν -βλέπε σχόλια μου στο ερώτημα (2).

    Και κάτι τελευταίο που δεν καλύπτεται από τις ερωτήσεις σου Αντώνη. Υπάρχει το ερώτημα ποιοι πρωτοστάτησαν στους εμπρησμούς; Δεν θα αναφερθώ στην ύπαρξη παρακρατικών στοιχείων (την εικάζω βέβαια) γιατί δεν μπορώ να την αποδείξω. Όμως μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι αυτοί που πρωτοστάτησαν προέρχονταν από εκείνο το κομμάτι του α/α χώρου που έχει στο πολύ πρόσφατο παρελθόν χτυπήσει το οργανωμένο εργατικό κίνημα (βλ. 20 Οκτώβρη κλπ).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @Cris, Ανανεωτικός: Ευχαριστώ για τις απαντήσεις, νομίζω είναι σημαντικός ο διάλογος για το θέμα.

      Για το τελευταίο του Ανανεωτικού: Ενσυνείδητα δεν έθεσα το ερώτημα διότι δεν έχω αποδείξεις και δεν μπορώ να κάνω εικασίες. Δεν το υποτιμώ σαν ερώτημα, αλλά είναι πάντα πολύ δύσκολο να απαντήσεις σε ένα τέτοιου είδους ερώτημα.

      Διαγραφή
  5. 1. όχι. ισως αν υπηρχε στρατηγικός και αμεσος στόχος ο κοσμος να μην σπαταλουσε τις ωρες του είτε συμμετεχοντας είτε βλέποντας τα επεισόδια. αν δεν σε νοιάζει που πας δε θα χαθείς ποτέ!

    2. ναι. διαφορα περιστατικά για να πεισθώ για αυτό. έγκριση και συμμετοχή του κόσμου. τις προηγούμενες φορές αρκετοί λέγανε "μην απαντάτε" στην αστυνομία. τώρα το άκουσα ελάχιστες φορές.

    3. ναι. και κάθε φορά ποιο επικίνδυνα. αλλά η ποιοτική διαφορά ήταν ότι ο κόσμος που απαντάω στο 2. αμυνότανε κιόλας και ενώ μπορεί να κατέβαινε σαν απλός λαός στο τέλος έπαιρνε θέση άμυνας(εναντίον της αστυνομίας).

    4. θα συμφωνήσω με τον παραπάνω. ότι πλέον τα επεισόδια ήξεραν πως θα γίνουν κλπ. επίσης ρώτησα μια κοπέλα 18 χρονών τι γίνεται στο παραπάνω στενό και μου απάντησε πόλεμος, ενώ κάποιοι άλλοι-απλοί άνθρωποι- μου είπαν ότι "ντάξει δε γίνεται και τίποτα". δηλαδή είναι και θέμα εμπειριών πια, κάποιοι έχουν γίνει πιο σκληρόπετσοι ίσως. παρόλα αυτά ο κόσμος δεν έφευγε για πολλές ώρες και ενώ τα επεισόδια συνέχιζαν με αυξανόμενη ένταση.

    5. πιστεύω πως σε αντίθεση με τα επεισόδια του ιούνη, αυτή τη φορά ενισχύθηκε η αυτοπεποίθηση του κόσμου. γενικότερα επειδή τέτοιες καταστάσεις έχουν αρχίσει να γίνονται μάχες, παίζει ρόλο το αν η ψυχολογία σου είναι αυτή του "ηττημένου" ή του "νικητή". (βέβαια αν κάποιος κέρδισε σίγουρα δεν ήταν ο λαός εξαιτίας του ερωταπαντήματος 1.) το ζήτημα είναι ότι από πλευρά έντασης της καταστολής ο ανοργάνωτος λαός δεν βγήκε όπως βγήκε από τα επεισόδια του ιούνη.

    6. ενισχύουν τις λαικές πιέσεις σίγουρα. φαίνεται από την ένταση της προπαγάνδας τους.

    7. αν κάτσουμε και αναλύσουμε τους εμπρησμούς βγαίνουν κάποια συμπεράσματα, αλλά είναι θέμα οπτικής. σε τελική ανάλυση αν δεν υπάρχει στόχος συγκεκριμένος δεν υπάρχει θέμα συμβατότητας ή όχι.γενικόλογα θα μπορούσε να πει κάποιος ναι, μαλλον. χωρίς όμως οι εμπρησμοί να τίθονται με όρους επαναστατικής ανατροπής, αλλά απλά σαν έκφραση της λαικής βίας προς ό,τι αντιπροσωπεύει αυτό το καθεστώς......

    γιαννης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Eπειδη ημουν εκει για λιγο και εφυγα αγανακτισμενος,μπορει καποιος να μου απαντησει αφου την Κυριακη ΔΕΝ ηταν το ΠΑΜΕ εκει(το γιατι ειναι αλλο θεμα),γιατι ΔΕΝ ΠΗΡΑΝ την Βουλη οπως διατεινοταν οτι τους εμποδισε το ΠΑΜΕ να κανουν την προγηγουμενη φορα?
    Γιατι το μονο που καταφεραν ειναι να δημιουργησουν αλλοθι ωστε να πνιγουμε στα δακρυγονα και να αναγκαστει(μετα απο ωρα και πολλες προσπαθειες των ΜΑΤ) ο κοσμος να φυγει?
    Και τελος απο που συναγεται αυτη η αισιοδοξια οτι την Κυριακη,νικησε το λαϊκο κινημα?
    Διαβασα κειμενα για ερωτες που δημιουργηθηκαν,για γνωστους που βρεθηκαν,για νικες του αναρχικου χωρου,αλλα ΠΟΥΘΕΝΑ οτι το Μνημονιο περασε και αυτο ειναι μια προφανη ηττα!
    Το μονο που μπορω να πω, παραφραζοντας, ολη αυτη την αισιοδοξια σε ΣΥΝ και α/α χωρους "απο νικη σε νικη μεχρι την τελικη ηττα"
    (..ισως παραταιρο το σχολιο με το κειμενο,ζητω την κατανοηση σας)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Eπειδη ημουν εκει για λιγο και εφυγα αγανακτισμενος,μπορει καποιος να μου απαντησει αφου την Κυριακη ΔΕΝ ηταν το ΠΑΜΕ εκει(το γιατι ειναι αλλο θεμα),γιατι ΔΕΝ ΠΗΡΑΝ την Βουλη οπως διατεινοταν οτι τους εμποδισε το ΠΑΜΕ να κανουν την προγηγουμενη φορα?"

      Τα είπαμε πολλές φορές ότι αυτά τα επιχειρήματα δεν ήταν απλώς του κ..ου αλλά και αισχρά, εφόσον χρησιμοποιήθηκαν για την νομιμοποίηση πράξεως βίας κατά των ανθρώπων του ΠΑΜΕ.

      "Διαβασα κειμενα για ερωτες που δημιουργηθηκαν,για γνωστους που βρεθηκαν,για νικες του αναρχικου χωρου,αλλα ΠΟΥΘΕΝΑ οτι το Μνημονιο περασε και αυτο ειναι μια προφανη ηττα!"

      Ανίατες ασθένειες του χώρου, και φλερτ με το "λάιφσταϊλ", δυστυχώς.

      Διαγραφή
    2. Σε γενικές γραμμές, όλες οι απαντήσεις που δόθηκαν θέτουν νόμιμα ζητήματα και δείχνουν πολιτική ωριμότητα και διάθεση σοβαρής συζήτησης.

      Μήπως λοιπόν --υπόθεση εργασίας-- είμαστε πιο έτοιμοι σε αυτή τη φάση να κοιτάξουμε τα φαινόμενα αυτά με κριτική νηφαλιότητα, χωρίς εύκολες δαιμονοποιήσεις ή εξιδανικεύσεις, και μήπως αυτό δείχνει κάτι θετικό για την πρόοδο που έχει επέλθει μέσα στην γενική καταστροφή;

      Διότι εγώ προσωπικά βρήκα το επίπεδο συζήτησης για τους αγανακτισμένους τον Ιούνη απελπιστικό. Ενώ τώρα νιώθω πως υπάρχει μια γενικότερη διάθεση πολιτικής σοβαρότητας.

      Διαγραφή
    3. Μήπως, για να συμπληρώσω το ουσιαστικότερο, το εργατικό κίνημα πρέπει να αισθάνεται περισσότερη αυτοπεποίθηση για το μέλλον του και να φοβάται λιγότερο καθώς έχει λιγότερα ο μέσος άνθρωπος να χάσει πια;

      Διαγραφή
  7. Νομίζω πως μετά την Μαρφίν, που πήγε το κίνημα πολύ πίσω εν τη γεννέση του, τα ερωτήματα είναι απαντημένα. Η προσπάθεια να έχουμε νέα Μαρφίν την Κυριακή ήταν παραπάνω από προφανείς (10 ανθρώπους απεγκλώβισε η πυροσβεστική από φλεγόμενα κτήρια). Τέλος η επίθεση στον χώρο μνήμης 1941-1944 (γερμανικά κρατητήρια), μόνο από φασίστες και μάλιστα συνειδητούς μπορεί να έχει γίνει.
    Τέλος, εγώ κόσμο να βρίζει τους εμπρηστές είδα, να τους αποθεώνει πάλι, κανέναν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Απ'όσο κατάλαβα από αρκετές ώρες τριγύρνας στα πέριξ του συντάγματος, δηλαδή από ακαδημίας μέχρι σκουφά και πιο μέσα στο κολονάκι, υπήρχε ένας αρκετά μεγάλος αριθμός ατόμων που συμμετείχαν σε εμπρησμούς και σπασίματα, με μια πρεζούλα πλιάτσικο, και ένας πολύ μεγαλύτερος όγκος ανθρώπων που περιφερόταν τουριστικά με φωτογραφίες και χαμόγελα και καμία διάθεση αποδοκιμασίας για τις καταστροφές.

    Ειδικά στο κάψιμο του κτιρίου θεμιστοκλέους και ακαδημίας, ενώ ακόμη δεν είχε διευκρινιστεί αν υπήρχε κόσμος μέσα από τα φωτισμένα παράθυρα το σκηνικό ήταν κάπως ανατριχιαστικό...

    Για μένα σαφώς και όλα αυτά ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνα και συνεχίζω να εκπλήσσομαι που έχουμε θύματα τόσο σπάνια. Παρ'όλ'αυτά η άποψή μου είναι πως όλος αυτός ο ανένταχτος κόσμος που τριγυρνάει πέρα δώθε, σαν την αφεντιά μου καλή ώρα, εμφανώς γουστάρει την καταστροφή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Σύντομες απαντήσεις:
    1- Παρεμπόδισαν, αλλά δεν ξέρω αν είχαν στρατηγική προτεραιότητα.
    2- Είχαν από ένα μέρος του λαού, δύσκολο να κρίνεις αν ήταν περισσότεροι ή λιγότεροι από τους διαφωνούντες.
    3- Όχι.
    4- Όχι.
    5- Ενισχύουν τον φόβο του λαού που δεν πάει σε διαδηλώσεις ή που νομίζει ότι οι διαδηλώσεις είναι "βόλτα".
    6- Ισχύει και το ναι και το όχι.
    7- Σε ένα βαθμό ναι (τράπεζες), σε άλλο όχι (μικρομάγαζα, Αττικόν).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. 1. Δυστυχώς, δεν υπήρχε παράλληλο σχέδιο και πολύ περισσότερο στρατηγικής σημασίας. Αν υπήρχε, π.χ. η κατάληψη ενός δημοσίου κτιρίου και η λειτουργία ενός ανεξάρτητου κέντρου αγώνα μέσα σ' αυτό μαζί με την άμυνα του λαού γύρω από αυτό, ο κόσμος θα αποκτούσε θέση και ρόλο στην οργάνωση του αγώνα του. Η έκφραση της οργής του, θα αποκτούσε άλλα χαρακτηριστικά.
    2. και 3. Περιφερόμουν όλο το απόγευμα - βράδυ. Ο κόσμος όχι μόνο δεν τρομοκρατήθηκε, αντίθετα, σιωπηρά ή ακόμη και με κραυγές και χειροκροτήματα επικροτούσε τις ενέργειες. Αρκετοί, απ' αυτούς που λέμε "χύμα κόσμο", συμμετείχαν στις προσπάθειες σπασίματος των πορτών των τραπεζών, είτε με το σώμα τους, είτε προμηθεύοντας τους "πρωτεργάτες" με μάρμαρα ή ότι άλλο αντικείμενο έβρισκαν εύκαιρο. Η λαϊκή οργή που έμενε πνιγμένη από τα χημικά και την απουσία εναλλακτικού σχεδίου, εκφραζόταν και ξέσπαγε στην επιδοκιμασία των καταστροφών των τραπεζών.
    4. Είναι προφανές ότι γι' αυτούς που παρακολούθησαν τα γεγονότα στην τηλεόραση, ενισχύθηκε ο φόβος για τις διαδηλώσεις. Άλλωστε, το κάδρο είχε καθορίσει και τον σχεδιασμό της αστυνομίας. Αντίθετη επίδραση είχαν στον κόσμο της συγκέντρωσης που ανεξάρτητα από την επιδοκιμασία ή μη, αντελήφθη ότι η πραγματική τρομοκρατία ερχόταν από την αστυνομία που επιτίθετο συνέχεια χωρίς αφορμή και ανεξάρτητα από την ύπαρξη ή μη συγκρούσεων. Η άρνηση του κόσμου να αποχωρήσει και η επιμονή του να ξαναγυρίζει συνεχώς, μαλλον αποδεικνύει ότι οι εμπειρίες των τελευταίων δύο χρόνων έχουν γράψει στη συλλογική συνείδηση. Για όλους αυτούς, το δίλημμα δεν ήταν πια "ειρηνικοί διαδηλωτές και μπαχαλάκηδες" αλλά το "ή εμείς ή αυτοί", όσο πρωτόλεια και αν προσεγγίζεται ακόμη.
    5. Η τηλεοπτική υστερία καταδεικνύει τον πραγματικό τρόμο της αστικής τάξης, η οποία βάζει το στρατο σε επιφυλακή σε κάθε μεγάλη διαδήλωση.
    6. Κατά μείζονα λόγο οι στόχοι των καταστροφών ήταν πράγματι νομιμοποιήθηκαν από την λαϊκή οργή. Γι αυτό άλλωστε οι τηλεαστέρες φρόντιζαν να προβάλουν την αρχιτεκτονική των κτιρίων που καταστράφηκαν και όχι το ότι στέγαζαν μισητές στον κόσμο τράπεζες. Προφανώς, όπως και σε κάθε αντίστοιχο γεγονός, οι καταστροφές σε μικρά μαγαζιά δεν επιδοκιμάζονται, ομως έχει σημασία ότι αυτές ήταν στην πραγματικότητα λίγες και υπερδιογκωμένες από την τηλεόραση για ευνόητους λόγους. Με λίγα λόγια, κανείς δεν σπατάλησε δάκρυ ούτε για τις τράπεζες ούτε για τα starbaks.
    Υ.Γ. Για το μαζικό κίνημα και ιδιαίτερα το εργατικό, το βασικό πρόβλημα δεν ήταν οι εμπρησμοί και η αστική φιλολογία περί αυτών, αλλά η πραγματική απουσία εναλλακτικού σχεδίου που θα μπορούσε να υποδεχτεί την οργή του κόσμου και να τη μετατρέψει σε άλλου τύπου αποφασιστικότητα. Ας μην ψάχνει λοιπόν οι αριστερά προβοκάτορες αλλού, παρά μόνο στις δικές της αδυναμίες. Όσο το εργατικό κίνημα δεν έχει δομές που να χωράνε την άμεση σκέψη, απόφαση και δράση των εργαζομένων, τόσο η λαϊκή οργή θα ξεσπά με μορφές πυροτεχνήματος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. 1. σίγουρα όχι. βέβαια το ερώτημα με προβλημάτισε αρκετά είναι η αλήθεια. Πόσες συνιστώσες βρισκόντουσαν στον δρόμο την Κυριακή; αν υπήρχε μια στρατηγική προτεραιότητα από καθεμία από αυτές τότε σίγουρα κάποια δεν θα μπορούσε εκ των πραγμάτων να γίνει. και σε αυτό το σημείο δημιουργείται άλλο ένα ερώτημα. πως επικοινωνούνται τα διαφορετικά πολιτικά σκεπτικά και οι λογικά επακόλουθες πολιτικές στρατηγικές που ο κάθε πολιτικός χώρος χαράζει; και με τι όρους επικοινωνούνται μιας και ο πολιτικός ανταγωνισμός πάντα υπάρχει. πχ γιατί μια ειρηνική πορεία είναι μεγαλύτερης προτεραιότητας από ένα μπάχαλο ή γιατί η περικύκλωση της βουλής από τον Χ χώρο προάγει τα ταξικά μας συμφέροντα καλύτερα-αποτελεσματικότερα από το πέρασμα όλων των μπλόκ από τη βουλή; ποιός είναι αυτός που το κρίνει;


    2. βρισκόμενος σε διάφορα σημεία αυτό που έβλεπα δεν ήταν απλά ανοχή αλλά και ενεργός συμμετοχή.

    3. όχι, αναφορικά με το κομμάτι που αντιστοιχεί στη «από κάτω» αντιβία. η εμπειρία της μαρφίν είμαι σίγουρος ότι έχει χαραχτεί ανεξίτηλα.

    4. όχι και αυτό αποτυπώθηκε από την εξαιρετικά τίμια στάση του ΠΑΜΕ στον δρόμο, το οποίο στάθηκε στο ύψος της Ομόνοιας για ώρες μη παρέχοντας τη δυνατότητα στα τσογλάνια της Δέλτα να σαρώσουν από τα μετόπισθεν τον κόσμο.

    5. ίσα-ίσα νομίζω ότι η αυτοπεποίθηση και η ψυχολογία ανέβηκαν.

    6 λαμβάνοντας κατά νου την αστική δημοσιογραφία και τις ανησυχίες που εκφράζουν εδώ και καιρό προφανώς και ενισχύουν τις πιέσεις σε όλα τα επίπεδα.


    7.μέχρι κάποια στιγμή η στόχευση ήταν αρκετά επιτυχημένη. τράπεζες, ενεχυροδανειστήρια κλπ. Μετά από ένα σημείο, χωρίς να έχω ζήτημα με τις καταστροφές και το ψείρισμα των μαγαζιών (τα μικρομάγαζα της ερμού) νομίζω ότι απλά ξέφυγε η κατάσταση. Αν και αυτό είναι κομμάτι της οργής και του ενστίκτου, φέρνοντας κατά νου την λευκή κορδέλα του χάινεκε. Για να φτάσουμε στο σημείο η αξία χρήσης των εμπορευμάτων να βρίσκει την θέση της στα οδοφράγματα, ακυρώνοντάς την, απαιτείται συνείδηση. Με δουλειά μυρμηγκιού όλα γίνονται. Συνεχίζουμε....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. 1. Οχι δεν παρεμπόδισαν. Δεν είχε προσχεδιαστεί καμία άλλη δράση εκτός της συνεχής και έντονης παρουσίας στη πλατεία Συντάγματος. Κάποιες αποσπασματικές δράσεις (όπως η κατάληψη του Δημαρχείου για να αποτελέσει προπύργιο μελλοντικών δράσεων, προκύψαν εκείνη την ώρα και απέτυχαν)
    2. Ναι είχαν πρωτοφανή αποδοχή. Ο περισσότερος κόσμος επικροτούσε τα επεισόδια και πολλές φορές αντιλήφθηκε τους μπαχαλάκηδες ως ασπίδα προστασίας από τους μπάτσους.
    3. Πολύ πιθανόν. Είναι θέμα συγκυριών το να υπάρξουν τραυματίες διαδηλωτές σε επεισόδιο (πχ Marfin)
    4. Το κομμάτι των διαδηλωτών που επιζητά ή απλά μπορεί να ανταποκριθεί (πχ ευπαθής ομάδες) σε μια ειρηνική ατάραχη διαμαρτυρία σίγουρα τρομοκρατείται.
    5. Συμβαίνουν και τα 2. Θεωρώ πάντως ότι το αντίπαλο ταξικό στρατόπεδο και η σφοδρότητα της επίθεσης του (νέα μέτρα) καθορίζουν περισσότερο την συμμετοχή του κόσμου στις κινητοποιήσεις
    6. Σαφέστατα ενισχύουν. Η απέλπιδα προσπάθεια αστυνομίας και ΜΜΕ αυτή την φορά να αποκρύψουν τις διαδηλώσεις είναι χαρακτηριστική
    7. Τα περισσότερα κτίρια που κάηκαν ήταν τράπεζες. Λίγους ξέρω που δυσανασχετούν στο θέαμα μιας καμένης τράπεζας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. 1)Δεν παρεμποδιστηκε η συγκεντρωση του ΠΑΜΕ(ετσι αντιλαμβανομαι το ερωτημα).
    2)Ναι,την ειχαν.Αλλωστε η αστυνομια στο συνταγμα επιτεθηκε πρωτη,με χημικα.
    3)Δεν γνωριζω τι συνεβη στην Ομονοια,γιατι δεν ημουν εκει(εχω την εντυπωση οτι και αυτο το ερωτημα αφορα κυριως την συγκεντρωση ΠΑΜΕ/ΚΚΕ).Οσον αφορα τους υπολοιπους δεν κινδυνευσαν απο οσους συγκρουονταν με την Αστυνομια:οι εμπρησμοι κτιριων παντως ειναι μια επικινδυνη πρακτικη,το παραδειγμα της Μαρφιν ειναι προσφατο.
    4)Για το πρωτο σκελος και παλι δεν γνωριζω,για το δευτερο που πιανει και τους εκτος Ομονοιας συγκεντρωμενους,οχι.
    5)Πλεον την ενισχυουν:Πολυς κοσμος δεν γουσταρει το σφαξε με αγα μου να αγιασω και την καταδικη της βιας"απ'οπου και αν προερχεται"(κατι που για μενα ειναι υγιες),ασχετως του βαθμου συμμετοχης του στις συγκρουσεις.
    6)Ναι,οπωσδηποτε.Διευκρινιζω οτι ΙΜΗΟ απο μονα τους τα μπαχαλα ειναι ανεπαρκη.
    7)Οι τραπεζες ειναι απολυτα συμβατοι στοχοι.Τελεια και παυλα.

    YΓ Η προβοκατορολογια και πρακτορολογια μονο ζημια κανει.Και απολυτως τιποτε αλλο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Φίλε Αντώνη,


    Σε αντίθεση με το προηγούμενο ποστ, αυτό είναι εύστοχο (όπως εξηγούν και κάμποσα σχόλια) και είναι στο δικό μας γήπεδο. Αξίζει δε εδώ να σημειωθεί ότι κατά την άποψή μας (και καθόλου παράδοξα), το άστοχο θα ήταν εύστοχο αν είχε ακολουθήσει αυτό και δεν είχε προηγηθεί. Όπως και στην πόκα, έχει σημασία η σειρά με την οποία πέφτουν τα φύλλα… ;-)


    Τα λέμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Όποιος απαντάει ΟΧΙ στο 3 είναι αναίσθητος ή φασίστας, αν και η ερώτηση με το διαχωρισμό (αν κινδύνευσαν μόνο μέλη του εργατικού κιν. ή του "απλού" λαού) είναι από μόνο της φασιστική.

    http://autonomyorbarbarism.blogspot.com/2010/05/marfin.html

    nikos_i

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αν και η ερώτηση με το διαχωρισμό (αν κινδύνευσαν μόνο μέλη του εργατικού κιν. ή του "απλού" λαού) είναι από μόνο της φασιστική.

      Έχεις κάπως διασταλτική ερμηνεία για το τι σημαίνει φασισμός...να σε βοηθήσω λίγο. Αν κάποιος ο οποίος δεν είναι μέλος του εργατικού κινήματος και δεν ανήκει στον απλό λαό διαπράττει κάτι που έχει ως αποτέλεσμα θύματα του εργατικού κινήματος ή του απλού λαού, ΦΑΣΙΣΤΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΕΙ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΩΣ ΤΕΤΟΙΟ.

      Και αν εκπροσωπούσαμε το "καλό της κοινωνίας" γενικά και μιλούσαμε εξίσου γενικά εκ μέρους της ωσάν να ήταν κάποιου είδους αμιγής και αρραγής ενότητα, δεν είμαι σίγουρος ότι αυτό δεν θα προσέγγιζε πολύ περισσότερο ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ.

      Ελπίζω να κατάλαβες.

      Διαγραφή
  16. τα παρακατω ειναι υποκειμενικες φυσικα αντιληψεις, απο καποιον ο οποιος κινειται ενεργα σε πορειες πολυ καιρο, εκτος κομματικων μπλοκ κ ως εκ τουτου πολυ συχνα πλαι ή μαζι με τον α/α χωρο

    1. Παρεμπόδισαν τα εμπρηστικά επεισόδια την πρόθεση διενέργειας άλλης, παράλληλης πολιτικής δράσης του εργατικού κινήματος με στόχο που είχε στρατηγική προτεραιότητα και αν ναι, πώς;

    οχι

    2. Είχαν τα συγκεκριμένα επεισόδια την ανοχή ή και έγκριση του λαϊκού --μη κομματικά οργανωμένου-- στοιχείου που παρίστατο στις διαδηλώσεις;

    σαφως. γινεται ολοενα πιο ξεκαθαρο σε οσους ειτε κατεβαινουν οι ιδιοι σε συγκεντρωσεις οποιουδηποτε τυπου, ειτε ακουν απο αξιοπιστες για τους ιδιους πηγες (προσωπα του αμεσου κυκλου τους δηλαδη, εφ οσον τα αστικα μεσα χανουν ραγδαια σε αποδοχη) οτι η κρατικη βια ειναι ολοενα πιο προσχηματικη. απροκλητη, κ εντονη.

    3. Εξέθεσαν σε κίνδυνο την ζωή, την υγεία και τη σωματική ακεραιότητα απλού λαού ή μελών του εργατικού κινήματος;

    οχι. εγιναν κ απο την πλευρα των συμμετεχοντων προσπαθειες εξασφαλισης αυτου του γεγονοτος. αν κ πραγματι μεγαλο κομματι τους ειναι σε πολυ πρωιμο σταδιο ταξικης συνειδησης, σιγουρα οι περισσοτεροι δεν ειναι οι βαρβαροι υπανθρωποι που παρουσιαζουν τα διαφορα ζομπι τριγυρω. κ σιγουρα επισης τουλαχιστον το "εμεις κ αυτοι" ειναι σαφες, οπως σωστα ειπωθηκε

    4. Τρομοκράτησαν τα κομματικά οργανωμένα τμήματα του εργατικού κινήματος και τον απλό λαό που παρίστατο στις διαδηλώσεις;

    καποιους οχι - βλεπε 2, καποιους ναι - κυριως απο οσους δεν συμμετεχουν ομως συνηθως ουτως ή αλλως

    5. Ενισχύουν τον φόβο και την ανασφάλεια του λαού απέναντι στο ενδεχόμενο συμμετοχής σε μαζικές διαδηλώσεις, πορείες, συλλαλητήρια, κλπ, ή αντίθετα, την αυτοπεποίθησή του και την ψυχολογία του απέναντι στην κρατική καταστολή;

    τον φοβο κ την ανασφαλεια τον ενισχυει η βεβαιοτητα της κρατικης βιας, οσο κ η αντιβια που ασκειται για καποιους. απο την αλλη, για μια ολοενα αυξανομενη σε μαζα αλλα κ συνειδηση μεριδα του λαου η αναγκαιοτητα της παλης κ η δυνατοτητα της αντιστασης γινεται πιο πιστευτη. κ απο αυτην την αποψη, τα επεισοδια κ οι συμμετεχοντες σε αυτα γινονται εμπροσθοφυλακη, αλλα κ αντιπροσωπευση. σε πολλες περιπτωσεις μαλιστα υπηρξε αμεση υποστηριξη (με μααλοξ π.χ. ή άλλου τυπου καλυψη)


    6. Ενισχύουν ή αμβλύνουν τις λαϊκές πιέσεις και την λαϊκή τρομοκρατία στην αστική τάξη και στο πολιτικό της προσωπικό;

    σαφως. ο λαγος καρατζαφυρερ ανεσυρε σημερα τον κομμουνιστικο κινδυνο, ενω λοιπα παπαγαλακια "διαρρεουν" την ουσιαστικη απαγορευση συγκεντρωσεων κλπ κλπ

    7. Είχαν ή όχι οι εμπρησμοί κτηρίων στόχους σύμφωνους με τους αυθόρμητους στόχους της νομιμοποιημένης από την πραγματικότητα λαϊκής οργής ή το λιγότερο, όχι ασύμβατους με αυτή;

    οι στοχοι ήταν πρωτα κ κυρια τραπεζες, πλην ορισμενων ανεγκεφαλων/εγκληματικων/προβοκατορικων περιπτωσεων, που παντως οπωσδηποτε ΔΕΝ ηταν η πλειοψηφια

    my2eurocents

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. απο την αλλη, αυτο που διαχρονικα λειπει κατ' εμε ειναι η στοχευση. απο την στιγμη που ειναι σαφες πλεον μετα το καλοκαιρι, οσο αυξανεται η μαζικοτητα, οτι η πορεια των συγκεντρωσεων ειναι προδιαγεγραμμενη πριν αρχισει ακομα - θα διαλυθουν με δακρυγονα κ λιγοτερο ή περισσοτερο ατακτη υποχωρηση, τι ακριβως κανουμε κατεβαινοντας? Επισης, εφ οσον γνωριζουμε πως κ να υπηρχε πιθανοτητα (μαζικης ειρηνικης συγκεντρωσης), το πολυ να αναγκαζε σε συν-πλην 5 δακρυα/διαγραφες που δεν αλλαζουν το οτι το εκαστοτε μνημονιο περναει, τι μπορουμε να περιμενουμε?

    το να μην περασει το εκαστοτε μνημονιο κ να καταρρευσει το πολιτικο συστημα δεν πρεπει ειναι ο αμεσος στοχος? για να ειμαι ειλικρινης, δεν μου ειναι ξεκαθαρο το κατα ποσον ισχυει αυτο που ακουγεται πως αν καποιο κοινοβουλευτικο κομμα αποσυρει τους βουλευτες του απο την βουλη προκυρησσονται εκλογες. ακομα κ αν ισχυει ομως , απο την στιγμη που κανενα κοινοβουλευτικο κομμα δεν αναλαμβανει αυτην την ευθυνη (το οποιο για το κκε στην περιπτωση ισχυος του σεναριου θα ηθελε μια εξηγηση ), μια ενεργεια που θα εθετε την ψηφοφορια εν αμφιβολω δεν θα ηταν ενας τροπος?

    προφανως κ δεν μιλαμε για καταληψη των χειμερινων ανακτορων εδω, ουτε για εγκαθιδρυση της επαναστασης - απο ποιον αλλωστε? οχι, μιλαμε απλα για μια θεαματικη ενεργεια τυπου υποστολης της σημαιας, εκκενωσης-καταληψης του κτηριου, προβολης μηνυματος - κατι συμβολικο, το οποιο ομως 1. να διακοψει την συνεδριαση κ 2. να σταθει ως σημειο αναφορας.

    φυσικα κ δεν ειναι ευκολο κατι τετοιο. απαιτει οργανωση κ συντονισμο, εστω της μορφης 'φυλαω τα νωτα' μεταξυ δυναμεων στους κολπους των οποιων τα γεγονοτα (υποκινουμενα οπως πιστευω) του οκτωβριου προκαλεσαν εκατερωθεν -περαιτερω- εκνευρισμο κ δυσπιστια.

    φυσικα επισης ακομα κ το καλυτερο σεναριο επομενης μερας στην "καλη", εδω που ειμαστε, περιπτωση διενεργειας εκλογων αμεσα θα ηταν ενα μορφωμα δημαρ - συν κ ουρας, η μετατοπιση του πολιτικου σκηνικου κ το αισθημα της εστω μικρης νικης δεν θα ηταν αμελητεο κ θα ηταν παρακαταθηκη για τον μακρυ αγωνα εμπρος

    τελος μια σημειωση περι πλατειων κ συγκυριας: για πολλους αποτελεσαν το τελος της αυταπατης μεσα απο την απογοητευση. αποτελεσαν ετσι αν το δουμε απο αποσταση ενα σημαντικο σκαλοπατι στην πορεια - απο καθε αποψη. και πρακτικα ακομα, πολλοι περισσοτεροι ειναι σημερα αυτοι που εχουν εμπειρια αλλα κ εξοπλισμο που βοηθαει σε αυτες τις συνθηκες. ακομα ειμαστε σε σταδιο της κρατικης βιας που αυτο αν υπαρξει σε μια κρισιμη μαζα του κοσμου μπορει να επηρρεασει ισορροπιες..ισως τα πραγματα μπορουν να ειναι καλυτερα απο οσο πιστευουμε.

    my2eurocents

    ΑπάντησηΔιαγραφή