Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012

Κοκτέιλ Μολότωφ #128

Αυτός που, βλέποντας μια νέα εξέλιξη, αποτυγχάνει να την εντάξει στα πλαίσια της προηγούμενης ατομικής και συλλογικής εμπειρίας, αποτυγχάνει να την ερμηνεύσει σωστά. Η παρέκκλισή του μπορεί να ονομαστεί αριστερισμός.

Αυτός που, βλέποντας μια νέα εξέλιξη, την αποσυνθέτει χωρίς υπόλειμμα στην προηγούμενη ατομική και συλλογική εμπειρία, αποτυγχάνει επίσης να την ερμηνεύσει σωστά. Η δική του παρέκκλιση μπορεί να ονομαστεί πολιτικός κυνισμός.

Ο αδιάκριτος ενθουσιασμός του αριστεριστή με τα πάντα τον οδηγεί γρήγορα στην πρώιμη ξυνίλα του πολιτικού κυνισμού του κατά βάση συντηρητικού.

Το αφόρητο της ξυνίλας στο στομάχι του πολιτικά κυνικού τον οδηγεί, αν ποτέ κουραστεί με τον εαυτό του, να αναζητά τη φρεσκάδα της χαμένης νεότητας στους στιγμιαίους ενθουσιασμούς του αριστερισμού.

Τίποτε δεν είναι ολότελα νέο· τίποτε δεν είναι απλή επανάληψη του ίδιου· κανείς δεν γνωρίζει εκ των προτέρων τον ακριβή συσχετισμό του νέου και του παλιού στο κάθε τι.

Μάθε από αυτό που επαναλαμβάνεται· προφύλαξε την καινοφάνεια αυτού που είναι νέο· άντλησε τα μαθήματά σου από την πρότερη άγνοιά σου και όχι μόνο από την στερνή γνώση σου. 

2 σχόλια:

  1. ...Το αφόρητο της ξυνίλας στο στομάχι του πολιτικά κυνικού τον οδηγεί, αν ποτέ κουραστεί με τον εαυτό του, να αναζητά τη φρεσκάδα της χαμένης νεότητας στους στιγμιαίους ενθουσιασμούς του αριστερισμού....

    You say that like it's a bad thing.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Anonymous

    http://www.rennie.ie/heartburn_faq.php

    Με προκάλεσε, κύριε. Δεν θα το ξανακάνω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή