Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012

Η λαμπρή καριέρα του Irving Brown, ή ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει ΓΣΕΕ

Λήμμα Wikipedia:
O Irving Brown (Μπρονξ, 1911 - Παρίσι, 1989) ήταν αμερικανός συνδικαλιστής, μέλος της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργαζομένων (AFL) και κατόπιν, της AFL-CIO, ο οποίος έπαιξε σημαντικό ρόλο στην δυτική Ευρώπη και την Αφρική κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου, με την ενθάρρυνση σχισμάτων μέσα στα συνδικάτα με στόχο την αντιμετώπιση της κομμουνιστικής επιρροής. Την ίδια στιγμή, όντας πράκτορας της CIA, ίδρυσε το 1962 το Αμερικανικό Ινστιτούτο για την Ελεύθερη Ανάπτυξη της Εργασίας, σε συνεργασία με το πρώην μέλος του Κ.Κ ΗΠΑ και πράκτορα της CIA, Jay Lovestone.

[...]

Ψυχρός πόλεμος
Ο Brown έφτασε στο Παρίσι τον Νοέμβρη του 1945 και οργάνωσε αντικομμουνιστικά συνδικάτα, στηρίζοντας, πιο συγκεκριμένα, τη δημιουργία του γαλλικού συνδικάτου Εργατική Δύναμη  (FO)  (το οποίο χρηματοδότησε) [...] και την Ιταλική Συνομοσπονδία των Εργατικών Συνδικάτων (CISL), που δημιουργήθηκε το 1950. Ως το 1986, ο Brown παρίστατο σε όλες τις ετήσιες συνόδους της FO. Η Ελεύθερη Συνδικαλιστική Επιτροπή της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργαζομένων χρηματοδότησε την FO και άλλα αντικομμουνιστικά συνδικάτα την Ευρώπη. 

Το 1949, και σε συνεργασία με τον Jay Lovestone, υποστήριξε την απόσχιση της Διεθνούς Συνομοσπονδίας Ελεύθερων Συνδικάτων (ICFTU) από την Παγκόσμια Συνδικαλιστική Ομοσπονδία (WFTU). Η ICFTU περιελάμβανε την AFL-CIO, την Σύνοδο Βρετανικών Συνδικάτων, την FO, την Ιταλική Συνομοσπονδία Εργατικών Συνδικάτων, και την ισπανική Γενική Ένωση Εργατών (Unión General de Trabajadores). Εφεξής, η ΠΣΟ (WFTU) θα εκπροσωπούσε το ανατολικό μπλοκ, ενώ η ICFTU θα εκπροσωπούσε τον ούτως καλούμενο "ελεύθερο κόσμο." Ως φίλος του Averell Harriman, ο οποίος ήταν υπεύθυνος του Σχεδίου Μάρσαλ, ο Brown μπορούσε εύκολα να εκτρέψει κεφάλαια απ' το Σχέδιο Μάρσαλ προς την χρηματοδότητση αντικομμουνιστικών οργανώσεων. 

[...]

Μέχρι το 1952, οι δραστηριότητές του ήταν ήδη πολύ γνωστές. Αποτέλεσε το θέμα ενός άρθρου του περιοδικού Time με τίτλο "Ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος." Σύμφωνα με το Time, η αποστολή του τού ανατέθηκε από την Επιτροπή Ελεύθερου Εμπορίου της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργαζομένων. Ο Brown χρηματοδότησε τα αντικομμουνιστικά κινήματα που έσπασαν τις απεργίες του 1947 στην Ιταλία και τη Γαλλία. Επίσης, βοήθησε στην οργάνωση της αντικομμουνιστικής συμμαχίας ελεύθερων συνδικάτων στην Ελλάδα, καθώς και την Επιτροπή Λιμένων Μεσογείου, η οποία πήρε τον έλεγχο των γαλλικών, ιταλικών και ελληνικών λιμανιών απ' τους Κομμουνιστές

[...]

Από το 1951 ως το 1954, το τμήμα της CIA με επικεφαλής τον Thomas Braden παρείχε ένα εκατομμύριο δολάρια το χρόνο στους Brown και Lovestone ($1,600,000 το 1954).

[...]

Κατά τη διάρκεια του πολέμου στην Αλγερία, χρηματοδότησε το Εθνικό Κίνημα Αλγερίας (MNA), που ιδρύθηκε απ' τον Messali Hadj με στόχο την αντιμετώπιση του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου (FLN).

Στην Χιλή επίσης συμμετείχε στον αγώνα κατά των κομμουνιστών κατά τη διάρκεια προεδρίας Αλλιέντε. Το 1984, οργάνωσε διαδηλώσεις που συνόδευαν τις συναντήσεις του Μιχαήλ Γκορμπατσώφ παγκόσμια.  

[...]

Ο Irving Brown παρασημοφορήθηκε με το Προεδρικό Παράσημο της Ελευθερίας από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρήγκαν το 1988. Πέθανε τον επόμενο χρόνο.

Πηγή: wikipedia
Μετάφραση: Lenin Reloaded

Πίσω στον 'Σύνδεσμο στη Γαλλία': Η CIA, ο Irving Brown και η λαθρεμπορία ναρκωτικών ως πολιτική μορφή πολέμου
του Douglas Valentine
Όταν ακούνε τις λέξεις 'ο σύνδεσμος στη Γαλλία', οι περισσότεροι σκέφτονται την ταινία με τον Τζιν Χάκμαν του 1971, στην οποία ένας σκληρός ντετέκτιβ απ' τη Νέα Υόρκη στριμώχνει μια ομάδα εμπόρων ηρωίνης της Μαφίας τον Γενάρη του 1962, αλλά αποτυγχάνει να συλλάβει τον καλοντυμένο και γλεντζέ Γάλλο που τους προμήθευε. Πράγματι, οι περισσότεροι σκέφτονται για τον 'σύνδεσμο στη Γαλλία' ως ιστορία δράσης, και όχι ως παράδειγμα πολιτικού πολέμου. Όμως στην πραγματικότητα, ο 'σύνδεσμος στη Γαλλία' είναι ένα πρίσμα μέσα απ' το οποίο μπορεί να εξεταστεί η χρήση του υποκόσμου απ' την CIA στα πλαίσια μιας ευρύτερης στρατηγικής πολιτικού και ψυχολογικού πολέμου.

Αυτός ο κρυφός πόλεμος, για να το πούμε απλά, είναι μια λειτουργία της χρήσης, απ' το αμερικανικό κεφάλαιο, μαφιόζων στην υπηρεσία της ιδιωτικής του αστυνομικής δύναμης, της CIA, με στόχο τη συντριβή του κομμουνισμού παντού· με στόχο την καταστολή των εργατών και των ανεπιθύμητων μεταναστών εγχώρια· και με στόχο την επέκταση της επιρροής του [του αμερικανικού κεφαλαίου] σε βάρος τόσο εχθρικών όσο και φιλικών χωρών.

Πράγματι, τέσσερα νέα ντοκουμέντα, τα οποία έφερε στο φως το καταργημένο Ομοσπονδιακό Γραφείο Ναρκωτικών (1930–1968), κάνουν πια προφανές ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ, μέσω της CIA, έχει χρησιμοποιήσει ιστορικά τους λαθρεμπόρους ναρκωτικών για να περάσει την δική της άδηλη εθνική αντζέντα. Ο σύνδεσμος στη Γαλλία είναι κλασικό παράδειγμα, και ένας βασικός δράστης σε αυτό το άθλιο επεισόδιο ήταν ο συνδικαλιστής ηγέτης Irving Joseph Brown, ο βασικός εκπρόσωπος στην Ευρώπη της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργατών απ' το 1945 ως το 1962.

Ο Brown είχε μεγάλο ιστορικών εμπλοκής με την CIA, με γκάνγκστερ, και με λαθρεμπόρους ναρκωτικών. Αλλά ήταν μόνο το 1962 που απασχόλησε το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ναρκωτικών (FBN).

[...]

Ο [πράκτορας του FBN], έχοντας διασταυρώσει πληροφορίες με άλλα κυβερνητικά γραφεία, έμαθε ότι ο Brown είχε λιμενικά προνόμια (δηλαδή, οι βαλίτσες του δεν ελέγχονταν ποτέ από το Τελωνείο)· ότι η σύζυγός του, η Lilly, ήταν γραμματέας του Carmel Offie, ενός πράκτορα της CIA που είχε ταυτόχρονα εταιρεία εισαγωγών-εξαγωγών στο Μανχάταν. Και ότι "υπήρχε μια πιθανότητα" ο ίδιος ο Brown να έχει "κάποιου είδους σύνδεση με τη CIA." [...] Τον Ιούνη του 1962, ο Tartaglino διατάχτηκε να σταματήσει την έρευνά του [για τη σχέση Brown με διεθνή σπείρα διακίνησης και εμπορίας ναρκωτικών].

[...]

Εν συντομία, ο Irving Brown ήταν ακόλουθος του Jay Lovestone, αρχηγού του ΚΚ ΗΠΑ στη δεκατία του 1920. Μετά από διαφωνία με τον Στάλιν το 1929, ο Lovestone αποστάτησε, και, με τη βοήθεια του Brown, άρχισε το ξερίζωμα των κομμουνιστών από τα αμερικανικά εργατικά συνδικάτα. Σε αντάλλαγμα για την αντικατασκοπευτική του εργασία, ο Brown διορίστηκε εκπρόσωπος της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργαζομένων στην Επιτροπή Πολέμου κατά τον Β' Παγκόσμιο, και κατόπιν άρχισε να δουλεύει κρυφά για τη CIA, με το προκάλυμμα της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργαζομένων, στην Ευρώπη και την Αφρική.
Μετάφραση: Lenin Reloaded

Redfly Planet: ITUC+ΓΣΕΕ vs WTFU+ΠΑΜΕ

Η ITUC, στην οποία υπάγεται η ΓΣΕΕ, ΠΡΟΗΛΘΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (WCL) ΚΑΙ ΤΗΣ ICFTU, ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ, ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΜΕ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ CIA, ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΑΚΤΟΡΑ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΟ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ, ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΟ ΚΥΡΙΟ IRVING BROWN.

Λεζάντα φωτογραφίας (από το kutuphane.halkcephesi.net): Arthur Kœstler (British IRD agent), Irving Brown (CIA agent in charge of European and African left-wing) and James Burnham (CIA agent in charge of intellectual media). 

36 σχόλια:

  1. Το κείμενο αφιερώνεται στους φερέλπιδες Έλληνες μαθητές του Irving Brown που παρεπιδημούν στο ελληνικό διαδίκτυο, φωνάζοντας υστερικά για "σταλινισμό", με την ευχή να παρασημοφορηθούν και αυτοί κάποτε από τον πρόεδρο των ΗΠΑ και να βγάλουν πολλά λεφτά απ' τα ναρκωτικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Σημαντική παρέμβαση για τον ρόλο των διεθνών υποστηρικτών και συμμάχων της ΓΣΕΕ. Διάσπαση με τους εργάτες (ούτε μία πανελλαδική απεργία δεν μπήκε όλο αυτό το διάστημα που έχουμε τους πιο μεγάλους εργατικούς αγώνες), διάσπαση με τους ανέργους, διάσπαση με τους μετανάστες, διάσπαση με τους κομμουνιστές αλλά διάλογος με τον ΣΕΒ, την κυβέρνηση, το ΔΝΤ, την Ε.Ε και αγκαλιά με τους σύγχρονους Irving Brown (ντόπιους και μη).....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Απαντήσεις
    1. Αυτών που πληρώνονται ή πληρώθηκαν με τον μισθό αίματος της CIA και των τσιρακιών της άξιος είναι, βεβαίως.

      Των υπολοίπων, "ψαγμένων αριστεριστών" που σιχτιρίζουν ολοήμερα το ΠΑΜΕ και δεν έχουν καταλάβει το παραμικρό για το γιατί χτυπά τη ΓΣΕΕ και αντ' αυτού κλαίνε και οδύρονται για την χαμένη "ενότητα της αριστεράς";;;;;;;; Αυτοί δεν παίρνουν καν μισθό.

      Διαγραφή
  4. Τίποτε, σύντροφοι, δεν είναι τυχαίο.

    Δεν είναι τυχαίο γιατί δεν αφέθηκε στην τύχη. Το αλυσσόδεμα του ευρωπαϊκού εργατικού κινήματος, γνωστότατο στις ΗΠΑ αλλά για κάποιο λόγο "άγνωστο" σε σύμπασα την χορωδία των κριτικών της στάσης του ΠΑΜΕ (απ' τους αντιεξουσιαστές ως τους συνασπιστές και από την αυτονομία ως τους μπάχαλους), η σχεδιασμένη και ενσυνείδητη διάλυση του κομμουνιστικού χαρακτήρα του κινήματος αυτού, και συνεπώς η εκ των προτέρων εξουδετέρωση των δυνατοτήτων αντίδρασης σε συνθήκες όπως οι σημερινές είναι έργο που περατώθηκε εδώ και δεκαετίες.

    Και ο "πολιτικά ανήσυχος" Έλληνας αναζητά "μέτωπα", "αγανακτεί", και ψάχνει άσκοπα στο πουθενά για να καταλάβει γιατί δεν αντέδρασε κανείς πλην κάποιων γραφικών, που αποκαλούνται "στρατιωτάκια" και στους οποίους ο "ψαγμένος" χώρος επιτίθεται με μολότωφ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. γιατί δεν αντέδρασε κανείς=στην συντριπτική επίθεση κατά των εργασιακών δικαιωμάτων...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ένας λόγος παραπάνω να ξεαθαρίσουμε μια ώρα νωρίτερα με το "εργατικό κίνημα" που μας έφερε ως εδώ (1 στους 10 συνδικαλισμένους) και με αφημένα στην τύχη τους τα τμήματα που γράψαμε πιο πάνω. Και τα βήματα που έχει κάνει το ΠΑΜΕ και μικρότερες εργατικές πρωτοβουλίες μπορεί να είναι αντιφατικά αλλά, απο την άποψη της καταγγελίας όλων αυτών των φαινομένων, βρίσκονται στην σωστή κατέυθυνση. Χρειάζεται σήμερα μια νέα ενότητα του κόσμου της δουλειάς, ενότητα που προυποθέτει τη διάσπαση με τους φίλους της CIA και της Ε.Ε, τους προέδρους των 100.000 ευρώ και τις καρέκλες για να διορίσουμε την παρέα μας η για να παραγοντίζουμε με τους εργοδότες.

    Τώρα για τους "αγανακτισμένους" (και λοιπές δυνάμεις)τι να πεί κανείς; είναι συνεπείς πρός τα ταξικά συμφέροντα που εκπροσωπούν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τώρα για τους "αγανακτισμένους" (και λοιπές δυνάμεις)τι να πεί κανείς; είναι συνεπείς πρός τα ταξικά συμφέροντα που εκπροσωπούν...


      Ν.Ξ, Ιούνης 2011: "Βιάστηκες, Αντώνη, να πάρεις [αρνητική] θέση" [για τους αγανακτισμένους]
      Ν.Ξ, Γενάρης 2012: "Η σιδηρά, καίτοι ταπεινωτική, παρέμβαση του ξένου παράγοντος μπορεί να συμβάλει προς τούτο, στο μέτρο που θα διασωθούν χωρίς μείζονες απώλειες ο εθνικός κορμός και η κοινωνική συνοχή."

      Διαγραφή
  7. Το ποιός βιάστηκε και ποιοί άργησαν (η κρύφτηκαν) το έδειξε η ζωή. Το πρόβλημα όμως παραμένει αφού αυτή η μικροαστική τάξη έχει ειδικό βάρος στην Ελλάδα και(ταξικά-κοινωνικά) στην αντικαπιταλιστική-ευρωαριστερά (αυτά βέβαια σπάνια αναφέρονται). Οπότε αργά η γρήγορα, ίσως με άλλα ονόματα, θα εμφανιστούν ξανά τα ίδια ερωτήματα και δίπολα. Ας ελπίσουμε ότι την επόμενη φορά το εργατικό κίνημα και οι δυνάμεις που αναφέρονται σε αυτό θα βρίσκονται σε καλύτερη θέση και θα μπορέσουν να εκφράσουν στην πράξη ένα διαφορετικό στίγμα. Δύσκολο αλλά η Χαλυβουργία, η 3Ε, η ΚΟΝΤΙ, ο Γερολυμάτος και τόσοι άλλοι εργατικοί αγώνες είναι το μόνο "φως που καίει" στο σημερινό σκοτάδι της Ελλάδας της κρίσης.



    Και κάτι σχετικό: "Το σύνθημα του φετινού φόρουμ στο Πόρτο Αλέγκρε, που διοργανώνεται 12 χρόνια μετά από το πρώτο ΠΚΦ, είναι "Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός"......Στόχος αυτή τη φορά η διατύπωση συγκεκριμένων προτάσεων σχετικά με στρατηγικές διεξόδου από την παγκόσμια οικονομική κρίση χωρίς να πληρώσουν το σχετικό τίμημα οι πιο αδύναμες τάξεις των κοινωνιών. Οι προτάσεις αυτές υπερβαίνουν τον απλό ορισμό μιας αειφόρου οικονομίας που να προσφέρει εναλλακτικές λύσεις έναντι των κλιματικών αλλαγών.......Στο Πόρτο Αλέγκρε την Τετάρτη έφθαναν οι υπέρμαχοι μιας εναλλακτικής παγκοσμιοποίησης και διαδήλωσαν στους δρόμους της πόλης"

    http://konserbokoyti.blogspot.com/2012/01/blog-post_5747.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ο Arthur Koestler, που εμφανίζεται στην φωτογραφία νόμιζα ότι είναι ο συγγραφέας που έγραψε "Το μηδέν και το άπειρο", (Darkness at noon) "one of the most influential anti-Soviet books ever written" το χαρακτηρίζει η wikipedia , αλλά τελικά είναι British IRD agent, (που δεν ξέρω και τι σημαίνει).

    Τίποτα δεν αφέθηκε στην τύχη, πολύ καλά το λες.

    Και τότε που η πληροφόρηση ήταν ελεγχόμενη και με το σταγονόμετρο, το καταλαβαίνω ο κόσμος να παραπλανούνταν. Στη σημερινή εποχή δικαιολογείται;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ο Koestler μεγάλωσε γενιές αντικομμουνιστών με το "Darkness at noon", κι αν κάνεις μια βόλτα στο γκουγκλ θα βρεις εύκολα αρκετά ελληνικά "αριστερά" μπλογκ που τον επικαλούνται ως αυθεντία.

    Το IRD είναι το Information Research Department της Βρετανίας: http://en.wikipedia.org/wiki/Information_Research_Department

    Τέλος: Όχι, δεν δικαιολογείται, πόσο μάλλον για κάποιους που δηλώνουν την σήμερον ανερυθρίαστα "μαρξιστές" και "αριστεροί".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Η ελευθερία περνάει στην επίθεση

    (κυρίως για την χρηματοδότηση από τις μυστικές τού Encounter, ως φιλόλογος πρέπει να το έχει συμβουλευθεί)

    Αν έχεις/τε τη διάθεση, δείτε το τελευταίο βίντεο στη σελίδα αυτή: http://www.historiographie.info/video.html —περίπου στο 48:00 αναφέρεται νομίζω στο A. CAREW, Labour under the Marshall Plan, Manchester University Press, 1987


    Ο Δουζινάς έδωσε ρέστα.

    Μωραίνει ο Κύριος ους βούλεται άγειν εις τας τάξεις του ΣΥΝ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Καταρχάς μπράβο για τη μετάφραση. Πολύ ενδιαφέρον!

    Όμως για το σχόλιο σου:
    Το αλυσσόδεμα του ευρωπαϊκού εργατικού κινήματος, γνωστότατο στις ΗΠΑ αλλά για κάποιο λόγο "άγνωστο" σε σύμπασα την χορωδία των κριτικών της στάσης του ΠΑΜΕ (απ' τους αντιεξουσιαστές ως τους συνασπιστές και από την αυτονομία ως τους μπάχαλους), η σχεδιασμένη και ενσυνείδητη διάλυση του κομμουνιστικού χαρακτήρα του κινήματος αυτού, και συνεπώς η εκ των προτέρων εξουδετέρωση των δυνατοτήτων αντίδρασης σε συνθήκες όπως οι σημερινές είναι έργο που περατώθηκε εδώ και δεκαετίες.

    γιατί νομίζεις ότι όποιος αντιτίθεται στην μεθοδολογία του ΠΑΜΕ είναι μη ανάξιος να έχει ταξική κριτική και ανάλυση; Εγώ συμφωνώ με το ΠΑΜΕ στην κριτική που κάνει τόσο στη ΓΣΕΕ όπως και στο ΣΥΡΙΖΑ όπως και σε διάφορα άλλα που ψάχνω ή φτάνουν στα αυτιά μου κατά καιρούς. Αυτό δεν σημαίνει ότι συμφωνώ με τη γενικότερη στάση του και πολιτική θεώρηση που έχει υιοθετήσει. και δεν εννοώ φυσικά τις πολιτικές του θέσεις αλλά για τον τρόπο που προσπαθεί να τις πραγματώσει και να τις επιβάλει μη διαχωρίζοντας σύμμαχους και εχθρούς. Μη κατανοώντας πως και κάποιος άλλος πολιτικός χώρος μπορεί να έχει ουσιαστικές ταξικές θέσεις χωρίς όμως να συμμερίζεται τον συγκεντρωτισμό και τις ιεραρχήσεις του ΠΑΜΕ/ ΚΚΕ

    Το ότι βρήκα πολιτικά σωστή την εισβολή και την επιθετική στάση των μελών του ΠΑΜΕ στην συζήτηση με τους βιομήχανους δεν σημαίνει ότι συμφωνώ και με τη στάση που είχαν πάρει στις 20 οκτώβρη. Και αυτή μου η διαφωνία βεβαίως δεν με κάνει κομμάτι του σχεδίου αποκομμουνιστικοποίησης των αγώνων και των χώρων εργασίας.

    Όσο για το ότι είναι ένα έργο που λαμβάνει χώρα δεκαετίες είτε με τα μοντέλα ΠΑΣΟΚ(αρχές) είτε με ΣΥΡΙΖΑ τωρα είναι κάτι που γίνεται κατανοητό και οφθαλμοφανές από την αντίδραση του κόσμου στις παρούσες συνθήκες. Μέχρι και η ανεπαρκή στάση των αγανακτισμένων όπου οι άνθρωποι έπρεπε να κάνουν πάλι βήματα νηπιαγωγείου για να κατανοήσουν την ταξική τους θέση και το ζητούμενο των πολιτικών επιλογών των από τα πάνω.





    κάτι άσχετο αλλά μιας που κάνω σχόλιο....! για την κατάσταση στο μεξικό και τους ζαπατίστας ποιά είναι η άποψη σου. θα με ενδιέφερε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "γιατί νομίζεις ότι όποιος αντιτίθεται στην μεθοδολογία του ΠΑΜΕ είναι μη ανάξιος να έχει ταξική κριτική και ανάλυση;"
      Δεν βγαίνει νόημα απ' την πρόταση. Αν εννοείς "ανάξιος" και όχι "μη ανάξιος": εξαρτάται ποια είναι και πώς έχει μεταφραστεί απτά, στην πράξη η κριτική και ανάλυση.

      "Αυτό δεν σημαίνει ότι συμφωνώ με τη γενικότερη στάση του και πολιτική θεώρηση που έχει υιοθετήσει και δεν εννοώ φυσικά τις πολιτικές του θέσεις αλλά για τον τρόπο που προσπαθεί να τις πραγματώσει και να τις επιβάλει μη διαχωρίζοντας σύμμαχους και εχθρούς."
      Κατά την άποψή σου λοιπόν δεν θα πρεπε να διαχωρίζει ο οποιοσδήποτε σε οποινδήποτε τομέα, τους συμμάχους του απ' τους εχθρούς του; Μα τότε δεν θα ζούσε πολύ....Ο Ιησούς το πάλεψε αυτό σαν στρατηγική αρχή, αλλά σταυρώθηκε κι από τότε δεν το ξαναδοκίμασε κανένας. Εσύ αυτό κάνεις στη ζωή σου; Βάζεις φίλους και εχθρούς στο ίδιο τσουβάλι;

      "Το ότι βρήκα πολιτικά σωστή την εισβολή και την επιθετική στάση των μελών του ΠΑΜΕ στην συζήτηση με τους βιομήχανους δεν σημαίνει ότι συμφωνώ και με τη στάση που είχαν πάρει στις 20 οκτώβρη."
      Κι εγώ δεν συμφωνώ. Δεν έπρεπε να πιάνουν τόσο εύκολα φωτιά. Ποια στάση ρε φίλε; Πού να μην είχαν και νεκρό δηλαδή, ε;

      "Όσο για το ότι είναι ένα έργο που λαμβάνει χώρα δεκαετίες είτε με τα μοντέλα ΠΑΣΟΚ(αρχές) είτε με ΣΥΡΙΖΑ τωρα είναι κάτι που γίνεται κατανοητό και οφθαλμοφανές από την αντίδραση του κόσμου στις παρούσες συνθήκες."
      Τρίχες γίνεται οφθαλμοφανές. Όποιος δεν θέλει να δει δεν βλέπει, ούτε είδε, κι ούτε πρόκειται να δει το παραμικρό. Πάρε παράδειγμα τα τέρατα που γράφεις εσύ πιο πάνω, για τη "διαφωνία" σου με την "στάση" του θύματος.

      "κάτι άσχετο αλλά μιας που κάνω σχόλιο....! για την κατάσταση στο μεξικό και τους ζαπατίστας ποιά είναι η άποψη σου. θα με ενδιέφερε."
      Εδώ διαστρεβλώνουμε την ιστορία των τελευταίων πέντε μηνών στη χώρα μας, οι Ζαπατίστας μας μάραναν. Τα γνωστά...

      Διαγραφή
  12. Θα ήθελα να συμπληρώσω και κάτι άλλο το οποίο αν και δεν είναι σχετικό είναι ανάλογο :

    Στο ενδιαφέρον του βιβλίο ο Tim Newark "Μαφία και Β' Παγκόσμιος Πόλεμος", περιγράφει αναλυτικά και με στοιχεία του πως οι Αμερικανοί μέσω του FBI και της CIA (τότε OSS), συνεργάστηκε με την ιταλικής προέλευσης Μαφία πάνω σε δύο άξονες .
    Αφενός τον έλεγχο (!!!) των συνδικάτων στα λιμάνια και στα ναυπηγεία και αφετέρου με σκοπό την υποστήριξη των αποβατικών δυνάμεων σε περίπτωση απόβασης στη Νότια Ιταλία - Σικελία.
    Στο δεύτερο δεν πέτυχαν και πολλά αφού η συμβολή γκαγκστερ-λαθρέμπορων μαφιόζων που πουλάν προστασία σε χωρικούς και λαδώνουν πολιτικούς, είναι ελάχιστη έως ανύπαρκτη σε στρατιωτικές επιχειρήσεις.
    Στο πρώτο πέτυχαν απόλυτα τους στόχους τους και είδαν σημαντικά για αυτούς οφέλη με το να χειραγωγήσουν το όποιο εργατικό κίνημα στις ΗΠΑ, καλύπτοντας τις ακραίες ενέργειες τους μέσα από το πέπλο του αγώνα κατά των Ναζί και αργότερα των κομμουνιστών. Ο μακάρθι δεν ήταν μακριά. Επίσης ενδιαφέρον θα είχε αν κάνει κανείς την συσχέτιση με τον σημερινό Patriot Act.
    Επίσης με την "νομιμοποιησή" της η Μαφία δεν είναι τυχαίο που ξαναθέριεψε στην Ιταλία, μετά το ξεδόντιασμά της από τον Μουσολίνι.
    Όσο για τις ΗΠΑ, αντάλλαξε τον έλεγχο του εργατικού κινήματος με τα καζίνο, τα ναρκωτικά και την πορνεία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Γνωστή ευρύτερα η ανάμιξη της μαφίας με τα συνδικάτα στις ΗΠΑ. Ποιος δεν ξέρει τον Τζίμι Χόφα.

      Στην Ιταλία, ο έλεγχος ήταν επίσης στον οικοδομικό κλάδο, λόγω πλουτισμού μέσω κοντράτων για οικοδόμηση (σπιτιών από χαρτί, ουσιαστικά). Δεν είναι τυχαίο ότι ο δικαστής που οδήγησε στην μεγαλύτερη σύλληψη μαφιόζων στην ιταλική ιστορία (και πλήρωσε με τη ζωή του), ο Giovanni Falcone, είχε αριστερές πολιτικές συμπάθειες: http://books.google.gr/books?id=T4hvyB1aN4wC&pg=PA301&lpg=PA301&dq=giovanni+falcone+left-wing&source=bl&ots=BmKH4KzVJW&sig=DLHfBQqGJfttQ5YgkWWdIx6j5TY&hl=el&sa=X&ei=O6glT9SyMuna0QWfvvHNCg&ved=0CCkQ6AEwAg#v=onepage&q=giovanni%20falcone%20left-wing&f=false

      Διαγραφή
  13. Aντωνη,επειδη περα απο τους προφανης(Παναγοπουλο και σια)εννοεις οτι υπαρχουν και αλλοι,σε ποιους αναφερεσαι?
    Καλο ειναι καποια στιγμη να λεγονται και τα ονοματα τους,μιας και η κατασταση επιβαλει το ξεμπροστιασμα ααυτων που λυμαινονται τον συνδικαλιστισμο.
    Ως μη παρακολουθων τον χωρο,ομολογω οτι δεν εχω γνωση για ενεργειες και προσωπα περα απο τους ...συνηθεις υποπτους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Δεν αναφέρθηκα σε κανένα. Πώς να γνωρίζω εγώ τα εσωτερικά της ΓΣΕΕ. Έγραψα (ή μάλλον μετέφρασα) τα απλά, ΔΗΜΟΣΙΑ ΓΝΩΣΤΑ facts του από ποιόν και με ποιον τρόπο ξεκίνησε η σημερινή ITUC, στην οποία υπάγεται η ΓΣΕΕ, και ποιο ήταν το διακύβευμα της διάσπασης της ΠΣΟ, στην οποία παραμένει μέλος το ΠΑΜΕ.

    Έχω την αίσθηση ότι λέγονται πάρα πολλά για πράγματα χωρίς να γνωρίζουμε το παραμικρό για την ιστορία τους (εν προκειμένω, για την σύγκρουση ΠΑΜΕ/ΓΣΕΕ) και θεώρησα ότι είναι σημαντικό να την γνωρίζουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Κι επειδή αναφέρθηκε και το Praxis στο στοιχείο 10% συνδικαλιστικά οργανωμένοι: Μα, τυχαίο είναι; Για πλάκα φτιάχτηκε ένας συνδικαλισμός τόσο ενδοτικός στο κεφάλαιο και την εργοδοσία ώστε να σιχαθεί ο κόσμος την όλη υπόθεση και να αδιαφορεί, ή, ακόμα περισσότερο, να ζητά την κατάργηση του συνδικαλισμού, όπως έκαναν κάποιοι το καλοκαίρι;

    Αυτό είναι "με έναν σμπάρο δυο τριγώνια". ΚΑΙ κάνεις τη δουλειά του κεφαλαίου και κρατάς το εργατικό κίνημα σε λήθαργο, ΚΑΙ διώχνεις κόσμο και τον αφήνεις στους καναπέδες και τις τηλεοράσεις να αποφαίνεται επί παντός και να νομίζει ότι σκιάχτηκε το κεφάλαιο απ' τις "απόψεις" του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πιστεύεις πως ο εν λόγω συνδικαλισμός κατασκευάστηκε από την αρχή να είναι έτσι ενδοτικός ή έγινε στην πορεία των πραγμάτων ;

      Διαγραφή
    2. Είναι προφανές από τις πηγές που μετέφρασα, και που βέβαια δεν πρόσκεινται σε κομμουνιστκά κόμματα, ότι είχε εξ αρχής συγκεκριμένη αποστολή: την διάλυση της επιρροής του κομμουνισμού στο εργατικό κίνημα και τον έλεγχο, κατά συνέπεια, του κεφαλαίου στις οργανωμένες μορφές συνδικαλισμού.

      Οι συνέπειες είναι ολοφάνερες και δεν νομίζω ότι χρειάζονται μακρά συζήτηση. Τα είδαμε τριάμιση χρόνια τώρα, τα βλέπουμε στη Χαλυβουργία.

      Διαγραφή
  16. αμπελοφιλόσοφος29 Ιανουαρίου 2012 - 10:48 μ.μ.

    Το "μηδέν και το άπειρο" του Καίστλερ είναι ένα πολύ ωραίο βιβλίο που αποτυπώνει με ευκρίνεια τις μεταβολές στην μετεπαναστατική ρωσία και την ιδαίτερη στάση της παλιάς φρουράς των μπολσεβίκων που φάνηκε στις εκκαθαρίσεις του δεύτερου μισού της δεκαετίας του ΄30.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. ΑΝΤΩΝΗ ΜΠΡΑΒΟ.ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ.ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕ ΟΥΣΙΑ.ΚΑΤΕΡΙΝΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Δηλαδή οι έλληνες κομμουνιστές ανακάλυψαν μόλις το 1999 (έτος που ιδρύθηκε το ΠΑΜΕ) τον τυχοδιωκτικό χαρακτήρα της ΓΣΕΕ - αφού μέχρι τότε συμμετείχαν κανονικά. Κάλιο αργά παρά ποτέ βέβαια, αλλά τέτοια αντίληψη της πραγματικότητας, τέτοια αντανακλαστικά ούτε ο Ραντανπλάν ρε παιδί μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εγώ προχθές έμαθα για τον Irving Brown, από σχόλιο εδώ μέσα.

      Εσύ ήξερες;

      Διαγραφή
    2. Και επί του πρακτέου: Το ΠΑΜΕ δημιουργήθηκε ακριβώς για να αντισταθμίσει τον ρόλο της ΓΣΕΕ, είναι φανερό. Τι έπρεπε να κάνει το ΚΚΕ Vrennus, που του ήρθε, όπως σε όλους, ο ουρανός σφοντύλι το 1989-90; Πότε έπρεπε να είχε προλάβει να αντιδράσει; Την ιστορία της ΠΣΟ που ανέβασα την διάβασες να δεις τα γεγονότα;

      Και απ την άλλη, τρισίμιση χρόνια κρίσης τι έχει κάνει ο επί παντός κριτικός και απαιτητικός νεοέλλην;

      Διαγραφή
  19. Η μεταπολεμική κυριαρχία τυχοδιωκτικών δυνάμεων στο συνδικαλιστικό κίνημα, όπως επίσης και ο ρόλος των μυστικών υπηρεσιών στην εκμηδένιση των δυνάμεων της αριστεράς στη Δυτική Ευρώπη ("κόκκινη προβιά" κλπ.) είναι γνωστός τοις πάσι - και στο ΚΚΕ ακόμη περισσότερο. Και επειδή και μνήμη έχουμε και γράμματα γνωρίζουμε, το ΠΑΜΕ δημιουργήθηκε όταν το ΚΚΕ έχασε το πάνω χέρι που είχε μέχρι τη δεκαετία του '90 στη ΓΣΕΕ. Το γιατί έχασε το πάνω χέρι ας μας το πουν οι σύντροφοι στην αυτοκριτική τους (στην ποια;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @Vrennus: Μην λέμε αστεία πράγματα. Ανεξάρτητα απ' το αν έκανε αρκετή αυτοκριτική το ΚΚΕ ή όχι (καθένας ό,τι νομίζει, δεν με ενδιαφέρει κιόλας), η αλλαγή της ελληνικής κοινωνίας ήταν κατακλυσμική, και η κατεύθυνση αυτής της αλλαγής ήταν η ακριβώς αντίθετη απ' το κόμμα. Είναι σαν να λες ότι έπρεπε να κάνει αυτοκριτική ένας τσαρικός για το γιατί έχασε το πάνω χέρι μετά το 1905. Ε, γιατί ήρθε η κοινωνία ολόκληρη τούμπα, και μάλιστα σε παγκόσμια κλίμακα, για αυτό. Όση "αυτοκριτική" και να κάνεις την ιστορία δεν την αλλάζεις.

      Διαγραφή
    2. Την κοινωνική αυτοκριτική της μικροαστικής τάξης για το τυράκι που δάγκωσε με όλα τα δόντια και πιάστηκε ολόκληρη στη φάκα, απ' την άλλη πλευρά, από πού να την περιμένω; Και τι να την κάνω κιόλας; Να τη βάλω στην τράπεζα;

      Το θέμα δεν είναι η "αυτοκριτική" νέτα σκέτα. Το θέμα είναι η αλλαγή νοοτροπίας και στάσης. Έμπρακτα. Και για μένα, το να λέει σήμερα ο Έλληνας "γιατί δεν κάνει το ΚΚΕ την αυτοκριτική του" (που την έκανε βέβαια πρόσφατα ξανά) μόνο αλλαγή νοοτροπίας και στάσης δεν θυμίζει.

      Στην τελική, ο καθένας επιλέγει μόνος του. Δεν είμαστε παπάδες να τον σώσουμε με κηρύγματα και προσευχές.

      Διαγραφή
    3. Αντωνη νομιζω οτι υπαρχει προβλημα στη συλλογιστικη σου περι του ΠΑΜΕ. Το ΠΑΜΕ ιδρυθηκε (οπως και η ΠΑΣΕΒΕ,ΠΑΣΥ κλπ) απο το ΚΚΕ ουσιαστικα αναθετοντας στα μελη του να γινουν μελη των οργανωσεων αυτων. Αυτο εγινε χωρις να υπαρχει ενα εργατικο κινημα, ενα υποκειμενο δλδ, που να ενυπαρχει μεσα στη κοινωνια και να δινει τις προδιαγραφες μιας επιτυχους πορειας.Το δειχνουν αλλωστε και τα φτωχα αποτελεσματα που εχει να επιδειξει το ΠΑΜΕ αλλα και η στασιμοτητα στη πυκνωση των γραμμων του. Αυτο εγω το οριζω ως σεχταρισμο, μπορει να κανω και λαθος. Νομιζω λοιπον οτι εργατικο κινημα με σωματεια μαϊμου (ενθεν κι ενθεν), με εκλογες δια περιφορας, με αντιληψεις μπετον αρμε δε πηγαινε μπροστα την υπερασπιση των εργαζομενων. Επαναλαμβανω ξανα την αποτυχια του κοσμου της εργασιας ολα αυτα τα χρονια ως αποδειξη των λαθος επιλογων (ενθεν κι ενθεν). Αρα μας ενδιαφερει να οικοδομησουμε ενα εργατικο κινημα αυτονομο και με ανοιχτες πορτες ή μας ενδιαφερει να καταγραψουμε τις κομματικες μας δυναμεις στους χωρους εργασιας απλα για να τις εχουμε ως μεσον πιεσης.
      Υ.Γ. Ειχα πει και παλιοτερα. Στο χωρο των ιδιωτικων υπαλληλων η κατασταση ειναι μη περιγραψιμη. Γαλερα. Ας μη βαυκαλιζομαστε λοιπον για τις νικες στον πρωταθλητισμο των πορειων κι ας δουμε αν σωζεται οτι μπορει να σωθει κι οτι μπορει να οικοδομηθει ως εργατικο κινημα.

      Διαγραφή
    4. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
  20. Αντώνη ωραίο κείμενο, αν και η μετεξέλιξη του ΠΑΜΕ προς αντι-ΓΣΕΕ ( ευτυχώς ή δυστυχώς)είναι κάτι που διακυβέβεται ως ζήτημα ακόμα και μέσα στην βάση του.
    Στην Κύπρο τι ακριβώς συμβαίνει?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Στην Κύπρο έχουμε μια πολύ ενδιαφέρουσα (αλλά όχι αναγκαστικά ευχάριστη) διαλεκτική ανάμεσα στο κυβερνόν αριστερό κόμμα, το ΑΚΕΛ, όπου φαίνεται να επικρατεί άνετα μια τάση μάλλον κοντά στη ΔΗΜΑΡ (χθες ο υπουργός Οικονομικών δήλωσε στήριξη στη δημοσιονομική αυστηρότητα της Μέρκελ [!!]) και την ΠΕΟ, η οποία λόγω και συνανήκειν στην ΠΣΟ, βρίσκεται αρκετά κοντύτερα στο ΠΑΜΕ.

    Τώρα, οι καταστάσεις και στους δύο αυτούς χώρους είναι ρευστές, αλλά οπωσδήποτε η κυρίαρχη μορφή της διαλεκτικής είναι ότι το κόμμα φαίνεται να πιέζει το κίνημα προς την παθητική αποδοχή της κατάστασης με τη μορφή συναίνεσης στα μέτρα, και η βάση πιέζει το κίνημα να ενεργοποιηθεί πιο δυναμικά. Η επόμενη τριμηνία θα καθορίσει πολλά για το σε ποια κατεύθυνση θα πάει το πράγμα τελικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Με λίγα λόγια, η ΠΕΟ φαίνεται να βρίσκεται σε σάντουιτς, σε πολύ εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα σε αντίρροπες ταξικές και ιδεολογικές δυνάμεις. Εγώ βέβαια ελπίζω να καταφέρει να ανταποκριθεί στις πιέσεις της εργατικής συνδικαλιστικής βάσης, πχ, των οικοδόμων, που αποφάσισαν τις πρώτες προειδοποητικές απεργίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή