Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

Μεταμαρξισμός: Το κουίζ

Έλαβα σήμερα στο mail ένα μεταμαρξιστικό κείμενο. Το όνομα του συγγραφέα δεν θα αποκαλυφθεί. Εξάλλου, δεν είναι σημαντικό για το quiz. Το ζητούμενο είναι η λίστα των αποδεκτών του κειμένου, το επιλεχθέν "ακροατήριο", ας το πούμε, για preview στο κείμενο· στο οποίο επιλεχθέν ακροατήριο προφανώς προστέθηκε και η αφεντιά μου. Θα παρατεθεί ένα απόσπασμα, και ο αναγνώστης θα πρέπει να διαλέξει από ένα τεστ multiple choice την σωστή λίστα αποδεκτών (εξαιρούμαι εγώ). Η πρώτη σωστή απάντηση βραβεύεται με τον γνωστό μπανάλ τρόπο, με ένα αντίτυπο του ναρκισσιστικού μου παραληρήματος. Το απόσπασμα:
"Δεν υπάρχει πια χειμερινό ανάκτορο να καταληφθεί"
Saul Newman
Η φράση αυτή θεωρώ ότι εύστοχα αντικατοπτρίζει την σημερινή αδιέξοδη αγανάκτηση εκατομμυρίων ατόμων σε όλο τον πλανήτη. Είτε έχουν κινηματικά χαρακτηριστικά, είτε ακτιβιστική ή αμιγώς κομματική δράση, ομάδες κατάληψης δημοσίων χώρων ή κέντρων αποφάσεων και ομάδες διαμαρτυρίας, συντεταγμένες ή μη, έχασαν τον εχθρό. Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, αναζητούν έναν εχθρό που δεν "υπάρχει", αλλά στο Φαντασιακό της κοινωνικής θέσμισης έχει έναν ελλειπτικό και αναγκαίο ρόλο. Αυτόν τον ρόλο, φαίνεται ότι τον παίζουν εναλλάξ οι Αγορές και το Κράτος, και οι συμμετέχοντες σε αυτούς τους θεσμούς. 
Κοινωνίες ολόκληρες αναζητούν τρόπους να υπερβούν τις παλιές αρχές, ουσιαστικά τις παλιές ιδεολογικές αυταπάτες. Άτομα που πήδηξαν έξω από το βαγόνι της κατανάλωσης και του περιττού ξοδέματος χρόνου/χρήματος, περιπλανώνται σε έναν λαβύρινθο πληροφόρησης και φόβου, άλλες φορές σαν θύματα και άλλες φορές σαν θύτες. Είναι η εποχή, που η όποια χρηματοπιστωτική ή καπιταλιστική κρίση, απωθεί την βαθιά και καλυμμένη δημοκρατική ανωμαλία, εκτός της αφανούς ταξικής ανισότητας, όπως ο Φουκώ πρόβλεψε πριν πολλά χρόνια: σε οποιονδήποτε κοινωνικό σχηματισμό, θα υπάρχει πάντα εξουσία, ακόμα και στην επαναστατική δράση. 
Άραγε, έχουμε συνειδητοποιήσει το ανώφελο της εναπόθεσης ελπίδας στην επανεκκίνηση του διπολικού συστήματος κράτους –αγορών; Έχουμε αντιληφθεί πόσο ανέφικτο είναι να ψάχνουμε μετα-φιλελεύθερες ή μετα-σοσιαλιστικές δομές επανεκκίνησης των οικονομιών και των κοινωνιών;
Η ερώτηση:

Η λίστα αποδεκτών του πιο πάνω ήταν:

Α. Ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου, ο Αλέκος Αλαβάνος, ο Γιώργος Δελαστίκ και ο Πάνος Λαφαζάνης
Β.  Η Αλέκα Παπαρήγα, ο Γιάννης Πρωτούλης, ο Σπύρος Χαλβατζής κι ο Θανάσης Παφίλης
Γ. Ο Νίκος Κοτζιάς, ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος, ο Μίμης Ανδρουλάκης κι ο Πάνος Γεννηματάς
Δ. Ο Όμιλος Μελέτης της Επαναστατικής Θεωρίας, η Ομάδα Πλατύπους, το Δίκτυο για την Περιεκτική Δημοκρατία, και το Terminal 119

52 σχόλια:

  1. Απαντήσεις
    1. Επειδή είναι κουίζ περιορισμένης επιλογής, και για να έχει λιγάκι σασπένς, δεν θα αποκαλύψουμε την απάντηση παρά αφού αφήσουμε μερικούς ακόμα να ψηφίσουν. Ο πρώτος που γράψει με τη σωστή κερδίζει, αυτό δεν θα αλλάξει.

      Διαγραφή
  2. Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για την συμμετοχή, η απάντηση καταγράφεται, σας εύχομαι καλή τύχη.

      Διαγραφή
  3. Β δαγκωτό και όποιος διαφωνήσει γκουλάγκ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μας δυσκολεύει διαδικαστικά το ότι υπογράφετε "Ανώνυμος" διότι αν κερδίσετε, πώς θα ξέρω ότι είστε εσείς που μου στέλνετε μέιλ και όχι κάποιος άλλος;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Προφανώς για τα Γ και Δ δε θα ήταν είδηση άξια σχολιασμού...
    Αν αποκλείσουμε και το Β, απλά και μόνο λόγω ορολογίας, τι μένει, οεο;
    Αλλά, πως να το πιστέψω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βλέπετε το πρόβλημα που δημιουργείται με την υπογραφή "Ανώνυμος". Έχουμε ήδη μια ανώνυμη απάντηση.

      Εικάζω ότι η απάντηση είναι το Α, οπότε διευκρινίστε ένα νικ, εκτός και αν γράφετε εκτός συναγωνισμού, οπότε είμαστε ΟΚ.

      Διαγραφή
    2. ΤΟ Δ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ Η ΑΝΑΛΥΣΗ ΜΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ ΚΑΠΩΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ.
      ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ Β ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΔΙΠΟΛΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΛΕΙ ΟΥΤΕ ΤΟ ΚΚΕ.
      ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ Α ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΧΩΡΟΙ ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΝΑΡ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ.
      ΟΥΤΕ ΤΟ Γ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΕΧΟΥΜΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ.
      ΘΕΟΔΩΡΟΣ

      Διαγραφή
    3. Σεχτάρ ο τρομερός: Α λοιπόν.

      Διαγραφή
  6. Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ, η απάντηση κατεγράφη. Καλή τύχη.

      Διαγραφή
    2. Λήξις του διαγωνισμού, με νικητή τον Cris, που μπορεί να γράψει για να τού σταλεί το βραβείο.

      Cris, ήσουν πολύ σίγουρος στον διαγωνισμό, αλλά δεν εξέθεσες τη συλλογιστική σου.

      Μπορείς να μας πεις πώς κατέληξες στο σωστό συμπέρασμα διαβάζοντας το απόσπασμα;

      Διαγραφή
    3. Θεωρω οτι το αποσπασμα ειναι αρκουντως δεξιο και η πλειοψηφια των αποδεκτων θατανε της απεναντι οχθης ωστε να εχει ενα feedback κι απο τους "διανοουμενους" της δεξιας. Το α και β δεν υπαρχουν για τον συγγραφεα μιας και τους θεωρει δογματικους και αρα μη ανοιχτους σε κουβεντα. (χωρις να εχει απολυτο αδικο). Το δ το βρηκα εξαιρετικα "εξωτικο" για να μπλεκει σε τετοιες κουβεντες. Παρ' ολα αυτα μπορει να πεφτω κι εντελως εξω στην αναλυση μου.

      Διαγραφή
    4. Πολύ ενδιαφέρον το σκεπτικό Cris, ευχαριστώ.

      Διαγραφή
    5. Αντωνη το βιβλιο σου το εχω προμηθευτει εδω και λιγο καιρο. Ευχαριστω παντως για την προσφορα με τιμα. Εαν η απαντηση φανηκε ελλειπτικη μπορω να διευκρινησω τυχον αποριες. Και για τη συνεντευξη ειμαι μεσα.

      Διαγραφή
    6. Κάποιες ερωτήσεις εννοούσα με το συνέντευξη:

      Ας αρχίσουμε απ την εξής: αν ο "δογματικός μαρξισμός" δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε φαινόμενα της δικής μας εποχής, και αν τα φαινόμενα αυτά περιλαμβάνουν την διάβρωση, ιδεολογικά και πρακτικά, κάθε βάσης διακριτά μαρξιστικής πολιτικής, πριμοδοτώντας την ενσωμάτωση στο σύστημα που υποτίθεται πως κριτικάρεται, τι νομίζεις ότι πρέπει να γίνει;

      Ή, αλλιώς: Είναι βιώσιμος σήμερα για το μαζικό κίνημα ο λεγόμενος "μεταμαρξισμός";

      Ήταν ποτέ κάτι άλλο από ένα παράγωγο της ήττας και του συμβιβασμού του δυτικού μαρξισμού;

      Διαγραφή
    7. Δε γνωριζω τι ειναι μεταμαρξισμος. Δεν ασχοληθηκα ποτε με κατι παροιμοιο. Ακολουθω τον μαρξισμο του ιδιου του Καρολου και τον προεκτασεων που του εχουν δωσει ο Γκραμσι, ο Πουλαντζας, ο Αντορνο (για να πω μερικους μονο). Σημερα οσο ποτε αλλοτε ειναι επικαιρος ο κομμουνισμος και μονο γιατι δινει διεξοδο απο ενα πολιτικο συστημα αγρια εκμεταλευτικο για την φυση και τον ανθρωπο. Κι επειδη η τελευταια κριση αυτου του συστηματος οδηγησε στο Ναζισμο και το ανθρωποσφαγειο του β' παγκοσμιου πολεμου απεχθανομαι μετα βδελυγμιας οτιδηποτε εθνικο απ'οπου κι αν προερχεται.

      Διαγραφή
    8. Με τον όρο "μεταμαρξισμό" εννοώ, ιστορικά, την "αναμόρφωση" του Γκράμσι στο θεμελιώδες "Ηγεμονία και σοσιαλιστική στρατηγική" των Σαντάλ και Μουφ, τον Καστοριάδη και τους επιγόνους του, τον Νέγκρι και τους δικούς του, καθώς και όλα τα θεωρητικά ρεύματα που χτίστηκαν στην βάση της υπόθεσης μιας ριζικής μετάλλαξης στην φύση του καπιταλισμού που καθιστούσε τον Μαρξ κατά βάση απαρχαιωμένο και στην φύση της σύγχρονης αστικής δημοκρατίας, που καθιστούσε τον Λένιν ανεπιθύμητο.

      Διαγραφή
    9. Μια δεύτερη λοιπόν ερώτηση είναι για ποιο λόγο να ενδιαφέρονται σήμερα ένα υψηλά ιστάμενο τραπεζικό και επιχειρηματικό στέλεχος, ένας σκληροπυρηνικός νεοφιλελεύθερος, και δυο αποστάτες από κοινού για μια "μεταμαρξιστική θεώρηση";

      Με μια διαφορετική διατύπωση: πώς μπορεί ο απλός αλλά πολιτικοποιημένος πολίτης να κατανοήσει τη διαφορά μεταξύ ιδιωμάτων "αριστερού λόγου" που απευθύνονται στην πολιτική και οικονομική ελίτ και ιδιωμάτων που βρίσκονται στην αντίπερα όχθη;

      Πώς μπορεί σήμερα να αναδειχθεί η ριζική ασυμβατότητα μεταξύ ειδών πολιτικής τοποθέτησης που αυτοπεριγράφονται ΟΛΑ ως "αριστερά" όταν είναι πιθανό να μοιράζονται όρους ή κατευθύνσεις (πχ κριτική του κράτους), ενώ στην ουσία αντιπροσωπεύουν εκ διαμέτρου αντίθετες πολιτικές;

      Υπάρχει διέξοδος από τη διάβρωση της μαρξιστικής σκέψης μετά από δεκατίες αστικοποίησης της κοινωνίας και των ιδεών χωρίς "ξεπερασμένους δογματισμούς";

      Διαγραφή
    10. των Σαντάλ και Μουφ=Λακλάου και Μουφ

      Διαγραφή
    11. Ουφ! Αν ηξερα οτι θα πεσω σε τετοια ερωτηματα δε θα απαντουσα :). Το οτι ενδιαφερονται διαφοροι σκληροπυρηνικοι δεξιοι δε με απασχολει ιδιαιτερα. Μια ξωφαλτση απαντηση σ' αυτους δινει αυτο κειμενο,http://rnbnet.gr/details.php?id=4424. Τωρα απο τους θεωρητικους που αναφερεις περαν του Γκραμσι οι υπολοιποι μου ειναι αδιαφοροι γιατι εχω τρομακτικες διαφωνιες μαζι τους. Ξαναδιευκρινιζω οτι η αριστερα ως ορος δε μου λεει και πολλα. Ειμαι υπερ της κομμουνιστικης υποθεσης και γι' αυτο αγωνιζομαι. Νομιζω οτι μια απαντηση αναλυτικη για τον Μαρξ και πως εξελισονται αυτα που εγραψε υπαρχει στο τελευταιο βιβλιο του Χομπσμπαουμ.
      Υ.Γ. Το ξερω οτι δεν απαντω ακριβως αλλα ο χρονος ειναι περιορισμενος και οι ερωτησεις μου γεννουν ερωτηματα που θελουν διευκρινησεις. Σορυ

      Διαγραφή
  7. όποιοι και ναναι παρακαλούνται να στείλουν ένα αντίγραφο στην Αντρούλα Γκιούροβα αρχισυντάκτρια της Χαραυγής πληζ. είμαστε αδελφή χώρα, γιατί τόση διάκριση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Έχουν ήδη επιλεγεί όλες οι εκδοχές, συνεπώς υπάρχει ήδη σωστή απάντηση.

    Θα περιμένω τυχόν διευκρίνηση των νικ των ως άνω ανωνύμων πριν ανακοινώσω τον νικητή του διαγωνισμού.

    Θα επακολουθήσει συζήτηση με τον νικητή και συζήτηση στρογγυλής τραπέζης για τα διδάγματα που αντλούνται.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Είμαι σκράπας από δικτυο-κομπιουτορικά και είχα πάντα πρόβλημα να βάλω νικ επικεφαλής γιατί δε (νοιώθω να) μου δίνει τέτοια επιλογή η "υποβολή σχολίου).
    Σεχτάρ ο Τρομερός (για το 11:09)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κατεγράφη.

      Αν ο πρώτος ανώνυμος εννοούσε σοβαρά την εκδοχή Β και δεν έκανε πλάκα, θα στείλει ένα νικ σε περίπτωση που κερδίζει;

      Για να ανακοινωθεί σύντομα και ο νικητής, θέλω να του πάρω συνέντευξη.

      Διαγραφή
  10. ΤΟ Δ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ Η ΑΝΑΛΥΣΗ ΜΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ ΚΑΠΩΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ.
    ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ Β ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΔΙΠΟΛΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΛΕΙ ΟΥΤΕ ΤΟ ΚΚΕ.
    ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ Α ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΧΩΡΟΙ ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΝΑΡ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ.
    ΟΥΤΕ ΤΟ Γ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΕΧΟΥΜΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ.
    ΘΕΟΔΩΡΟΣ


    Ψηφίζετε Α λοιπόν. Κατεγράφη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ο ανώνυμος που ψήφισε Β δεν φαίνεται να έχει αγωνία για το αποτέλεσμα για να διευκρινίσει νικ, συνεπώς θα θεωρήσω την ψήφο πλακατζίδικη και άκυρη. Και συνεπώς το Β δεν έχει επιλεγεί ακόμα από κανένα που να μπορεί να διεκδικήσει βραβείο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. @Αντώνης

      Το Δ δεν θα μπορούσε να είναι. Μόνο αν ο αποστολέας έστειλε γενικά σε θεωρητικές-πολιτικές συλλογικότητες και όχι σε επιλεγμένες βάσει αρχών. Γιατί το Δ είναι το μόνο όπου οι αποδέκτες είναι συλλογικότητες.

      Το Α θα πω, διά της εις άτοπον και εγώ.

      Για το περιεχόμενο: ακόμα δεν έχω καταλάβει πώς αυτή η επίμονη επίκληση της ''εξουσίας'' η οποία διαχρονικά και συγχρονικά είναι καθολική (κάθε κοινωνία, κάθε κοινωνική σχέση), πώς υποτίθεται ότι δεν υποστασιοποιεί την ίδια την εξουσία, με ποιόν τρόπο μπορεί να λέει ότι δεν είναι συγκεκαλυμμένη ουσιοκρατία. Βέβαια αυτή η αδυναμία μπορεί να οφείλεται πρωτίστως στην δική μου αδυναμία κατανόησης.

      Διαγραφή
  12. Είναι μήπως ερώτηση παγίδα;
    Τα πρόσωπα των Α,Β,Γ είναι ήδη μέρος του "χειμερινού ανακτόρου".
    Την ομαδοποίηση του Δ δεν την καταλαβαίνω, τι σχέση μπορεί να έχει η Περιεκτική Δημοκρατία με το Terminal 119; κινδυνεύεις να υποστείς καταγγελία και από τους δύο...

    Μπορώ μόνο να υποθέσω τον συγγραφέα, είναι μήπως ο γνωστός θεωρητικός του "πλήθους", ονόματι Άκης;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καμία σχέση δεν έχουν, εφόσον η απάντηση ήταν μπλόφα. Οπότε, ας μην θυμώνουν και αδίκως με την ομαδοποίηση.

      Για τον συγγραφέα, κάνετε λάθος, αλλά όπως είπα είναι επουσιώδες το θέμα αυτό.

      Το ζουμί είναι η συγκρότηση του ακροατηρίου.

      Διαγραφή
  13. @Ονειρμός: Αργήσατε, ο διαγωνισμός έληξε, αλλά δεν πειράζει γιατί δεν απαντήσατε σωστά.

    Όμως σ' αυτόν τον διαγωνισμό, με άτυπο τίτλο "Μεταμαρξισμός: Ελλάδα, 2012" όλοι κερδίζουν κάτι, για αυτό είστε προσκεκλημένος στην συζήτηση στρογγυλής τραπέζης, αφού, ελπίζω, μας εκθέσει και ο νικητής την συλλογιστική του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Τώρα, Αντώνη που μάς αποκάλυψες τη σωστή απάντηση, δεν μάς λες και ποιός είναι ο κ. Πάνος Γεννηματάς; Το όνομα δεν μού λέει κάτι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βεβαίως. Ήμασταν στην ίδια βάρκα. Ούτε εγώ γνώριζα κάτι. Ο γκούγκλης με οδήγησε σ' αυτό που παραθέτω, επιφυλασσόμενος βέβαια μήπως πρόκειται για κάποια παροδηγητική συνωνυμία:

      Σύμβουλος επιχειρήσεων και Εργοδοτικών οργανώσεων (Εμπορικός Σύλλογος Πειραιά - Εμπορικός Σύλλογος Αθήνας - ΕΒΕΠ - Ένωση Εισαγωγέων-Εξαγωγέων Προϊόντων Χάλυβος - Ένωση Εμπορικών Συλλόγων Ελλάδος κ.α.)
      • Μέλος Δ.Σ. ΜΠΗΤΡΟΣ Α.Ε.Β.Ε. (1982-85).
      • Αντιπρόεδρος Δ.Σ. ΒΙΠΕΤΒΑ και Σύμβουλος της Διοίκησης ΕΤΒΑ( 1986-88).
      • Μέλος Διοικούσας Επιτροπής Εθνικού Συμβουλίου Ιδιωτικής Πρωτοβουλίας (ΕΣΙΠ 1986-89).
      • Γενικός Γραμματέας Ινστιτούτου Ευρωπαϊκού Πολιτισμού (1987-89).
      • Πρόεδρος Δ.Σ. Μεσσηνιακής Ναυτιλιακής ΕΠΕ (1987-91)
      • Πρόεδρος Δ.Σ. Χρηματιστηριακής εταιρείας Εurosec Δ.Χ.Ε. (1992-94)
      •Σύμβουλος Διοίκησης της Τραπέζης Ελλάδος με αυξημένες αρμοδιότητες
      διοίκησης (1993-94).
      •Αντιπρόεδρος Διευθύνουσας Επιτροπής και Διοικητικού Συμβουλίου Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων στο Λουξεμβούργο (1994-2000).
      • Επίτιμος Αντιπρόεδρος Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων στο Λουξεμβούργο (από τον Ιούνιο του 2000).
      • Πρόεδρος Δ.Σ. Omega Bank (2001- σήμερα).

      http://www.mani.org.gr/periodikomani/1/genimatas.htm

      Διαγραφή
    2. Ευχαριστώ, Αντώνη. Αναρωτιέμαι βέβαια γιατί ο συντάκτης του κειμένου το έστειλε και σε σένα που είναι γνωστό ότι είσαι κομμουνιστής και με αρθρογραφία εξόχως κριτική ως προς τους "αγανακτισμένους". Βέβαια, μπορεί να εκτιμά τη σκέψη σου γενικώς και να ήθελε να πάρει γνώμες από έγκριτους διανοουμένους όλων των ιδεολογικών ρευμάτων. ΟΚ, αυτό θα μπορούσα να το δεχτώ, όμως τότε ο Μίμης (που σίγουρα δεν τον λες "έγκριτο", αλλά μάλλον "φελλό") πώς κολλάει; Μυστήριον!

      Διαγραφή
    3. Περιττεύει να πω ότι έχω την ίδια ακριβώς απορία. Θα έφτανα μέχρι και να πιστέψω ότι κάποιος μου κάνει πλάκα, αλλά υπάρχουν όλες οι ενδείξεις ότι δεν είναι έτσι. Προφανώς, ο συγγραφέας εκτιμάει τη σκέψη μου όπως έγραψες, αλλά το ζήτημα είναι, απ' τη δική μου σκοπιά, ότι μια τέτοια εκτίμηση προϋποθέτει ότι κι εγώ εκτιμώ τέτοιου είδους παρέες έχοντας τις θέσεις που έχω. Ότι είμαστε όλοι μια ωραία παρέα που τα "συζητάμε" ας πούμε. Κι εγώ δεν έχω καθόλου καλή φήμη για ωραία παρέα. Οπότε εικάζω ότι εκεί στην Ελλάδα, οι μορφωμένοι άνθρωποι τα βρίσκουν μεταξύ τους. Συννενοούνται σε μια άλλη συχνότητα απ' αυτή που μπορεί να αντιληφθεί ο κοινός θνητός. Αυτό εικάζω τουλάχιστο.

      Φυσικά, υπάρχουν και πολλές ακόμα απορίες που έχω προσωπικά, κι αναρωτιέμαι αν τις έχουν και άλλοι ή μόνον εγώ.

      Διαγραφή
  15. Κι αυτό το λινκ ενδιαφέρον, νοουμένου ότι μιλάμε για μεταμαρξιστικό και αντιπολιτευτικού χαρακτήρα κείμενο:

    Δριμύτατη επίθεση κατά του Λουκά Παπαδήμου εξαπέλυσε από την συχνότητα του Zougla Radio ο πρώην Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Αναπτύξεως, Παναγιώτης Γεννηματάς. Θεωρεί πως ο υποψήφιος πρωθυπουργός πρέπει να περάσει από ανακριτική επιτροπή για να εξηγήσει τον ρόλο της Τραπέζης Ελλάδος, όταν σε απόλυτη συμφωνία με τις κυβερνήσεις και επί μία δεκαετία προμήθευε με ψεύτικα στοιχεία τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, με το καθαγιασμένο άλλοθι της εισόδου της χώρας στη Νομισματική Ένωση (Ευρωζώνη).

    Ο κ. Γεννηματάς χαρακτηρίζει τον κ. Παπαδήμο ως «Ευνούχο του Παλατιού», εννοώντας πως είναι το ιδανικό πρόσωπο για να εκτελεί εντολές. Για τον λόγο αυτό, σύμφωνα με τον ίδιο, επελέγη. Ο ίδιος, εξάδελφος του αειμνήστου Γιώργου Γεννηματά, καταγγέλλει πως ο κ. Παπαδήμος είναι από εκείνους τους δημόσιους λειτουργούς που είναι συνυπεύθυνοι για το σημερινό οικονομικό δράμα που ζει η ώρα.

    http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&cid=6&aid=414045

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπάρχει ένα κείμενο που κυκλοφόρησε πολύ στο νετ, κυρίως σε σκανδαλοθηρικού χαρακτήρα και δεξιά (ως ακροδεξιά site), με τίτλο: "Εδώ Πολυτεχνείο - Εδώ Πολυτεχνείο 38 χρόνια μετά, έ, ρε, μάσες!"

      Στο κείμενο αυτό αναφέρονται τα εξής για τους Κοτζιά, Ανδρουλάκη:

      "Νίκος Κοτζιάς : ΚΝΕ, ΚΚΕ, ΝΑΡ και τώρα στο ΠΑΣΟΚ, στενός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου"
      (http://www.starata.net/2011/11/38.html)

      Ισχύει αυτό ή πρόκειται περί συκοφαντίας; Έχω δει επίσης ότι ο κος Κοτζιάς έχει αρθρογραφήσει στο περιοδικό "Θέσεις."

      Τέλος, στο παρακάτω λινκ (http://syn-achaias.pblogs.gr/2011/11/nikos-kotzias-3-praxeis-prodosias-ths-dhmokratias-3-metwpa-antis.html), με ημερομηνία 16/11/2011, διαβάζω:

      ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΑΧΑΪΑΣ
      ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ
      Νίκος Κοτζιάς: "3 πράξεις προδοσίας της Δημοκρατίας, 3 μέτωπα αντίστασης"


      H Ελλάδα ζει στον αστερισμό των εκβιασμών...
      Η τρόικα εκβιάζει την Ελλάδα. Διαπλοκή, κυβέρνηση, τραπεζίτες εκβιάζουν τους βουλευτές της πλειοψηφίας. Όλοι μαζί συναποτελούν το Κόμμα του Μνημονίου, που εκβιάζει το λαό. Τον εκβιάζουν με τρία επιχειρήματα και με πρακτικές που κυριαρχούν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ...

      H φωτογραφία είναι του ίδιου κου Κοτζιά που ήταν στο ΠΑΣΟΚ και το ΙΣΤΑΜΕ, αρθρογραφούσε στις Θέσεις και, κατά τα λεγόμενα, ήταν επίσης στην ΚΝΕ, το ΚΚΕ και το ΝΑΡ.

      Το παρατεθέν από ΣΥΝ Αχαϊας ταιριάζει με το ιδεολογικό προφίλ τού κειμένου που παρέθεσα στο κουίζ, αλλά από εκεί και πέρα, και σε συνάρτηση και με την παρουσία του επίσης αντιπολιτευόμενου τραπεζικού στελέχους εξαδέλφου του αείμνηστου στελέχους και βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γ. Γεννηματά, τα πράγματα μπερδεύονται και δεν μπορώ να βγάλω άκρη.

      Διαγραφή
  16. Μετά βέβαια είναι ο κύριος Ανδρουλάκης, για τον οποίο τα πράγματα είναι λίγο-πολύ γνωστά: "μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής του Πολυτεχνείου το 1973, μέλος της ΚΝΕ, της Αντι-ΕΦΕΕ και ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ. Ήταν στενός συνεργάτης του Φλωράκη και έγραφε τους λόγους που εκφωνούσε ο ηγέτης του ΚΚΕ. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1989. Το 1991 συγκρούστηκε με την ομάδα της Παπαρήγα και καθαιρέθηκε από την Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ. Εντάχθηκε στο ΣΥΝ, από τον οποίο διαγράφτηκε το 1993. Τελικά, προσχώρησε στο ΠΑΣΟΚ."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Και τέλος, βέβαια, ο κος Ανδριανόπουλος, που σύμφωνα με το βιογραφικό στον δικό του ιστότοπο "Εξελέγη επτά συνολικά φορές βουλευτής Πειραιά και Νήσων και μετείχε σαν Υπουργός και Υφυπουργός σε έξη κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας ενώ το 1986 εξελέγη και Δήμαρχος του Πειραιά.
    Μεταξύ άλλων διετέλεσε Υφυπουργός Εξωτερικών, Υπουργός Πολιτισμού κι Επιστημών και Υπουργός Βιομηχανίας, Ενέργειας, Τεχνολογίας και Εμπορίου. Στις 17 Νοεμβρίου του 1994 παραιτήθηκε από το βουλευτικό του αξίωμα, αποχωρώντας παράλληλα κι από την ενεργό πολιτική. Στις εθνικές εκλογές του Μαρτίου 2004 εξελέγη για 8η φορά στο Ελληνικό Κοινοβούλιο (Επικρατείας), συνεργαζόμενος με το ΠΑΣΟΚ. http://www.andrianopoulos.gr/0010000001/a7ee1259aae8004757457c80577496f4.html

    Τώρα, ο κος Ανδριανόπουλος είναι επίσης διάσημος στην Ελλάδα φορέας και οπαδός του οικονομικού φιλελευθερισμού, ο οποίος γράφει, πχ: "Με έκδηλες τις Μαρξιστικές καταβολές του George Monbiot, το σχετικό κείμενο πλημμυρίζει από ξεκάρφωτους ισχυρισμούς δίχως επιχειρηματολογία και αποδείξεις. Δεν αμφιβάλλω πως πριν από μια δεκαετία ο Monbiot θα έγραφε ακριβώς τα ίδια."

    http://www.andrianopoulos.gr/0010000181/ο-φιλελευθερισμοσ-κυριαρχει.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Έχω πραγματικά χαθεί σε όλα αυτά. Μεταμαρξισμός, φιλελευθερισμός, αντιπολίτευση στον Παπαδήμου, κινήματα, Οικολογία, τρόϊκα, Νέγκρι, Καστοριάδης, Ζίζεκ (στο κείμενο), διάσπαση του ΚΚΕ το 1989, και μετά τρελή κινητικότητα απ' τη ΝΔ στο ΠΑΣΟΚ, απ' τον ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΝ στο ΠΑΣΟΚ, απ' τον ΣΥΝ πάλι στο ΠΑΣΟΚ.

    Αν έγραφα ένα άρθρο για εγκυκλοπαίδεια με τίτλο "Η μεταμαρξική θεωρία και οι πολιτικές της απολήξεις στην Ελλάδα, 1989-2012", τι θα έπρεπε να πω;

    Μήπως θα έπρεπε να περατώσω πρώτα αυτή τη δύσκολη και μακροχρόνια όπως αποδεικνύεται μελέτη "Was ist ΠΑΣΟΚ;"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Α, βρήκα κι αυτό, στο Βήμα, 10/2/2008:

      Μ. ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗΣ - Ν. ΚΟΤΖΙΑΣ
      Τα πρώην «τρομερά παιδιά» του Περισσού μετέφεραν τώρα τους ανταγωνισμούς τους στο ΠαΣοΚ

      Δύο (αιώνιοι) αντίπαλοι κάτω από την ίδια στέγη
      Οι δύο άλλοτε «αιώνιοι αντίπαλοι» εντός του ΚΚΕ κκ. Μ. Ανδρουλάκης και Ν. Κοτζιάς βρίσκονται σήμερα κάτω από την ίδια πολιτική στέγη του ΠαΣοΚ και κατά ειρωνική σύμπτωση σε αντίστοιχες θέσεις ευθύνης με εκείνες που κατείχαν στην κορύφωση της κομματικής τους καριέρας στα τέλη της σημαδιακής δεκαετίας του 1980: ο μεν πρώτος ως συντάκτης τώρα των πολιτικών θέσεων για την επανίδρυση του ΠαΣοΚ, ο δε δεύτερος ως «θεωρητικός» του Κινήματος από τη θέση του προέδρου του Ινστιτούτου Στρατηγικών και Αναπτυξιακών Μελετών (ΙΣΤΑΜΕ) «Ανδρέας Παπανδρέου». Το 1989 ο κ. Ανδρουλάκης συμμετείχε πρωταγωνιστικά στη διαμόρφωση των πολιτικών θέσεων του ΚΚΕ που οδήγησαν στη σύγκλιση με την τότε ΕΑΡ του κ. Λ. Κύρκου, στη δημιουργία του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου και στην (συγ)κυβέρνηση Τζαννετάκη. Την ίδια περίοδο ο ιδεολογικός υπεύθυνος του ΚΚΕ κ. Κοτζιάς επέλεγε την πόρτα της εξόδου, καταγγέλλοντας «δεξιά παρέκκλιση» του κόμματος και «πρακτικές συνεργασίας με το μεγάλο κεφάλαιο με το άλλοθι της "κάθαρσης"».

      Παρά τις αγεφύρωτες διαφορές εκείνης της κρίσιμης πολιτικής φάσης, τα δύο άλλοτε «τρομερά παιδιά» του Περισσού κατέληξαν ύστερα από διαφορετικές διαδρομές στο ίδιο σημείο - στο ΠαΣοΚ του κ. Γ. Παπανδρέου, υπέρ του οποίου τάχθηκαν αναφανδόν στη μεγάλη αναμέτρηση για την αρχηγία του κόμματος. Στον κ. Κοτζιά πιστώνεται άλλωστε και η «στρατηγική» σύγκρουσης με τον κ. Ευ. Βενιζέλο, κατά του οποίου δεν δίστασε να επιτεθεί μέσω των συνεντεύξεών του. Ωστόσο η «σκιώδης» παρουσία του κ. Κοτζιά στο ΠαΣοΚ αποκτά πλέον άλλο χαρακτήρα. Οπως εκτιμούν ορισμένοι, η τοποθέτησή του στο ΙΣΤΑΜΕ, το think tank του Κινήματος, «σηματοδοτεί την έλευσή του από το παρασκήνιο στο προσκήνιο». Οσοι όμως γνωρίζουν καλά τις κατά καιρούς «τρικυμιώδεις» - και παρά ταύτα φιλικές - σχέσεις του με τον πρόεδρο του ΠαΣοΚ, δεν βιάζονται να προεξοφλήσουν το πολιτικό του μέλλον.

      Περισσότερα εδώ: http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=186635

      Διαγραφή
  19. Στο τι θα έκανε αν ζούσε ο Λένιν του "Ο αποστάτης Κάουτσκι" σήμερα, εγώ πάντως απάντησα "θα ήταν τρόφιμος ψυχιατρείου". Άσχετο, έτσι μού ρθε ξαφνικά αυτό.

    Να συνοψίσω, για να μην σας κουράζω, τα ερωτήματά μου:

    α) Ποίος κυβερνά αυτόν τον τόπο;
    β) Εμείς που είμαστε αντικαπιταλιστές όλοι μαζί --εγώ, ο συγγραφέας του κειμένου, οι άλλοι αναγνώστες, εσείς που με διαβάζετε--, με ποιον είμαστε; Με τον Παπαδήμο ή με τον Γεννηματά, τον Ανδρουλάκη, τον Κοτζιά, και τον Ανδριανόπουλο, που κατά πως φαίνεται την ψάχνουν ριζοσπαστικά τη δουλειά και ενδιαφέρονται και αυτοί για την ανατροπή του κωλοσυστήματος;
    γ) Πού βρίσκεται τελικά αυτή η διαπλοκή με τραπεζίτες που λένε οι άνθρωποι ότι μαστίζει τη χώρα, γιατί προσπαθώ να την εντοπίσω και δεν την βρίσκω;
    δ) Αν πάω τα Άπαντα του Λένιν στον Ανδριανόπουλο δώρο θα με εκτιμήσει τώρα που ανατρέπεται το σύστημα της εξουσίας από τα κάτω μέσα απ' τη δράση της γενικής διάνοιας και της ανασύνθεσης του Μαρξ πέρα απ' τις υπεραπλουστεύσεις και τους δογματισμούς;
    ε) Να βγάλω κόκκινη σημαία στο μπαλκόνι; Κερδίσαμε; Διαβρώσαμε την αστική τάξη με την τρομερή και φοβερή ηγεμονία που της ασκήσαμε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτον τον εχεις διαβιασει;

      Ειναι πολυδιαβασμενος αλλα τελειως jazz.

      http://bostopel.blogspot.com/2011/11/vs.html
      http://bostopel.blogspot.com/2011/06/blog-post.html

      Διαγραφή
    2. Σιγά τ' αυγά.

      Εγώ να δεις πώς θα γράφω τώρα που μού άνοιξαν τα μάτια. Τζαζ φιούζιον εξέλ τούρμπο.

      Διαγραφή
  20. Αντώνη, (Jan 20, 2012 12:53 PM)
    Εγραψες: ["Νίκος Κοτζιάς : ΚΝΕ, ΚΚΕ, ΝΑΡ και τώρα στο ΠΑΣΟΚ, στενός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου"
    (http://www.starata.net/2011/11/38.html)

    Ισχύει αυτό ή πρόκειται περί συκοφαντίας; Έχω δει επίσης ότι ο κος Κοτζιάς έχει αρθρογραφήσει στο περιοδικό "Θέσεις."]
    Είσαι τόσο νεαρός ηλικιακά; Εντυπωσιάζομαι.
    Είναι αληθέστατα όλα.
    Εμείς, η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα "γενηά του Πολυτεχνείου", ζήσαμε κάτω από την ιδεολογική δυναστεία των Σάρλη - Κοτζιά. Ο Σάρλης ήταν ο σκληρός αλλά "κολλημμένος", "παλαιολιθικός" γέρο-κομμουνιστής, ενώ ο Κοτζιάς ήταν το σπινθηροβόλο πουλαίν της νέας γενηάς, που θα έκανε την επανάσταση, βάζοντας τα γυαλιά στους αποτυχημένους γέρους..., τρομάρα μας.
    Πολυλογάς (τότε τον ακούγαμε χάσκοντας..), εύστροφος και αρκετά θεατρίνος. Θυμάμαι μια ομιλία του σε ένα συνέδριο, νά έχει όλη την ώρα το χέρι στην καρδιά, σαν αμερικανάκι - από αυτόν το ξεσηκώσανε αργότερα τα αμερικανάκια! - γιατί εξέφραζε μια ολίγον διαφωνία με την εισήγηση... (Προφανώς διεκδικούσε πολιτικό προβιβασμό και ήθελε να "φανεί" αλλά ταυτόχρονα έπρεπε να καθησυχάσει ένα πολύ ευαίσθητο σε θέματα ιδεολογικοπολιτικής ενότητας ακροατήριο, που καλώς η κακώς ταύτιζε την από του βήματος διαφωνία με οιονεί διάσπαση,γι αυτό και το σόου με το χεράκι στην καρδιά).
    Πολλά χρόνια στην Ιδεολογική Επιτροπή της ΚΕ λοιπόν, έγραψε και βιβλία, θυμάμαι ένα για το ΠΑΣΟΚ (!!!), ο "Τρίτος Δρόμος" η κάπως έτσι, που ενν. το "ξετίναζε", και ένα άλλο για την "Διανόηση στην Ελλάδα" η κάπως έτσι, το τελευταίο σαν υπεύθυνος συντακτικής επιτροπής, συλλογική δουλειά υποτίθεται. Από το τελευταίο, και δυστυχώς αρκετά αργότερα, άρχισα να υποψιάζομαι ότι η μαρξιστική του μόρφωση ήταν επιφανειακή, παπαγάλισμός δηλαδή. Τσιτατολογία εντυπωσιακή, φανφαρολογία, αλλά ..."μήτε βαθύς στες σκέψεις ήταν, μήτε τίποτε".
    [Αμποτε, με την ευκαιρία, να έρθει η κουβέντα στο τί είναι διανοούμενος (υποπαράγραφος του "was ist Pasok"), τι είναι γνώση, τι πληροφορία, τι "πνευματικά δικαιώματα", μπας και καταλάβουμε και τι παίζει πίσω από το SOPA και PIPA (ακριβώς: "σώπα και ..πίπα"), γιατί κι αυτός κι ο Ρούσσης, που ασχολήθηκαν, ούτε μας φώτισαν και φυσικό ήταν και οι ίδιοι να μην φωτιστούνε, και να κάνουν και τα διάφορά τους.]
    Δεν τον κατηγορώ γι αυτά. Τόσο έφτανε, με γειά του. Τον αρριβισμό απορρίπτω, την πολιτική ανηθικότητα να κατηγορείς τον "Τρίτο Δρόμο" και μετά να γίνεσαι ο αφανής "αρχιτέκτονας της ελληνικής συμμετοχής" στο Ελσίνκι και σύμβουλος του .....giorgaki στο Υπεξ!!!
    Γιός του Αγγέλλου Κοτζιά, αξιοπρεπέστατου εμπόρου-εισαγωγέα ειδών Η/Μ εξοπλισμού κτιρίων και τηλεφωνικών κέντρων, από την επιχείρηση του οποίου ξεκίνησε την καρριέρα του ως υπάλληλος και ο γνωστός γυιός του μεγάλου Πέτρου Κόκκαλη.
    Το ΚΚΕ είναι η μεγάλη του Γένους Σχολή. Αυτά από τον Σεχτάρ, μια και το πρόβλημα με το νικ-νέϊμ παραμένει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Διευκρινιστικά:

      Α) Οφείλω να είμαι προσεκτικός στις διατυπώσεις μου όταν μιλώ για δημόσια πρόσωπα, για σκοπούς βασικά αυτοπροστασίας. Ειδικά όταν δεν εμπιστεύομαι μια πηγή όπως αυτή του κειμένου απ' το οποίο το παράθεμα.
      Β) Είχα την ατυχία (;) να χάσω όλη την δεκαετία σχεδόν του 90 στην Ελλάδα, ενώ μετά το 2001 μένω αλλού. Αρκετές προσωπικότητες του χώρου έχουν περάσει απ' το ραντάρ μου, κι ακόμα μαθαίνω (και απορώ).

      Με συναρπάζει το μυστήριο αυτής της περιώνυμης "γενιάς του Πολυτεχνείου." Άφησε τέτοια εντυπωσιακά κληροδοτήματα στην...αριστερά.

      Διαγραφή
  21. Ο Σάρλης, ο Κοτζιάς και ο Μίμης (1)

    Τέτοια, πολιτικώς αδιέξοδα και συναισθηματικώς «υπέροχα» μικροαστικά κείμενα προσκυνήματος μόνο («αριστερο»)ΠΑΣΟΚικά μπορεί να είναι.
    Ο «ανώνυμος» γράφει: «Ο Σάρλης ήταν ο σκληρός αλλά "κολλημμένος", "παλαιολιθικός" γέρο-κομμουνιστής, ενώ ο Κοτζιάς ήταν το σπινθηροβόλο πουλαίν της νέας γενιάς, που θα έκανε την επανάσταση, βάζοντας τα γυαλιά στους αποτυχημένους γέρους..., τρομάρα μας». Να προσθέσω και τον Μίμη ο οποίος έκανε κάθε μέρα «επανάσταση» αλλά την αργούσε επειδή δεν έλεγε να τελειώσει την πολυλογία του!
    Κάπως έτσι φαινόταν τα πράγματα στους πολλούς. Για τον ΝΚ μου λέει κάπου το΄75-’76 φίλος από τους Λαμπράκηδες, στέλεχος του ΚΚΕ, που έκανε στη Γερμανία χρόνια: «Δεν του έχω καμία εμπιστοσύνη. Μπήκε στις οργανώσεις μας στη Γερμανία σαν αριστεριστής φυτευτός από την ΓΛΔ και δεν ξέρεις τι θα σου βγει». Προβληματίστηκα από τότε. Μερικές φορές (δεκαετία του ’80) διαφώνησα με απίστευτες αντιμαρξιστικές θέσεις που ξεφούρνιζε έτσι στο πουθενά και κυρίως για τα μεσαία στρώματα τα οποία αγνοούσε πλήρως αν και μικροαστός. Δεν έκρυβα τη διαφωνία μου ούτε τότε.
    Σε ένα οργισμένο γράμμα μετά από ένα ατόπημά του στην Ιδεολογική Επιτροπή (1987) τους έλεγα μεταξύ άλλων: «Το πιο σοβαρό πρόβλημα σε τέτοιες περιπτώσεις παραβίασης των αρχών της αυτοτέλειας των μαζικών φορέων, ειδικά για το ΚΚΕ, είναι η απονέκρωση του συνδικαλιστικού οργάνου σαν κέντρου συνδικαλιστικών αποφάσεων, η απονέκρωση του ταξικού – ιδεολογικού του κριτηρίου, η εξαφάνιση της δημοκρατίας από το όργανο και τέλος η υπονόμευσή του σαν υπεύθυνου καθοδηγητή του χώρου. Τα αποτελέσματα θα είναι αρνητικά και θα φανούν σταδιακά σ’ όλη τη ζωή αυτού του οργάνου: Καθοδηγητές ανίκανοι χωρίς προσωπικότητα και ευθύνη για τις αποφάσεις, αποφυγή κριτικής αφού οι ίδιοι δεν αποφασίζουν, συρρίκνωση της κοινωνικής βάσης, έλλειψη ιδανικών και νέων ιδεών, διοικητικές μέθοδες, καταπίεση αντιλήψεων που πηγάζουν από κάτω κ.τ.λ. κ.τ.λ.»

    Για τον Μίμη δεν θα πω πολλά μόνο ότι όταν τόλμησαν από το ΚΚΕ να πουν πως θα πάει καθοδηγητής στο ΚΜΕ έγινε της … Πόπης. Τον μάζεψαν στα γρήγορα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Ο Σάρλης, ο Κοτζιάς και ο Μίμης (2)

    Το θέμα είναι ο Σάρλης. Αυτός τελικά πήγε στο ΚΜΕ! Φόβος και τρόμος όλων από έναν δογματικό!!! Τι ήταν ο Σάρλης; Ένας αθεράπευτα δογματικός και παλιωμένος μαρξιστής γέρος που το μόνο που ήξερε ήταν η σκληρή κομματική γραμμή; Έτσι νόμιζα και εγώ.

    Στην πρώτη συνεργασία μας έφαγα τέτοιο στραπάτσο που ακόμη το σκέφτομαι. Σε μια έρευνα αντιλήφθηκε ότι τα στοιχεία με οδηγούσαν σε άλλο συμπέρασμα αλλά εγώ επειδή η κομματική γραμμή ήταν άλλη έκανα «κύκλο» για να συνταιριάσω τα αταίριαστα. Ποιος είδε το θεό και δεν φοβήθηκε! «Εσύ είσαι μαρξιστής; Οι μαρξιστές κρύβουν την αλήθεια; Όταν έχει λάθος το κόμμα και η έρευνα το δείχνει εσύ πρέπει να προτιμάς το λάθος; φύγε όπως είσαι και ξαναέλα όπως πρέπει.» Όχι δεν θύμωσα(*). Καταχάρηκα γιατί εγώ ήξερα την αλήθεια αλλά κάποιοι βασιλικότεροι του βασιλέως την ονόμαζαν «αναθεωρητική» και επέμεναν ότι «το κόμμα δεν μπορεί να έχει λάθος»!!!

    Φυσικά το κείμενο (ήταν για τη θέση των μικρομεσαίων μέσα στην ΕΟΚ) γράφτηκε τελικά όπως έπρεπε. Και είναι δικαιωμένο. Να η ουσία του: Ο καπιταλισμός δεν εξαφανίζει τις μικρομεσαίες αλλά της αναπαράγει κάθε φορά σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό ανάλογα με τις ανάγκες αναπαραγωγής του μονοπωλιακού κεφαλαίου. Στην κρίση τις καταστρέφει στην άνοδο τις αυξάνει. Τις αναπαράγει σε μικρότερη ή μεγαλύτερη κεφαλαιακή βάση αλλά πάντα με τάση τον μεγαλύτερο βαθμό εκμετάλλευσης». Και για να πάρω την εκδίκησή μου από τους δογματικούς έγραφα πάντα: «Άλλωστε αν τις κατέστρεφε μόνο θα έπρεπε από την εμφάνιση και μετά του μονοπωλιακού καπιταλισμού μόνο να καταστρέφονται και να μειώνονται και ποτέ να αυξάνονται». Φυσικά δεν μπορούσαν εδώ να αντιπαρατεθούν, άλλωστε και τα στατιστικά στοιχεία ήταν αμείλικτα σε όλο τον κόσμο.


    Δεν ξέρω τι αντιλήψεις έχει ο καθένας για τον Σάρλη αλλά έχει κάποια πολιτικά κείμενα που μαστιγώνουν τόσο αριστερίστικες και δογματικές θέσεις όσο και αναθεωρητικές. Μια μέρα άκουγα ένα απόσπασμα και νόμισα ότι το έγραψε κάποιος σήμερα παρατηρώντας συγκεκριμένα γεγονότα!!!


    (*)Για να μη παρεξηγηθώ δεν υπήρξα ποτέ μέλος του ΚΚΕ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μερικές σκέψεις για το θέμα:

      α) η υπέρμετρη φιλοδοξία φαίνεται να είναι ιδιαίτερα καθοριστικός παράγοντας και κοινό σημείο εκκίνησης της αποστασίας. Ιδιαίτερα όταν συμπορεύεται με την είσπραξη της αντίληψης "χαρισματικότητας" στο άτομο. Η ιστορία της αποστασίας είναι γεμάτη εντυπωσιακούς "ρήτορες", που αλλάζουν στρατόπεδο σε αναζήτηση μεγαλύτερων ακροατηρίων της ρητορικής τους δεινότητας. Εδώ νομίζω πως κολλά και η πλατωνική διάκριση φιλοσόφου και σοφιστή η οποία με πολιτικούς όρους μπορεί να ξαναγραφτεί με όρους θεωρητικού απ' τη μία και ρήτορα απ' την άλλη (οι σοφιστές ήταν δεινοί ρήτορες, και ο Πλάτωνας δίνει μεγάλη έμφαση στο ότι ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ εντυπωσιακοί και ικανοποιούν τις αισθήσεις του αυτιού).

      Διαγραφή
    2. β) Το πέρασμα απ' την ΚΝΕ και το ΚΚΕ εξοπλίζει αυτούς τους ρήτορες/σοφιστές με ιδιαίτερα πολύτιμα εργαλεία: i) συμβολικό κεφάλαιο ως πολιτικούς δράστες ("αντιστασιακό/αντισυστημικό" παρελθόν), το οποίο τους επιτρέπει ii) μεγάλη ελαστικότητα χειρισμών σε ό,τι αφορά πολιτικές σχέσεις και διαπλοκές (ως "υπεράνω υποψίας") ενώ iii) τους εξοπλίζει και με ένα ρητορικό οπλοστάσιο ιδιαίτερα χρήσιμο στην διαρκή σύγχυση της γραμμής αριστερά/δεξιά, που με την σειρά της τους επιτρέπει ακόμα μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων.

      Διαγραφή