Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2012

Τροφή για σκέψη

Χθες το βράδι, στην συναυλία αλληλεγγύης για τους Χαλυβουργούς, ανακοινώθηκε από την Παγκύπρια Εργατική Ομοσπονδία ότι με τα κουπόνια ενίσχυσης των 5 ευρώ που διατέθηκαν τις προηγούμενες λίγες μέρες στους χώρους εργασίας, συγκεντρώθηκαν για τις ηρωικές οικογένειες του Ασπρόπυργου 10.000 ευρώ. Αυτό παρά τις ελάχιστες μέρες που μεσολάβησαν από την συνάντηση ΠΕΟ-ΠΑΜΕ όπου συναποφασίστηκε η διοργάνωση δράσεων αλληλεγγύης, και παρά, βέβαια, το συγκριτικά μικρό πληθυσμιακό μέγεθος της Κύπρου.

Σε συζήτηση που είχα με εκπρόσωπο της Παγκύπριας Εργατικής Ομοσπονδίας, πληροφορήθηκα ένα στατιστικό δεδομένο που αγνοούσα πλήρως ως τα χθες. Και αυτό είναι ότι στο σύνολο των κυπρίων εργαζομένων, περίπου οι μισοί είναι συνδικαλιστικά οργανωμένοι. Αυτό βέβαια σημαίνει πως μια αγωνιστική εργατική ομοσπονδία έχει μια πολύ σοβαρή βάση για να κινηθεί όταν παρίσταται έκτακτη ανάγκη, όπως τώρα. Ιδιαίτερα σημαντικό επίσης ότι τον τελευταίο καιρό στις συνεδριάσεις των προσκείμενων στην ΠΕΟ συνδικάτων, όπως αυτή των Οικοδόμων, ένα σημαντικό ποσοστό είναι μετανάστες και τουρκοκύπριοι εργάτες. Η διεθνική αλληλεγγύη των εργατών δεν είναι, με άλλα λόγια, σύνθημα και προτροπή, αλλά απτή και αντιληπτή από τους ίδιους πραγματικότητα.

Ποιο είναι το αντίστοιχο ποσοστό εργαζομένων στην Ελλάδα που είναι μέλη συνδικαλιστικών σωματείων; 10%.  Ο ένας στους δέκα. Κι όμως, στην ίδια αυτή χώρα, η υπερεπαναστατική πόζα είναι συνηθισμένη υπόθεση, οι υπερεπαναστατικές απαιτήσεις de rigeur, και οι επικλήσεις σε κάποιο αφηρημένο "μαζικό κίνημα" που θα ανατρέψει τον καπιταλισμό σαν να 'ταν πύργος με τραπουλόχαρτα καθημερινές.

Μα, ποιόν κοροϊδεύουμε; Έχουμε ένα αβυσσαλέα χαμηλό ποσοστό οργάνωσης στον χώρο εργασίας, εκεί όπου σφυρηλατείται απτά το αγωνιστικό πνεύμα και η αγωνιστική συνείδηση, εκεί όπου ξεπερνιούνται φόβοι και προκαταλήψεις (θα πω κάτι για αυτό στο υστερόγραφο στο τέλος), εκεί όπου αποκτιέται πρακτική εμπειρία της ταξικής πάλης και των δυσκολιών και δυνατοτήτων της. Και δεν σταματούμε να φλυαρούμε, ανέξοδα και γενικώς, περί δυνατοτήτων και ορίων του "μαζικού κινήματος"; Τίποτε δεν θα μπορέσει να προχωρήσει με τους ρυθμούς που πρέπει, τους ρυθμούς που ήδη επιβάλλει η συντεταγμένη επίθεση του κράτους, της τρόϊκας, του ΔΝΤ, και των εργοδοτών, όσο παραμένει η κατάσταση δραστικής υπανάπτυξης της εργατικής οργάνωσης στην Ελλάδα. 

9 στους 10 ανοργάνωτοι. Τι περιμένουν; Ότι θα έλθει η ανατροπή από κάπου αλλού, από κάποιον άλλο;  Μα, αυτού του είδους η "ανατροπή" είναι απλώς ζήτημα λέξεων, κείμενο σε εφημερίδα το οποίο διαβάζεις και μετά συνεχίζεις την ίδια ζωή, με τις ίδιες συνήθειες, και τις ίδιες αντιλήψεις. Και δεν μας παίρνει.

Υ.Γ. Πόσοι οργανωμένοι στο ΚΚΕ άνθρωποι υπάρχουν ανάμεσα στους χαλυβουργούς του Ασπρόπυργου; Ένας. Ο Γιώργος Σιφωνιός. 399 άλλοι άνθρωποι και οι οικογένειές τους, με μηδενική σχέση με το Κομμουνιστικό Κόμμα, τον εμπιστεύτηκαν με τη ζωή τους και έγιναν μια γροθιά σ' έναν κοινό αγώνα. Ο Σιφωνιός έλεγε ότι άλλαξε καθολικά η στάση τους. Έφυγαν απ' τα κόμματά τους, ανέπτυξαν εντελώς διαφορετική αντίληψη για κάτι που πριν έβλεπαν αδιάφορα ή εχθρικά. Όταν, σύμφωνα με όσα έλεγε χθες ο ίδιος, το ΠΑΜΕ δεν μπορούσε να περάσει ούτε έξω απ' το εργοστάσιο λίγο καιρό πριν. 

Θέλετε να μιλήσουμε για το τι είναι "ηγεμονία" (όχι κάτι, πάντως, που εφευρέθηκε για να νομιμοποιούν πολιτικάντηδες τα τυχοδιωκτικά τους deals); Ή μήπως για "περιχαράκωση" του ΠΑΜΕ, που πρέπει να "ανοιχτεί" στη "μάζα";

25 σχόλια:

  1. Η Αλέκα Παπαρήγα σε μεγάλη εκδήλωση του ΚΚ Τουρκίας
    Αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ, με επικεφαλής τη ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα αναχωρεί αύριο Κυριακή 29 Γενάρη για την Αγκυρα. Στην αντιπροσωπεία συμμετέχει επίσης ο Κώστας Παπαδάκης, μέλος της Γραμματείας της ΚΕ και του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ. Η Αλέκα Παπαρήγα θα πάρει μέρος και θα απευθύνει χαιρετισμό σε μεγάλη εκδήλωση που διοργανώνει στην τουρκική πρωτεύουσα το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας, την Κυριακή το απόγευμα, στο μεγαλύτερο κλειστό γήπεδο της Αγκυρας, με κεντρικό σύνθημα: «Ο σοσιαλισμός θα νικήσει!».
    Το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας πραγματοποιεί την εκδήλωση αυτή με αφορμή την επέτειο της «Σφαγής των 15», όπως έμεινε στην Ιστορία η δολοφονία 15 Τούρκων κομμουνιστών, ανάμεσά τους και του Προέδρου του ΚΚΤ, Μουσταφά Σουφί, που σφαγιάστηκαν στη Μαύρη Θάλασσα στις 29 Γενάρη του 1921, προσπαθώντας να διαφύγουν από την αιματηρή επίθεση που είχε εξαπολύσει εκείνη την περίοδο η αστική τάξη της Τουρκίας κι οι μηχανισμοί της με στόχο την εξολόθρευση του ΚΚΤ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ...Έτσι κι αλλιώς, η γη θα γίνει κόκκινη.
    Ή κόκκινη από ζωή, ή κόκκινη από θάνατο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. δεν διαφωνώ αλλά κάποιες διευκρινήσεις

    ναι μεν η συνδικαλιστική πυκνότητα στην Κύπρο είναι σχετικά ψηλή 54% το 2007. αλλά
    1. αυτή είναι σε διαδικασία σταθερής πτώσης από την κορυφή του 1981 (80.8%)ιδιαίτερα την δεκαετάι του 1990 (77% το 1991 σε 63.4% το 2001)
    2. τα ποσοστά στον ευρύτερο δημόσιο και τραπεζικό τομέα με πυκνότητα κάπου 99% ανεβάζουν τα συνολικά στοιχεία. κάποιοι κλάδοι είναι σχεδόν πλήρως ανοργάνωτοι.
    3. ναι υπάρχουν και τ/κ και μη Κύπριοι στα συνδικάτα αλλά αναλογικά πολύ λίγοι (οι μη Κύπριοι είναι κυρίως Πόντιοι με ελληνικά διαβατήρια) και από τους μη Κύπριους ειδικά τους κοινοτικούς ένταξη στα συνδικάτα δεν σημαίνει κατ' ανάγκην συλλογική σύμβαση - επειδή υπάρχουν τα προσωπικά συμβόλαια. γενικότερα το πρόβλημα της γλώσσας και του εθνοκεντρισμού αποτελούν σοβαρά εμπόδια.
    4. παρά την ψηλή πυκνότητα δεν έχει αναπτυχθεί μια κουλτούρα αγώνα καθότι οι απεργιακές κινητοποιήσεις τις τελευταίες δεκαετίες ήταν λίγες και αποσπασματικές με αποτέλεσμα σήμερα που ήρθε πραγματικά η ώρα για μεγάλους και σε έυρος και σε ένταση αγώνες να υπάρχουν δυσκολίες...

    εδώ ένα ιστορικό-περιγραφικό κείμενο που είχα γράψει πριν 2 χρόνια
    http://nekatomata.blogspot.com/2010/05/1960-2010.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλημέρα Γρηγόρη.

    1. Από ότι μού ειπώθηκε, ο αριθμός των οργανωμένων συνδικαλιστικά τα τελευταία χρόνια ΔΕΝ ΕΧΕΙ πέσει. Έχει αυξηθεί ο αριθμός των ανοργάνωτων λόγω, σε μεγάλο βαθμό, εισροής μεταναστών εργατών και έτσι έχει πέσει το επί του συνόλου ποσοστό. Δεν ξέρω τα στοιχεία σου τι λένε για αυτό, είσαι σαφώς ο ειδικότερος στο θέμα.
    2. Αυτό είναι σημαντικό, και γενικά, η μελέτη των σχετικών στοιχείων είναι πολύ χρήσιμη σ' αυτή τη φάση.
    3. Η πληροφορία αφορούσε στατιστικά για το σύνολο των παρόντων στις πρόσφατες συνεδριάσεις του συνδικάτου Οικοδόμου, δεν ήταν γενική. Ελπίζω να έχω τους ακριβείς αριθμούς σύντομα.
    4. Σ' αυτό έχεις φυσικά απόλυτο δίκαιο. Δεν αρκεί η οργάνωση. Σκεφτόμουν ότι Ελλάδα και Κύπρος έχουν σε κάποιο βαθμό ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΑ προβλήματα. Ας το πω συνοπτικά: Στην Ελλάδα, έχει χτιστεί ένα αγωνιστικό κλίμα, λόγω και του βάθους της κρίσης, αλλά δεν υπάρχει οργάνωση. Στην Κύπρο υπάρχει σε μεγαλύτερο βαθμό οργάνωση, αλλά κυριαρχούν ακόμα συναινετικά ιδεολογήματα. Και οι διαφορές ΚΚΕ-ΑΚΕΛ παίζουν, νομίζω, σημαντικό ρόλο στην υπόθεση.

    Ευχαριστώ για το λινκ, θα το κοιτάξω. Γενικά, πρέπει να δω το ζήτημα της συνδικαλιστικής οργάνωσης πιο απτά και πιο συστηματικά από ότι έχω κάνει ως τώρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 1. ναι αλλά το ποστοστό οργάνωσης των νεεισερχομένων στην παραγωγή πέφτει. και αυτό αφορά και Κύπριους νέους/νέες.
      2. ναι. σου έστειλα και ήμεηλ.
      3. στους οικοδόμους και μετά στους ξενοδοχουπάλληλους τα συνδικάτα έχουν σημαντική δύναμη. είναι οι πιο μεγάλοι κλάδοι στον ιδιωτικό τομέα και οι κλαδοι στους οποίους διατηρείται ακόμα σχετικά ψηλή πυκνότητα γύρω στο 50%.
      4. ναι

      Διαγραφή
    2. 1. ΟΚ.
      2. Ναι, το πήρα, ευχαριστώ, θα το εντάξω στο πλαίσιο ανάγνωσης στην προσεχή περίοδο.
      3. Ναι, το γνωρίζω.
      4. Είμαστε σύμφωνοι.

      Διαγραφή
    3. Για το 1: Ενημερώθηκα γι αυτό χθες, ξέχασα να πω. Παρ' όλα αυτά, ήθελα εδώ να αναδείξω, έστω και με αυτές τις τάσεις, τη διαφορά ανάμεσα στις δυο χώρες, και ιδιαίτερα το απαράδεκτα χαμηλό ποσοστό συνδικαλιστικής οργάνωσης στην Ελλάδα. Με τέτοια συμμετοχή δεν μπορεί να υπάρξει μαζικό εργατικό κίνημα και τα πάντα θα περιορίζονται σε ευρεσιτεχνίες για "μέτωπα" από τους επαγγελματίες της ευκαιριακής πολιτικής και τους διαφημιστές τους.

      Διαγραφή
  5. Kαι ενω κανει αυτα το ΠΑΜΕ στον συνδικαλιστικο χωρο,η Τυποεκδοτικη χρησιμοποιει εναν καθαρα καπιταλιστικο νομο περι προστασιας των εργοδοτων και μπαινει στο αρθρο 99.
    Γιατι?
    οι εργαζομενοι θα πληρωθουν στο ακεραιο?
    Πως δικαιολογειται αυτη η κινηση?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Απο την ανακοινωση που εβγαλε η τυποεκδοτικη θα δεις οτι οι εργαζομενοι ειναι πληρως διασφαλισμενοι και η κινηση αυτη αφορα τα χρεη προς οφηλετες της τυποεκδοτικης.Ετσι κι'αλλιως και οσες απολυσεις ειχαν γινει οι εργαζομενοι ειχαν παρει ολη την αποζημιωση και μην θελοντας να εφαρμωσουν το νεο νομο οπου αν γινει προειδοποιηση , ο εργοδοτης καταβαλει την μιση αποζημιωση.
      Βεβαια το ζητημα με την τυποεκδοτικη ειναι καθαρα πολιτικο.Απο ενα σημειο και μετα η τυποεκδοτικη αρχισε να παιρνει δουλειες και αλλων εκτος του κομματος.Το μεγαλυτερο μερος του προβληματος δεν ειναι η κριση αλλα το οτι αυτοι εφυγαν σε μια νυχτα και αφηνοντας τεραστια φεσια.Ο χατζηνικολαου ας πουμε εφυγε και πηγε στον μπομπολα που δινει περισσοτερα λεφτα για την ιδια εκτυπωση,οποτε μαλλον δεν ηταν κατι τυχαιο.Ετσι τα χρεη προς την τυποεκδοτικη ειναι γυρω στα 17 εκατ.Προφανως ενα θεμα ειναι οτι το κομμα θα επρεπε να υπολογισει σε μια τετοια επιθεση.Ειναι δεδομενο οτι για ενα κομμα νεου τυπου η αναγκη για υπαρξη καθημερινης εφημεριδας και εκδοσης μαρξιστικου βιβλιου ειναι βασικης σημασιας.Τωρα πλεον τυπωνονται σχεδον αποκλειστικα για το κομμα.Σημερα ο καθημερινος ρυθμος εργασιας καλυπτεται με λιγοτερο απο 4 ωρες την ημερα.Καταλαβαινεις πιο ηταν το σκηνικο πριν τις απολυσεις ,παρα πολοι εργαζομενοι δεν ειχαν πλεον αντικειμενο.

      Διαγραφή
  6. @DimosK.: Δεν νομίζω να υπάρχει κομμουνιστής που να χαίρεται με τα νέα.

    Λίγο βιαστικά, ρίξε μια ματιά στην ανακοίνωση του Ρίζου: http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6663236
    και στο κείμενο του Στέργιου: http://aristeripolitiki.blogspot.com/2012/01/blog-post_28.html

    Εγώ δεν μπορώ να δώσω υπεύθυνη απάντηση στις ανησυχίες και τα ερωτήματα παρά να μοιραστώ, με δεδομένες τις αναφορές του ΚΚΕ σε απόσυρση ανατιθέμενων εργασιών απ' την Τυποεκδοτική από τρίτους με μεγάλες οικονομικές συνέπειες, σε κάτι που άκουσα χθες για την Κύπρο.

    Όταν ο ρ/ς σταθμός "Άστρα" άρχισε να καλύπτει το θέμα της απεργίας στα Jumbo Κύπρου, η εταιρεία τον απείλησε άμεσα με απόσυρση των διαφημίσεών της. Το ίδιο έχει γίνει σε πολλά άλλα μέσα. Γίνεται σαμποτάζ σε όποιον κάνει λόγο για εργατικές κινητοποιήσεις και δικαιώματα με αποτέλεσμα την καταβαράθρωση των οικονομικών.

    Είναι μεγάλη απώλεια η υπαγωγή στο άρθρο 99, έχει μεγάλες συνέπειες για τον κόσμο που δουλεύει εκεί, αλλά και για τις εκδόσεις σημαντικών θεωρητικών εργαλείων του κινήματος, είναι όμως μια απώλεια μέσα σε έναν ευρύτερο πόλεμο που δεν αφορά στενά τα οικονομικά του ΚΚΕ --το οποίο, δεν νομίζω να χωρά αμφιβολία, έχει ξηλωθεί άγρια και για να στηρίξει τους χαλυβουργούς επί 90 μέρες, αν και αυτό δεν το αναφέρουμε.

    Σ' αυτή τη φάση, αντιπροσωπείες των Χαλυβουργών καλούνται διαρκώς από εργαζόμενους σε όλη την Ελλάδα να τους μιλήσουν. Χθες, ο Σιφωνιός μου είπε ότι τρεις βρίσκονται στη Θεσσαλονίκη σ' αυτά τα πλαίσια. Στο Ρέθυμνο και το Ηράκλειο πριν. Στο Βόλο. Έχουμε έναν πόλεμο εν εξελίξει, υπάρχουν πολλά χτυπήματα που δεν φαίνονται, πρέπει να στηρίξουμε όλοι όχι το Κόμμα στενά, αλλά ένα εργατικό κίνημα που κάνει τα πρώτα του βήματα μετά από δεκαετίες ήττας, ενσωμάτωσης στο σύστημα και υποχώρησης.

    Κάτι άλλο εγώ δεν μπορώ να πω σ' αυτή τη φάση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. τροφή για σκέψη:

    1. θα ήταν εντελώς αδύνατο για κάποιο μέλος είτε του ακελ είτε της πεο να μεταβεί στην Τουρκία αυτή τη στιγμή. Η Αλέκα κρατά ένα σημαντικό κλειδί του κυπριακού στην ταξική του προέκταση.

    2. η χθεσινή προσφώνηση του προέδρου της DEV-IS προς τους απεργούς χαλυβουργούς που ήταν "αδέλφια" όχι απλά "σύντροφοι". Αδέλφια, οι τ/κ, προσφωνούν συνήθως εμάς. Το ότι ο Σιφωνιός τον χειροκρότησε όρθιος. Ήταν η μοναδική στιγμή που χειροκρότησε όρθιος.

    3. η δήλωση αμφότερης αλληλεγγύης. η συγκίνηση του Σιφωνιού, η δέσμευση "θα είμαστε δίπλα σας, όπως είστε εσείς τώρα, ζήτω η διεθνιστική εργατιά", το ότι δεν ήρθε σαν "ήρωας" ήρθε σαν Εργάτης, το ότι δάκρυζε καθ΄ολη τη διάρκεια της εκδήλωσης, το ότι είναι το ζωντανό υπόδειγμα της ταξικής συνείδησης και της ταξικής πάλης και αλληλεγγύης.

    4. ο πόνος. το εξουθενωμένο σώμα που δεν υπογράφει για την υποδούλωση του. η περηφάνεια όχι της εγκαρτέρησης αλλά του αγώνα.

    5. η μη έπαρση. η άκαμπτη, ανυποχώρητη σεμνότητα όταν όλοι σε χτυπούν, σε δυσφημούν, σε λογοκρίνουν, σε υποσκάπτουν. η ταξική αξιοπρέπεια ως προσωπικό ήθος.

    6. η απτή απόδειξη ότι οι κκεδες δεν αστειεύονται.

    7. η αναγκαιότητα να βγει στο φως η ιστορία της διάλυσης του συνδικαλιστικού κινήματος στην ευρωπη που πιθανόν να ήταν ένας καθόλα ενσυνείδητος προγραμματικός στόχος για την μετατροπή της ευρώπης σε εύκολη λεία επίθεσης του κεφαλαίου. ο ρολος και η συμμετοχή της ευρύτερης αριστεράς σε αυτή την προσπάθεια.

    8. το ζήτημα της μετάθεσης του ζητήματος του ρολου της αριστεράς, καθαρά στο επίπεδο της συζήτησης για τις σχέσεις των κομμάτων( η μετατροπή του ζητήματος περί ενοτητας καθαρά σε θέμα κοινοβουλευτικής ενοτητας) ενώ από "κάτω" το καζάνι του ταξικού αγώνα είναι αναμμένο και βράζει και η ευρύτερη αριστερά σφυρίζει σχεδόν αδιάφορα ή συζητά μετά μανίας την άρνηση του κκε για "ενότητα".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. 1. Κι εγώ το θεωρώ σημαντικό ως διάσταση, για αυτό και ανέβασα την πληροφορία.

      2. Πράγματι, έτσι έγινε. Και στο τέλος, έπιασε το χέρι του, και το χέρι του Κυρίτση και τα σήκωσαν ενωμένα.

      3. Ήταν πράγματι αξιοπρόσεκτη η έμφαση Σιφωνιού στον διεθνιστικό χαρακτήρα του παρόντος κινήματος. Και ναι, ήταν εμφανώς πολύ συγκινημένος.

      4. Τι να πούμε. Υπάρχουν πράγματα που δεν μπορούμε να πούμε. Για το τι ακριβώς κουβαλάει αυτός ο άνθρωπος και οι άνθρωποι του Ασπρόπυργου ως βίωμα ζωής. Για το πώς νιώθεις όταν τους μιλάς και όταν τους σφίγγεις το χέρι.

      5. Και πάλι, τι να πούμε. Όποιος είδε, είδε. Μιλούμε για έναν αυθεντικό λαϊκό ήρωα απ' τα παλιά. Που τα ΜΜΕ θα κάνουν τα πάντα για να μην καταλάβει ο κόσμος ότι έρχεται απ' τα σπλάχνα του λαού, από τα σπλάχνα της εμπειρίας της βιοπάλης. Που δεν γνώρισε ούτε χρηματιστήρια, ούτε Μερσεντές, ούτε τίποτα. Που είναι μια ζωή ξεκρέμαστη και χωρίς εγγυήσεις.

      6. Πώς να αστειευτείς;

      7. Ναι, σ' αυτή την κατεύθυνση πρέπει να κινηθούμε συστηματικότερα. Και σε κάποια παραπλήσια θέματα. Για τη θεωρία, πχ. Για το είδος της θεωρίας που έμεινε όρθιο ως μαρξισμός μετά το 1989-90.

      8. Έτσι ακριβώς είναι.

      Διαγραφή
  8. @Disdaimona

    Κατ' αρχήν συγχαρητήρια για το μπλογκ σου -το παρακολουθώ όσο μπορώ (αν και μερικές φορές έχω κάποιες δυσκολίες όταν γράφεις κυπριακά...).

    Η ερωτηση μου είναι η εξής. Λες ότι "θα ήταν εντελώς αδύνατο για κάποιο μέλος είτε του ακελ είτε της πεο να μεταβεί στην Τουρκία αυτή τη στιγμή.". Εννοείς ότι το τουρκικό κράτος δεν θα τους έδινε βίζες ή ότι είναι θέση του ΑΚΕΛ τα μέλη του να μην ταξιδεύουν στην Τουρκία γιατί έτσι θα αναγνωριζαν έστω και έμμεσα τον εισβολέα;

    Ρωτώ τελείως διευκρινιστικά χωρίς να υπονοώ κάτι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ευχαριστώ, δεν μπορώ να μην γράφω και στα κυπριακά, μ΄αρέσει να εκφράζομαι στα κυπριακά, είναι η γλώσσα μου. :)


      όχι βέβαια δεν υπάρχει κάποια απόφαση να μην μεταβαίνουν στελέχη του ακελ στην τουρκία, φαντάζομαι πως συναντήσεις γίνονται "αλλού".

      λέω πως η περιρρέσουσα στη κύπρο δεν θα επέτρεπε μια τέτοια επίσκεψη, θα τους "έτρωγαν ζωντανούς" αν τολμούσαν ανοιχτά να ανταλλάξουν τέτοιες επισκέψεις.

      εδω είχαμε περιστατικό λυντσαρίσματος του πρώην υπουργού παιδείας που προσκάλεσε τουρκο ακαδημαϊκό να συμμετέχει σε συνέδριο!

      οι μόνες επαφές που εγκρίνει η δεξιά με την τουρκία είναι αυτές που αποφέρουν κέρδος. αγαπούν πολύ τον συνδεσμο επιχειρηματιων τουρκίας. δεν αγαπούν καθόλου το κ.κ τουρκιας.

      Διαγραφή
  9. Οι παρατηρήσεις του αρχικού κείμενου είναι σημαντικότατες. Εχουμε βαρεθεί στην Ελλάδα να εξηγούμε συνεχώς σε όλους τους "υπερεπαναστάτες" (που απεργία κάνουν μόνο με την έγκριση της πουλημένης ΓΣΕΕ...), πως με αυτά τα ποσοστά οργανωμένων εργαζόμενων (και μιλάμε συνολικά, όχι για τα ταξικά συνδικάτα!), και με μέγιστη συμμετοχή 15% στις απεργίες του ιδιωτικού τομέα, όποιος μιλάει για "εξεγέρσεις" και κατηγορεί το ΚΚΕ που δεν τις σαλπίζει (πλέον τα ακούμε μέχρι και από δεξιούς αυτά!), είναι απλά απατεώνας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Η περιγραφή της συνάντησης των ελλήνων κομμουνιστών εργατών με τους τούρκους συντρόφους μας, θα μπορούσε να αποτελέσει από μόνη της εγχειρίδιο με θέμα "πως διακρίνουμε τον προλεταριακό διεθνισμό από τον αστικό κοσμοπολιτισμό", και ο νοών νοείτω....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αντιγράφω εδώ κάποια συναφή και καίρια, πιστεύω, σχόλια της disdaimona απ' το δικό της ιστολόγιο (συζήτηση επίσης για στοιχεία Μαυρίκου):


    DisdaimonaJan 28, 2012 07:59 AM
    εφαεν μας η ενασχόληση με την πολιτική που το επίπεδο των κομμάτων.

    ήταν μεγάλη, ίσως η μεγαλύτερη νίκη του κεφαλαίου ενάντια στην αριστερά, το ότι έπεισε "τους αριστερούς" πως "δεν υπάρχει συνδικαλισμός". στην ουσία το μεγάλο παιχνίδι παίχτηκε εκεί.

    η επέλαση του κεφαλαιου εγινε μέσω του δουρειου ίππου που ήταν, να πείσει τους αριστερούς - στην ευρώπη - πως το συνδικαλιστικό κίνημα είναι αφανές. το μετετρεψε σε αφανές για να το φάει ανενόχλητη.

    η επόμενη μεγάλη νίκη του κεφαλαίου ήταν να οδηγήσει την αριστερά στην απογοήτευση από τα κόμματα, και στη ρητορική για τα πλήθη.

    έχει απονεκρώσει το κεφαλαιο τις δυνατότητες και τις δυναμικές πολλών αθώων ανθρώπων που πατησαν την μπανανόφλουδα της ανυπαρξίας της εργατικής ταξης, της αχρήστευσης του συνδικαλισμού, του εγκλωβισμού στα κόμματα και στους δεδομένους περιορισμούς της κοινοβουλευτικής αντίστασης εντός της αστικής δημοκρατίας.

    η μάχη δόθηκε αλλου....κι εμείς βγάζαμε τα ξίφη μας σε λάθος μέρος.

    ηττημένοι εξ΄ορισμού.

    το κεφάλαιο αποδείχτηκε πολύ εξυπνότερο έναντι της αριστεράς. καιρος να μάθουμε την αλήθεια...

    DisdaimonaJan 28, 2012 08:04 AM
    εν ολίγοις το κεφάλαιο ακολούθησε και ακολουθεί την εγγυημένη εξής τακτική στον πόλεμο της με την αριστερά:

    ο ασφαλέστερος τρόπος να νικήσεις τον εχθρό σου, είναι να τον κάνεις φίλο σου.

    η εμμονή και η μεθόδευση ταυτισης της αριστεράς πανευρωπαικά με τα αριστερά κόμματα και τον αγώνα μεσω των κομμάτων ήταν στην πράξη η μεγάλη νίκη του κεφαλαιου.

    ενδεικτικό και πως οι σφαγές εντός της αριστεράς στο όνομα των κομμάτων γίνονται.

    εντεταλμένοι να δουλεύουμε για τον εχθρό, ασυνείδητοι για ποιόν δουλεύουμε.
    Απάντηση

    DisdaimonaJan 28, 2012 08:10 AM
    τα κομμουνιστικά κόμματα απαγορεύονται λόγω των ταξικών τους στόχων και άρα λόγω της προτεραιότητας που δίνουν στον συνδικαλιστικό αγώνα.

    τα αριστερά κόμματα από την άλλη είναι πολύ ευπρόσδεκτα. είναι έξυπνο το κεφάλαιο. ξέρει πως να εγκολπώσει την δύναμη της εργατικής τάξης. εντάσσοντας την σε ένα σύστημα το οποίο εξ΄ορισμού την απονεκρώνει. είναι μεγάλη υπόθεση να κάμεις φίλο σου τον εχθρό σου. σε αυτή την καταντια μας εφερε το κεφάλαιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Disdaimona είναι λίγο απόλυτος ο
    τρόπος που θέτεις το θέμα των σχέσεων ΠΕΟ και Τουρκικών ταξικών Συνδικάτων προφανώς λόγω μη ενημέρωσης. σαφώς και δεν είναι έτσι τα πράγματα. Στην έκθεση προς το 25 συνέδριο της ΠΕΟ υπάρχει ειδικό κεφάλαιο για το θέμα....έγιναν και γίνονται πολλά. Το επόμενο είναι η συμμετοχή της΅ΠΕΟ στο συνέδριο της DISK, 9-11 φεβρουαρίου στην Τουρκία. Ισως επανέλθω με περισσότερη τεκμηρίωση αύριο αφού δεν έχω πρόσβαση σε υπολογιστή και από κινητό δεν είναι εύκολο. Κατα τα άλλα ενδιαφέρων η συζητηση. χ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Μερικές παρατηρήσεις:

    1) Καλή η αλληλεγγύη στα λόγια, όμως, χωρίς πράξεις, δε γίνεται τίποτα.
    Η αλληλεγγύη με πράξεις, είναι δύσκολη, αυτές τις εποχές.
    Πολλά μπράβο, σε όσους βοηθήσατε να συγκεντρωθεί το παραπάνω ποσό.

    2) Εξαιρετική η πρωτοβουλεία της Αλέκας, να μιλήσει στην εκδήλωση του ΚΚ Τουρκίας. Δε μας χωρίζει τίποτα με κανένα λαό.

    3) "Μα, αυτού του είδους η "ανατροπή" είναι απλώς ζήτημα λέξεων, κείμενο σε εφημερίδα το οποίο διαβάζεις και μετά συνεχίζεις
    την ίδια ζωή,
    με τις ίδιες συνήθειες,
    και τις ίδιες αντιλήψεις.
    Και δεν μας παίρνει."

    Εντάξει, αυτό δεν είναι παρατήρηση, απλά ξαναγράφω, ένα εξαιρετικό απόσπασμα.

    4) Πάρα πολύ χρήσιμα, τα στοιχεία του Γρηγόρη.

    5) Ξέρει κανένας αν είναι διαθέσιμα τα αντίστοιχα στοιχεία για την Ελλάδα;
    Π.χ., θα είχε μεγάλο ενδιαφέρον να ξέραμε, από το 10%, ποιο ποσοστό, είναι οργανωμένοι στο ΠΑΜΕ.
    Αν και όπως απέδειξε ο Σιφωνιός, το πού είναι κάποιος οργανωμένος, δεν είναι το παν.

    6) "Πόσοι οργανωμένοι στο ΚΚΕ άνθρωποι υπάρχουν ανάμεσα στους χαλυβουργούς του Ασπρόπυργου; Ένας."
    "Όταν, σύμφωνα με όσα έλεγε χθες ο ίδιος, το ΠΑΜΕ δεν μπορούσε να περάσει ούτε έξω απ' το εργοστάσιο λίγο καιρό πριν."

    Συγκλονιστικές πληροφορίες. 90 μέρες, τώρα, έχω διαβάσει διάφορα πράγματα, αλλά αυτό, πρώτη φορά το ακούω, και το θεωρώ συγκλονιστικό.
    Πλέον, στη συνείδηση μου, ο Γιώργος Σιφωνιός, δεν είναι απλώς ένας τίμιος αγωνιστής, αλλά ένας ήρωας.

    7) Για την Τυποεκδοτικη.
    Δε ξέρω τι έχει γίνει.
    Αυτό που θέλω να πω, είναι το εξής: Μεγαλύτερη σημασία από το τι λες, έχει το γιατί το λες.
    Με λίγα λόγια, έστω ότι το ΚΚ, έχει κάνει σοβαρά λάθη σε αυτήν την υπόθεση.
    Μπορείς να καταγράψεις τα λάθη (αν υπάρχουν), ώστε να τιμωρηθούν οι ένοχοι (αν υπάρχουν), και να μην επαναληφθούν ξανά.
    Ή μπορείς με αφορμή τα λάθη (αν υπάρχουν, γιατι όπως λες Αντώνη, εδώ παίζεται ένας βρώμικος πόλεμος, με τεράστια συμφέροντα), να επιτίθεσαι γενικά στο ΚΚ, να ισοπεδώνεις, να βγάζεις το μίσος σου, κλπ.

    Το πιο σημαντικό είναι, "να στηρίξουμε όλοι ένα εργατικό κίνημα, που κάνει τα πρώτα του βήματα μετά από δεκαετίες ήττας, ενσωμάτωσης στο σύστημα και υποχώρησης".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τα μπράβο ανήκουν ΠΡΩΤΑ από όλα στους ανώνυμους εργαζόμενους της Κύπρου που έδωσαν απ' το δικό τους υστέρημα για να μαζευτούν αυτά τα χρήματα, έχοντας συνείδηση της τάξης τους και της φύσης του αγώνα τους, σε όλο τον κόσμο.

      Δεύτερον, στην ΠΕΟ και στα τουρκοκυπριακά συνδικάτα για την πρωτοβουλία, και στους καλλιτέχνες που έπαιξαν χθες αφιλοκερδώς για τον σκοπό αυτό.

      Για μένα, ναι, ο Σιφωνιός είναι ένας γνήσιος ήρωας της εργατικής τάξης, ανεξάρτητα του τι ψηφίζει αυτή η τάξη, ή πού ζει. Στη δική μου συνείδηση είναι πρότυπο αγωνιστή και ανθρώπου.

      Διαγραφή
  14. ..με αφορμή την επέτειο της «Σφαγής των 15», όπως έμεινε στην Ιστορία η δολοφονία 15 Τούρκων κομμουνιστών, ανάμεσά τους και του Προέδρου του ΚΚΤ, Μουσταφά Σουφί, που σφαγιάστηκαν στη Μαύρη Θάλασσα στις 29 Γενάρη του 1921, προσπαθώντας να διαφύγουν από την αιματηρή επίθεση που είχε εξαπολύσει εκείνη την περίοδο η αστική τάξη της Τουρκίας κι οι μηχανισμοί της με στόχο την εξολόθρευση του ΚΚΤ..
    ΑΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Υπανάπτυκτη, μισοαποικιακή, μισοφεουδαρχική χώρα χαρακτηρίζεται η οθωμανική αυτοκρατορία τα χρόνια αυτά. Ετσι, το χαμηλό επίπεδο οικονομικής οργάνωσης θα καθορίσει και το χαρακτήρα της τουρκικής επανάστασης. Οντας αστική, αφού θα αντιπαλέψει τις υπάρχουσες φεουδαρχικές δομές, έχει να λύσει το αγροτικό ζήτημα· και όντας εθνική, αφού θα διώξει τις ξένες δυνάμεις που βρίσκονται στο έδαφος της Τουρκίας, έχει να λύσει το εθνικό πρόβλημα.

    Ηγετικό ρόλο στην επανάσταση θα παίξει η αστική τάξη. Αν πρέπει να υπάρξει κάποια διαφοροποίηση μέσα στο ίδιο της το σώμα, αυτή διαπιστώνεται ανάμεσα στο τμήμα της αστικής τάξης που δρα στην Κωνσταντινούπολη και τα μεγάλα μικρασιατικά λιμάνια, που είναι σχετικά συντηρητικό - συνδέεται με τις αστικές τάξεις των ξένων καπιταλιστικών κρατών - και σ' εκείνο που ζει και κινείται στην ενδοχώρα της Ανατολής, το οποίο είναι προοδευτικό, μια και διαπιστώνει ότι η φεουδαρχική δομή στην οικονομία είναι εμπόδιο στην ανάπτυξή του. Η αθλιότητα της αγροτιάς ωστόσο είναι αρκετά μεγάλη, ενώ η εργατική τάξη, ολιγάριθμη ακόμα, εντοπίζεται συγκεντρωμένη στα μεγάλα αστικά κέντρα.

    Η παραπάνω κοινωνική διαστρωμάτωση καθόριζε σε γενικές γραμμές το συσχετισμό δυνάμεων μέσα στο τουρκικό κίνημα. Στα συνέδρια του Ερζερούμ (Αύγουστος 1919) και της Σεβαστείας (Σεπτέμβρης 1919, βλ. σχολικό εγχειρίδιο, σελ. 306) εκδηλώθηκαν τρεις τάσεις, συντηρητική, κεντρώα, προοδευτική, ενώ ουσιαστικά δύο ήταν τα ρεύματα που πάλευαν εκεί μέσα: φιλοϊμπεριαλιστικό και αντιιμπεριαλιστικό. Τελικά επικράτησε το δεύτερο. Ετσι η επανάσταση του τουρκικού λαού, κρατώντας το αντιφεουδαρχικό της περιεχόμενο, θα μπολιαστεί με το αντιαποικιακό, αντιιμπεριαλιστικό πνεύμα.

    Ο Κεμάλ εκπροσωπούσε την κεντρώα τάση. Το ότι τελικά θα πειστεί στην αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση του αγώνα, αυτό θα γίνει κάτω από την πίεση κάποιων γεγονότων, που δεν μπορούν να αποσιωπηθούν. Στην ύπαιθρο ήδη, ανοργάνωτα στην αρχή, έχει αρχίσει από νωρίς η αντιφεουδαρχική πάλη, που θα ενταθεί κατά τη διάρκεια της επανάστασης. Οι αγροτικές εξεγέρσεις είναι συχνές. Παράλληλα, και στα αστικά κέντρα κάνει τα πρώτα του βήματα το εργατικό κίνημα.

    Μόλις το 1919-20 άρχισαν να δημιουργούνται στις μεγάλες πόλεις οι πρώτοι κομμουνιστικοί πυρήνες. Το Μάρτη 1920 ιδρύεται στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας, με ηγέτη τον Μουσταφά Σουπχί, το οποίο μέσα στο καλοκαίρι θα μεταφέρει την έδρα του στις απελευθερωμένες ζώνες της Ανατολίας. Το Σεπτέμβρη της ίδιας χρονιάς ιδρύεται ένα δεύτερο αριστερό κόμμα, το Εθνικό Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας, με αρχηγό τον Σαλίχ Χατζιόγλου. Αυτό ξεπήδησε από την αριστερή πτέρυγα του «Πράσινου Στρατού». Ο «Πράσινος Στρατός» είχε εμφανιστεί την άνοιξη του 1920 στην ύπαιθρο της Ανατολίας, πολεμούσε τους ξένους στρατούς και τους ντόπιους φεουδάρχες, και «σκόπευε να εγκαθιδρύσει έναν ισλαμικό σοσιαλισμό». Επίσης δρούσε το Σοσιαλιστικό Κόμμα Εργατών και Αγροτών Τουρκίας, καθώς και άλλες μικρότερες οργανώσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Ολοι οι παραπάνω σχηματισμοί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συμμετέχουν στην εθνικοαστική τουρκική επανάσταση και δίνουν μια προοδευτική προοπτική στην κυβέρνηση της Αγκυρας, η οποία θα προχωρήσει μετά από διαπραγματεύσεις με τη σοβιετική Ρωσία στη σύναψη συμφωνίας μαζί της. Η συμφωνία αυτή, που έφερνε τον τίτλο «Για τη φιλία και την αδελφότητα», βασίστηκε στην αρχή της ισοτιμίας και τον αλληλοσεβασμό της ανεξαρτησίας των δυο χωρών και δεν περιείχε καμιά διάταξη που να στρέφεται ενάντια σε τρίτη χώρα. Αυτή όμως η προοδευτική κατεύθυνση της κυβέρνησης της Αγκυρας και ο αντιιμπεριαλιστικός χαρακτήρας της τουρκικής επανάστασης σιγά σιγά περιορίζονται. Το αντιφεουδαρχικό περιεχόμενο εκφυλίζεται. Κράτησε βέβαια τον εθνικό, αντιαποικιακό της χαρακτήρα. Αυτή η μεταβολή είχε τα αποτελέσματά της. Από την αστική ηγεσία της επανάστασης, τόσο το αγροτικό κίνημα στην ύπαιθρο, όσο και το εργατικό κίνημα στις πόλεις θεωρήθηκαν «επικίνδυνα» για την ανεξαρτησία του τουρκικού έθνους. Μια προσπάθεια αντιπερισπασμού του Κεμάλ ήταν να προχωρήσει στην ίδρυση δικού του κομμουνιστικού κινήματος...θα δείξει επίσης σκληρότητα γενικότερα στο λαϊκό κίνημα. Η δολοφονία του ηγέτη του ΚΚΤ Μουσταφά Σουπχί και των δεκατεσσάρων συντρόφων του (Γενάρης 1921) αποκαλύπτει μέχρι πού έφτασε η αντιλαϊκότητα των ενεργειών και μεθοδεύσεων των κεμαλικών.
    http://www2.rizospastis.gr/page.do?publDate=28/8/2005&id=5865&pageNo=11&direction=1

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Το αφιέρωμα του Ριζοσπάστη, για την εκδήλωση που πραγματοποίησε το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας,
    με αφορμή την επέτειο της "Σφαγής των 15":
    http://www2.rizospastis.gr/page.do?publDate=5/2/2012&id=13880&pageNo=6&direction=1
    "Ο σοσιαλισμός θα νικήσει. Και θα είναι καλύτερος και ομορφότερος από αυτόν που γνωρίσαμε, γιατί σήμερα υπάρχει η πλούσια πείρα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, οι κατακτήσεις της αλλά και τα λάθη και οι παρεκκλίσεις.
    Ο σοσιαλισμός θα νικήσει!"

    ΑπάντησηΔιαγραφή