Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012

Γιατί οι Βέλγοι και όχι εμείς;

Ένα ακόμα σύντομο σημείωμα στην κατεύθυνση της εθνικής αυτογνωσίας για το θέμα του βαθμού ανάπτυξης της ταξικής συνείδησης στη χώρα των 50 αριστερών παρατάξεων, 20 αριστερών εφημερίδων, 1.000 αριστερών ιστολογίων και ασκεριών ολόκληρων απαιτητικών αριστερών σχολιαστών τους (οι αριθμοί δεν είναι ακριβείς και δεν έγινε σχετική μελέτη· άλλη δουλειά δεν έχουμε).

Η είδηση, λοιπόν, σήμερα 30 του μήνα, είναι η γενική απεργία στο Βέλγιο, πρώτη εδώ και έξι χρόνια, όπως πληροφορούμαστε, και με αντικείμενο --τι άλλο-- τα μέτρα δημοσιονομικής αυστηρότητας.

Ο ταξιτζής σήμερα, που έτυχε να είναι απ' την Ελλάδα, με ρωτούσε "γιατί οι Βέλγοι κι όχι εμείς"; Του είπα αυτό που είπα εδώ στο "Τροφή για σκέψη", για το αβυσσαλέα χαμηλό ποσοστό συνδικαλιστικά οργανωμένων στην Ελλάδα.

Επιστρέφοντας όμως σπίτι, είπα να το ψάξω για λίγα λεπτά. Τι έχει το Βέλγιο σ' αυτό το πεδίο που δεν έχουμε εμείς;

Στο site αυτό βρίσκεις στατιστικά στοιχεία για τον αριθμό μελών συνδικαλιστικών ενώσεων και τα ποσοστά αυξομείωσής του στην περίοδο 2003-08 στις χώρες της Ε.Ε.

Βέλγιο λοιπόν:

Confederations, trade union centres and ‘other’ unions 2003* 2008** Change over period
CSC/ACV 1,563,935 1,635,579 +4.6%
FGTB/ABVV 1,141,380 1,248,500 +9.4%
CGSLB/ACLVB 204,526 225,733 +10.4%
Total 2,909,841 3,109,812 +6.8%

Σύνολο συνδικαλιστικά οργανωμένων: 3.109.812, συνολική αύξηση στην πενταετία πριν το ξέσπασμα της κρίσης: 6.8%

Ελλάδα: 

GSEE 450,160 472,304 +4.9%
ADEDY 289,125 311,202 +7.6%
Total 739,285 783,506 +6.0%

Σύνολο συνδικαλιστικά οργανωμένων 783.506, αύξηση στην πενταετία 6%, με κύρια την αύξηση στην ΑΔΕΔΥ.

Μάλιστα. Και πόσος είναι ο συνολικός πληθυσμός του Βελγίου; 10,296,350 λέει η Wikipedia, με στοιχεία της απογραφής του 2011.

Και της Ελλάδας; 10,787,690 λέει πάλι η Wikipedia, σύμφωνα με τα προκαταρκτικά στοιχεία της απογραφής του 2011.

Ας βγάλουμε το κομπιουτεράκι:

Συνδικαλιστικά οργανωμένοι στο Βέλγιο: 30.2% του συνολικού πληθυσμού, με δεδομένο ότι οι οργανωμένοι είναι από στοιχεία του 2008 και ο συνολικός πληθυσμός από στοιχεία του 2011.

Συνδικαλιστικά οργανωμένοι στη χώρα-παράδεισο της φραστικής αριστεροσύνης: 7.26% του συνολικού πληθυσμού, με την ίδια ακριβώς επιφύλαξη για την χρονική ανομοιογένεια μεταξύ των ποσοστών οργανωμένων συνδικαλιστικά και πληθυσμιακής απογραφής.

Ε, όσο να 'χει, αυτό ίσως να είναι ένας καλός λόγος που οι Βέλγοι έκαναν γενική απεργία αντί να τραβάνε μούντζες στη Βουλή. Αλλά ίσως η μούντζα να μην ήταν άσχημη ιδέα. Ίσως το πρόβλημα να ήταν ότι η παλάμη, στην σχετική χειρονομία, απαξιώνει μόνο απ' τη μια μεριά, αυτήν που κοιτά τη μαλακή πλευρά της παλάμης.

16 σχόλια:

  1. Ερώτηση: Τόσες εφημερίδες βγάζει η προοδευτική αριστερά, τόσους επιφανείς αρθρογράφους μαζεύει, μ' αυτά τα δεδομένα που δίνουν στην κοινωνία την πραγματική εικόνα της σε ό,τι αφορά την ταξική της συνειδητοποίηση, θα ασχοληθεί κανείς;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στα 6 χρόνια που πήρε στους Βέλγους για να κάνουν γενική απεργία, πόσες έχουν γίνει στην Ελλάδα; Για να ξέρουμε τι συγκρίνουμε...

      Διαγραφή
    2. Την οικονομική κατάσταση του Βελγίου και αυτή της Ελλάδας, για παράδειγμα...

      Διαγραφή
  2. Θα χρησιμοποιήσω ένα παράδειγμα που όταν μου το είπε ένας καθηγητής, μου φάνηκε ιδιαίτερα εύστοχο.Ο χάλυβας, όταν τον τραβάς (όταν τον εφελκύεις), μέχρι ένα σημείο, στην δύναμη που του ασκείς αντιστέκεται πάρα πολύ και η παραμόρφωσή του είναι ελάχιστη.Αυτή είναι η ελαστική περιοχή.Από μια δύναμη και μετά -ή μετά από πολλές επαναλήψεις (κόπωση)- ο χάλυβας "διαρρέει" και παραμορφώνεται έντονα υπό σταθερή δύναμη.Αυτή η τελευταία περιοχή ονομάζεται πλαστική περιοχή. Εκεί βρισκόμαστε τώρα.Μετά από αρκετές γενικές απεργίες (δεν ήταν λίγες), ο κόσμος δεν προβάλει αντίσταση.Έχει κουραστεί?Δεν ξέρω.Το ωραίο με αυτό το παράδειγμα είναι πως μεταξύ ελάχιστων άλλων, οι μόνοι που προβάλουν αντίσταση σχετίζονται με τον χάλυβα και δεν λένε να πλαστικοποιηθούν.

    JKL

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Νομίζω ότι πέρα από τον ρόλο της "Αριστεράς" στην Ελλάδα, βασικός παράγοντας αυτού του φαινομένου είναι και το είδος της κυρίαρχης εργασίας στο Βέλγιο που οφείλεται ιστορικά ότι ξεκίνησε σε άλλη φάση του συστήματος ο λαϊκός συνδικαλισμός εκεί, σε αντίθεση με την ελληνική περίπτωση που ούτε καν πέρασε αυτή τη φάση (μιλώ για την περίοδο της "σοσιαλδημοκρατικής συναίνεσης"). Εκεί λοιπόν, υπολογίζω (δεν το έχω ψάξει στατιστικά αλλά ξέρω ανάλογα σε άλλες περιοχές της Βόρειας Ευρώπης) υπάρχει πολύ μεγαλύτερη επέκταση του τομέα των υπαλληλικών υπηρεσιών (κυρίως του ιδιωτικού τομέα) ενώ στην Ελλάδα ιστορικά δεν αναπτύχθηκε ποτέ ιδιαίτερα ο τομέας αυτός, ιδίως στον ιδιωτικό τομέα, και ο κύριος εργασιακός τομέας ήταν και είναι αυτός των αυτο-απασχολουμένων. (που επίσης δεν ελέγχεται και καθόλου εύκολα στη φοροδιαφυγή, για την οποία μας κάνουν πλύση εγκεφάλου καθημερινά πως είναι το "πρόβλημα"). Όπως γίνεται κατανοητό ο τομέας των αυτο-απασχολούμενων σε υπηρεσίες που μάλιστα είναι περιστασιακές κτλ., είναι πολύ δύσκολο και ιστορικά πολύ σπάνιο, απ' όσο γνωρίζω και ειδικά σε ημι-αναπτυγμένες ουσιαστικά χώρες της περιφέρειας όπως η Ελλάδα, να συγκροτήσει ισχυρό συνδικαλιστικό κίνημα.

    Αυτό από μια ίσως πιο συστημική προσέγγιση για το θέμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. "Όπως γίνεται κατανοητό ο τομέας των αυτο-απασχολούμενων σε υπηρεσίες που μάλιστα είναι περιστασιακές κτλ., είναι πολύ δύσκολο και ιστορικά πολύ σπάνιο, απ' όσο γνωρίζω και ειδικά σε ημι-αναπτυγμένες ουσιαστικά χώρες της περιφέρειας όπως η Ελλάδα, να συγκροτήσει ισχυρό συνδικαλιστικό κίνημα."

      Έτσι είναι.

      Πολύ χρήσιμη και διαφωτιστική παρέμβαση.

      Διαγραφή
  4. Το είδος «Παναγόπουλος» δεν είναι αποκλειστικά ενδημικό της Ελλάδας. Γιατί απεργούν λοιπόν οι Βέλγοι; (ΚΕΑ: για το «ευρωομόλογο» και «περισσότερη Ευρώπη»!)

    http://solidarite-internationale-pcf.over-blog.net/article-la-plus-grande-greve-generale-depuis-vingt-ans-en-belgique-contre-la-politique-d-austerite-concertee-98278779.html

    Από το:
    Quelle direction pour le mouvement ? Des syndicats liés à la CES empêtrés dans la « concertation sociale » et l' « intégration européenne »

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πραγματικά δεν καταλαβαίνω Αντώνη τι προσπαθείς να αποδείξεις. Θεωρείς σε μια χώρα με 30% συνδικαλισμένους, επιτυχία τη πρώτη γενική απεργία μετά από 6 χρόνια; Δλδ μέσα σε αυτή την εξαετία δεν προέκυψε κανένας λόγος, όλα λειτουργούσαν μέλι-γάλα; Πάντως για να έχεις ένα μέτρο σύγκρισης, στη Γαλλία η οποία έχει ένα από τα πιο χαμηλά ποσοστά(κοντά στο 5% προκύπτει και από τα ανεπίσημα στοιχεία της πηγής που αναφέρεις) την τελευταία 3ετία και με κορύφωση το κίνημα ενάντια στο νέο συνταξιοδοτικό έχουν γίνει κοντά στις 10 γενικές απεργίες. Για την Ελλάδα από το 2009 μόνο πρεπει να έχουν γίνει καμιά 15αριά, εσύ γιατί εξακολουθείς να θυμάσαι μόνο τις μούντζες στη βουλή; Και τελικά το πρόβλημα στην Ελλάδα το εντοπίζεις στην απουσία κοινητοποιήσεων/ απεργιών την τελευταία 3ετία;
    Μιχάλης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τίποτε δεν προσπαθώ να αποδείξω. Υπάρχουν πάρα πολλοί παράγοντες που προαπαιτούνται για να έχεις ένα ριζοσπαστικό στην πράξη εργατικό κίνημα.

      Τούτο δεν αλλάζει καθόλου το γεγονός ότι για να έχεις ένα ριζοσπαστικό εργατικό κίνημα, η ΕΛΑΧΙΣΤΗ προϋπόθεση είναι να έχεις οργάνωση. Χωρίς οργάνωση, δεν υπάρχουν ούτε οι ελάχιστες προϋποθέσεις έμπρακτης ιδεολογικής ζύμωσης των εργαζομένων και ενότητας από τα κάτω.

      Και όταν δεν υπάρχει αυτό, η "ενότητα" γίνεται ένα αφηρημένο ιδεολόγημα που αναγκαστικά εκφυλίζεται σε συνδυασμούς κομματικών οντοτήτων στη βάση του μοντέλου της πίτσας στο οποίο αναφέρθηκα σε προηγούμενο ποστ.

      Έγινα αντιληπτός;

      Αν έχεις αντίθετη άποψη, θεωρείς δηλαδή ότι μια χώρα με 7.26% συνδικαλιστικά οργανωμένους στο σύνολο του πληθυσμού κάνει κάτι άλλο από να αριστερίζει στα λόγια, παράθεσε τα επιχειρήματά σου για το πώς ανατρέπεις ή έστω φτιάχνεις αναχώματα απέναντι στον καπιταλισμό με το εργατικό κίνημα αν βρίσκεται σε κατάσταση μαζικής εγκατάλειψης και απαξίας από την συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού.

      Διαγραφή
    2. Δυστυχώς το εργατικό κίνημα βρίσκεται 'σε κατάσταση μαζικής εγκατάλειψης και απαξίας από την συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού' στον χώρες του δυτικού καπιταλισμού, εδώ και 2-3 δεκαετίες(με διαφορετικές ταχύτητες φυσικά ανά κοινωνικό σχηματισμό). Χωρίς να θέλω να κάνω μια αναγωγή σε μια και μόνο αιτία, σημαντικότερο για μένα ρόλο σε αυτή τη διαδικασία 'αντι-χειραφέτησης' έπαιξε η αλλαγή στην ίδια τη διαδικασία της παραγωγής. Χοντρικά, το προνομιακό πεδίο ανάπτυξης του εργατικού κινήματος το εργοστάσιο, ως μαζικός χώρος συνεύρεσης της εργατικής τάξης, δεν αποτελεί την κυρίαρχη μορφή εμφάνισης του ΚΠΤ(μιλάω πάντα για το δυτικό καπιταλισμό).
      Δυστυχώς σε αυτή τη φάση της προχωρημένης αποσύνθεσης(τόσο του εργατικού κινήματος όσο και των θεωρητικών εργαλείων για αν περιγράψουμε το σημερινό καπιταλισμό) μας βρήκε η κρίση, αλλά είμαστε αναγκασμένοι να ψηλαφίσουμε τις πτυχές μιας ριζοσπαστικής αντικαπιταλιστικής πολιτικής γραμμής ακόμα και απουσία του εργατικού κινήματος βάσης. Παράλληλα φυσικά με μια διαδικασία οργάνωσης της βάσης με σκοπό μια νέα εργατική χειραφέτηση. Δεν βλέπω όμως γιατί αυτή η στρατηγική πρέπει να θέτει ως προαπαιτούμενο την χειραφέτηση προκειμένου να φτιαχτεί ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο; Μήπως στις χώρες που αναπτύχθηκαν αντι-ιμπεριαλιστικά/ αντι- αποικιακά κινήματα η εργατική τάξη ήταν οργανωμένη μαζικά στα συνδικάτα; Η ακόμα πιο πρόσφατα, τα πολιτικο-κοινωνικά κινήματα της βόρειας αφρικής/ μέσης ανατολής στηρίχθηκαν κατά κύριο λόγο στην ύπαρξη συνδικαλισμένων(φυσικά υπήρχαν και αυτά);
      Εκτός αν θεωρείς ότι δεν συντρέχουν ειδικές συνθήκες στην Ελλάδα, ότι μπορούμε να συνεχίσουμε να χτίζουμε το ταξικό πόλο του εργατικού κινήματος(και μόνο) ή να φτιάχνουμε τα σωματεία βάσης(και μόνο) ανεβαζω ντας τα εκλογικά ποσοστά μας, χωρίς να μπορούμε όμως να προτείνουμε συγκεκριμένα(και όχι μεταφυσικά/ιδεολογικά) τι θα κάνουμε αν είχαμε την εξουσία. Και σαφώς μετά από 15 γενικές απεργίες, τη συγκέντρωση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων και τη συμμετοχή τους σε πορείες, τις πολυάριθμες κινήσεις βάσης που έχουν γίνει(είτε σε γειτονιές, είτε σε σωματεία, είτε σε κινήματα ανυπακοής) δεν πιστεύω ότι βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν επειδή δεν καταφέραμε να ανεβάσουμε το 7,26% στο 30%.
      Μ.

      Διαγραφή
    3. Μήπως στις χώρες που αναπτύχθηκαν αντι-ιμπεριαλιστικά/ αντι- αποικιακά κινήματα η εργατική τάξη ήταν οργανωμένη μαζικά στα συνδικάτα;

      Δεν μπορώ να κατανοήσω πώς συγκρίνεται μια κοινωνία καθολικά σχεδόν παραδομένη στην ύστερη καπιταλιστική κουλτούρα, αποπολιτικοποιημένη βαθύτατα, με κοινωνίες όπως η Αλγερία στην εποχή του FLN. Δεν μπορώ να κατανοήσω πώς κάποιοι δεν έχουν αντιληφθεί καν το ιστορικό τέλος των εθνοαπελευθερωτικών κινημάτων στον πρώην αποικιοκρατούμενο κόσμο μετά τη λήξη των πολέμων στο Βιετνάμ, και πώς κρίνεται ανεπαρκές το εργατικό κίνημα αλλά προκρίνεται ένα μοντέλο που ούτε επαφή με την ελληνική κοινωνική πραγματικότητα έχει, ούτε με την παγκόσμια ιστορία.

      Όσο για το αν βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν, το ότι σύμπασα σχεδόν η εξω-ΚΚΕ αριστερά δεν έχει βρει τίποτε καλύτερο να κάνει σ' αυτή τη φάση απ' το να πετάει μπηχτές για την Τυποεκδοτική σε κάποιους μπορεί να εμπνέει αισιοδοξία για την τύχη του όποιου κινήματος να απλωθεί, σε μένα πάντως δεν εμπνέει ούτε αισιοδοξία, ούτε εμπιστοσύνη πια.

      Διαγραφή
    4. Αλγερία στην εποχή του FLN: Αγροτική/νομαδική/μικροαστική κοινωνία, χωρίς αστική τάξη ντόπια, χωρίς αστικό τύπο και ιδεολογία να μονοπωλεί τα πάντα, χωρίς "ευρωαριστερά" και δεσμούς με το παγκόσμιο σύστημα άλλους από αυτούς που επέβαλλε η γαλλική αποικιοκρατία.

      Είναι δύσκολο για μένα να μπω στο μυαλό του Μίκη...

      Διαγραφή
    5. Έκκληση - πρωτοβουλία για τη συγκρότηση ενός μεγάλου αντιμνημονιακού μετώπου υπογράφουν, με...


      το ειδικό βάρος που φέρει το όνομα του καθενός τους, ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης, το ιστορικό στέλεχος της Ανανεωτικής Αριστεράς Μανώλης Γλέζος και ο συνταγματολόγος Γιώργος Κασιμάτης.


      Η νέα κίνηση με τίτλο Ε. ΛΑ. Δ. Α. (Ενιαία Λαϊκή Δημοκρατική Αντίσταση) που επιδιώκει «μια καθολική αντίσταση απέναντι στο σημερινό Σύστημα Εξουσίας» κάνει την πρώτη δημόσια εκδήλωση στις 6.30 το απόγευμα της Τετάρτης (1η Φεβρουαρίου 2012), στο Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη (Πειραιώς 206).


      Πρόκειται για μια πρωτοβουλία που στοχεύει στην οργάνωση παλλαϊκού κινήματος αλληλεγγύης και ανατροπής και απευθύνει κάλεσμα σε όσους θέλουν να υπάρξει συσπείρωση «ενάντια στην καταστροφή της Ελληνικής Οικονομίας και Κοινωνίας από την κυβέρνηση της τρόικα και όσους την υποστηρίζουν».


      Όπως επισημαίνουν οι διοργανωτές της εκδήλωσης, αναμένεται να δώσουν το «παρών» προσωπικότητες της Τέχνης, των Γραμμάτων, της επιστήμης και της πολιτικής - ως φυσικά πρόσωπα και όχι ως εκπρόσωποι κομμάτων ή πολιτικών σχημάτων.


      Τονίζουν ότι δεν πρόκειται για κοµµατικό µηχανισµό αλλά µέσο αντίστασης στη «ξένη εξάρτηση» και στο «σάπιο πολιτικό σύστηµα εξουσίας», ενώ, όπως έχει δηλώσει ο Μίκης Θεοδωράκης, το εγχείρημα δεν έχει εκλογική διάσταση, τουλάχιστον προσώρας.

      Διαγραφή
  6. Όχι, βέβαια, δεν είναι. Αντίθετα, υπάρχουν κεντρικά συμφωνημένες κατευθύνσεις στο ευρωπαϊκό συνδικαλιστικό επίπεδο. Τόσο σε ό,τι αφορά την ΠΣΟ όσο και σε ό,τι αφορά την ITUC.

    Οπωσδήποτε όμως, είναι ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα όταν δεν έχεις ούτε καν την οργανωμένη βάση, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. "Where's the money, Lebowski?"

    Former MF Global chief executive Jon Corzine apologized "to all those affected" by the brokerage's collapse Thursday as he told a congressional committee he doesn't know what happened to $1.2 billion in missing customer funds.
    By Charles Dharapak, AP

    Testifying under subpoena at a House Agriculture Committee hearing, Corzine, a former Democratic U.S. senator and ex-Goldman Sachs chief, portrayed himself as stunned about the massive shortfall that emerged as regulators and federal investigators began probing MF Global's Oct. 31 bankruptcy.

    "I simply do not know where the money is, or why the accounts have not been reconciled to date," said Corzine, 64, in his first public comments since his resignation was announced four days after the bankruptcy filing.
    http://www.usatoday.com/money/industries/brokerage/story/2011-12-08/mf-global-corzine/51732752/1

    ΑπάντησηΔιαγραφή