Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2012

Εμίρηδες και κακομοίρηδες;

1.
Σε 100 δισ. δολ. υπολογίζεται η αξία του κοιτάσματος φυσικού αερίου, που εντοπίστηκε στο οικόπεδο «Αφροδίτη» της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η αποτίμηση αφορά έναν όγκος κοιτάσματος που εκτιμάται μεταξύ 5 και 8 τρισεκατομμυρίων κυβικών ποδιών.

Σύμφωνα με το sigmalive, o ακριβής όγκος του κυπριακού κοιτάσματος θα αποκαλυφθεί από νέα γεώτρηση, που αναμένεται να διεξαχθεί μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2012, με ανοιχτό το ενδεχόμενο οι πρώτες εκτιμήσεις για το μέγεθος του κοιτάσματος να αναθεωρηθούν προς τα πάνω ( από 8 τρισ.κ.π ως 9 ή 10).

Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας δήλωσε πως η ανεύρεση φυσικού αερίου δημιουργεί μεγάλες προοπτικές, τις οποίες με σοβαρότητα, σύνεση και συλλογικότητα θα αξιοποιήσει η κυβέρνηση για την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος. ενώ η Υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, Πραξούλα Αντωνιάδου υποστήριξε πως η εν λόγω ποσότητα καλύπτει τις ενεργειακές ανάγκες της Κύπρου για τους επόμενους δύο αιώνες.

Σύμφωνα με πληροφορίες του sigmalive, η Noble Energy ανακοίνωσε στο Χιούστον ότι το συγκεκριμένο πεδίο υδρογονανθράκων εκτιμάται ότι εκτείνεται σε περιοχή που καλύπτει 103,6 τετραγωνικά χιλιόμετρα, σημειώνοντας ότι με βάση την ακολουθούμενη διαδικασία θα χρειαστεί να πραγματοποιηθεί ακόμα μια γεώτρηση τελικής αξιολόγησης πριν την αξιοποίηση του κοιτάσματος.

Τα ποιοτικά δείγματα δείχνουν αρίστης ποιότητας μεθάνιο, καθαρό από άλλα αέρια, στοιχείο που σημαίνει ότι χρειάζεται λιγότερη επεξεργασία.

Η συστηματική εκμετάλλευση του κοιτάσματος αναμένεται να κορυφωθεί το 2018.

Πηγή: econews

2.
Μεγάλες προσδοκίες για κοιτάσματα φυσικού αερίου στην Ελλάδα
Tης Χρυσας Λιαγγου

Eνα νέο γεωπολιτικό περιβάλλον διαμορφώνουν στην ευρύτερη περιοχή της Nοτιοανατολικής Mεσογείου, οι πρόσφατες ανακαλύψεις των υποθαλάσσιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου «Tαμάρ» και «Λεβιάθαν» ανοιχτά του Iσραήλ. H επίσημη ανακοίνωση της αμερικανικής εταιρείας Noble Energy για την επιβεβαίωση των κοιτασμάτων «Λεβιάθιαν», που αποτιμώνται σε 450 δισ. κ.μ. αερίου έχει μετατοπίσει το γεωπολιτικό ενδιαφέρον στην περίφημη Λεκάνη του Hροδότου που εκτείνεται μεταξύ Kύπρου - Iσραήλ - Aιγύπτου και Kρήτης. Tο γεγονός ότι το κοίτασμα «Λεβιάθαν» είναι γειτονικό του πεδίου που επίσης εκμεταλλεύεται η Noble Energy στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (AOZ) της Kύπρου έχει δημιουργήσει υψηλές προσδοκίες για ύπαρξη μεγάλων κοιτασμάτων τόσο στην Kύπρο όσο και στην Eλλάδα και συγκεκριμένα στα Nότια της Kρήτης και στο Kαστελόριζο, περιοχές που εμφανίζουν γεωλογικά χαρακτηριστικά όμοια με αυτά του «Λεβιάθαν».

Oι εξελίξεις έχουν κινήσει το ενδιαφέρον της Eυρώπης καθώς για την ευρωπαϊκή αγορά διαφαίνεται μια ακόμη πηγή προμήθειας αερίου που θα περιορίσει μελλοντικά την εξάρτησή της από τo ρωσικό αέριο, αλλά και της Pωσίας, της οποίας η πρωτοκαθεδρία στην προμήθεια αερίου δείχνει να αποδυναμώνεται. Oι επισκέψεις των Σαρκοζί και Mέρκελ στην Kύπρο, όπως και η αναμενόμενη επίσκεψη του Πούτιν στο Iσραήλ συνδέονται από πολλούς αναλυτές με τις ανακαλύψεις στη Λεκάνη του Hροδότου. Aμεσα συνδεδεμένη φαίνεται να είναι και η επίσκεψη του υπουργού Eξωτερικών του Iσραήλ Aβιγκντορ Λίμπερμαν στην Aθήνα. O ίδιος, όταν ρωτήθηκε σχετικά, δεν αρνήθηκε την πρόθεση της Aθήνας και του Tελ Aβίβ για κοινά βήματα στον τομέα επενδύσεων που σχετίζονται με το φυσικό αέριο. Ο κ. Λίμπερμαν τόνισε πως θα πρέπει να ξεκινήσει το γρηγορότερο δυνατό και χαρακτήρισε τη συνεργασία ως «την πρόκληση των ερχόμενων ετών».

Η Κύπρος προχωρά
Ενώ η Λευκωσία, μετά την ενθάρρυνση από τα αποτελέσματα των ερευνών στο κοίτασμα «Λεβιάθαν», επιταχύνει τις διαδικασίες για δεύτερο γύρο παραχωρήσεων περιοχών για έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, η Eλλάδα δεν έχει καν σχεδιάσει τα απαραίτητα βήματα σε αυτήν την κατεύθυνση. Tο νομοσχέδιο για τη σύσταση του φορέα διαχείρισης υδρογονανθράκων βρίσκεται σε δημόσια διαβούλευση, όμως βασική εκκρεμότητα της χώρας παραμένει η μη οριοθέτηση Aποκλειστικής Oικονομικής Zώνης με τις γειτνιάζουσες χώρες της περιοχής. Η μοναδική διαπραγμάτευση που έφθασε σε συμφωνία ήταν αυτή με την Αλβανία, η οποία, όμως, βρίσκεται στον αέρα, λόγω απόφασης του εκεί Ανωτάτου Δικαστηρίου. Οι διαπραγματεύσεις με Αίγυπτο και Λιβύη κινούνται με πολύ αργούς ρυθμούς και, ιδιαίτερα στην περίπτωση της Αιγύπτου, αυτό οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στις πιέσεις που ασκεί η Τουρκία. Ο καθορισμός ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου είναι ένα θέμα που επίσης τίθεται πιεστικά τον τελευταίο καιρό, χωρίς όμως η Aθήνα να έχει προχωρήσει σε κάποια κίνηση.

Aπό τις δηλώσεις, πάντως, του υφυπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κ. I. Mανιάτη στη Bουλή, προκύπτει ότι η Aθήνα θα μπει στη συζήτηση περί οριοθέτησης AOZ με Kύπρο και Aίγυπτο. O κ. Mανιάτης ανέφερε την περιοχή στο Λιβυκό Πέλαγος και την ευρύτερη περιοχή του Nοτίου Aιγαίου, τη λεγόμενη Λεκάνη του Hροδότου, ως μια από τις περιοχές ενδιαφέροντος για έρευνες ανακάλυψης υδρογονανθράκων.

Η δυτική Ελλάδα
H πρώτη, ωστόσο, περιοχή, που θα βγει προς παραχώρηση με τη σύσταση του φορέα διαχείρισης, θα είναι, σύμφωνα με τις δηλώσεις του κ. Mανιάτη, η δυτική Eλλάδα (Iόνιο Πέλαγος, Hπειρος, βορειοδυτική Πελοπόννησος, Πατραϊκός Kόλπος). O ίδιος απέκλεισε κατηγορηματικά τα σενάρια περί συνεκμετάλλευσης στο Aιγαίο και υποστήριξε πως η Eλλάδα θα ασκήσει τα δικαιώματά της στο ζήτημα της κήρυξης AOZ. Σε ό,τι αφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας με την Tουρκία, επανέλαβε ότι η χώρα μας επιδιώκει την ειρηνική επίλυση της διαφοράς με βάση τις προβλέψεις του Δικαίου της Θάλασσας και σημείωσε ότι για τον σκοπό αυτό έχουν εντατικοποιηθεί οι διερευνητικές επαφές.

3.
ΤΟ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ «ΡΟΥΦΑΕΙ» ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ – EΞΑΦΑΝΙΣΑΝ ΤΑ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ ΠΡΙΝ ΤΑ… ΒΡΟΥΝ

Στην τελική ευθεία έχουν εισέλθει οι διεργασίες για το PSI Plus, με τους εμπλεκόμενους να εξακοντίζουν τα τελευταία βέλη τους προκειμένου να μεγιστοποιήσουν το όφελος από την σχετική συμφωνία. Την ίδια στιγμή η Black Rock Solutions παραδίδει, από ώρα σε ώρα, στην Τράπεζα της Ελλάδος την έκθεση συμπερασμάτων για τις ελληνικές τράπεζες, με τις πρώτες διαρροές να κάνουν ήδη τον γύρο της αγοράς. Οι εξελίξεις τρέχουν σε όλα τα μέτωπα δείχνοντας πως η μία μετά την άλλη οι εκκρεμότητες διευθετούνται, προοιωνίζοντας το τελικό πλαίσιο που θα διέπει τη χώρα για τις επόμενες 10ετίες.

Το Μoneypost έχει αναφερθεί αρκετές φορές στη μεγαλύτερη εκχώρηση της ελληνικής πλευράς, που πολύ φοβούμεθα πως θα βρει μπροστά της τους επόμενους μήνες και αφορά στην υπαγωγή του ελληνικού χρέους από το εθνικό νομικό πλαίσιο στο καλούμενο βρετανικό δίκαιο. Μάλιστα προ ημερών, είχαμε αναφερθεί στον κίνδυνο να συμπεριληφθούν στο πακέτο εμπράγματων δεσμεύσεων συμβόλαια εκμετάλλευσης ορυκτού πλούτου αλλά και εξόρυξης πετρελαίου-φυσικού αερίου.

Το θέμα «ανέβηκε» περισσότερο την αμέσως επόμενη (μετά και το πρωτοσέλιδο του Ελεύθερου Τύπου) για να ακολουθήσουν η έγκριση για την δημιουργία για «Ελεύθερες Οικονομικές Ζώνες/ΕΟΖ» αλλά και σειρά μέτρων για την διευκόλυνση ξένων επενδύσεων στην χώρα μας.

Θα επιμείνουμε όμως λίγο περισσότερο στα όσα διαδραματίζονται κυρίως στο παρασκήνιο του υπουργείου Ενέργειας αλλά και σε επιχειρηματικούς κύκλους που δραστηριοποιούνται στον πετρελαϊκό χώρο. Και αυτό γιατί η υπαγωγή του ελληνικού χρέους στο βρετανικό δίκαιο εγκυμονεί κινδύνους, κρύβει παγίδες.

Πρακτικά, βάσει αυτού διασφαλίζονται σε μέγιστο βαθμό τα συμφέροντα του δανειστή ενώ επί της ουσίας εξισώνει την κρατική οντότητα (εν προκειμένω την Ελλάδα) με τις πολυεθνικές εταιρείες επιτρέποντας και στους δύο να υποθηκεύσουν τον πλούτο (οποιονδήποτε πλούτου που διαθέτουν ως εγγύηση των ομολόγων, που εκδίδουν. Απλά πράγματα για τα οποία δεν χωρά η παραμικρή παρερμηνεία. Γνωρίζοντας όλες αυτές τις παγίδες, επιφυλασσόμασταν για την παρελκυστική τακτική, που ακολουθεί η κυβέρνηση τα τελευταία χρόνια στο μείζον ζήτημα της έρευνας- και ενδεχόμενης αξιοποίησης- κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου.

Θα θυμίσουμε, ενδεικτικά και μόνο τον Γ. Παπανδρέου, ο οποίος τον πρώτο καιρό της πρωθυπουργίας του, είχε αποκλείσει το ενδεχόμενο να είναι σημαντικά και αξιοποιήσιμα τα όποια κοιτάσματα. Θέση που ανασκεύασε, με χαρακτηριστική ευκολία, στη συνέχεια (συνεπικουρούμενος από την τότε υπουργό ΠΕΚΑ, Τίνα Μπιρμπίλη) αναφερόμενος μάλιστα σε εντυπωσιακά ευρήματα και μεγέθη ως να ήταν γνώστης μυστικών ή άλλων σχετικών μελετών. Θα πείτε η πρώτη ή η τελευταία κυβίστηση του τότε πρωθυπουργού και της κυβέρνησης του ήταν, αλλά νομίζουμε πως έχει τη σημασία της.

Και ερχόμαστε στις αμφίσημες δηλώσεις του υφυπουργού Ενέργειας Γ. Μανιάτη (σχετικό θέμα είχε ανεβάσει πρόσφατα το Μoneypost) ο οποίος εκτίμησε πως μέσα στο 2012 θα αναδειχθούν τ ε ρ ά σ τ ι ε ς εκμεταλλεύσιμες ποσότητες υδρογονανθράκων στον ελληνικό χώρο. Δήλωσε δε, πως τα αποθέματα στο Ιόνιο της Κρήτης θα ενταχθούν σε διαγωνιστική διαδικασία αρχές Απριλίου δηλαδή μετά την κρίσιμη περίοδο- έως τα τέλη Μαρτίου- που θα έχει «δεθεί» και συνταγματικά η ελληνική πλευρά. Συμπλήρωνε ο Γ. Μανιάτης, πως αμέσως μετά, και πάντως έως το τέλος του 2012, θα μπορούσε να προκηρυχθεί ένας μ ε γ ά λ ο ς γύρος παραχωρήσεων 10-15 οικοπέδων στο Ιόνιο και νότια της Κρήτης.

Εύλογα διερωτάται κάποιος γιατί τόσα χρόνια η Αθήνα δεν τολμούσε, παρόλο που επιστήμονες και ειδικοί - αλλά τώρα τελευταία και κράτη (Ρωσία, Ισραήλ)- θεωρούσαν δεδομένο πως τα κοιτάσματα του Πρίνου δεν μπορούσαν να είναι «τυφλά» και «ορφανά». Και καλά για το Αιγαίο, αλλά και για τις “πετρελαιοπιθανές” περιοχές σε Ήπειρο, Ιόνιο, δυτική Πελοπόννησο -για να μην αναφερθούμε στην Κρήτη όταν τα σκίαζε ο φόβος των τουρκικών διεκδικήσεων μέχρι τη… Γαύδο. Εξίσου εύλογο το ερώτημα γιατί όχι παλιότερα, όταν η Ελλάδα διατηρούσε α κ ό μ η τα κυριαρχικά δικαιώματα της και θα μπορούσε να αξιοποιήσει τα εν λόγω κοιτάσματα και να αποπληρώσει το χρέος αποφεύγοντας την τωρινή κατάντια μας.

Εάν σε όλα αυτά συνεκτιμήσουμε τις τελευταίες ενέργειες του Καΐρου (που επί της ουσίας παρακάμπτουν τον ζωτικό χώρο του Καστελόριζου), τις προτάσεις Ρώσων και Ισραηλινών, το σταθερά ψυχρό κλίμα στις σχέσεις Μόσχας-Αθήνας αλλά και τις προειδοποιήσεις του Θεόδωρου Καρυώτη, το όλο θέμα περιπλέκεται περισσότερο. Σημειωτέον, πως ο καθηγητής του Πανεπιστημίου (σε κοινή επιστολή του με τον Βασ. Μαρκεζίνη) υπογραμμίζει, πως η Αίγυπτος έχει κοινά θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία, μ ό ν ο ν εάν παρακαμφθεί η περιοχή της Μεγίστης (Καστελόριζο). Δεν αναγνωρίζεται δηλαδή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη για αυτή την ελληνική εσχατιά.

Καθιστά δε αναγκαία, περισσότερο από ποτέ, μια απάντηση της ελληνικής κυβέρνησης. ΄Η μήπως η Αθήνα θα συνεχίσει να καθεύδει και στο συγκεκριμένο ζήτημα, με την κυβέρνηση να ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με το PSI Plus, το ΠΑΣΟΚ με τα εσωκομματικά του και διάφορους κυβερνητικούς εταίρους να καλλιεργούν το έδαφος για… μακροημέρευση του σχήματος Λουκά Παπαδήμου για κανά χρόνο (και βάλε);

2 σχόλια:

  1. Με πάσα επιφύλαξη για το τρίτο δημοσίευμα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. για το παιχνίδι με τα νούμερα πάντως, έχει γράψει κι ένα ενδιαφέρον άρθρο στην Αυγή ο Βαγγέλης Πισσίας: http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=657988

    ΑπάντησηΔιαγραφή