Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2012

Τ. Φωτόπουλος-Η κρίση, η Αριστερά, η ΕΛΕ και η Διαδικτυακή Λασπολογία

Μετά τις γνωστές εξελίξεις στην Ελευθεροτυπία, η τακτική αρθρογραφία του Τάκη Φωτόπουλου εκεί δεν μπορεί να κυκλοφορήσει έντυπα ή διαδικτυακά από την εφημερίδα. Το πιο κάτω κείμενο γράφτηκε, παρ' όλα αυτά, για τη στήλη του Φωτόπουλου στην "Ε", και το αναδημοσιεύω στα πλαίσια συνδρομής στην ελεύθερη κριτική ιδεών και πρακτικών στον αριστερό χώρο.


Η κρίση, η Αριστερά, η ΕΛΕ και η Διαδικτυακή Λασπολογία
Τη στιγμή ακριβώς που ολοκληρώνεται η οικονομική και κοινωνική καταστροφή του λαού αυτής της χώρας στα χέρια της Τρόικας που εκπροσωπεί την υπερεθνική ελίτ (δηλαδή την οικονομική, πολιτική και τεχνοκρατική/μιντιακή ελίτ που άτυπα διαχειρίζεται την νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση), και τη στιγμή που η φτώχεια και η ανεργία καθολικεύονται, τα συσσίτια γενικεύονται, οι αυτοκτονίες πολλαπλασιάζονται ενώ οι άστεγοι πεθαίνουν στους δρόμους, τι κάνει η Αριστερά μας στην οποία συγκεντρώνονται όλων τα μάτια, αφού όλα τα υπόλοιπα κόμματα, άμεσα η έμμεσα, αποτελούν τμήμα της κοινοβουλευτικής Χούντας; Και εννοώ, βέβαια, το τμήμα της Αριστεράς που ασχολείται με την σημερινή καταστροφή και το κρίσιμο θέμα της παραμονής μας στην ΕΕ (και όχι απλά στο Ευρώ, όπως παραπλανητικά κάποιοι υποστηρίζουν) σημαντικό τμήμα της οποίας (από τους Οικολόγους-Πράσινους μέχρι διάφορες «ελευθεριακές» οργανώσεις και γκρουπούσκουλα), είτε στηρίζουν άμεσα την ΕΕ --η οποία αποτελεί τον άμεσο εκφραστή της υπερεθνικής ελίτ στη χώρα μας μέσω της Τρόικας,-- είτε δεν ...ασχολούνται καν με το θέμα. Και αυτό, γιατί έχουν πιο σοβαρά θέματα να ασχοληθούν (όπως την αλλαγή των φαντασιακών για να καταργηθούν οι ιεραρχίες!) είτε, εναλλακτικά, ασχολούνται με τη δημιουργία νησίδων αυτο-οργάνωσης κ.λπ., σαν να είμαστε στη δεκαετία του 1960 και 1970, τη στιγμή που όλα καταρρέουν γύρω μας και η απόπειρα ανατροπής, για να έχει νόημα, είτε είναι συνολική, είτε είναι αποσπασματική και επομένως όχι μόνο ασήμαντη αλλά και αποπροσανατολιστική, λειτουργώντας εκτονωτικά.

Έτσι, η μεν αντισυστημική Αριστερά που αμφισβητεί το σύστημα της καπιταλιστικής οικονομίας της αγοράς και την αντιπροσωπευτική «δημοκρατία», θέτει μεν το θέμα εξόδου της χώρας από την ΕΕ και των συνακόλουθων ριζοσπαστικών θεσμικών αλλαγών για τη δημιουργία μίας αυτοδύναμης οικονομίας, αλλά περιμένει την κατάληψη της λαϊκής εξουσίας για την εφαρμογή των αλλαγών αυτών, τη στιγμή που είναι φανερό ότι δεν υπάρχουν οι απαιτούμενες επαναστατικές συνθήκες. Αντί δηλαδή να προχωρήσει στην οικοδόμηση ενός Μετώπου Κοινωνικής και Εθνικής απελευθέρωσης, στο πλαίσιο μιας μεταβατικής διαδικασίας για την συστημική αλλαγή, όπως αυτό που προτείναμε [1], το οποίο θα μπορούσε να οδηγήσει, μέσα από ένα μαζικό κίνημα πολιτικών απεργιών, σε μια μαζική απεργία διαρκείας για την ανατροπή της Χούντας των επαγγελματιών πολιτικών και Τραπεζιτών, αναλώνεται σε σπασμωδικές απεργίες και πορείες-λιτανείες (που τις αγνοούν άνετα οι ελίτ) περιμένοντας να ωριμάσουν οι επαναστατικές συνθήκες, ενώ στο μεταξύ η χώρα ξεπουλιέται και ο λαός της (εκτός από την ελίτ και τα προνομιούχα κοινωνικά στρώματα) οδηγείται στην Κινεζοποίηση και την Βουλγαροποίηση.

Από την άλλη μεριά, η ρεφορμιστική «Αριστερά», δηλαδή αυτή που δεν αμφισβητεί, όχι το σύστημα με την παραπάνω έννοια αλλά ούτε καν την ΕΕ, απαιτώντας π.χ. την μονομερή έξοδο από αυτή μαζί με τη συνολική άρνηση πληρωμής του χρέους, την ακύρωση όλων των δανειακών συνθηκών και την απαλλοτρίωση του ληστευθέντος κοινωνικού πλούτου σαν αναγκαία προϋπόθεση για την έξοδο από την κρίση, υιοθετεί τη μια από τις παρακάτω στρατηγικές ή μίγμα τους. Έτσι, ένα τμήμα της περιμένει την αυτοδιάλυση της ΟΝΕ ή/και μια πανευρωπαϊκή αλλαγή, η οποία δήθεν θα οδηγούσε στην εγκατάλειψη του επάρατου νεοφιλελευθερισμού και της σημερινής δομής της Ευρωζώνης που οδήγησε στη κρίση της, τμήμα της οποίας υποτίθεται είναι και η Ελληνική. Ένα άλλο τμήμα της ζητά τον Λογιστικό Έλεγχο του Χρέους που θα οδηγούσε σε σημαντικό κούρεμά του, παράλληλα με έξοδο από την ΟΝΕ (αλλά όχι και την ΕΕ, την έξοδο από την οποία απλά θα «δρομολογούσε» η έξοδος από το Ευρώ) και συνακόλουθους (προσωρινούς) περιορισμούς στη κίνηση κεφαλαίων, εθνικοποιήσεις Τραπεζών κ.λπ., Αυτή είναι η λύση που ζητά η ΕΛΕ εδώ και σχεδόν δύο χρόνια, η οποία προβλήθηκε μαζικά και μεθοδικά από αυτούς που έλεγχαν το κίνημα των «Αγανακτισμένων» στην πλατεία Συντάγματος[2], καθώς και από το Debtocracy, δηλαδή το ντοκιμαντέρ που έγινε μπεστ-σέλερ, χάρη στη προβολή του από καθεστωτικά ΜΜΕ, αλλά ακόμη και από εφημερίδες της διεθνούς «φιλελεύθερης αριστεράς» όπως η Γκάρντιαν, και φυσικά και από το διεθνές (και πολυέξοδο) συνέδριο στην Αθήνα του οποίου συν-χορηγός ήταν και η ίδια η …ΕΕ [3]! Η «λύση» όμως αυτή εάν όταν προτάθηκε ήταν απλώς αποπροσανατολιστική, όπως εμπεριστατωμένα είχα δείξει, σήμερα συνιστά και απόπειρα εφησυχασμού, αν όχι και εξαπάτησης των λαϊκών στρωμάτων. Και αυτό, διότι κατά πάσα πιθανότητα εκεί ακριβώς μας οδηγούν οι ελίτ: δηλαδή στο σημαντικό «κούρεμα» και στον εξαναγκασμό (αν όχι σήμερα, στο μέσο-βραχυπρόθεσμο διάστημα) σε προσωρινή αποχώρηση από την ΟΝΕ, παρά την λυσσασμένη αντίδραση των ντόπιων ελίτ που βλέπουν την έξοδο από το Ευρώ σαν τη καταδίκη τους σε θάνατο. Και είναι απόπειρα εξαπάτησης για δυο λόγους:

• Πρώτον, διότι εάν η έξοδος από την ΟΝΕ δεν συνοδευόταν και από ταυτόχρονη έξοδο από την ΕΕ το κούρεμα θα γινόταν με τους όρους της ΕΕ (είτε αυτό γινόταν από τη σημερινή Χούντα, είτε από την ίδια την ΕΛΕ!) που συμπεριλαμβάνουν την ελαστικοποίηση της εργασίας, την «απελευθέρωση» των αγορών, τις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις και ξεπούλημα του κοινωνικού πλούτου (δηλαδή όλες τις θεσμικές αλλαγές που επέβαλλε η ΕΕ πριν τη δημιουργία του Ευρώ) οι οποίες οδήγησαν στη σημερινή δραματική επιδείνωση της κρίσης. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι η ΕΛΕ δεν προτείνει μόνιμους κοινωνικούς ελέγχους πάνω στις αγορές, που αποτελούν όμως αναγκαία προϋπόθεση για την αποδέσμευση από τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση!

• Δεύτερον, διότι εφόσον η ΕΛΕ βλέπει το Χρέος ως αιτία της κρίσης (όπως ακριβώς και η καθεστωτική οικονομική ανάλυση) και όχι απλά ως συνέπεια της κρίσης (όπως η αντισυστημική ανάλυση) τα μέτρα που προτείνει να συνοδεύσουν το κούρεμα του Χρέους δεν αφορούν την αλλαγή της παραγωγικής και καταναλωτικής δομής της χώρας, ώστε να μην καταλήξουμε σε λίγα χρόνια με νέο ανάλογο Χρέος, ακόμη και αν οι δανειστές «κούρευαν» κατά 100% το σημερινό Χρέος. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι η ΕΛΕ δεν κατηγορεί την ίδια την ΕΕ, σαν εκφραστή της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, αλλά απλά κατηγορεί την «κακή» δομή της, τις «κακές» πολιτικές της Γερμανίας σε βάρος των εταίρων της κ.λπ..

Με άλλα λόγια, η ΕΛΕ, αντικειμενικά, λειτούργησε και λειτουργεί, όπως είχα διαπιστώσει εδώ και σχεδόν δύο χρόνια, στην καλύτερη περίπτωση, σαν εκτονωτικό της λαϊκής οργής μέσο (δεν θα έκανε βέβαια κανένας εξέγερση για να γίνει λογιστικός έλεγχος του Χρέους!) και, στην χειρότερη, σαν μέσο ιδεολογικής νομιμοποίησης από τα «Αριστερά» των ήδη επιβαλλόμενων από την υπερεθνική και τη ντόπια ελίτ «διαρθρωτικών» αλλαγών!

Μολονότι όμως έχω αναφερθεί επανειλημμένα και εκτενώς σε αυτές τις θέσεις στο παρελθόν, και από τη στήλη αυτή αλλά και αλλού, ακόμη και με σχετικό βιβλίο[4], (ιδιαίτερα αφού παρόμοιες θέσεις, μείον την ανάγκη λογιστικού ελέγχου του χρέους, υποστηρίζει και το μεγαλύτερο τμήμα της «Πατριωτικής Αριστεράς», π.χ. ΕΠΑΜ-Καζάκης) [5], κανένα στέλεχος της ΕΛΕ δεν αντιπαρατέθηκε, από όσο γνωρίζω, δημόσια στην κριτική μου (πέρα από κάποιους ατεκμηρίωτους αφορισμούς για δογματισμό!)[6] Αντί, δηλαδή, να ανοίξει ένας εποικοδομητικός διάλογος για να δειχτεί ορθολογικά το βάσιμο ή μη των θέσεων αυτών, η ΕΛΕ αρχικά μεν προτίμησε τη βολική σιωπή απέναντι στη κριτική μας, (μια και δεν ήταν τόσο εύκολος στόχος --γι’ αυτούς και τους υποστηρικτές της-- όπως π.χ. αυτή του ΚΚΕ). Όμως, τελευταία υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι μέλη της κατέβηκαν σε πολύ πιο ανέντιμα πολιτικά μέσα, με την βοήθεια ανώνυμων διαδικτυακών λασπολόγων που αγωνίζονται να μετατρέψουν την επιθυμητή από όλους διαδικτυακή ελευθερία Λόγου σε ελευθερία λασπολογίας!

Συγκεκριμένα, όπως καταγγέλθηκε δημόσια και απόλυτα εμπεριστατωμένα [7], τον τελευταίο καιρό έχει εξαπολυθεί μια πρωτόγνωρη και μαζική εκστρατεία λασπώματος από διαδικτυακούς κουκουλοφόρους εναντίον του υπογράφοντος προσωπικά (φθάνοντας μέχρι το δυσώδες επίπεδο να δημοσιεύουν το αγγελτήριο του θανάτου μου [8], τη δημοσίευση της φωτογραφίας μου στο πάνθεον φασιστών διανοητών [9] κλ.π.) καθώς και του Δικτύου για την Περιεκτική Δημοκρατία. Έτσι, με εκατοντάδες, εντελώς συκοφαντικά και υβριστικά, σχόλια επιτίθενται όχι κατά του συστήματος και των φορέων του που μας έφεραν στη σημερινή καταστροφική κρίση (όπως υποτίθεται είναι ο στόχος τους) αλλά κατά των υποτιθέμενα συναγωνιστών τους στον αγώνα για την έξοδο από την κρίση! Δήθεν αφορμή γι’ αυτό το μαζικό λάσπωμα ήταν άρθρο μέλους του Δικτύου (και όχι του υπογράφοντος, όπως συκοφαντικά γράφουν) που εμπεριστατωμένα έδειξε τις καταβολές και τον ρόλο του διεθνούς συστήματος Ιντιμίντια [10], καθώς και το περασμένο άρθρο μου στη στήλη αυτή που αναφερόταν και στην ιντερνετική ζούγκλα [11]. Και στα δύο αυτά άρθρα, όπως μπορεί να διαπιστώσει κάθε καλόπιστος αναγνώστης, δεν έγινε καμιά πρόταση ούτε για την κατάργηση της ελευθερίας του διαδικτυακού Λόγου, ούτε για την κατάργηση του ελεύθερου Λογισμικού, ούτε καν για τη κατάργηση της ανωνυμίας. Απλώς ο υπογράφων πρότεινε ένα εκούσιο δεοντολογικό κώδικα που θα έπρεπε να καθιερώσουν και να εφαρμόζουν συλλογικά οι μπλογκερς (αντί να επαφίεται στη ...φιλοτιμία του κάθε μπλογκερ ατομικά, όπως σήμερα!) ώστε να μην καταντούν όργανα λασπολογίας και συκοφαντίας, όπως κάποια από αυτά ήδη είναι.

Ο κώδικας αυτός συνοψίζεται εύστοχα από τους “Κανόνες δημοσίευσης σχολίων” των εργαζομένων της Ελευθεροτυπίας: «Δεν δημοσιεύονται σχόλια χυδαία και υβριστικά, καθώς και ανώνυμες καταγγελίες και χαρακτηρισμοί κατά προσώπων που δεν τεκμηριώνονται.” Η αυστηρή εφαρμογή από τους ίδιους τους μπλόγκερς αυτού του απλού δεοντολογικού κανόνα θα έκανε απαγορευτική τη δημοσίευση λασπολογικών σχολίων σαν τα παραπάνω και τον εξοστρακισμό των λασπολόγων, χωρίς καμιά «εξωτερική» επέμβαση που σήμερα γίνεται αναγκαία για την αυτοπροστασία των πολιτών, με αποτέλεσμα τον παγκόσμιο πολλαπλασιασμό των δικαστικών διώξεων για συκοφαντική δυσφήμηση και εξύβριση μέσω του διαδίκτυου, ενώ οι συστημικές δυνάμεις φροντίζουν να περνούν σαν «ελευθερία του Λόγου» (όπως ακριβώς και οι ανώνυμοι λασπολόγοι) την ελευθερία για λασπολογία ώστε να μπορούν οι υπηρεσίες τους άνετα να διασύρουν μέσω του διαδίκτυου κάθε αντισυστημικό αντίπαλό τους. Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι η Αμερικανική νομοθεσία που ισχύει για όλα τα διαδικτυακά κατασκευάσματα (blogs, facebooks κ.λπ.), που έχουν κατ αρχήν έδρα τις ΗΠΑ, απαγορεύει, για χάρη της «ελευθερίας του Λόγου», την μήνυση για συκοφαντική δυσφήμηση εναντίον των κεντρικών παρόχων που τα φιλοξενούν!

Έτσι, η δημοσίευση απόλυτα συκοφαντικών και υβριστικών σχολίων επιτυγχάνει το μαζικό λασπωμα, με την στιγμιαία αναπαραγωγή τους από άλλα blogs κ.λπ., κάνοντας άμεση πραγματικότητα το όνειρο του Γκεμπελς ότι όσο περισσότερο επαναλαμβάνεται η λάσπη τόσο καλύτερα «κολλάει» . Όμως, οι συγκεκριμένοι λασπολόγοι στη περίπτωση μας θα μπορούσαν ακόμη και τώρα να απομονωθούν εάν δεν είχαν την άμεση ή έμμεση υποστήριξη Πανεπιστημιακών, κατά παράβαση βέβαια κάθε Πανεπιστημιακής ή πολιτικής δεοντολογίας, όπως εδείχθη στην προαναφερθείσα καταγγελία. Στην αρχή μάλιστα όταν έμαθα την ανάμιξη αυτή Πανεπιστημιακών ήταν τέτοια η έκπληξή μου που νόμισα ότι κάποιοι λασπολόγοι τους χρησιμοποίησαν εν αγνοία τους γι’ αυτό και τους έστειλα κατ’ επανάληψη επιστολές [12] να πάρουν θέση για το θέμα και να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους, αν δηλαδή συντάσσονται με τις χυδαιότητες των διαδικτυακών «φίλων» τους που θα σήμαινε βεβαια ότι συμμερίζονται και την σχετική ευθύνη. Στις επιστολές αυτές όμως δεν απάντησαν ποτέ. Και όχι μόνο αυτό, αλλά ούτε διαχώρισαν ποτέ επίσημα τη θέση τους από τους χυδαίους αυτούς κουκουλοφόρους, όπως είχαν κάθε ευκαιρία να κάνουν και να κλείσει το θέμα εκεί. Αντίθετα, όπως ισχυρίζεται, χωρίς να διαψευσθεί, ο μεγαλύτερος ίσως διαδικτυακός λασπολόγος μου, που με το ασύδοτο της ...κουκούλας του με εξυβρίζει και συκοφαντεί χυδαία σε πολλές εκατοντάδες σχόλια που έχουν πλημμυρίσει το διαδίκτυο (γεγονός που προϋποθέτει ότι κάποιοι από αυτούς τους επαγγελματίες λασπολόγους έχουν τεράστια άνεση χρόνου τη στιγμή που σήμερα οι μισοί περίπου νέοι είναι άνεργοι και αγωνίζονται για την επιβίωση τους!) --και o οποίος είναι και διαδικτυακός «φίλος» τους στο Facebook—οι ίδιοι Πανεπιστημιακοί έκαναν και χιούμορ με τις επιστολές αυτές![13] Έχω λοιπόν κάθε δικαίωμα να θεωρώ ότι τα Πανεπιστημιακά αυτά στελέχη της ΕΛΕ (και αν δεν διαχωρίσει τη θέση της και η ίδια η ΕΛΕ) έχουν άμεση σχέση με μια συστηματική προσπάθεια διασυρμού του υπογράφοντος με ανέντιμα μέσα. Πράγμα βέβαια που θα σήμαινε ότι αντί να προσπαθήσουν να αντιπαρατεθούν δημόσια στην κριτική μου προτίμησαν τα «κτυπήματα κάτω από τη μέση». Για οποιαδήποτε επομένως συνέχιση και ένταση της ανέντιμης λασπολογίας εναντίον μου, καθώς και του δίκτυου ΠΔ, η ΕΛΕ θα φέρει στη περίπτωση αυτή άμεση ευθύνη.

Συμπερασματικά, θεωρώ ότι σήμερα κρίνονται όλοι, κόμματα, οργανώσεις και πρόσωπα, με βάση τη στάση που παίρνουν για την κρίση, τα αίτιά της και τον τρόπο εξόδου από αυτή. Και είναι φυσικό να γίνονται και λάθη εκτίμησης. Όμως, άλλο τα λάθη εκτίμησης, ανάλυσης και πολιτικής που είναι θεμιτά και δικαιολογημένα, και εντελώς άλλο παρόμοια ανέντιμα μέσα τα οποία αν δεν καταδικαστούν άμεσα και αποφασιστικά από σύσσωμη την πολιτικά έντιμη Αριστερά (αντισυστημική αλλά και ρεφορμιστική), όπως --προς τιμή τους-- τμήματα της Αριστεράς έχουν ήδη κάνει [14], τότε η ιντερνετική ζούγκλα που επιβάλλει το σύστημα σαν δήθεν ελευθερία του διαδικτυακού Λόγου, (που πολύ θυμίζει την «ελευθερία» των αγορών την οποία επιβάλλει παράλληλα), θα επεκταθεί και στην Αριστερά γενικότερα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται...

[1]βλ.http://www.inclusivedemocracy.org/brochures/2011.11.13__neo_ethniko_koinoniko_metopo_extented.html
[2]βλ. http://www.inclusivedemocracy.org/brochures/2011.06.04__ekklisi_laiki_sinelefsi_sintagma.html
http://www.inclusivedemocracy.org/brochures/2011.06.09__exeftelismos_amesis_dimokratias.html
[3]Η χρηματοδότηση από την ΕΕ ήταν φανερή από την αναγγελία του συνεδρίου που έκανε η ίδια η ΕΛΕ http://tinyurl.com/3gnlmen όπου ανάμεσα στους σπόνσορες του πολυδάπανου διεθνούς συνεδρίου ήταν και η ΕΕ, την οποία η ΕΛΕ υποτίθεται αντιμαχόταν! Στη συνέχεια όμως τα στελέχη της άρχισαν να αρνούνται το γεγονός αυτό, αφού όμως έιχαν φροντίσει να κάνουν ανενεργό τον σχετικό σύνδεσμο στο ιντερνέτ. Μέχρι τη στιγμή πάντως που γράφεται το κέιμενο αυτό υπάρχει ακόμη ενεργός ο εξής σύνδεσμος: http://www.scribd.com/doc/54966896/Agenda-Draft-Online2104-1
[4]Η Ελλάδα ως Προτεκτοράτο της Υπερεθνικής Ελίτ, (Γόρδιος, Νοέμβρης 2011) , κεφ 12
[5] στο ίδιο, κεφ 13
[6]Λ. Βατικιώτης, “ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΩΝ: Σημαντικές παρεμβάσεις, άσφαιρη κριτική” , ΠΡΙΝ, 12/7/2010
[7]http://www.inclusivedemocracy.org/brochures/2011.12.25_kataggelia_vromikos_polemos_enantia_stin_pd.htm
[8] https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1367878
[9] http://laosydisa.blogspot.com/
[10]Δήμος Τάσσης, “Μια έρευνα για τον ρόλο των ιντιμίντια στην Ελλάδα και διεθνώς”,
www.inclusivedemocracy.org/brochures/2012.01.02__o_rolos_ton_indymedia.html
[11] βλ. Η υπερεθνική ελίτ, η άλωση των ΜΜΕ και η ιντερνετική ζούγκλα», http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2012/2012_01_07.html
[12] Επιστολές Τ.Φωτόπουλου προς Σ. Μαρκέτο και Λ. Βατικιώτη http://www.inclusivedemocracy.org/pd/crit/epistoles_Vatikiotis_Marketos.htm
[13] “Ξέρω και τα γράμματα σε Μαρκέτο – Βατικιώτη. Συζητήθηκαν ήδη εκτενώς, με πολύ χιούμορ από τους… παραλήπτες τους ίδιους, στο φατσοβιβλίο”! Anti-IMF Collab. Blog (Omadeon, 16/01/2012 at 21:12)
[14] http://www.inclusivedemocracy.org/pd/crit/stiriksi_blog_ston_taki_fotopoulo_kai_tin_pd.htm

23 σχόλια:

  1. Στό κείμενο του ο Τ. Φωτόπουλος, πιθανόν να αισθάνεται υποχρεωμένος να κάνει αρνητική κριτική και στην αντισυστημική αριστερά=Κ.Κ.Ε. και αφενώς πέφτει σε αντιφάσεις, αφετέρου γίνεται απαξιωτικός και χλευαστικός αγώνων.
    Λέει λοιπόν στην δεύτερη παράγραφο του κειμένου του πώς :
    "τη στιγμή που είναι φανερό ότι δεν υπάρχουν οι απαιτούμενες επαναστατικές συνθήκες"
    ενώ αμέσως παρακάτω καλεί το Κ.Κ.Ε. να αγωνισθεί για :
    "μια μαζική απεργία διαρκείας για την ανατροπή της Χούντας των επαγγελματιών πολιτικών και Τραπεζιτών"
    πράγμα που είναι προφανές πως απαιτεί επαναστατικές συνθήκες.
    Και συνεχίζει χαρακτηρίζοντας με εντελώς απαξιωτικό έως και υβριστικό τρόπο :
    "αναλώνεται σε σπασμωδικές απεργίες και πορείες-λιτανείες"
    αναφερόμενος στο Κ.Κ.Ε. βέβαια.
    Εννοεί προφανέστατα πως η απεργία των Χαλυβουργών αλλά και άλλων κλάδων και η έκκληση του κόμματος να γίνει όλη η Ελλάδα Χαλυβουργία, είναι σπασμωδική απεργία και οι συνεχείς διαδηλώσεις, πορείες, καταλήψεις είναι λιτανείες !

    Taliban

    Υ.Γ.
    δεν παίρνω θέση στο περί επαναστατικών ή μη συνθηκών, απλά αναδεικνύω την αντιφατικότητα του Φωτόπουλου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ με την κριτική. Το κείμενο αποσιωπά εντυπωσιακά τα δυνητικά πολιτικά διακυβεύματα της 80ήμερης και απεργίας και αντιπαρατάσσει άλλη μια εκδοχή υπερταξικής συνεργασίας τύπου "μετώπου" -- την οποία προσωπικά θεωρώ ήδη αδιέξοδη και εκφυλισμένη από την ίδια την πολλαπλότητα "μετώπων" που έχουν ως τώρα αναδυθεί (ΕΠΑΜ, ΕΛΛΑΔΑ, ΜΑΑ).

      Τέλος, η φράση "Μέτωπο Κοινωνικής και Εθνικής απελευθέρωσης" παραπέμπει σε πολύ προβληματικές κατά τη δική μου άποψη διαστάσεις "εθνοαπελευθερωτισμού" που συναντώνται και στα άλλα μέτωπα, ιδίως αυτά του ΕΠΑΜ και της ΕΛΛΑΔΑ (τι όνομα!).

      Έχω ξεκαθαρίσει εξ αρχής ότι η στήριξή μου στον Φωτόπουλο είναι θέμα αρχής: ζήτημα σεβασμού σε όσα σημαντικά έχει προσφέρει κατά καιρούς στην πολιτική ανάλυση της χώρας (το παράδειγμα των θέσεών του για το Μάαστριχτ είναι ενδεικτικό) και αναγνώρισης της πολιτικής ηθικής της στάσης του απέναντι στις επιθέσεις κατά του ΠΑΜΕ στις 20 Οκτώβρη και της κριτικής της ωραιοποίησης της επέμβασης στη Λιβύη από την καθ ημάς και ευρωπαϊκή "αριστερά."

      Αυτά δεν συνεπάγονται ταύτιση με τις ευρύτερες θέσεις της ΠΔ, που θα ήταν και παράδοξη με δεδομένο ότι μιλούμε από πολύ διαφορετικές ιδεολογικές βάσεις.

      Διαγραφή
  2. Προς "Ανώνυμος":

    Νομίζω ότι είναι τεράστιο λογικό άλμα το να βαπτίζουμε τον αγώνα για μαζική απεργία διαρκείας "επαναστατικό" αίτημα. Μιλάμε για ένα στοιχειώδες ΜΕΣΟ πάλης που θα έπρεπε να έχει κινητοποιηθεί ήδη από το μεγαλύτερο μέρος της αντισυστημικής Αριστεράς, αντί να μονοπωλεί τη δράση της σε επί μέρους μέτωπα, με όλες τις αντιφάσεις και τη μονοθεματικότητα και τις διαστρεβλώσεις που δημιουργεί ντε φάκτο στη λαϊκή συνείδηση, που αυτό σημαίνει.
    Με ποια ακριβώς υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια μπορεί "να γίνει παντού η Ελλάδα Χαλυβουργία" όταν η ανάλυση και η δράση π.χ. του ΚΚΕ συρρικνώνει το κίνημα σε καθαρά εργατική υπόθεση με "ηρωικά" χαρακτηριστικά, όταν δηλαδή αγνοεί το γεγονός της αντικειμενικής συρρίκνωσης ΚΑΘΕ μορφής κυριαρχίας, οικονομικής αλλά και εθνικής (ακόμα και με τα αστικά δεδομένα) τόσο σε αντικειμενικό (πλήρης συστημική εξάρτηση μέσα στο διεθνές σύστημα) όσο και σε υποκειμενικό επίπεδο (επέλαση της ιδεολογίας των ΜΜΕ και "εναλλακτικών" μέσων κτλ.). Αυτό το αίτημα δημιουργεί τρομερές αντιφάσεις και σε επίπεδο συνειδησιακό στον λαό (αφού περιμένει από ηρωικές εργατικές πρωτοπορίες να βγάλουν το φίδι από την τρύπα), αλλά και σε αντικειμενικό, όταν η μεταποιητική παραγωγή στην Ελλάδα για να γίνει Χαλυβουργία όλη η παραγωγική δομή, είναι μηδαμινή. Αυτή η αντίφαση οφείλεται βέβαια και θεωρητικά σε μια συρρικνωμένη έννοια της ταξικής δομής που έχει π.χ. το ΚΚΕ και δεν εμπλέκει τα ετεροκαθοριζόμενα στρώματα, που φυσικά δεν δέχονται πολλά από αυτά ότι ανήκουν στην εργατική τάξη, επειδή απλά το ΚΚΕ θεωρεί ότι "θα έπρεπε να ανήκουν σε αυτή", σε αντίθεση με την ευρύτερη ταξική ανάλυση της ΠΔ, οπότε εξηγείται πολύ καλά πολιτικά η κριτική αυτή και δεν νομίζω ότι έχει σχέση με "χλευασμό" κτλ. όπως το παρουσιάζει ο "Ανώνυμος".
    Σε ό,τι αφορά το εθνικό κομμάτι του απελευθερωτικού μετώπου, παίζει σαφώς ρόλο ο βαθμός πλήρους υποτέλειας/εξάρτησης και στο πολιτικό επίπεδο που σχεδόν καμία χώρα του Ευρωπαϊκού Νότου δεν έχει, που αναλύσεις σαν του ΚΚΕ αγνοούν πλήρως, θεωρώντας μάλιστα ότι η Ελλάδα έχει ...ιμπεριαλισμό και άλλα διάφορα. Είναι δηλαδή ένα μάζεμα αντιφάσεων που οδηγεί και σε προβληματικές εκτιμήσεις όπως αυτή του "Ανώνυμου" ή/και του ΚΚΕ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @Πάνος: Χρειάζεται λίγη περισσότερη προσοχή στην ορολογία, πιθανώς. Κατ' αρχάς η γενική απεργία (αν σ' αυτό αναφέρεσαι με τον όρο "μαζική απεργία διαρκείας") ΕΙΝΑΙ το κατεξοχήν επαναστατικό αίτημα για τους αναρχοσυνδικαλιστές όπως ο Σορέλ.

    Κατά δεύτερο, το να λέμε ότι είναι απλώς ένα "στοιχειώδες μέσο πάλης" "που ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ να έχει κινητοποιηθεί ήδη από το μεγαλύτερο μέρος της αντισυστημικής Αριστεράς" δεν λέει τίποτε επί της ουσίας, γιατί δεν απαντά με όρους ανάλυσης του συσχετισμού δυνάμεων, της κατάστασης της εγχώριας και διεθνούς αριστεράς, και της φύσης της συγκυρίας σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο στο θεμελιώδες ερώτημα ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ παρά ΔΥΟΜΙΣΗ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ το ξέσπασμα της κρίσης στην Ελλάδα, και γιατί ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΑΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΤΟ, εάν μιλάμε για ΜΑΖΙΚΗ απεργία. Προφανώς, η αναφορά σε 'εκφυλισμένη αριστερά' δεν μας πάει πολύ μακριά στην ανάλυση αυτών των στοιχείων. Είναι πολεμικός όρος και όχι αναλυτική βάση.

    Μπορούμε να ξεκινήσουμε από εδώ; Και μιλάμε και για τα υπόλοιπα αργότερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Φίλε Αντώνη, νομίζω ότι και εγώ παρασύρθηκα από τον "Ανώνυμο" και αγνόησα μια ολόκληρη φράση του συγγραφέα που προηγείται της αναφοράς για τη γενική απεργία διαρκείας, στο οποίο χωρίο υπάρχει μάλιστα αναφορά στο κείμενο του Μετώπου που προτείνει η ΠΔ. Γράφει ο Τ.Φ.:

    " Αντί δηλαδή (η αντισυστημική Αριστερά) να προχωρήσει στην οικοδόμηση ενός Μετώπου Κοινωνικής και Εθνικής απελευθέρωσης, στο πλαίσιο μιας μεταβατικής διαδικασίας για την συστημική αλλαγή, όπως αυτό που προτείναμε [1], το οποίο θα μπορούσε να οδηγήσει, μέσα από ένα μαζικό κίνημα πολιτικών απεργιών, σε μια μαζική απεργία διαρκείας για την ανατροπή της Χούντας των επαγγελματιών πολιτικών και Τραπεζιτών"

    Όπως βλέπουμε, υπάρχει μια ολόκληρη αλληλουχία προϋποθέσεων που θέτει ο συγγραφέας και δεν καλεί εδώ και τώρα απλά και άμεσα σε γενική απεργία διαρκείας. Για την ακρίβεια ως μέσα αγώνα το Μέτωπο προτείνει το εξής http://inclusivedemocracy.org/brochures/2011.11.13__neo_ethniko_koinoniko_metopo_extented.html#[10]

    Όπως είναι φανερό, υπάρχει μια σταδιακή κλιμάκωση των μορφών πάλης προς μια γενική απεργία διαρκείας ως μέσο πάλης. Η γενική απεργία διαρκείας για να πέσει η κυβέρνηση της Χούντας κτλ. δεν μπορεί φυσικά να θεωρηθεί επαναστατικό αίτημα με τα κλασικά μέτρα, δηλαδή δεν θα πέσει και ο καπιταλισμός μετά από αυτή, αλλά γίνεται για να γίνουν οι ριζικές αλλαγές που περιγράφονται στο Μέτωπο προς μια Αυτοδύναμη Οικονομία. Αυτό βέβαια διαφέρει πολύ από το πραγματικά επαναστατικό και άτοπο σήμερα αίτημα για "λαϊκή εξουσία" εδώ και τώρα που θέτει το ΚΚΕ. Και το θέμα είναι πως με το να δίνεται τόση έμφαση σε μια ουσιαστικά μονοθεματική και ηρωική απεργιακή εργατική κίνηση, που για λόγους όπως αυτούς που ανέλυσα, δεν είναι δυνατό να επεκταθεί ως έχει, παίρνει αντιφατικές διαστάσεις η σημερινή αντισυστημική πάλη.

    Φυσικά η ΠΔ δεν είναι αναρχοσυνδικαλιστική και έχει κάνει εκτενή κριτική στη στρατηγική του αναρχοσυνδικαλισμού, αλλά και το παράδειγμα ειδικά του Σορέλ θα το έκρινα ίσως παράταιρο λόγω του ότι έχει ασκηθεί ιδιαίτερη κριτική στον ανορθολογισμό του, που διαφέρει πολύ από τον ορθολογισμό των κλασικών αναρχικών. Σχετική κριτική για τον Sorel θα βρεις στο άρθρο http://www.democracynature.org/vol4/fotopoulos_irrationalism.htm

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θα πρέπει να μελετήσω το κείμενο για το μέτωπο αναλυτικότερα για να επανέλθω σε ό,τι αφορά αυτό το σημείο, δηλαδή στο αν προτείνεται μια στρατηγική η οποία να έχει βάσιμες ελπίδες να "οδηγήσει σε ένα μαζικό κίνημα πολιτικών απεργιών" [ο όρος αντιπαρατίθεται, και με αρνητικότατο πρόσημο, στην "γενική προλεταριακή απεργία" απ' τον Σορέλ· απλώς το σημειώνω for the record].

    Στο κείμενο της 15/1/2012, ο Ριζοσπάστης γράφει:

    "Από τη μελέτη της περιόδου με την οποία ασχολείται ο παρών τόμος επιβεβαιώνεται ότι η εργατική τάξη με τους συμμάχους της μισοπρολετάριους, φτωχούς αγρότες και αυτοαπασχολούμενους των πόλεων, πρέπει να αγωνιστεί μέχρι την τελική λύση του προβλήματος της εξουσίας, την εγκαθίδρυση της εργατικής εξουσίας με την ανατροπή της αστικής εξουσίας. Αποδείχθηκε στην πράξη ότι ήταν λάθος η υιοθέτηση, από το ΚΚΕ και το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα, "ενδιάμεσου" στόχου εξουσίας, που χαρακτηριζόταν είτε ως "επαναστατική εξουσία αστικοδημοκρατικού χαρακτήρα" ή "Λαϊκή Δημοκρατική Κυβέρνηση", είτε ως "αντιιμπεριαλιστική - αντιμονοπωλιακή εξουσία" ή ως "αντιμονοπωλιακή διακυβέρνηση"."

    Όπως βλέπεις, ο όρος "λαϊκή εξουσία" έχει εκτοπιστεί από τον όρο "εργατική εξουσία", με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε σχέση με την ιδέα μεταβατικών "σταδίων."

    Σε ό,τι αφορά το υπερβολικό της έμφασης σε μια "ουσιαστικά μονοθεματική απεργιακή εργατική κίνηση", θα έλεγα τα εξής δύο πράγματα:

    α) Δεν έχω δει κείμενο της ΠΔ που να ασχολείται καν με την ύπαρξή της, και αν ισχύει αυτό και δεν έχω παραβλέψει κάτι, μού φαίνεται τουλάχιστο παράξενο. Υπάρχουν ενδιάμεσα σημεία ανάμεσα στην εμμονή και την αδιαφορία.
    β) Δεν υπάρχει στο προσκήνιο καμία άλλη συντεταγμένη δράση αντισυστημικής αντίδρασης, πράγμα που με επιστρέφει στο αρχικό ερώτημα του ΓΙΑΤΙ κάτι που περιγράφεις ως "απλό μέσο" χρειάστηκε δυόμιση χρόνια για να πραγματοποιηθεί, και πραγματοποιείται με πολύ μικρή συγκριτικά απήχηση στην υποτιθέμενα "εξεγερμένη" ή έτοιμη για συγκρότηση σε μέτωπο μικροαστική τάξη, και με σφοδρότατες δυσκολίες, τόσο σε ό,τι αφορά την συσπείρωση των ευρύτερων αντισυστημικών δυνάμεων, όσο και σε ό,τι αφορά το πρακτικό θέμα του ΕΚΒ και της λειτουργίας του εργοστασίου στον Βόλο.

    Το ΠΑΜΕ βρίσκεται αυτή τη στιγμή "on the ground", ΜΕΣΑ στην απτή διεξαγωγή ενός αγώνα. Δεν θεωρητικολογεί για αυτόν με διακηρύξεις. Ζήτημα ευρύτερης στρατηγικής βεβαίως και υπάρχει. Αλλά εδώ έχουμε ένα πρώτο βήμα το οποίο αντιμετωπίζει τεράστιες δυσκολίες και μιλάμε ήδη για την γενίκευση αυτού που δεν έχει ακόμα βαδίσει στην επιτυχή του περάτωση. Δεν είναι κάπως άτοπο αυτό;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ειλικρινές ερώτημα προς τους φίλους της ΠΔ: πώς γίνεται από τη μια μεριά να χαρακτηρίζετε τα σύγχρονα δυτικά καθεστώτα ως "ημιολοκληρωτικές "δημοκρατίες"" και ως "χούντες" και, από την άλλη, ο Τάκης να αφήνει παντού υπονοούμενα (ήδη από το 2002 στο αθηναϊκό Ίντυ, αν δεν κάνω λάθος), ότι θα κάνει μηνύσεις; Η μήνυση, ως πρακτική, δεν αποτελεί βασικό συστατικό του νομικού οπλοστασίου των σύγχρονων καθεστώτων των δυτικών, του λεγόμενου κράτους δικαίου, της συνεπαγώμενης δικαστικής και δικαιϊκής κουλτούρας κ.λπ.;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν είμαι αναγνώστης του Ίντυ και δεν έχω υπόψη μου τι λέχθηκε το 2002. Γνωρίζω όμως ότι σε μια σειρά πρόσφατων αναφορών του, ο Φωτόπουλος επαναλαμβάνει σε όλους τους τόνους την επί της αρχής άρνησή του να μετέλθει αστικών νομικών μέσων για την προστασία του. Και στο αμέσως πιο πάνω κείμενο επίσης. Για κάποιο λόγο, δεν το αναφέρεις αυτό.

      Για κάποιο λόγο, δεν αναφέρεις επίσης πρακτικές όπως το ανέβασμα κηδειόχαρτου με το όνομά του στο Ίντυ, που παραπέμπουν σε εντελώς φασιστικού τύπου "χιούμορ" (αφήνοντας έξω το ακατάσχετο υβρεολόγιο που βρίσκει κανείς παντού, λες και δεν είναι ικανοί κάποιοι να αρθρώσουν πέντε έλλογα επιχειρήματα για τις θέσεις τους).

      Για ποιο λόγο τα ξεχνάς αμφότερα;

      Διαγραφή
    2. Μα ο Φωτόπουλος ήδη από το 2002 μιλά για μηνύσεις, αναφερόμενος σε κάτι ηληθιότητες που έλεγε ο περίφημος "Σταύρος από Ιλίσια", γνωστό σε όλους τρολ της εποχής εκείνης (http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=52336).

      Επίσης ο ίδιος έχει κάνει χυδαιότατες επιθέσεις ενάντια σε άτομα με τα οποία διαφωνεί, έχει πει άλλα αντί άλλων πράγματα για άλλους συγγραφείς και ομάδες (ότι τα παίρνουν κ.λπ.). Και κατά κανόνα οι πιο βίαιες, λεκτικά, τοποθετήσεις, είναι αυτές των υποστηρικτών του Φωτόπουλου, σε όλα τα μπλογκς όπου έχει προκύψει σχετική διαμάχη. Αυτοί αρχίζουν συνήθως πρώτοι να ανεβάζουν τους τόνους, αποκαλώντας τους υπόλοιπους "φερέφωνα", "πληρωμένους", "πράκτορες", "αριστερή μπότα του συστήματος", "συστημικούς", "ψευτο-αριστερούς" κ.λπ. Κι όταν, όπως ήταν αναμενόμενο, αντεπιθετούν κι οι υπόλοιποι, βγαίνουν και λένε ότι βάλλονται πανταχόθεν. Για όποιον γνωρίζει, ο Φωτόπουλος πάντοτε μετερχόταν τέτοιων χαρακτηρισμών, δεν το έκανε τώρα για πρώτη φορά.

      Και, εν πάση περιπτώσει, δε μπαίνω στη συζήτηση αυτή που έχει γίνει 400 φορές, εφόσον άλλωστε εσύ είσαι φουλ υπέρ του Φωτόπουλου, οπότε άκρη δε θα βγάλουμε. Εμένα θα με ενδιέφερε μόνο μια τοποθέτηση επί του σημείου που επεσήμανα και το οποίο μου φαίνεται καθαρά αντιφατικό, όχι από εσένα, αλλά από κάποιον που συμφωνεί και ιδεολογικά με τον Φ..

      ΥΓ: Θεωρώ επίσης προσχηματικό να καθόμαστε και να χρησιμοποιούμε ως δήθεν σοβαρά τεκμήρια υπέρ της εναντίον μας συκοφαντικής εκστρατείας τα κρυμμένα του Ίντυ. Ο σουρεαλισμός και το χιούμορ δε μπορούν να ποινικοποιηθούν από κανέναν. Όταν ο Πανούσης βγαίνει και λέει "πέθανε ο Γιώργος Κιμούλης από υπερβολική δόση ταλέντου" κάνει φασιστικού τύπου χιούμορ;; Νομίζω ότι υπερβάλλεις λιγάκι. Τέτοια ευθιξία δείχνουν ο Νταλάρας και οι πολιτικοί.

      Ο Παναγιώτης Βήχος (από το ΕΕΚ) που τον "τρολάρουν" στα κρυμμένα του Ίντυ τόσα χρόνια, γιατί δεν έχει ενοχληθεί καθόλου; Έχεις διαβάσει τι έχει γραφτεί κατά καιρούς για τον Βήχο; Για τα αέρια και τον ήχο στην Καλλιθέα και όλα τα συναφή; Αν γράφονταν ανάλογα για τον Φωτόπουλο, τι θα είχε κάνει; Θέλω να πω ότι το χιούμορ πάντοτε πρέπει να υπάρχει, καθώς συνιστά μορφή "ελέγχου" των δημόσιων προσώπων, ακόμα κι αν γίνεται μακάβριο ή μαύρο καμιά φορά. Προσωπικά εγώ το κηδειόχαρτο το είδα και γέλασα αρκετά, ακριβώς επειδή πρόκειται περί χιούμορ.

      Διαγραφή
    3. Κόπι Πέιστ το σχόλιο που μόλις ήλθε από τον κύριο Ομαδεόν:


      OMADEONJan 22, 2012 01:42 AM
      Γιά να γίνεις κομμουνιστής Αντωνάκη μου πρέπει πρώτα να γίνεις ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

      Αλλά εσύ ΕΔΕΙΞΕΣ ότι είσαι γαϊδούρι απάνθρωπο.

      http://omadeon.wordpress.com/2011/12/31/to-takis-fotopoulos/#rd

      Την επόμενη φορά που θα γράψει κάποιος προσποιούμενος τον ανήξερο και τον αθώο για το τι είδους άτομα και πρακτικές εκπροσωπεί, θα απαντήσω με προσωπικά μέιλ που έλαβα, με δεκάδες σχόλια που έγιναν για μένα σε μια απόπεια τρομοκράτησης σε άλλα ιστολόγια, και με επιθέσεις εναντίον οποιουδήποτε τόλμησε να μην πετροβολήσει τον Τάκη Φωτόπουλο, στα ιστολόγια:

      Sxoliastesxwrisynora
      Omadeon
      Enosy
      waltendegewalt
      Disdaimona
      youpayyourcrisis

      ΕΙΣΤΕ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ ΕΔΩ.

      Διαγραφή
    4. Για τον Ανώνυμο



      Με ατεκμηρίωτα σχολια και άθλιες μπηχτές αλλά και με τη συνηθισμένη τακτική της πρόσθεσης κάποιου δήθεν εγκωμιαστικού σχολίου, για να πουλήσουμε “αντικειμενικότητα”, παίρνεις φούλ τη θέση των λασπολόγων. Συγκεκριμένα:



      1) Ο ΤΦ αναγκάστηκε ν απειλήσει με μήνυση (ενώ έχει δημόσια δηλώσει και επανειλημμένα οτι ούτε έκανε ούτε πρόκειται ποτέ να κάνει παρόμοιες μηνύσεις) όταν κάποιοι δεν έκαναν… χιούμορ αλλά τον χαρακτήριζαν ως “αστυνομικό καθηγητή” και “μεγαλοαστό”. Και μόνο αν διαβάσει κανένας την αξιοπρεπή απάντηση του ΤΦ στο σύνδεσμο που παραπέμεπις θα δει ότι αυτο που ζητούσε απο τότε ήταν την εφαρμογή στοιχειωδών δεοντολογικων κανόνων, που στη περίτωση μάλιστα του Ιντιμίντια υπήρχαν και υπαρχουν ΑΛΛΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΘΥΣ ΤΗΡΕΙ ΟΤΑΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΩΡΟΥΝ ΟΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΩΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΣΥΜΒΑΤΟΥΣ ΜΕ ΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΟΥΣ. Και φυσικά δεν δεχόταν μόνο επίθεση απο τρολλς, όπως τα παρουσιάζεις ,αφου όπως αποκαλύφθηκε τότε, ακόμη και δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας μετείχε στις επιθέσεις, ο οποίος τοτε ήταν στους διαχειριστές των Ιντιμιντια και “ελυνε και έδενε” εκεί μεσα και ο οποίος “τα μάζεψε” μόνο όταν ο ΤΦ τον απέιλησε οτι θα τον παρέπεμπε στο πειθαρχικό της ΕΣΥΕΑ, που δεν εκδικάζει βέβαια μηνύσεις αλλά περιπτώσεις αντιδεοντολογικής συμπεριφορας, εκτός αν για σενα και αυτο είναι …χιούμορ! Ομως, άλλος είναι ο στόχος σου, συμφωνώντας απόλυτα με τον φίλο σου Omadeon (αν δεν είσαι μια άλλη ιντερνετική περσόνα του ίδιου): να καθιερώσεις ως ελευθερία Λογου στο διαδίκτυο την ανώνυμη λασπολογία που πολύ σας βολέυει για να θάβετε όχι απλά πρόσωπα, αλλά τις απόψεις που δεν σας βολεύουν.



      2) Αν δεν τεκμηριώνεις ισχυρισμούς σαν τους παρακάτω είσαι βέβαια το ίδιο άθλιος συκοφάντης όπως ο Omadeon ο οποιος οταν ανακάλυψε οτι η ιστοσελίδα αυτή δεν τον σηκώνει φαίνεται ξέχασε ακομα και το ψευδώνυμο τθυ; Ποτε και που ο ΤΦ «έχει κάνει χυδαιότατες επιθέσεις ενάντια σε άτομα με τα οποία διαφωνεί, έχει πει άλλα αντί άλλων πράγματα για άλλους συγγραφείς και ομάδες (ότι τα παίρνουν κ.λπ.)ή ότι “Για όποιον γνωρίζει, ο Φωτόπουλος πάντοτε μετερχόταν τέτοιων χαρακτηρισμών, δεν το έκανε τώρα για πρώτη φορά”. Και μην μας παραπέμψεις βέβαια στις ατεκμηρίωτες αθλιότητες της άλλης δαδικτυακής περσόνας σου για …αποδειξη! Αν τώρα συγκρίνεις μια χιουμοριστική εκπομπή με σελίδες με αγγελτήρια θανάτου η με τον ΤΦ σαν μεγάλο φασίστα διανοητή ανάμεσα στον Χίτλερ κλπ, αυτο αποδέιχνει απλά το δικό σου “αριστερό” ηθος που πάλι πολύ μοιάζει με αυτό τθυ Omadeon, ο οποιος κατά πάσα πιθανότητα ειναι και ο ιδιος που έκανε τις αναρτήσεις αυτές για να ..γελάει, μαζί με όλες του τις περσόνες.

      Διαγραφή
    5. Για μένα, η όλη συζήτηση άρχισε και τελείωσε τη μέρα που είδα αυτό και τα σχόλια από κάτω:http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/2011/10/21/το-πολλαπλό-έγκλημα-του-κκε-την-μέρα-πο/

      Δεν μού χρειάζεται απολύτως καμία περαιτέρω επεξήγηση ή "συζήτηση" για το ποιός εκπροσωπεί τι, ποιος νομιμοποιεί τι και ποιος υπερασπίζεται τι.

      Ο καθένας αναλογίζεται και επωμίζεται ενσυνείδητα τις ευθύνες του, και τα χα χα χα και χο χο χο και η διαδικτυακή διάρροια πάει στην άκρη.

      Οι κύριοι που καθυβρίζουν τον Φωτόπουλο έχουν ξεκάθαρα τοποθετηθεί, πολύ πριν όλο αυτό το κατιναριό, ως ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΕΧΘΡΟΙ κάθε κομμουνιστή. Ως "προσωπικότητες" δεν με απασχολούν στο παραμικρό και κακώς ο Φωτόπουλος τρώει χρόνο δίνοντας υπόσταση σε ανυπόστατους.

      Δεν εχθρεύομαι συνολικά τον αντιεξουσιαστικό χώρο που συμπληρώνει κάποιες ελάχιστες προϋποθέσεις πολιτικής παιδείας, απλής κοινής λογικής, ιστορικής συνείδησης και πολιτικού ήθους.

      Οι υπόλοιποι δεν είναι για μένα πολιτικοί φορείς με τους οποίους καταδέχεται να κάνει συζήτηση οποιοσδήποτε άνθρωπος σέβεται τον εαυτό του.

      Διαγραφή
    6. Καλά είναι χαρακτηριστικό το ύφος με το οποίο απαντά εδώ ο "φίλος της ΠΔ". Αφήνει υποννοούμενα ότι έχω άλλη διαδικτυακή περσόνα, μιλά με πολύ βίαιο ύφος κ.λπ. και δεν μπαίνει καν στον κόπο να απαντήσει στην αρχική μου ερώτηση, η οποία είναι πραγματική απορία. Πώς να απαντήσει όμως όταν θεωρεί ότι πρόκειται για προσχηματική αναφορά από την πλευρά μου, προκειμένου να το παίξω αντικειμενικός κι έτσι να εξυπηρετήσω καλύτερα τους συκοφαντικούς μου σκοπούς;;;;;;;; Φυσικά και δε θα μπω σε καμία συζήτηση τέτοιου είδους που μου χρεώνει προθέσεις που δεν έχω.

      Η απάντηση στο για ποιούς έχει πει πράγματα ο Φωτόπουλος είναι σαφής και όλος ο κόσμος τα ξέρει, έχουν ειπωθεί 300 φορές όλα αυτά τις τελευταίες μέρες (από το Τέρμιναλ, παλιότερα, μέχρι την ΑΚ, το Πρόταγμα, τους διάφορους "αντικειμενικούς και συστημικούς πράκτορες", τον Καστοριάδη μια ζωή, το ελεύθερο λογισμικό, τη συντάκτρια του YPYC κ.λπ.).

      Να πω μόνο για το κηδειόχαρτο ότι συνιστά και κλασική μορφή λαϊκού χιούμορ. Δείτε εδώ:

      http://www.sportdog.gr/article/81776/oi-karnavalistes-tes-patras-kedepsan-ton-papandreou-photo

      Αλλά φυσικά που να καταλάβει κανείς από χιούμορ όταν είναι τόσο φανατικός!

      Φίλε της ΠΔ, μην μπεις στον κόπο να απαντήσεις, αποχωρώ όσο προλαβαίνω!

      Διαγραφή
    7. Στα ίδια πλαίσια "λαϊκού χιούμορ" εντάχθηκαν, φαντάζομαι, οι ιαχές ικανοποίησης για φλεγόμενους κομμουνιστές στις 20 Οκτώβρη, και οι πρόσφατες διακηρύξεις για το ότι ένας φορέας HIV είναι απλώς ανεύθυνος μαλάκας και "κατσαρίδα."

      Καταπληκτικό το "λαϊκό χιούμορ", και τα Freikorps θα το εκτιμούσαν ιδιαιτέρως.

      Διαγραφή
    8. Τύποι σαν τον "Ανώνυμο" που δήθεν έρχονται από παρθενογένεση αλλά έχουν καταπιεί και προπαγανδίζουν όλη την ουσία των λασπολόγων και του Omadeon είναι χαρακτηριστικές περιπτώσεις alternative περσόνων των "θιγόμενων" που μπαίνουν σε μπλογκ για να τρολάρουν. Ειδικά όταν ο φίλος ΠΔ απάντησε ακριβώς στις "ειλικρινείς" (και καλοπροαίρετες πάνω απ' όλα! -lol) αιτιάσεις του Ανώνυμου.

      Και ειδικά όταν "όλως τυχαίως" τα άτομα και οι ομάδες/γκρουπούσκουλα του "χώρου" της ενταγμένης αριστεράς και "αντεξουσίας" που αναφέρει ο Ανώνυμος είναι αυτοί που έχουν κατά συρροή λασπολογήσει τον Φωτόπουλο, πολλοί με προφανή πολιτικό στόχο, αφού είναι από τις καραμπινάτες περιπτώσεις πέμπτης φάλαγγας του συστήματος, και υπάρχει και ιστορικό για τη λάσπη/διαστρεβλώσεις σε κάθε μια από αυτές τις περιπτώσεις.

      Άρα λοιπόν να υποθέσει κανείς βάσιμα ότι το "όλος ο κόσμος" στον οποίο αναφέρεται ο Ανώνυμος ως ...μωρή παρθένα, είναι οι παρεούλες του και οι διάφορες πολιτικές και μη κλίκες του κρετινισμού που πρωτοστατούν στη λασπολογία, τη διαστρέβλωση από μέλη του υποκόσμου της διαδικτυακής (και όχι μόνο) λάσπης; Λαϊκές και ελευθεριακές μορφές χιούμορ είναι αυτές πάντως... Η εμετική και φασιστο-ρατσιστική καφρίλα ενάντια σε ομοφυλόφιλους, άτομα που είναι οροθετικοί κτλ., η ταύτιση ενός ανθρώπου με τεράστια προσφορά με φασίστες, τον Χίτλερ κτλ., επειδή ζητάει αυτο-διαχείριση των μπλογκς και του διαδικτύου και όχι να λειτουργεί όπως η ελεύθερη Αγορά. Αυτά τα άτομα είναι κολλητάρια ή αλτέρνατιβ περσόνες "αυτόνομων", "αντεξουσιαστών" και "αριστερών"! Ο κρετινισμός σε όλο του το μεγαλείο, μεγάλοι κοινωνικοί (και σεξουαλικοί πάνω απ' όλα) επαναστάτες!

      Συγχαρητήρια λοιπόν, κονδυλοφόροι και ακτιβιστές του διαδικτυακού υποκόσμου της "πολιτικής". Ευτυχώς που σας έχουν πάρει πολλοί χαμπάρι, και πολύ περισσότερος αγωνιζόμενος κόσμος, ευτυχώς, από "όλον τον κόσμο" (τις ενεργές κλίκες δηλαδή της ενταγμένης αριστεράς και "αντεξουσίας") που εκπροσωπείτε.

      Διαγραφή
    9. Κάπου είδα ότι ένας στους έντεκα κατοίκους Αττικής σήμερα τρώει από συσσίτια.

      Ας αναλογιστούν όλοι τα στοιχειώδη για την σοβαρότητα της κατάστασης και ας σταματήσουν να χειρίζονται το νετ σαν tv game για ορμονικά διαταραγμένους εφήβους, με τα ηλεκτρονικά κανονάκια του και τις πολλές "ζωές."

      Είμαι 42 ετών και αν θέλω να μιλήσω με οκτάχρονους για την πολιτική, προτιμώ να το κάνω με τον γιό μου.

      Εκτός νετ, στο επίπεδο της πολιτικής πράξης, οι τραμπούκοι που έχουν αναγάγει τον αντικομμουνισμό σε σημαία δήθεν "χειραφετημένης συνείδησης" θα βρουν το εργατικό κίνημα μπροστά τους. Και οι εργάτες βαράνε άσχημα, έχουν βαρύ χέρι.

      Διαγραφή
  7. Αντώνη να διευκρινίσω ότι δεν το θεωρώ καθόλου απλό ούτε εύκολο φυσικά το αίτημα για γενική απεργία διαρκείας, και αν έγινε αυτό έτσι αντιληπτό τότε είναι δικό μου λάθος. Όμως αν αυτή η γενική απεργία διαρκείας δεν πολιτικοποιηθεί με στόχους όπως π.χ. αυτοί που περιγράφονται στο Μέτωπο, μαζί με το αίτημα για Εκλογές ενός τέτοιου Μετώπου, κτλ., τότε για ποιον λόγο ευρύτερες ομάδες πληθυσμού να συμμετάσχουν σε ένα τέτοιο εγχείρημα, ξέροντας ότι η λαϊκή εξουσία είναι "όνειρο θερινής νυχτός" αν δεν υπάρξει σταδιακή απεξάρτηση από το σύστημα και έτσι καλλιέργεια αντίστοιχης συνειδητοποίησης από τον λαό; Νομίζω λοιπόν ότι το λάθος της αντισυστημικής Αριστεράς είναι ότι δεν τείνει να πολιτικοποιεί τέτοιες απεργίες άγριου τύπου όπως θα μπορούσε να είναι (ή μάλλον είναι) ο αγώνας των Χαλυβουργών. Θεωρεί πως "δια του παραδείγματος" θεωρεί όπως κι εσύ άλλωστε έγραψες πως θα πρέπει να γίνει όλη η Ελλάδα Χαλυβουργία. Μα με τι πολιτικούς και οικονομικούς όρους, στόχους και βήματα (και δεν μιλώ για τη θεωρία σταδίων, αλλά απλά για βήματα); Χωρίς ένα στοιχειώδες προγραμματικό μέτωπο για να ξέρουμε πού βαδίζουμε; Σε αυτά νομίζω απαντάει αρκετά καλά το Μέτωπο, που θα σου πρότεινα να διαβάσεις για να μην κάνουμε εικασίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ για την απάντηση.

      Δεν ξέρω αν κατανόησα σωστά τη φράση "Θεωρεί πως "δια του παραδείγματος" θεωρεί όπως κι εσύ άλλωστε έγραψες πως θα πρέπει να γίνει όλη η Ελλάδα Χαλυβουργία", που μοιάζει να έχει κάποιο σφάλμα επεξεργασίας, αλλά θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι εγώ ποτέ δεν έγραψα "να γίνει όλη η Ελλάδα Χαλυβουργία." Πρόκειται για σύνθημα το οποίο υπάρχει σε κείμενα που αναδημοσίευσα, όχι όμως για δική μου έκφραση ή έκφραση που υιοθετώ εγώ σε δικά μου κείμενα.

      Περαιτέρω, ένα σύνθημα εμψύχωσης, όπως είναι το παραπάνω, δεν εκφράζει φυσικά κάποια λεπτομερειακή στρατηγική.

      Για το θέμα αυτό, εγώ μπορώ μόνον να πω ότι ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ τι στρατηγική έχει επεξεργαστεί το ΚΚΕ πάνω στο θέμα (ή αν έχει στρατηγική), διότι δεν την έχει δημοσιοποιήσει. Τείνω προς την άποψη ότι η διεξαγωγή μιας απεργίας 81 ημερών δεν είναι καν εφικτή χωρίς μια αρκετά καλά επεξεργασμένη στρατηγική και θα κατέρρεε αν δεν είχαν φροντίσει αρκετά καλά την στήριξή της. Για την όποια ΕΥΡΥΤΕΡΗ στρατηγική, δεν έχω τις εσωκομματικές γνώσεις να αποφανθώ και δεν νομίζω ότι το ΚΚΕ, αν την έχει επεξεργαστεί, είναι υποχρεωμένο να την κάνει δημόσια αυτή τη στιγμή. Θεώρησα πάντως το κείμενο της 15ης Γενάρη ιδιαίτερα σημαντικό για πιθανές εξελίξεις στην στρατηγική αντίληψη του κόμματος.

      Δεν έχουμε χρόνο απόψε να επεκταθούμε στα άλλα σημεία που θίγεις στο αρχικό σου σχόλιο, αλλά θα ήθελα να το κάνω, ίσως αύριο.

      Διαγραφή
  8. Μια διασάφηση.
    Δεν εκφράζω καμμία αίρεση, ούτε έμμεσα ούτε άμεσα βέβαια για την ξεκάθαρη και ορθότατη υποστήριξη σου (και άλλων αγωνιστών) προς τον Τάκη Φωτόπουλο και ευρύτερα την Π.Ε.
    Η διατύπωση αντίθεσης σε επιχειρήματα του Τ.Φ. καθόλου δεν σηματοδοτεί έλλειψη αλληλεγγύης σε ένας από τους σημαντικούς αγωνιστές/διανοούμενους στην χώρα μας.

    Taliban

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. έλεος! ο άνθρωπος είναι εμμονικός!εννοώ τον ομαντεόν. κάθεται 24 ώρες το 24ωρο πίσω από το κομπιούτερ και φαντασιώνεται πως είναι ο κατατρεγμένος σούπερ μαν της ελευθερογνωμίας!

    ποιός ασχολήθηκε μαζί του; κανείς! μηπως πλήττει ο άνθρωπος και χρειάζεται βοήθεια; δεν εξηγείται άλλιώς, θα πρέπει να βαριέται αφόρητα τον εαυτό του και αυτοχρίστηκε "σημαντικός" για να έχει με κάτι να σκοτώνει το χρόνο του!

    μηπως εγώ ασχολήθηκα μαζί του; κείμενα της ΠΔ δημοσιεύω στο μπλογκ μου ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΚΑΙΡΟ. θα ζητήσω την άδεια του Ομαντ; Μπα; ή μηπως νοιάστηκα για τον διαδικτυακό αποκλεισμό; πάει καλά ο άνθρωπος; ποιός ασχολήθηκε μαζί του;

    να πω κιόλας, πως γίνομαι αποδέκτης σεξιστικών υβριστικών σχολίων, τα οποία δεν δημοσιεύω βέβαια, εναντίων των μελών της ΠΔ και του Φωτόπουλου. και γιατί; γιατί ΤΟΛΜΗΣΑ να αναδημοσιεύσω κείμενα τους!

    έλεος! αντε να παίξεται πουθενά αλλου κι αναμεταξύ σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σεξιστικά υβριστικά σχόλια; Μα αυτό λέγεται "λαϊκό χιούμορ." Μήπως είσαι σταλινική κι εσύ και δεν πιάνεις από ελευθεριακή συνείδηση;

      Διαγραφή
  10. Όλοι και όλα μπερδεύονται γλυκά και δεν ξέρεις κατά που να κάνεις (με αφορμή τον οχετό προς τον Τ.Φ. και γενικά την βρώμα και την δυσωδία, όταν δεν υπάρχουν αρχές).

    Σήμερα το πρωί στο ΣΚΑΙ είχε συζήτηση για το εργασιακό κόστος, ένα θέμα που καίει τον ΣΚΑΙ πιο πολύ και από την δενδροφύτευση και τις καθαρές ακτές και παραλίες, και στο πάνελ ήταν η ΓΣΕΕ των εργαζομένων, η ΓΣΕΒΕΕ των εργοδοτών, ο Σύνδεσμος νέων επιχειρηματιών και ένας καθηγητής εργατικού δικαίου στο πανεπιστήμιο.

    Ε, λοιπόν όλοι ΕΚΤΟΣ από τον καθηγητή του εργατικού δικαίου, χτυπιόντουσαν ότι αυτό είναι το τελευταίο που θα πρέπει να μας απασχολεί και ότι θα πρέπει να τιμήσουμε τις υπογραφές μας και να ασχοληθούμε με άλλα προσκόμματα που εμποδίζουν τις επιχειρήσεις να δουλέψουν (φορολογία, γραφειοκρατία, έλλειψη κινήτρων για νέες επενδύσεις κλπ).

    Ο δημοσιογράφος-προφανώς μεγαλο-επιχειρηματίας καναλάρχης- κος Μάλλης τραβούσε τα μαλλιά του για το πόσο στράφι πήγε η συζήτηση πρωί-πρωί Κυριακής, τον λυπήθηκα λίγο.

    Οι επιχειρηματίες δεν καταλάβαιναν χριστό απ’ τα υπονοούμενά του δημοσιογράφου: «Ναι, αλλά για να μην ξεφεύγουμε και πλατειάζουμε και το εργασιακό δεν είναι ένα ΜΕΓΑΛΟ βαρίδιο;…...μπλα, μπλα, μπλα, η ανελαστικότητα του να πηδάμε τον εργαζόμενο, …..η μη παραγωγικότητα των τεμπέληδων…..;» τίποτα αυτοί-χαμπάρι.

    Μόνο ο κος καθηγητής ήταν πάντα εντός του θέματος της συζήτησης και δεν παρέκκλινε χιλιοστό, αλαφουζότερος του Αλαφούζου μη σου πω και της Μιράντας Ξαφά, του Πάσχου και του Μπάμπη μαζί.

    Εντυπωσιάστηκα από τον καθηγητή, καθαρός ξεκάθαρος και τσεκουράτος ότι πρέπει να κοπούν κεφάλια.

    Η αλήθεια είναι ότι τον παραδέχτηκα τον άνθρωπο, γιατί κι αυτός υπάλληλος είναι στο πανεπιστήμιο και δίνει πρώτος το καλό παράδειγμα για τις περικοπές-με συγκίνησε με αυτή του την πράξη καλής θελήσεως.

    Οπότε ο κόσμος που έβλεπε τα τεκταινόμενα πάθαινε ένα μπλακ άουτ.
    Οι επιχειρηματίες δεν συζητούσαν καν για το εργασιακό ότι είναι ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ και ότι μετά απ’ αυτό θα χεστούν στο τάληρο.
    Και ο δημοσιογράφος-προφανώς μεγαλο-επιχειρηματίας-καναλάρχης- και ο αξιότιμος κος καθηγητής κόπτονταν και έσκιζαν τα ιμάτιά τους επί του αντιθέτου.
    Άντε να βγάλεις άκρη τώρα, ποιός θέλει το καλό σου (αν τύχει και είσαι μισθολογικό και εργασιακό κόστος).

    ΥΓ Βέβαια και οι επιχειρηματίες τα έλεγαν στο στυλ ότι μην το τραβάμε το σχοινί γιατί θα γίνει ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ και σίγουρα δεν το θέλουμε αυτό, αλλά ο καθηγητής του εργατικού δικαίου δεν το έπιανε με τίποτα, εκεί, μουλάρωσε ήθελε να του μειώσουν τον μισθό, να του περικόψουν τον 13ο και 14ο και αν ήταν δυνατόν να του κάνουν και φάλαγγα, θα το δεχόταν και αυτό, για τέτοιο άνθρωπο σου μιλάω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αν έχεις ξοδέψει τα τελευταία είκοσι χρόνια της ζωής σου σε ρέιβ πάρτι, EG, βεβαίως και όλα μπερδεύονται γλυκά, μη σού πω και γλυκόξινα, στυλ σουίτ και σάουρ σε κινέζικο.

    Αν, απ' την άλλη είσαι κανάς καναπεδάκιας ή καρεκλάκιας που έχει πετάξει τη ζωή του στο διάβασμα, κάτι παραπάνω μπορεί να καταλάβεις για το ποιος είναι τι.

    Πέρνα και καμιά βόλτα απ' το μεταμαρξιστικό κουίζ και απ' την "αριστερή ενότητα" να γουστάρεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή