Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2012

Κοκτέιλ Μολότωφ #118

-"Αλλάξαμε;" 
-"Παραμένουμε οι ίδιοι;" 
ρωτούν τον εαυτό τους οι άνθρωποι.

Δεν έχουν τρόπο να απαντήσουν αληθινά στην ερώτηση. Αν όντως πιστεύουν πως άλλαξαν, αν ο χθεσινός τους εαυτός δεν είναι στα μάτια τους ο σημερινός, ωστόσο δεν θα μπορούσαν να αντέξουν το χάσμα ανάμεσα στο ένα και στο άλλο χωρίς να αναλάβει η συνείδησή τους να τους πει το ζωτικό ψέμμα πως είναι, ταυτόχρονα, οι ίδιοι. Αν όντως πιστεύουν πως άλλαξαν, αυτό που έχουν ανάγκη να πουν στον εαυτό τους είναι πως δεν άλλαξαν, στ' αλήθεια, καθόλου.

Αν δεν πιστεύουν στ' αλήθεια πως άλλαξαν, κι όμως θέλουν να πείσουν τον εαυτό τους πως άλλαξαν, η συνείδησή τους θα τους υποχρεώσει και πάλι μ' ένα ζωτικό ψέμμα. Θα τους πείσει να πείσουν τους άλλους πως έχουν αλλάξει. Αν δεν πιστεύουν πως άλλαξαν, αυτό που έχουν ανάγκη να πουν στον εαυτό τους είναι πως άλλαξαν πολύ, ώστε να μείνουν οι ίδιοι.

Τα πράγματα δεν αναρωτιούνται αν άλλαξαν ή όχι.

Τα πράγματα απλώς αλλάζουν, και δεν αναρωτιούνται.

Κι όταν αλλάζουν τα πράγματα, οι άνθρωποι, είτε πιστεύουν πως άλλαξαν, είτε πως έμειναν ίδιοι, αλλάζουν. Αλλάζει το ίδιο· δεν είναι πια ίδιο. Οι ίδιες συνήθειες, οι ίδιες ιδέες, δεν είναι πια ίδιες μ' αυτό που ήταν όταν αλλάζουν τα πράγματα. Κι όσο για αυτό που άλλαξε, δεν είναι ίδιο, έτσι κι αλλιώς.

Κι έτσι η ερώτηση των ανθρώπων βρίσκει την μόνη της αληθινή απάντηση στα πράγματα, αν και τα πράγματα δεν μιλούν και δεν αναρωτιούνται.

Κι έτσι, κι εσύ, ένας άνθρωπος, πρέπει να γράψεις για αυτό, και σε ρωτούν πώς ξέρεις αυτό που λες ότι ξέρεις αφού δεν είσαι ο ίδιος ένα πράγμα κι αφού τα πράγματα δεν μιλούν και δεν σκέφτονται;

Κι εσύ δεν έχεις τίποτα να απαντήσεις, αλλά απαντάς, δεν ξέρεις από πού, απαντάς όμως χωρίς δισταγμό, βέβαιος: "αλλάζουν τα πράγματα, και έτσι, στο τέλος, αλλάζουν και οι άνθρωποι, όλοι, κι αυτοί που νομίζουν πως άλλαξαν, κι αυτοί που νομίζουν πως όχι."

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου