Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

Για τον James Holstun

Ο James Holstun είναι καθηγητής αγγλικής φιλολογίας με ειδικότητα την πρώιμη νεωτερική λογοτεχνία, πολιτική και ιστορία στο State University of New York, Buffalo. Είναι επίσης Μαρξιστής. Τον γνώρισα αρχικά ως συγγραφέα ενός απ' τα καλύτερα βιβλία για την ουτοπία που έχω διαβάσει εδώ και είκοσι χρόνια (κι έχω διαβάσει πολλά), το A Rational Millenium: Puritan Utopias of Seventeenth-Century England and America, που εκδόθηκε απ' την Οξφόρδη το 1987, και που αποτελεί, τόσο ιστορικά όσο και θεωρητικά, μια θεμελιώδη παρέμβαση στο πεδίο. Το 2001 απέσπασε το Isaac and Tamara Deutscher Prize για το δεύτερο βιβλίο του, Ehud's Dagger: Class Struggle in the English Revolution, που κυκλοφόρησε απ' τη Verso. Αν και δεν τον έχω γνωρίσει προσωπικά, γνωρίζω φίλους του στην ομάδα τού Early Modern Culture, χρησιμοποιώ τη δουλειά του στην έρευνά μου, τον διδάσκω στα μαθήματά μου. Είναι ένας καταξιωμένος και τρομερά καλά διαβασμένος ακαδημαϊκός που τυγχάνει οικουμενικού σεβασμού στον τομέα του -- ως ο σημαντικότερος ίσως συνεχιστής της μαρξιστικής ιστοριογραφικής αντίληψης του 17ου αιώνα που θεμελίωσε σε μια σειρά από σημαντικά έργα ο αείμνηστος Christopher Hill. Σε μια σειρά προσκλήσεών μου όμως, ο Holstun αρνήθηκε να έρθει στην Κύπρο. Ευγενικά, αλλά σταθερά. Αναρωτιόμουν αρκετά χρόνια για τον λόγο.

Φέτος, στα πλαίσια μιας ακόμα αποτυχημένης προσπάθειας να τον εμπλέξω σε μια διαδικασία αξιολόγησης, έπεσα σε μια σειρά δημοσιευμάτων, τα οποία αγνοούσα ως τώρα, αλλά τα οποία μπορεί να έχουν αρκετά να κάνουν με το γιατί ο Holstun δεν έχει πολλή όρεξη για επαγγελματικά ταξίδια. Βλέπετε, κάποια στιγμή, ο James Holstun είχε μια κακή ιδέα. Δεν του έφτανε να διδάσκει Μίλτον, Σαίξπηρ και αγγλικό εμφύλιο. Άρχισε να διδάσκει μαθήματα για την Παλαιστίνη και το Παλαιστινιακό. Σύμφωνα με ένα από τα πολλά διαδικτυακά σημεία (βλ. πρακτορεία ιταμού χαφιεδισμού) που είναι αφιερωμένα στον στιγματισμό του, την σπίλωσή του, την απόλυσή του και την καταστροφή της καριέρας του, "είναι μαρξιστής, αντι-ισραηλίτης καθηγητής" που διέπραξε τα ακόλουθα εγκλήματα καθοσιώσεως: "από το 2002, ο καθηγητής Holstun διδάσκει τουλάχιστον ένα μάθημα καθ' έτος για την Παλαιστιανική λογοτεχνία, αν και τα πτυχία του είναι όλα στην αγγλική φιλολογία...σύμφωνα με τον Holstun τα χρόνια που ακολούθησαν [το 1948] απεδείχθησαν μονοδιάστατα καταστροφικά για τους Παλαιστίνιους προλεταρίους...τον Απρίλη του 2004 η Μεταπτυχιακή Ομάδα για τις Μαρξιστικές Σπουδές, με προτροπή του Holstun, προσκάλεσε τον [Norman] Finkelstein [απολυμένο με οργανωμένη πολιτική καμπάνια σπίλωσης απ' το πανεπιστήμιο De Paul και bête noire του ακροδεξιού σιωνισμού] να δώσει διάλεξη στο πανεπιστήμιο Buffalo..." 

Σύμφωνα με αλληλογραφία που υπάρχει στον δικτυακό τόπο του Finkelstein, υπάρχει άμεση παραδοχή της Ellen Goldstein, APR Marketing & Community Relations Director της Εβραϊκής Συνομοσπονδίας του Ευρύτερου Buffalo, για την απόπειρά της να ακυρώσει την πρόσκληση με τηλεφώνημα στις υπηρεσίες του παν/μιου, με την αιτιολογία ότι οι εμφανίσεις του Finkelstein (που, μη έχοντας πια ούτε πανεπιστημιακή εργασία ούτε ιδιαίτερα καλές πιθανότητες να βρει άλλη τέτοια ποτέ, βγάζει τα προς το ζειν εν μέρει κάνοντας διαλέξεις) "προκαλούν κίνδυνο, καταστροφή, κακό, βία, αντίδραση και αντι-εβραϊκά περιστατικά." Στην ίδια αλληλογραφία, ο ραδιοφωνικός host Dan Lenard αποκαλεί τον Holstun άθεο "κομμουνιστή" που "μισεί όσους έχουν πίστη" και που θεωρεί ότι "κάθε θρησκεία πρέπει να κατασταλεί με βίαιο τρόπο". Σημειώνεται ότι τόσο το πρώτο βιβλίο του Holstun όσο και το δεύτερο περιέχουν εκτεταμένες υλιστικές αναλύσεις των προοδευτικών και ακόμα και ριζοσπαστικών πολιτικών δυνατοτήτων της θρησκείας σε ορισμένες ιστορικές περιόδους και συμφραζόμενα -- πράγμα λίγο-πολύ αναπόφευκτο για κάποιον που ασχολείται με την θρησκευτικά εμπνεόμενη ριζοσπαστική αριστερά του αγγλικού 17ου αιώνα.

Σε άλλη ιστοσελίδα, συνδεδεμένη με τον David Horowitz, τον πιθανώς καλύτερα δικτυωμένο και ισχυρότερο πολέμιο του Finkelstein μετά τον αποδειδεγμένα λογοκλόπο καθηγητή του Harvard Alan Dershowitz, ο Holstun περιγράφεται ως "εξτρεμιστής". Η ίδια λιτανεία "κατηγοριών" για το ότι τολμά να διδάσκει παλαιστιανική λογοτεχνία, κλπ επαναλαμβάνεται κατά λέξη, και το κείμενο καταλήγει ισχυριζόμενο ότι ο Holstun είναι "τραμπούκος", που σύμφωνα με τον προαναφερόμενο αστέρα του talk radio Lenard, "δηλητηριάζει τα μυαλά των φοιτητών του Buffalo με ανεξέλεγκτο μίσος" -- εφόσον διδάσκει βιβλία συγγραφέων που είναι καθηγητές πανεπιστημίου στην Χάιφα, όπως ο Ilan Pappe, και οι οποίοι συμβαίνει να μην έχουν την έγκριση της αμερικανικής σιωνιστικής ακροδεξιάς, η τολμά να δείχνει ντοκυμαντέρ όπως το Τζενίν, Τζενίν του Μοχάμεντ Μπάκρι. Μ' αυτά και μ' αυτά τα εξτρεμιστικά ατοπήματα, ο Holstun κατετάγη, όλως αυθορμήτως, στους "101 πιο επικίνδυνους καθηγητές" μιας λίστας ενός ιστότοπου όπου οι φοιτητές αξιολογούν τους καθηγητές τους, του ratemyprofessors.com (πρώτο σχόλιο φοιτητή για Holstun: "αριστερός μέχρι σταλινισμού"). Την ιδέα της λίστας των "επικίνδυνων" την είχε ξεκινήσει, επίσης όλως αυθορμήτως, ο ίδιος ο Horowitz, σ' ένα βιβλίο που τιτλοφορείται Οι καθηγητές: Οι 101 πιο επικίνδυνοι ακαδημαϊκοί στην Αμερική (2006).

Μ' αυτά και μ' αυτά, δεν τον βλέπω τον James (συνηθέστερα Jim) να αδειάζει το μυαλό του από σκοτούρες αρκετά για να έρθει στην Κύπρο. Αλλά απ' την άλλη, υπάρχει πάντα η κοινή λογική: δεν του αρκούσε που είναι Μαρξιστής, ήθελε να μιλήσει και για τους Παλαιστινίους ως όντα με πολιτικά δικαιώματα, και δεν του αρκούσε ούτε αυτό, ήθελε και σχέσεις με τον παρία που ονομάζεται Finkelstein; Υπάρχει ένα όριο στην ανεκτικότητα στην ελεύθερη σκέψη και έκφραση, και ο Holstun, αυτός ο βίαιος τραμπούκος που απειλεί εκ θεμελίων το ακαδημαϊκό οικοδόμημα της ελεύθερης και δημοκρατικής σκέψης, το έχει ξεπεράσει προ πολλού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου