Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Σημείωση προς εαυτό

Να ξανασκεφτείς όνειρο Τρότσκι για Λένιν. Σημείο περί αδιακρισίας του να θυμήσεις στον Λένιν ότι είναι νεκρός, σημείο περί ανησυχίας του νεκρού Λένιν ότι ο Τρότσκι δεν έχει πολλά ψωμιά μπροστά του.

Αδύνατο του πένθους στο όνειρο, αλλά ως πολιτικό ζήτημα. Ντεριντά ως πενθών τον Μαρξισμό από τη σκοπιά του νεκροθάφτη. 

Στην πραγματικότητα, όλοι μάς ζητούν να πενθήσουμε τον ιστορικό κομμουνισμό, κι εγώ συμφωνώ και το βρίσκω επιτακτικό, αλλά απαιτούν να το κάνουμε σε αίθουσα δικαστηρίου, με τις οιμωγές μας να καταγράφονται σε πρακτικά που προετοιμάζουν τη δίκη και τη δημόσια διαπόμπευσή μας. 

Δηλαδή, όλοι μας ζητούν να πενθήσουμε, αλλά όχι για να λυτρωθούμε απ' το παρελθόν και να επιστρέψουμε στη ζωή. Και επειδή το ξέρουμε, δεν μπορούμε ποτέ να πενθήσουμε.  

Κομμουνιστής=αυτός στον οποίο έχει απαγορευτεί δια βίου να πενθήσει. Πόσο πιο εύκολα έγινε ανεκτό και προωθήθηκε το εθνικό πένθος, το πένθος για χάρη της εθνικής και όχι της κομμουνιστικής ενότητας!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου