Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

Κοκτέιλ Μολότωφ # 102

Το πρωί έλαβα, εδώ στη Λευκωσία, το μέιλ του Υπουργείου Παιδείας Κύπρου για τα 200 βρέφη στην Αθήνα που δεν θα έχουν φαγητό όταν κλείσουν οι βρεφονηπιακοί σταθμοί -- μέιλ που προσθέτει, σε επίσημο κρατικό έγγραφο, ότι τα βρέφη αυτά στην πραγματικότητα ταϊζουν τους ίδιους τους γονείς τους με το φαγητό που περισσεύει απ' τα συσσίτια που τους δίνονται. Το διέδωσα όσο μπορούσα.

Νωρίς το απόγευμα, μίλησα για το θέμα με τον γιό μου και ετοιμάσαμε μαζί μια σακούλα με τρόφιμα: μακαρόνια, ρύζι, ζάχαρη.

Αργότερα έπεσα σε μια συζήτηση που αφορούσε το Μολότωφ #99, και όπου Έλληνες, πιθανά κάποιοι από αυτούς Αθηναίοι, συμπολίτες των διακοσίων αυτών βρεφών, και συνεπώς εξ ορισμού συνυπεύθυνοι για τις 200 αυτές ζωές με τον πιο άμεσο τρόπο μετά την συγγένεια, αγωνιούν για το αν οι Βορειοκορεάτες έχουν ή δεν έχουν ελευθερία κίνησης, διατυπώνοντας, ευτυχείς φαντάζομαι με τον εαυτό τους, τα άκαμπτα ηθικά τους κριτήρια για το θέμα.

Είναι φορές που η "κοινή λογική" της επαρμένης μας βαρβαρότητας μού προξενεί ανεξέλεγκτη ναυτία.

Είναι φορές που νιώθω εγκλωβισμένος σ' ένα ψυχιατρείο ανιάτων.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου