Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011

Διανοούμενοι σε συνεχείς εκπτώσεις

Από την συνέντευξη του γίγαντα του εξεγερμένου πνεύματος και του έμπρακτου αντικαθεστωτισμού Τίτου Πατρίκιου, πού αλλού, στο Βήμα:

Εχω την αίσθηση ότι η ανάκληση του παρελθόντος γίνεται πια όχι για να το επισκοπήσουµε κριτικά αλλά για να το νοσταλγήσουµε και κατά έναν φαντασιακό τρόπο να επιστρέψουµε στο παρελθόν. Αυτή τουλάχιστον την αίσθηση αποκομίζω και από την έκφραση όλων των πολιτικών κομμάτων. Το ΚΚΕ δείχνει ότι θέλει να επιστρέψει στην ιδανική εκείνη σταλινική εποχή του 1936.

Πράγματι, είναι γνωστό ότι ο Περισσός έχει ολοκληρωμένο σχεδιασμό για τα Γκούλαγκ όπου θα στείλει τους ρεβιζιονιστές Χάγιο, Ρούση και Μιχαήλ. Φημολογείται ότι το πρώτο στρατόπεδο συγκέντρωσης αντιφρονούντων έχει ήδη ολοκληρωθεί στην νήσο Ικαρία, κάτω κυριολεκτικά απ' τη μύτη του υφυπουργού Ναυτιλίας Άδωνι, που δεν νοσταλγεί τίποτα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επιθυµεί να επιστρέψει ει δυνατόν στις αρχές του 1945, την εποχή της Συµφωνίας της Βάρκιζας, ώστε να αποτραπεί εκείνη η συµφωνία και ο ΕΛΑΣ να συνεχίσει τον αγώνα.

Κυρίες και κύριοι, το νέο λουκ του Αλέξη Τσίπρα (για τα Σ/Κ και γενικά όταν έχει ελεύθερο χρόνο). Ο Παπαδημούλης φυλάει καραούλι δεξιά στο βάθος:
Το βαθύ ΠΑΣΟΚ νοσταλγεί την επιστροφή στο 1981

Δεν το συζητάω, δεν το βγάζει από πάνω του το ζιβάγκο ο Λοβέρδος, η Καϊλή διαβάζει ασταμάτητα Σαμίρ Αμίν, κι ο Βενιζέλος πασχίζει να χωρέσει σε στενό παντελόνι και αφήνει χαίτη α λα Γαρδέλης. Τι; Δεν είναι αυτό "βαθύ ΠΑΣΟΚ";

η Ν∆ νοσταλγεί το 1974, με την επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην Ελλάδα και στην εξουσία

Για αυτό κι ο Αντώνης Σαμαράς έκλεισε εισιτήριο για Παρίσι, ώστε να επιστρέψει με Ολύμπικ και να ζήσει την αγαπημένη του φαντασίωση ως εθνάρχης (πληροφορίες ότι το εισιτήριο δεν εκδόθηκε τελικά επειδή ο Αντώνης αρνήθηκε να βάλει υπογραφή στην επιταγή στο ταξιδιωτικό γραφείο, λέγοντας πως ο λόγος του είναι ιερός, ελέγχονται ως ανακριβείς και κακοπροαίρετες).

Για μένα αριστερός σηµαίνει να πιστεύεις στις αρχές της Γαλλικής Επανάστασης, “ελευθερία, ισότητα, δικαιοσύνη”, και επιπλέον στην ανθρώπινη αλληλεγγύη, στην κοινωνική δικαιοσύνη και να απορρίπτεις κάθε μορφή δικτατορίας.

Βασικά, δηλαδή, αριστερά είναι η αστική τάξη με περούκες ένα πράμα. Μετά το 1789 αριστερά ξανασυναντούμε σε κάποιους εκλεκτούς διανοουμένους των Αθηνών μόνο. Πρόκειται για δυσεύρετο κοινωνικοπολιτικό φαινόμενο.

Σκέφτοµαι ότι ίσως η κρίση στενεύοντας τις δυνατότητες της καταναλωτικής διασκέδασης ωθήσει τους ανθρώπους να ανακαλύψουν τη γοητεία και την απόλαυση της τέχνης. Υπάρχει το παράδειγµα της Κατοχής, με την πνευματική δραστηριότητα, τα θέατρα γεμάτα κόσμο κτλ.»

Ααααααχχχχ...η κατοχή...η μπομπότα...οι δωσίλογοι...η πείνα στην Αθήνα...η κηδεία του Παλαμά...η Σοφία Βέμπο...τα θέατρα...το βαριετέ....τι ωραίοι καιροί! Όχι σαν τώρα, που όλοι νοσταλγούν το παρελθόν!

4 σχόλια:

  1. Άλλος για το καλάθι, 100, 100, ό,τι πάρεις 100! Τζάμπα τους δίνουμε, ποιος θα τους πάρει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κι όσοι μείνουν να λένε και καμιά αλήθεια, κυνήγι ατελείωτο! Τον Πατέλη στην πιατέλα!

    http://foithtikokinhma.blogspot.com/2011/11/blog-post_3649.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τέτοια λέει το παλικάρι;
    Χαχαχαχα...να ναι καλά να μας διασκεδάζει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή