Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2011

"Το Λυκόφως των Κυνικών"

Michael Miley
Μτφρ.: Lenin Reloaded

Σχόλιο στο buzz.reality-tape.com για τους γονείς που αναγκάζονται να παραδώσουν τα παιδιά τους σε ορφανοτροφεία.

Σχόλιο στο buzz.reality-tape.com για την ένδεια των σημερινών ελλήνων φοιτητών

δηλαδη λες οτι δικαιουνται να καπνιζουν επειδη καπνιζαν οι παππουδες τους? και ολα αυτα οταν λεει "δεν εχουν λεφτα για θερμανση". Μαλιστα. Ισως εχουμε θεμα ορισμων εδω.
Σχόλιο στο buzz.reality-tape.com για το ίδιο θέμα


Το Λυκόφως των Κυνικών

Στο βιβλίο του Σλότερνταϊκ*, ο μέσος κυνικός καταλαμβάνει έναν κεντρικό χώρο στον σύγχρονο επιχειρηματικό κόσμο. Ορίζοντας τον κυνισμό ως "πεφωτισμένη φαύλο συνείδηση", ο Σλότερνταϊκ χαρακτηρίζει τον τυπικό, ανακλαστικό κυνικό ως άνθρωπο που καλοπερνά αλλά είναι ταυτόχρονα δυστυχής. 

"Ψυχολογικά, οι σημερινοί κυνικοί μπορούν να εννοηθούν ως οριακοί μελαγχολικοί, οι οποίοι μπορούν να κρατήσουν τα συμπτώματα κατάθλιψής τους υπό έλεγχο και να παραμείνουν λίγο-πολύ ικανοί να εργαστούν -- παρά το οτιδήποτε μπορεί να συμβεί, και κυρίως, παρά το ό,τι συμβαίνει. Οι κεντρικές κοινωνικές θέσεις σε διοικητικά συμβούλια, κοινοβούλια, επιτροπές, εκτελεστικά συμβούλια, εκδοτικούς οίκους, πανεπιστήμια, και γραφεία δικηγόρων και εκδοτών έχουν εδώ και πολύ καιρό γίνει μέρος αυτού του διάχυτου κυνισμού." Η φράση "πεφωτισμένη φαύλος συνείδηση" αγγίζει την καρδιά του ζητήματος -- την εκπαίδευση στην απογοήτευση. Η συνείδηση φτάνει σε ένα υψηλότερο επίπεδο κιβδηλότητας, όπου κατακτάται μεν η ενόραση για την κυνική λειτουργία του κόσμου αλλά όχι τα μέσα να αντισταθείς σ' αυτόν. Αντ' αυτού, "ο ψυχαναγκασμός της επιβίωσης και η επιθυμία της αυτοεπιβεβαίωσης αποθαρρύνουν την πεφωτισμένη συνείδηση. Η συνείδηση αυτή ασθενεί λόγω της ψυχαναγκαστικής επιθυμίας να ανεχτεί κανείς εδραιωμένες σχέσεις που τις θεωρεί ανυπόληπτες, να προσαρμοστεί σ' αυτές, και στο τέλος να κάνει τη δουλειά του."

Όπως λέει ο Gottfried Benn, "Το να είσαι χαζός και να έχεις δουλειά, αυτή είναι η ευτυχία." Προφανώς, αυτό το κομμάτι κυνισμού ήρθε απ' τα χείλη ενός δυστυχισμένου ανθρώπου,  αλλά εάν επρόκειτο απλά για δυστυχία, μια κριτική της κυνικής στάσης θα αφορούσε απλά τους ψυχοθεραπευτές: η ανακούφιση θα ήταν η εύρεση ενός τρόπου "να συνεχίσουμε με το πλάνο για το παιχνίδι."

Ο Σλότερνταϊκ σπρώχνει τον παράγοντα του πολιτικά επείγοντος και αυτόν της πνευματικής αντίστασης σκιαγραφώντας τις διασυνδέσεις ανάμεσα στον κυνισμό, την αυτοσυντήρηση, και τον φασισμό. Στην Κριτική του, αποδίδει τον γερμανικό φασισμό σ' ένα αποτρόπαιο μείγμα "φόβου διάλυσης, ενελικτικής αυτοεπικύρωσης, και αντικειμενικής, ψυχρής λογικής", που συνδυάζεται με ένα "χαρμάνι παλιού, καλού στρατιωτικού κυνισμού."

Ο αρχι-κυνισμός, κατ' επέκταση, φτάνει τις πιο θανατηφόρες του μορφές με την πρακτική της γενοκτονίας ("της τελικής λύσης", όπως την εφάρμοσαν οι Ναζί)—ενώ η ανακλαστική του μορφή ριζώνεται στην υποψία ότι κάποια μορφή γενοκτονίας είναι στην πραγματικότητα ο πολιτικός στόχος κάθε εκλεγμένης κυβέρνησης. Με τα λόγια του Σαρτρ στην δική του Κριτική [του διαλεκτικού λόγου] κάθε κοινωνία μετρά τους νεκρούς της και εντοπίζει μια ομάδα προς εξάλειψη.

* Critique of Cynical Reason, by Peter Sloterdijk, University of Minnesota Press, Minneapolis, Minnesota, 1987.

2 σχόλια:

  1. Child Labor Scheme:

    http://2012.talkingpointsmemo.com/2011/11/afscme-mock-gingrichs-child-labor-scheme----with-the-power-of-song.php?ref=fpnewsfeed

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τα πράγματα αρχίζουν να αποκτούν έντονη μυρωδιά 18ου αιώνα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή