Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011

Κοκτέιλ Μολότωφ # 83

Πώς η ηθικοποίηση της πολιτικής οδηγεί στην πολιτική ανηθικότητα:

Το επιχείρημα ότι "δεν άλλαξε και τίποτα" επειδή μπήκαν τρεις-τέσσερις νεοφασίστες σε μια μη εκλεγμένη κυβέρνηση --ύστατη γραμμή της άμυνας απέναντι στην πραγματικότητα για όσους τιτάνες της πολιτικής σκέψης επαναλάμβαναν σε όλους τους τόνους εδώ και πέντε μήνες την εκτός τόπου και χρόνου ιδέα ότι η "αριστερά" που φαντάστηκαν ότι βλέπουν σε πλατείες και παρελάσεις εκφράζει την "ηγεμονική" πλέον συνείδηση μιας ριζοσπαστικοποιημένης κοινωνίας-- βασίζεται σε μια πρότερη παραδοχή.

Η παραδοχή έχει, όπως και όλα τα υπόλοιπα μέσα στο μυαλό τους, κάτι από μαρξισμό-λενινισμό, που έχει όμως στο μεταξύ υποστεί ολική μετάλλαξη σε μικροαστικό λογίδριο σε καφενείο: μήπως είχαμε δημοκρατία και πριν, η χούντα δεν τέλειωσε ποτέ, κλπ κλπ.

Ούτε περνάει απ' το μυαλό τους ότι η ηθικολογική αποκήρυξη της "υποκρισίας" τού να διαχωρίζεις το νέο απ' το παλιό καθεστώς ξεχνά το πολιτικά σημαντικότερο: αν και η δημοκρατία είναι πάντα προσχηματική κάλυψη της δικτατορικής φύσης της αστικής εξουσίας, η εγκατάλειψη του προσχήματος είναι η ίδια δηλωτική του ότι κάτι κεφαλαιώδες έχει συμβεί. Η αστική τάξη δεν εγκαταλείπει το πρόσχημα της δημοκρατίας, και δεν ανοίγεται επίσημα στον εκφασισμό, παρά μόνο όταν συντρέχουν ταυτόχρονα δύο συνθήκες: α) να πιέζεται η ίδια από τις οικονομικές της προτεραιότητες να περικόψει δραστικά τις όποιες πολιτικές ελευθερίες έχει, στο μυαλό της τουλάχιστο, "εκχωρήσει" στους υποτελείς και β) να μην φοβάται άμεσα την ικανότητα αντίδρασής τους, δηλαδή να έχει βεβαιωθεί από τα πράγματα πως είναι ασφαλές, και ακόμα και στρατηγικά επωφελές, να ρίξει πια τη μάσκα.

Αν δεν είναι όλες προϊόντα τερατώδους παραποίησης, οι τελευταίες δημοσκοπήσεις που εμφανίζουν μια αισιόδοξη και ήρεμη πλειοψηφία μετά το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα επιβεβαιώνουν την ορθή εκτίμηση της κατάστασης απ' την αστική τάξη και την απύθμενη βλακεία όσων είδαν στους μικροαστούς συμμάχους της τα ριζοσπαστικά πολιτικά υποκείμενα που είχαν φτάσει ένα βήμα απ' την ανατροπή της.

Αλλά ίσως δεν χρειάζεται καν να κοιτά κανείς δημοσκοπήσεις. Αρκεί η χωρίς προηγούμενο βουβαμάρα που έχει απλωθεί σαν μαύρο πέπλο στους λίγο πριν λαλίστατους χώρους σχολιασμού της άτυπης "αριστερής πτέρυγας" των ελληνικών ιστολογίων.

21 σχόλια:

  1. Ενα λεπτό Αντώνη. Όσα λες θα μπορούσα να τα προσυπογράψω με την εξής επιφύλαξη. Νομίζω ότι η πραγματικότητα είναι συνθετότερη. Για παράδειγμα: αναφέρεσαι στα δημοσκοπικά ποσοστά αποδοχής της νέας κυβέρνησης και του Παπαδήμου. Συμφωνώ ότι είναι τεράστια. Ομως την ίδια στιγμή στην πρόθεση ψήφου των ίδιων δημοσκοπήσεων η αριστερά εμφανίζει σημαντική άνοδο (τόση όσο θα απαιτούσαν οι καιροί; όχι -αλλά πάντως η ανοδος δεν είναι αμελητέα).

    Θέλω να πω με το παραπάνω παράδειγμα ότι ούτε υπερ-αισιοδοξία χρειάζεται (βλ. δηλώσεις Παπαδημούλη περί αέρα, πανιών και μυαλών) ούτε όμως και μια απαισιοδοξία ότι οι μάζες αποδέχονται τη νέα κατάσταση και παροπλίζονται. Έτσι κι αλλιώς νομίζω ότι σύντομα με τα νέα μέτρα που θα λάβει η κυβέρνηση πολλές αυταπάτες θα διαλυθούν. Χρέος της αριστεράς είναι βέβαια να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων γιατί αλλιώς όντως η δυσαρέσκεια θα τροφοδοτηθεί αλλού (από ανοιχτά νεοφασιστικές κατεύθυνσεις μέχρι κατευθύνσεις ανέξοδης μικροαστικής διαμαρτυρίας).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. θα σου απαντήσω όταν βρω λίγο χρόνο. Ρίξε όμως πρώτα μια ματιά εδώ
    http://www.wsws.org/articles/2011/nov2011/left-n12.shtml

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. " β) να μην φοβάται άμεσα την ικανότητα αντίδρασής τους, δηλαδή να έχει βεβαιωθεί από τα πράγματα πως είναι ασφαλές, και ακόμα και στρατηγικά επωφελές, να ρίξει πια τη μάσκα."

    Αντώνη νομιζω ότι συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Η αστική τάξη δεν πεταει την δημοκρατική μάσκα παρά μόνο όταν φοβάται πραγματικά τους "από κάτω". Η ιστορική εμπειρία του Μεσοπολέμου είναι χαρακτηριστική ως προς αυτό. Η αστική τάξη δεν γέννησε τον φασισμό από έλλειψη φόβου για το εργατικό κίνημα, αλλά για το αντίθετο ακριβώς λόγο. Και σήμερα στην Ελλάδα ο λόγος ύπαρξης αυτής της κυβέρνησης είναι ο φόβος τους για την ανάπτυξη των αγώνων του λαού. Νομίζω ότι δεν πρέπει καθόλου να υποτιμάμε τους αγώνες που αναπτύχθηκαν στην Ελλάδα όλο το προηγούμενο διάστημα, και οι οποίοι ήταν οι μαζικότεροι και δυναμικότεροι σε όλη την Ευρώπη. Αυτοί οι αγώνες, σε συνδυασμό με το βάθεμα πλέον της κρίσης και τον ορατό κίνδυνο ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας, οδήγησαν στην νέα κυβέρνηση (που θυμίζει καταπληκτικά κάποιες άλλες κυβερνήσεις, βλ το άρθρο στο Σφυροδρέπανο:
    http://sfyrodrepano.blogspot.com/2011/11/36.html).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @Molotov: Θα μπορούσες, εν τοιαύτη περιπτώσει, να εξηγήσεις τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων που κυκλοφόρησαν τις μέρες αυτές και που δείχνουν την "ανακούφιση" της πλειοψηφίας τώρα σε αντίθεση με την αγωνία και το φόβο που εξέφραζε στις 28;

    Μήπως η Ελλάδα είναι χώρα όπου η αστική τάξη είναι πλειοψηφία;
    Ή μήπως όλες οι αστικές εφημερίδες συννενοήθηκαν να μαγειρέψουν την αντίθετη εικόνα από την πραγματική σε δημοψηφίσματα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Θα μπορούσες, παράλληλα, να εξηγήσεις την ανύπαρκτη αντίδραση των "από κάτω" στον εκφασισμό αυτόν, που μαγειρευόταν επί μια εβδομάδα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μήπως και στην Ιταλία, όπου επίσης επιβλήθηκε πρωθυπουργός από Γερμανία και Γαλλία χωρίς εκλογές φοβήθηκε η αστική τάξη την εξέγερση από κάτω;

    Για σκέψου τα λίγο αυτά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ένα-ένα τα θυμάμαι: το αρθράκι "μόνο μια δικτατορία θα σώσει την Ελλάδα" που μετέφρασα από το Φορμπς δείχνει φόβο απέναντι σε επαπειλούμενη εργατική εξέγερση;

    Πρέπει να σας θυμίσω λίγο τι έγινε στην Αγγλία μετά το σπάσιμο της φούσκας του χρηματιστηρίου το 1720. Είναι ενδιαφέρον. Για την αστική τάξη είναι απόλυτα ξεκάθαρο ότι δεν κινδυνεύει από κανένα 1917. Αλλά και η αριστερά μοιάζει έμπρακτα βέβαιη ότι δεν υπάρχει κανένα τέτοιο ενδεχόμενο. Το πόσο πίστευε στην εργατική εξέγερση το έδειξε την κρίσιμη εβδομάδα. Καθόλου. Τώρα, αφού ανέβηκε στην εξουσία το χουντολόι άρχισε πάλι τα περί φόβου των αστών.

    Τρίχες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. "Για παράδειγμα: αναφέρεσαι στα δημοσκοπικά ποσοστά αποδοχής της νέας κυβέρνησης και του Παπαδήμου. Συμφωνώ ότι είναι τεράστια. Ομως την ίδια στιγμή στην πρόθεση ψήφου των ίδιων δημοσκοπήσεων η αριστερά εμφανίζει σημαντική άνοδο (τόση όσο θα απαιτούσαν οι καιροί; όχι -αλλά πάντως η ανοδος δεν είναι αμελητέα). "

    Η λογική συνεπαγωγή ποια είναι Ανανεωτικέ; Η λογική συνεπαγωγή λέει: ένα τμήμα από αυτούς που δηλώνουν πρόθεση ψήφου στην "αριστερά" δηλώνει επίσης ανακούφιση με την νέα κυβέρνηση, που έχει τη μορφή και σύνθεση που γνωρίζεις.

    Τι σημαίνει αυτό που να ανατρέπει το τι λέει το πιο πάνω Μολότωφ στην προτελευταία του παράγραφο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Για την συγκυρία του '36, τέλος: Από την πλευρά της αστικής τάξης, οι οικονομικές συνθήκες φυσικά παρουσιάζουν μεγάλες ομοιότητες.

    Αλλά τι σχέση έχει η σημερινή ελληνική αριστερά με αυτήν της δεκαετίας του 30 σε μαχητικότητα, σε ταξική οργάνωση και ετοιμότητα, σε σύνδεση με ένα πρόσφατα νικηφόρο παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα; Καμία.

    Πώς λοιπόν αναμένεται ότι ο αστικός φόβος του εργατικού κινήματος είναι συγκρίσιμος;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. "Θα μπορούσες, εν τοιαύτη περιπτώσει, να εξηγήσεις τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων που κυκλοφόρησαν τις μέρες αυτές και που δείχνουν την "ανακούφιση" της πλειοψηφίας τώρα σε αντίθεση με την αγωνία και το φόβο που εξέφραζε στις 28"

    Ειναι προφανεις οι σκοπιμότητες των τελευταίων δημοσκοπήσεων και δεν καταλαβαίνω γιατι τις παίρνεις τόσο σοβαρά υπόψη. Όπως και να χει, τα μέτρα είναι εδώ, η εξαθλίωση είναι εδώ, η ανεργία είναι εδώ. Σε ελάχιστες μέρες θα εξαφανιστεί οποιοδήποτε ψήγμα λαϊκής ανοχής έχει αυτή η κυβέρνηση.

    Ως προς το επιχείρημα που έβαλα δεν μου απάντησες κάτι πεί τις ουσίας. Το επαναλαμβάνω λοιπόν: η αστική τάξη βγάζει τον δημοκρατικό μανδύα μόνο σε περιπτώσεις που φοβάται απότομη ανάπτυξη της ταξικής πάλης (πχ Μεσοπόλεομος, δεκαετία 60' κλπ...).

    Για το άρθρο του απολιθώματος: η βασική ομοιότητα της εποχής μας με την δεκαετία του 30' είναι μια βαθιά και αξεπέραστη κρίση του καπιταλισμού. Προφανώς οι πολιτικές συνθήκες ειναι διαφορετικές, όπως και ο συσχετισμός δύναμης διεθνώς, αυτό όμως που σε τελευταία ανάλυση θα επηρεάσει την εξέλιξη των γεγονότων είναι η όξυνση της κρίσης, χαρακτηριστικό και των 2 περιοδων.

    Γενικά είναι λάθος να αντιλαμβανόμαστε την κατάσταση με στατικούς όρους, γιατί πλέον οι απότομες αλλαγές, ρήξεις κλπ είναι πολύ πιθανές. Η αστιική τάξη το ξέρει πολύ καλά αυτό και θωρακίζει την πολιτική της εξουσία ακριβώς επειδή φοβάται. Και στην Ελλάδα και στην Ιταλία και σε όλο τον καπιταλιστικό κόσμο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Νομίζω ότι αυτός που δεν απαντά κάτι επί της ουσίας σε σειρά ερωτημάτων και στοιχείων που έθεσα είσαι εσύ.

    Προφανέστατα η κρίση βαθαίνει και η αστική τάξη παίρνει τα μέτρα της.

    Αν αυτό σημαίνει ότι φοβάται κάτι από αυτούς που έδειξαν εμπράκτως οι ίδιοι τον φόβο τους και τον εκλογικό τους φετιχισμό είναι άλλο ζητούμενο. Γιατί δεν είμαι εγώ που παίρνω τις δημοσκπήσεις υπερβολικά σοβαρά. Είναι κάποιες κομματικές ηγεσίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Και ένα επιπλέον ζήτημα: πλέον τα στοιχεία σταθερότητας του συστήματος είναι πολύ ασθενή. Ρευστότητα επικρατεί παντού, ενώ η αστική ταξη για πρώτη φορά παρουσιάζει σοβαρά ρήγματα στο εσωτερικό της που θέτουν για πρώτη φορά σε αμφισβήτηση το ίδιο το "ευρωπαϊκό οικοδόμημα". Η δράση μας πλέον περνάει σε νέα φάση, επιθετική, με στόχο το ρήγμα να βαθύνει, να πέσει όσο γίνεται γρηγορότερα η κυβέρνηση του τρικομματισμού, να δημιουργεί συνεχώς εμπόδια σε κάθε προσπάθεια εφαρμογής αυτής της πολιτικής.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Κατ'αρχάς, προσοχή πολύ στις 17. Δεν είναι καλά τα σημάδια και φοβάμαι επανάληψη σκηνικών 20ης.

    Για τα υπόλοιπα, θα αναδημοσιεύσω κάτι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Για τις 17 εχεις απόλυτο δίκιο. Αν έχεις κάποια ειδικότερη πληροφορία δημοσίευσέ την για να ληφθεί υπόψη στην προετοιμασία της πορείας και του εορτασμού που αρχίζει.

    "Αν αυτό σημαίνει ότι φοβάται κάτι από αυτούς που έδειξαν εμπράκτως οι ίδιοι τον φόβο τους και τον εκλογικό τους φετιχισμό είναι άλλο ζητούμενο. Γιατί δεν είμαι εγώ που παίρνω τις δημοσκπήσεις υπερβολικά σοβαρά. Είναι κάποιες κομματικές ηγεσίες."

    Γενικά μιλώντας η αστική τάξη δεν φοβάται "κομματικές ηγεσίες". Φοβάται την αντίδραση των καταπιεζόμενων και το ποια πολιτική μορφή θα πάρει. Ως προς τις δημοσκοπήσεις και τον εκλογικό φετιχισμό έχω εξηγήσει πολλές φορές στο παρελθόν γιατί δεν αφορούν το ΚΚΕ, και αν έχεις άλλη άποψη μπορούμε να τη συζητήσουμε, αλλά με συγκεκριμένα επιχειρήματα και όχι σε γενικό επίπεδο. Αυτό που μπορώ να πω προς το παρόν για το ζήτημα είναι ότι στον "Ρ" της Κυριακής εχει δημοσιευτεί η διακήρυξη της ΚΕ, και αυτό το κείμενο είναι η βάση της πορείας μας για το επόμενο διάστημα.

    http://www1.rizospastis.gr/page.do?publDate=13/11/2011&id=13769&pageNo=15&direction=1

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. @Molotov: Δεν μού άρεσε το τι προμηνύει αυτό: http://www.anarchy.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=377%3A2011-11-13-20-43-47&catid=22&Itemid=50&lang=el

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Μαλιστα...
    Ο εορτασμός ξεκινάει στην Αθήνα αύριο αν δεν κάνω λάθος, οπότε όλοι οι σύντροφοι τα ματια μας 14. Δεν αποκλείεται καθόλου η νέα κυβέρνηση να δείξει από νωρίς τα δόντια της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Δεν το συζητάμε ότι είναι κρίσιμο να μην έχουμε πάλι τα ίδια με τις 20 Οκτώβρη. Ούτε για ποιούς λόγους είναι κρίσιμο νομίζω χρειάζεται να εξηγήσουμε πια με αυτή την κυβέρνηση και αυτά τα διακυβεύματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Καλά ούτε λόγος να γίνεται. Πάντως απ αυτήν την κυβέρνηση περιμένω πολύ χειρότερες καταστάσεις από την 20η Οκτωβρίου. Η συνειδητή επιλογή να βάλουν τον Καρατζαφέρη στην κυβέρνηση (ενώ δεν τον είχαν καμία ανάγκη) τα λέει όλα για τον προσανατολισμό του "μαύρου μετώπου".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Είναι και μια επίδειξη δύναμης προληπτικού χαρακτήρα αυτή η επιλογή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Εδω που μπλέξαμε, μάλλον μόνο σε ευχές μπορούμε να προσανατολιστούμε εν όψει 17...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Γενικοτερα συμφωνω σε ολα με αυτα που εγραψες Αντωνη αλλα θα ηθελα να κανω μια παρατηρηση σε σχεση με την αναδημοσιευση του link της ανακοινωσης της Συσπειρωσης Αναρχικων και της Αναρχικης Αρχειοθηκης της Αθηνας.

    Η ξεχωριστη συγκεντρωση-πορεια που εχει ανακοινωθει και στην οποια αναφερονται με τον τροπο που το κανουν οι παραπανω συλλογικοτητες αναμενεται να ειναι (κατα τις δικες μου παντα εκτιμησεις) πολυ πιο μαζικες απο την καθιερωμενη παρουσια του αναρχικου χωρου. Αυτο το λεω γιατι ξερω οτι στην πρωτοβουλια αυτη πηραν μερος ομαδες και συλλογικοτητες απο ολη την Ελλαδα.

    Αυτο για μενα που εχω επαφη με τον χωρο δειχνει ενα πολυ μεγαλο βημα σε 2 διαστασεις:

    - Στην οργανωτικη μια και κατι τετοιο εχει να γινει απο την εποχη που συγκροτηθηκε η ΑΚ πανελλαδικα.
    - Στην διασταση της δρασης. Αυτο το λεω γιατι οποιος εχει λιγη επαφη με τις κινηματικες διαδικασιες της Ελλαδας αντιλαμβανεται οτι ο αναρχικος χωρος ειναι χειροτερος και απο Τροτσκιστικη οργανωση. Δηλαδη με τα 1000000 ρευματα του τα οποια προερχονται απο διαφορετικες τασεις και "θεωρητικες" η/και θεωρητικες αναλυσεις με απλα λογια δεν κινειται ενιαια και δεν μπορει να παρατηρηθει ως ενιαιο συνολο. Με αυτην την λογικη αντιλαμβανεται κανεις οτι η πρωτοβουλια που οργανωθηκε για το πολυτεχνειο ειναι σημαντικη ακριβως για αυτον τον λογο. Για το γεγονος δηλαδη οτι ο αναρχικος χωρος για πρωτη φορα εδω και χρονια κινειται ενιαια και μαζικα. Αυτο προϋποθετει βεβαια οτι εχει υπαρξει επιτελους η πολυποθητη αναβαθμιση στην θεωρητικη προσεγγιση των ελληνικων αναρχικων ομαδων που τοποθετουνται πλεον βασει της εργασιας και της ταξικης αναλυσης της κοινωνιας, πραγμα που ειναι κατι που παρατηρω τα τελευταια χρονια. Αυτα ολα τα λεω λαμβανοντας σαν επιβεβαιωση το γεγονος οτι η συγκεντρωση-πορεια θα περιφρουρειται πραγμα που μεχρι σημερα εκτος απο αναρχοσυνδικαλιστικες/αναρχοκομμουνιστικες ομαδες δεν συνεβαινε και πολυ συχνα σε αναρχικες πορειες.

    Αυτα τα ειπα ολα γιατι αυτην την φορα εαν οντως γινει κατι αναμενεται να γινει απο την πλευρα των δυναμεων της καταστολης (ξεκαθαρα) και οχι της αναρχιας (γενικα και αοριστα). Καθαρα για την ιστορια θα πρεπει να πω οτι δεν θεωρω το μαυρο μπλοκ κομματι του εργατικου/λαικου κινημνατος.

    Τελος, ενα μικρο σχολιο σχετικα με την συμμετοχη του ΛΑΟΣ στην νεα κυβερνηση και παιρνοντας αφορμη απο το αρθρο σου.
    Καλο θα ηταν να μην ξεχναμε τα διδαγματα του Μεσοπολεμου και της δημοκρατιας του Weimar. Αυτο το κλιμα υποτιμησης των πολιτικων διεργασιων που προηγηθηκαν της ανοδου του εθνικοσοσιαλισμου υπηρχε και στην Γερμανια του Μεσοπολεμου και εμενα με τρομαζουν ιδιαιτερως οι ομοιοτητες που παρατηρω και η ανεπαρκεια της Αριστερας (εξω- και ενδοκοινοβουλευτικης) να αντιμετωπισει αποτελεσματικα τον φασισμο, δηλαδη στον δρομο οπου γεννιεται, αναπαραγεται και αναπνεει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή